Marcos 5
Mbia Cheẽ (SRQNT) vs ARIB
1 Ngasẽ ngue ama ndobeɨ cote ra. Gadara, ɨ que hue ib je ra.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Canoa sɨ Jesús nguichi mose que hue jenda mo tu erea ra. Aba checuayã ɨcuã ngue siqui echɨangui re ra. Mbia raaque tãsa sɨ chõ ngue eru ngasẽ Jesús je ra.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mbia raaque tãsa beɨ que eriqui ra. Emo ngue echucua aroneate quia ra. Cadenas je abe que emo ndiqui ecua aroneate ra.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Nyucua mocoĩte rei nda cadenas je raẽ. Ei nda echucua rei raẽ. Eo abe. Ucuasa nda endoso ndoso beɨ quia ra. Emo nda embutiba aronea tuchɨ quia ra.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ngata beɨ nda equia itondaru ra. Nyaashɨ̃ mose abe. Tasẽ tasẽ mbeɨ nda equia mbia raaque tãsa ra. Sɨta ibátee abe no. Sɨta je nda eriqui ñɨmbasi mbasite ra.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Ɨsho que mae Jesús rese ra. Uchã asi que eu ngoi ngũíã ndese enonde ra.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 —¿Mañɨ ndeje re? ɨ que Jesús ee ra. —Etubɨrɨã, ɨ chõ nguiã seje. Ure cuabẽte quia ñene, ɨ que ñee Jesús je ra.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 —Ɨsho ra uremondochɨ̃, ɨ tuchɨ que aba checuayã ñee Jesús je ra.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Chɨasu socoɨ tubɨrɨã ngue chɨ quiaru huee ibi ibátee ra.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nyebe aba checuayã ɨcuã ñee ja nguiã Jesús je. —Uremondo ja rã chɨasu socoɨ chɨangui re, ɨ tuchɨ que equia Jesús je ra.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Eno, ɨ que Jesús ee ra. Nyebe aba checuayã usẽ ja nguiã ameɨ ñɨa sɨ cote. Chɨasu chɨangui re que echoɨ ja cote ra. Dos mil rei chɨasu. Chɨasu que uchã ja choɨ nyiichere ama nimia mbucu rɨ̃ nda. Ama ndɨsha ye que echoɨ ja mano nda.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Chɨasu raarõsa mundite que ra. Uchã ngue echoɨ mbia mbiirandu randu ja ra. Sucha tubɨrɨã jenda mbiirandu. Ɨshonda abe mbiirandu no. Mbia que ngaẽ ngaẽ nguia jirandu turã cote ra.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ngasẽ ngue ecuaẽ Jesús je ra. Ae aba checuayã ɨcuã nguereco uchɨangui re nyii nae, aque abe que siqui huee ee ra. Huɨɨrao resebe que eñɨ ngoi ra. Earacuate que ee cote ra. Nyebe mbia riqui nguiã siquichete.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ae mae erese nae, ũquɨ̃ ngue ñee ñee mbia je ra. Mbia mbiirandu chɨasu socoɨ rese. Ae aba checuayã quereco quia nyii nae, aque rese abe no.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 —Eso rã urerecha urerecua sɨ, ɨ jate que hue jenda ñee Jesús je ra.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ae aba checuayã quereco quia nyii nae, aque que ñee Jesús je ra. Jesús ua mose canoa ye. —Nderese beɨ chõ taso se jẽ, ɨ rei que ñee Jesús je ra.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesús que ñee ee ra. —Tei. Quiatu rei ndechuchúaa. Quiatu ñee nderesenda je. “Dios chõ sembucherõ nguiã. Eya eã tuchɨte que eriqui serese ra”, ere oso nderesenda mbiirandu, ɨ que Jesús ee ra.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ameɨ ngue oso sucha mbuchesea sea cote ra. Mbia Decápolis jenda mbiirandu randu ja. —Jesús chõ sembucherõ nguiã, ɨ ja jate que equia mbia je ra. Mbia que nyuruɨrate quia mae erese ra.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesús que tu sɨ iasa sobeɨ sɨ canoa ye ra. Mbia tubɨrɨã ngue ngaẽ ngaẽ nguia erea ra. Ama nimíaa eriquibe mose.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Judíos rerecua mo ngue tu erea ra. Jairo, ɨ que ee ra. Judíos munua nuasa que ae ra. Jesús nonde que eru ngoi ngũíã ndese ñee ee ra.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 —Quɨ seriirĩ sɨ quia mano quɨ. Nyao rã ndeo terechono earõ. Embucherõ sacuã, ɨ tuchɨ que equia Jesús je ra.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Jesús que oso erese cote ra. Mbia tubɨrɨã abe que nyoɨ quia ñɨmajaã tuchɨ eruɨ ra.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ari rasi mo abe que oso quia eruɨ ra. Eruqui nda uchẽ mbeɨ quia ee ra. Doce años nyee.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ngasi nda esaã tuchɨ quia ra. Erasi rea reasa nda etea tea jate rei quia raẽ. Umbae nda emondo mondo ja chee ngasi rea reasa je ra. Nyerõ jiri jiriã tuchɨ que ra. Erasi ɨ ɨ tuchɨ chõ ngue ra.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Jirandu chee que Jesús rese ra. Equite quiti que esɨ mbia joõ nda. Oco que oso eɨrao rese ra.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 —Eɨrao achõ ndese se oco mose, acherõ nda se, ɨ nda ra.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Aque mose tuchɨ que eruqui ti ɨ ee cote ra. Ngasiã ngue eɨcua uchɨangui re cote ra.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 —Sequirãcuã ngue mbia mo mbucherõ nda, ɨ que Jesús uchɨangui re ra. —¿Aba oco seɨrao rese re? ɨ que mae uquite quiti ra.
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Echɨmbaaquiatu que ñee ee ra. —Mbia tubɨrɨãte nyeresẽ. Ñɨmajaãte nyeresẽ. ¿Mbaerã ereɨco “¿aba oco serese re?” ɨ re? ɨ que ee ra.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesús que nyuruba ruba mae nda. —¿Aba oco serese re? ɨ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ari que jirandu tuchɨ ucherõ ndese ra. Eɨreɨ̃te que titi titi ɨ huɨ̃ ee ra. Ngoi que ngũíã ndese Jesús resa quiti ra. Mbae que esenei ja ee cote ra.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesús que ñee ee ra. —Seɨcuate que se ra. Nyebe arembucherõ nguiã. Ndeya chõ eso cote. Nderasi ra tu sɨ eã ndeje, ɨ que Jesús ñee ee ra.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Echeẽ mose chɨte que emo ngaẽ Jairo chuchua sɨ ra. —Nderiirĩ ngue mano cote ra. ¿Mbaerã nda Jesús ererao ndechuchua cote re? ɨ que ñee ee ra.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesús que echeẽ ñandu ra. Ñee ngue Jairo je cote ra. —Ndeya eã techɨ̃ nda jẽ. Seɨcua chõ se jẽ, ɨ que Jesús ee ra.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesús que oso eraaque rea cot e ra. Uchɨmbaaquiatu tres que equerao ra. Pedro. Jacobo abe. Juan abe no. Jacobo nongue que Juan nda. Ũquɨ̃ mɨɨ ño ngue equerao erea ra.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ngasẽ ngue Jairo chuchua cote ra. Mbia que chɨ ja nyeseo ãquẽ ndaaque rese ee ra. Nyiibu tuchɨ que eu ra.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ɨque que oso ñee mbia je ra. —¿Mbaerã jẽɨngo nyiibute re? ¿Mbaerã jẽɨngo nyeseo re? Ãquẽ manoãte resẽ. Uque chõ u co resẽ, ɨ que Jesús ñee mbia je ra.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Mbia que ɨquia ɨquia chõ ee ra. Jesús que mbia mondo ja chee itaicuee ra. Eru rese que esɨ ɨque eriirĩ ndaaque rea ra. Esi abe rese. Nguesenda abe rese.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Eraaque o que eisi ñee ee ra. —Echuruã, Ãquẽ, ɨ que ee ra.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Echeẽ mose tuchɨ que ãquẽ juã ngata cote ra. Etiarõte que ra. Doce años que ra. Mbia que nyuruɨra tuchɨ mae erese ra.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 —“Jesús que co raaque mbuquera ra”, jenyechɨ̃ nda emo je jẽ, ɨ que Jesús mbia je ra. —Nderiirĩ embuquiaru cote, ɨ que ee cote ra.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.