Gênesis 8
Ina Sanaa Gagalowa (SOQ) vs NTLH
1 Tane God Noa ita pue dobinoa do pue gamolala me do waa bedewe waimoia insamone baiwa lanunu dewasano tawo osowe wisene esa dewasano aisidene iene alen.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Ita do me esa tawo bedewe naimedi wisedia tane do unu debama uboe wadie nosedia intawa enabodamon.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Tane abaia aisidene iene aleidie ita walama 150 wadedio esa aisidedie.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Ita uaboa 7 bedewe walama 17 wadedio waa wadi Ararat osowe ependoden.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Tane esa aisidene iene aleidie uaboa 10 ualeidio wadi iu sabamontoiena.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 — ausente —
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 — ausente —
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Tauma me sala dauwa ewepie atenlepia baiwa me nene bunebune itunieno alen.|alt="1/4 page" src="hk00064c.tif" size="col" ref="8.8"
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Tane nene sa nosene alena mai wanwan bola da donsapona esa uduuduleno baiwa leulene wisen. Ita Noa nene sa wadene leusane ain.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Me wandio walama 7 dialeno osowe nene bunebune wadene itunieno alen.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Tane rawileidio nene bunebune ia olib asiwa wasiipa euwaida apusene wiseno Noa ewene atenlen tauma esa aisidene iene alen.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Tane walama 7 da dialeno me nene bunebune osowe wanaubeno alen. Ita nene sa mai leulepe mampe wisepona, dia.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Tauma Noa enawa 601 waden. Ita ena sa bedewe uaboa dea bumpe esa aisidene iene alene dialen. Ita me waa iwa wadenaubene sala makolena ewen.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 Tane uaboa natawa bedewe walama 27 wadedio esa uduudu makolene diaidalen.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Ema aupe God Noa diene wanase,
15 Aí Deus disse a Noé:
16 “E manainaa nata ita obanaa manamanaipu do waa ene nolena.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Tane nitu uduudu inawaa e do wainilana, nene, pue debamau ita do pue kerakera tetelala uduudu otaaubamoe do nolena dogo osowe muba otootontopue uarantopu tawo osowe.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Mape Noa manainapa nata ita obampa manamanainapu do waa bedewe waimoia ene nomoiena.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Ita pue uduudu nene ita pue isiwa tawo osowe lalala waa ene mubaawomubaawo nomoiena.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Tane Noa Iawe God mampe pue pulolepie supia watawa dewasan. Ita me pue ita nene uduudupau eubu otene wisene wata osowe teamone sumon.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 Ita Iawe God pulo sa idia bonawa euda etene nuawa bedewe insene wanase, “Ne tauma ita ando tawo mai matangelasapa ipawa apana dewau baiwa. Mo sanaape muntoie odeie eiantoia ipa kadi do muntoi. Mo kadiwa insempe dewasampa tane ne mo ita nitu uduudu inawaa waimompa mai osowe kadimopa, dia.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Tane tawo ema winompa walamawe,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.