Lucas 20
srp1868 (SRP1868) vs ACF
1 И кад Он у један од оних дана учаше народ у цркви и проповедаше јеванђеље, дођоше главари свештенички и књижевници са старешинама,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 и рекоше Му говорећи: Кажи нам каквом власти то чиниш? Или ко ти је дао власт ту?
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 А Он одговарајући рече им: И ја ћу вас упитати једну реч, и кажите ми:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Крштење Јованово или би с неба или од људи?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 А они помишљаху у себи говорећи: Ако кажемо с неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Ако ли кажемо од људи, сав ће нас народ побити камењем; јер сви вероваху да Јован беше пророк.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 И одговорише: Не знамо откуда.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 А Исус им рече: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 А народу поче казивати причу ову: Један човек посади виноград, и даде га виноградарима па отиде на подуго времена.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 И у време посла к виноградарима слугу да му даду од рода виноградског; али виноградари избише га, и послаше празног.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 И посла опет другог слугу; а они и оног избише и осрамотивши послаше празног.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 И посла опет трећег; а они и оног ранише, и истераше.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Онда рече господар од винограда: Шта ћу чинити? Да пошаљем сина свог љубазног: еда се како застиде кад виде њега.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 А виноградари видевши њега мишљаху у себи говорећи: Ово је наследник; ходите да га убијемо да наше буде достојање.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 И изведоше га напоље из винограда и убише. Шта ће дакле учинити њима господар од винограда?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Доћи ће и погубиће ове виноградаре, и даће виноград другима. А они што слушаху рекоше: Не дао Бог!
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 А Он погледавши на њих рече: Шта значи дакле оно у писму: Камен који одбацише зидари онај поста глава од угла?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Сваки који падне на тај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 И гледаху главари свештенички и књижевници у онај час да дигну руке на Њ; али се побојаше народа, јер разумеше да њима ову причу каза.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 И пажаху на Њега, и послаше вребаче, који се грађаху као да су побожни: не би ли Га ухватили у речи да Га предаду поглаварима и власти судијиној.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 И упиташе Га говорећи: Учитељу! Знамо да право говориш и учиш, и не гледаш ко је ко, него заиста учиш путу Божијем:
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Треба ли нам ћесару давати харач, или не?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 А Он разумевши њихово лукавство рече им: Шта ме кушате?
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Покажите ми динар; чији је на њему образ и натпис? А они одговарајући рекоше: Ћесарев.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 А Он им рече: Подајте дакле шта је ћесарево ћесару, а шта је Божије Богу.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 И не могоше речи Његове покудити пред народом; и дивише се одговору Његовом, и умукоше.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 А приступише неки од садукеја који кажу да нема васкрсења, и питаху Га
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 говорећи: Учитељу! Мојсије нам написа: Ако коме умре брат који има жену, и умре без деце, да брат његов узме жену, и да подигне семе брату свом.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Беше седам браће, и први узе жену, и умре без деце;
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 и узе други жену, и он умре без деце;
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 и трећи је узе; а тако и сви седам; и не оставише деце, и помреше;
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 а после свих умре и жена.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 О васкрсењу дакле кога ће од њих бити жена? Јер је она седморици била жена.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 И одговарајући Исус рече им: Деца овог света жене се и удају;
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 а који се удостоје добити онај свет и васкрсење из мртвих нити ће се женити ни удавати;
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 јер више не могу умрети; јер су као анђели; и синови су Божији кад су синови васкрсења.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 А да мртви устају, и Мојсије показа код купине где назива Господа Бога Авраамовог и Бога Исаковог и Бога Јаковљевог.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 А Бог није Бог мртвих него живих; јер су Њему сви живи.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 А неки од књижевника одговарајући рекоше: Учитељу! Добро си казао.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 И већ не смеху ништа да Га запитају. А Он им рече:
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Како говоре да је Христос син Давидов?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Кад сам Давид говори у псалтиру:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Док положим непријатеље твоје подножје ногама твојим.
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Давид дакле Њега назива Господом; па како му је син?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 А кад сав народ слушаше, рече ученицима својим:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 Чувајте се од књижевника, који хоће да иду у дугачким хаљинама, и траже да им се клања по улицама, и првих места по зборницама, и зачеља на гозбама;
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 који једу куће удовичке, и лажно се моле Богу дуго. Они ће још већма бити осуђени.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.