Gênesis 32

spabll (SPABLL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mientras Jacob seguía su camino, unos ángeles de|strong="H1121" Dios salieron a|strong="H3068" su encuentro.
1 Jacó prossegui o seu caminho e encontrou uns anjos de Deus.
2 Al verlos, Jacob|strong="H3290" exclamó: “¡Este es el campamento de Dios!” Por|strong="H1870" eso llamó a|strong="H3068" aquel lugar Mahanaim.
2 Ao vê-los, exclamou: "É aqui o acampamento de Deus!" Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Luego|strong="H1931" Jacob|strong="H3290" envió mensajeros por|strong="H2088" delante|strong="H1931" para que|strong="H1931" fueran a|strong="H3068" buscar a|strong="H3068" su|strong="H1931" hermano Esaú en la|strong="H1931" tierra de Seír, en la|strong="H1931" región de Edom.
3 Despachou diante de si mensageiros a seu irmão Esaú, na terra de Seir, nos campos de Edom.
4 Y|strong="H3068" les ordenó: “Esto es lo que le dirán a|strong="H3068" mi señor Esaú|strong="H6215": ‘Esto dice tu siervo Jacob|strong="H3290": He vivido como extranjero con Labán, y me he quedado con él hasta ahora.
4 E deu-lhes esta ordem: "Eis o que direis ao meu senhor Esaú: Assim fala o teu servo Jacó: Habitei em casa de Labão onde estive até o dia de hoje.
5 Tengo vacas, burros, ovejas, esclavos y|strong="H5704" esclavas. Envío|strong="H6680" este mensaje a|strong="H3068" mi señor, con|strong="H5973" la esperanza de|strong="H5973" ganarme su favor’”.
5 Possuo bois, jumentos, ovelhas, servos e servas, e mando agora anunciá-lo ao meu senhor para encontrar graça diante dele."
6 Los|strong="H1961" mensajeros regresaron a|strong="H3068" donde estaba|strong="H1961" Jacob y|strong="H7794" le|strong="H5869" dijeron: “Fuimos|strong="H1961" a|strong="H3068" ver a|strong="H3068" tu hermano Esaú. Ya|strong="H3068" viene a|strong="H3068" tu encuentro, y|strong="H7794" lo acompañan cuatrocientos hombres”.
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: "Fomos ter com Esaú: ele vem ao teu encontro com quatrocentos homens."
7 Jacob|strong="H3290" se llenó de|strong="H5973" mucho miedo y|strong="H1571" angustia. Entonces|strong="H7725" dividió en|strong="H5973" dos campamentos a|strong="H3068" la|strong="H1571" gente que|strong="H1571" lo acompañaba, y|strong="H1571" también|strong="H1571" a|strong="H3068" las ovejas, las vacas y|strong="H1571" los|strong="H5973" camellos.
7 Jacó foi tomado de pavor e de angústia. Dividiu em dois grupos a gente que estava com ele, assim como as ovelhas, os bois e os camelos.
8 Pues pensó: “Si Esaú ataca a|strong="H3068" uno de|strong="H5971" los campamentos|strong="H4264", el|strong="H4264" otro campamento|strong="H4264" podrá escapar”.
8 "Se Esaú, disse ele consigo, atacar um dos grupos e o destruir, ao menos o outro se salvará."
9 Luego Jacob oró: “Dios de mi|strong="H1961" abuelo Abraham, y Dios de mi|strong="H1961" padre Isaac; Yahvé, tú me dijiste: ‘Regresa a|strong="H3068" tu tierra y a|strong="H3068" tus parientes, y yo te haré prosperar’.
9 Depois Jacó disse: "Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaac, Senhor que me dissesses: Volta para a tua terra, para o meio de tua parentela, e eu te beneficiarei,
10 No soy digno de|strong="H5973" la inmensa bondad y lealtad que le|strong="H5973" has mostrado a|strong="H3068" tu siervo. Cuando crucé este río Jordán, no tenía más que mi bastón, ¡y ahora he llegado a|strong="H3068" formar dos campamentos!
10 eu sou indigno de todos os favores e de toda a fidelidade que tendes testemunhado ao vosso servo. Só tinha o meu bastão quando atravessei este Jordão, e eis que possuo agora dois acampamentos.
11 Por|strong="H3588" favor, sálvame de|strong="H3588" las manos de|strong="H3588" mi|strong="H1961" hermano Esaú, porque|strong="H3588" tengo miedo de|strong="H3588" que|strong="H3588" venga|strong="H1961" y|strong="H3588" me|strong="H3588" mate a|strong="H3068" mí|strong="H1961", y|strong="H3588" también|strong="H2088" a|strong="H3068" las madres con|strong="H3588" sus hijos.
11 Salvai-me, eu vos peço, das mãos de meu irmão Esaú, pois temo que ele me venha atacar, sem poupar nem mãe nem filhos.
12 Tú mismo dijiste: ‘Ciertamente|strong="H3588" te|strong="H5921" haré prosperar, y|strong="H3588" haré que|strong="H3588" tu descendencia sea|strong="H6435" tan numerosa como|strong="H3588" la|strong="H5921" arena del|strong="H5921" mar, que|strong="H3588" no|strong="H6435" se|strong="H5921" puede contar’”.
12 Entretanto, vós me dissestes: Eu te beneficiarei e tornarei tua posteridade inumerável como os grãos de areia do mar."
13 Jacob pasó la noche allí, y de|strong="H5973" lo|strong="H3808" que|strong="H3808" tenía a|strong="H3068" la mano escogió un regalo para|strong="H5973" su hermano Esaú:
13 Jacó passou a noite naquele lugar. Escolheu entre os bens que possuía um presente para o seu irmão Esaú:
14 doscientas cabras y veinte chivos, doscientas ovejas y veinte carneros,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 treinta camellas lecheras con sus crías, cuarenta vacas y diez toros, y veinte|strong="H6242" burras y diez burritos.
15 trinta camelas com suas crias, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Puso cada|strong="H6235" manada al cuidado de|strong="H1121" sus siervos, y les dijo: “Vayan delante de|strong="H1121" mí, y dejen un buen espacio entre manada y manada”.
16 Entregou-os aos servos, cada rebanho à parte, e disse-lhes: "Ide adiante de mim, e haja uma distância entre cada rebanho."
17 Al que|strong="H3027" iba al frente le ordenó|strong="H7760": “Cuando|strong="H5650" mi hermano Esaú te encuentre y te pregunte: ‘¿De|strong="H6440" quién eres sirviente? ¿A|strong="H3068" dónde vas? ¿Y|strong="H3068" de|strong="H6440" quién son estos animales que|strong="H3027" llevas adelante?’,
17 E deu esta ordem ao primeiro: "Quando meu irmão Esaú te encontrar e te perguntar quem és, aonde vais, e a quem pertence o rebanho que conduzes,
18 le|strong="H4310" contestarás: ‘Son|strong="H3588" de|strong="H3588" tu siervo Jacob. Es|strong="H3588" un regalo que|strong="H3588" le|strong="H4310" envía|strong="H6680" a|strong="H3068" mi señor Esaú|strong="H6215". Y|strong="H3068" mire, él|strong="H3588" mismo viene detrás de|strong="H3588" nosotros’”.
18 responderás: Pertence ao teu servo Jacó; é um presente que ele manda ao meu senhor Esaú; ele mesmo vem atrás de nós."
19 Le|strong="H1931" dio la|strong="H1931" misma|strong="H1931" orden al segundo, al tercero y|strong="H1571" a|strong="H3068" todos los|strong="H1931" que|strong="H1931" iban detrás de las manadas: “Esto|strong="H1931" mismo|strong="H1931" le|strong="H1931" dirán a|strong="H3068" Esaú|strong="H6215" cuando|strong="H1571" se|strong="H1931" encuentren con|strong="H1571" él|strong="H1931".
19 Deu a mesma ordem ao segundo, ao terceiro e a todos os que conduziam os rebanhos: "Quando encontrardes Esaú, disse ele, vós lhe direis a mesma coisa.
20 Y|strong="H3068" asegúrense de|strong="H1697" decirle: ‘Su siervo Jacob viene|strong="H1980" justo detrás de|strong="H1697" nosotros|strong="H3605"’”. Porque Jacob pensaba: “Lo|strong="H1697" apaciguaré con|strong="H1571" los|strong="H3605" regalos que|strong="H1571" van|strong="H1980" por|strong="H1697" delante, y|strong="H1571" cuando|strong="H1571" lo|strong="H1697" vea cara a|strong="H3068" cara, tal|strong="H2088" vez me reciba bien”.
20 E direis que seu servo Jacó vos segue." "Eu o aplacarei, pensou ele, com este presente que me precede; e depois o verei pessoalmente; talvez me fará ele bom acolhimento."
21 Así|strong="H3651" que|strong="H3588" los|strong="H3588" regalos se|strong="H3651" fueron|strong="H1980" por|strong="H3588" delante|strong="H6440", mientras|strong="H3588" que|strong="H3588" él|strong="H3588" pasó esa|strong="H3651" noche en|strong="H3588" el|strong="H3588" campamento.
21 Foi, pois, o presente adiante dele, e ele ficou aquela noite no acampamento.
22 Pero esa|strong="H1931" misma|strong="H1931" noche|strong="H3915" Jacob se|strong="H1931" levantó, tomó a|strong="H3068" sus|strong="H1931" dos|strong="H6440" esposas, a|strong="H3068" sus|strong="H1931" dos|strong="H6440" sirvientas y|strong="H5921" a|strong="H3068" sus|strong="H1931" once hijos, y|strong="H5921" cruzó el|strong="H1931" vado del|strong="H5921" río Jaboc.
22 Naquela mesma noite ele se levantou com suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e passou o vau do Jaboc.
23 Una vez que|strong="H1931" los|strong="H1931" hizo cruzar el|strong="H1931" arroyo, hizo pasar|strong="H5674" también todo lo|strong="H1931" que|strong="H1931" tenía|strong="H1931".
23 Tomou-os, e os fez passar a torrente com tudo o que lhe pertencia.
24 Jacob se quedó completamente solo, y un hombre luchó con él|strong="H5674" hasta que amaneció.
24 Jacó ficou só; e alguém lutava com ele até o romper da aurora.
25 Cuando|strong="H5704" el|strong="H5973" hombre se dio cuenta de|strong="H5973" que|strong="H5704" no podía vencer a|strong="H3068" Jacob|strong="H3290", lo|strong="H5704" golpeó en|strong="H5973" la articulación de|strong="H5973" la cadera, y|strong="H5704" la cadera de|strong="H5973" Jacob|strong="H3290" se dislocó mientras|strong="H5704" luchaba con|strong="H5973" él|strong="H5973".
25 Vendo que não podia vencê-lo, tocou-lhe aquele homem na articulação da coxa e esta deslocou-se, enquanto Jacó lutava com ele.
26 Entonces|strong="H3588" el|strong="H5973" hombre le|strong="H5973" dijo: “¡Suéltame, que|strong="H3588" ya está amaneciendo!”
26 E disse-lhe: "Deixa-me partir, porque a aurora se levanta." "Não te deixarei partir respondeu Jacó, antes que me tenhas abençoado."
27 “¿Cómo|strong="H3588" te|strong="H3588" llamas?”, le preguntó el|strong="H3588" hombre.
27 Ele perguntou-lhe: "Qual é o teu nome?" "Jacó."
28 Y|strong="H3068" el hombre le dijo: “Ya|strong="H3068" no|strong="H4100" te llamarás Jacob|strong="H3290", sino Israel, porque|strong="H4100" has luchado con Dios y con los hombres, y has vencido”.
28 "Teu nome não será mais Jacó, tornou ele, mas Israel, porque lutaste com Deus e com os homens, e venceste." Jacó perguntou-lhe:
29 Entonces|strong="H3588" Jacob|strong="H3290" le|strong="H5973" pidió: “Por|strong="H3588" favor, dime tu nombre|strong="H8034"”.
29 "Peço-te que me digas qual é o teu nome." "Por que me perguntas o meu nome?", respondeu ele. E abençoou-o no mesmo lugar.
30 Jacob|strong="H3290" llamó|strong="H8034" a|strong="H3068" aquel|strong="H2088" lugar Peniel, pues|strong="H4994" dijo|strong="H5046": “He visto a|strong="H3068" Dios cara a|strong="H3068" cara, y sin embargo sigo con vida”.
30 Jacó chamou àquele lugar Fanuel: "porque, disse ele, eu vi a Deus face a face, e conservei a vida".
31 El|strong="H3588" sol estaba saliendo cuando|strong="H3588" Jacob|strong="H3290" pasó por|strong="H3588" Peniel|strong="H6439", y|strong="H3588" se fue cojeando a|strong="H3068" causa|strong="H6440" de|strong="H3588" su|strong="H3588" cadera.
31 O sol levantava-se no horizonte, quando ele passou Fanuel. E coxeava de uma perna.
32 Por|strong="H5921" eso|strong="H1931", hasta|strong="H5921" el|strong="H1931" día de|strong="H5921" hoy, los|strong="H5921" israelitas no|strong="H5921" comen el|strong="H1931" tendón que|strong="H1931" está|strong="H1931" en|strong="H5921" la|strong="H1931" articulación de|strong="H5921" la|strong="H1931" cadera, porque|strong="H5921" a|strong="H3068" Jacob lo|strong="H1931" golpearon en|strong="H5921" ese|strong="H1931" mismo|strong="H1931" tendón de|strong="H5921" la|strong="H1931" cadera.
32 É por isso que os israelitas, ainda hoje, não comem o nervo da articulação da coxa, porque aquele homem tinha tocado nesse nervo da articulação da coxa de Jacó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.