Gênesis 37
Ina Sanaa Gagalowa (SOQ) vs VC
1 Aisak boleno aupe Iakob bola Kanaan bedewe mamba wandia aupe ware rua wandie.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Tane Iakob obampa do gagalou ema epe.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Walama sawo Iakob gulauidalene wandie otopa Iosep gamosan sa baiwa me otopa sa nuawadawadaidasan mai obampa isiwa ruau. Sa baiwa me garawa oawa eudida wanen. |alt="1/ 4 page" src="01_Ge_37_03_RG.jpg" size="col" ref="37.3"
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Tane mo mambu otopa Iosep epe nuawadawadasadio ewane nuau kadileno me wakadisasaie ita do emalawoasaie.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Tane tadina dea me ituleidie auenlena umanawa tatatawa benemamon. Mo epe etane nibuasaiena.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Iosep diamone wanase, “Asisuitonuno ne auentena gagalowa wapa.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 No irai bedewe wit toite ita dimbuntite teamoite. Tane ne witina dimbua sawano enedie ita e ebaala enane panane ne dimbuna mampe dunentoie.”
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Ita me tatatawa etane waienase, “E inseiana muka wadee warereite no onianena, ba?” Tane Iosep auemba gagalowa wano etane me nibuaidasaiena.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Tane Iosep osowe auenlene tatatawa diamone wanase, “Ne auena bedewe omo, uaboa ita kipora 11 mainawo dunentoio ewamona.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Tane Iosep auemba mamba dien tatatawa diamona rua. Ita me mamba etene badowa diene wanase, “Dima auemba epe aueiten, e inseiana inaa ne nata ita tatataa do e manawo winte dunentate wadaposieta, ba?”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Tane me tatatawa auemba umanawa etane me mampe nuau kadilen ita me mamba auen ema insaisawaleidie os wandie.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Walama dea Iosep tatatawa enanawimone mambu puewa sipsip ita gote banlamone antone bola Sikem bedewe oniamoie.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Ita Iakob Iosep diene wanase, “Ne menanedia e waaubaepo aite tatataa bola Sikem bedewe sipsip ita gote oniamoie waimoia ewamoa.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Ita mamba me diene wanase, “Aie tatataa ewamoa mo ide inawaa waimoi ita do pue ewamoa ide euda os waimoi tane leute wine mo umanau dianeawo etapa.”
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Sape mo ewasumone insakoaleidio apana dea me waitarasane wanase, “E dima banusaiana?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Iosep me sipoasane wanase, “Ne tatatana banumodina mo naepe sipsip ita gote oniamoi, e ateitama waeuwaneawo anteape ewamopa?”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Ita me leusane wanase, “Mo aita antoiena. Ne etamodino waienase, no bola ema etee bola debama Dotan bedewe ana.” Ita me epe etene tatatawa waroromone wawo alene bola debama Dotanwa donmon.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Me nowadauwo iedio tatatawa ewane muba wawadiadiantone insaisau deasane waiena me wisepio bosapu.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Mo Iosep wakadisawa gagalowa wane waienase, “Ewana, auen apanawa iede.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 No me bosate ane esa sagala domba bedewe aubeto alepi. Ita no ete ane mamamba diate wataase pue onawa Iosep adenboe nan. Ita ema aupe ewato me auemba ide ulaipa.”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Tane Ruben mo gagalontoio etene ita Iosep inasapia baiwa wanase, “Mai bosata.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Me mai bosata, no di wadate esa sagala makolena domba bedewe aubeto iepie alepi. Tane no mai witamba me osowe itute bosata.” Ruben aia ema wana ipawa me menasana Iosep inasapie banlepie alepi mambu mampe.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Tane Iosep tatatawa mampo wiseno me wadanaitue ampe garawa euda taudia wadanaaubeiena.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Ita mo me wadane antone esa sagala makolena bedewe aubeieno iene alen.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Ema aupe mo waine nana naie ita pisiwane Ismaelwa bola Giled bolawa bedewe wanwanlala pueu kamel do ieio ewamoiena. Mo pueu sa osowe nitu nana eusampa ita nitu isiwa etepu pokawa wampo osowe uturempa baiwa tane do mire etepu benasampa baiwa aimone Isibtiwa antoie.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Ita Iuda tatatawa diamone wanase, “Naita no wainimba bosate gagalowa weregasata, tane ema aupe dima euda donsate wadata?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Sa baiwa Ismael apanawa wanamoto gimarantopue antopu. Tane me mampe mai kadiwa da dewasata, ipawa me ipa no wainimba osina dea muntena wainitana.” Ita Iuda dima wana rua sosowa wawentoiena.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Tane bola Midia mo ipa gimara apanawa wimoieno ita mo wambu Iosep don bedewe teinenaposie wanamoieno mane nepa wisiawa 20 mampe gimarantoiena. Ita sape mo Iosep banlene Isibtiwa antoiena.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Tane ema aupe Ruben leulene alene esa sagala domba bedewe Iosep ewensue nuawa pareleno meba garawa siosawialen.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Ita me wanwamba mampo alene wanase, “Iosep mai don bedewe wainipona, dia. Tauma ne dima dewasapa?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Tane Iosep tatatawa pue gote bosane ita osinawa wadane me garawa osinasaiena.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Ita mo gara sa oawa euda wadane antone mambu diane waienase, “No gara ema donsatana ewawo, e otoa garawa rua?”
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Mo mambu gara sa ewene wanase, “Ema ipa ne otonaida garawa. Pue onawaa me adane bosane ita siosawiasaiena.”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Ita me nuawa pareidaleno meba garawa taudia siolenauben. Aupe gara pue imba mampe dewala dauwa etaeta kadiwaida wadene taune walama dauma otopa kewa wadie.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Me obampa mona ita iwoa wimone mambu nuadubusaie, tane me dabualene wanase, “Ne ideita ke wapine otona wawe bolala bolauwo iape anteapa ita dialepi.” Ita me otopa kewa wadia mai epona, dia.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Tane bola Midia apanawa Iosep wadane Isibtiwa warere duwa bedewe nolantoia uwau apanawa Potipa mampesaieno gimaralen.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.