Gênesis 37

Ina Sanaa Gagalowa (SOQ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aisak boleno aupe Iakob bola Kanaan bedewe mamba wandia aupe ware rua wandie.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Tane Iakob obampa do gagalou ema epe.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Walama sawo Iakob gulauidalene wandie otopa Iosep gamosan sa baiwa me otopa sa nuawadawadaidasan mai obampa isiwa ruau. Sa baiwa me garawa oawa eudida wanen. |alt="1/ 4 page" src="01_Ge_37_03_RG.jpg" size="col" ref="37.3"
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Tane mo mambu otopa Iosep epe nuawadawadasadio ewane nuau kadileno me wakadisasaie ita do emalawoasaie.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Tane tadina dea me ituleidie auenlena umanawa tatatawa benemamon. Mo epe etane nibuasaiena.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Iosep diamone wanase, “Asisuitonuno ne auentena gagalowa wapa.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 No irai bedewe wit toite ita dimbuntite teamoite. Tane ne witina dimbua sawano enedie ita e ebaala enane panane ne dimbuna mampe dunentoie.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Ita me tatatawa etane waienase, “E inseiana muka wadee warereite no onianena, ba?” Tane Iosep auemba gagalowa wano etane me nibuaidasaiena.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Tane Iosep osowe auenlene tatatawa diamone wanase, “Ne auena bedewe omo, uaboa ita kipora 11 mainawo dunentoio ewamona.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Tane Iosep auemba mamba dien tatatawa diamona rua. Ita me mamba etene badowa diene wanase, “Dima auemba epe aueiten, e inseiana inaa ne nata ita tatataa do e manawo winte dunentate wadaposieta, ba?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Tane me tatatawa auemba umanawa etane me mampe nuau kadilen ita me mamba auen ema insaisawaleidie os wandie.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Walama dea Iosep tatatawa enanawimone mambu puewa sipsip ita gote banlamone antone bola Sikem bedewe oniamoie.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Ita Iakob Iosep diene wanase, “Ne menanedia e waaubaepo aite tatataa bola Sikem bedewe sipsip ita gote oniamoie waimoia ewamoa.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Ita mamba me diene wanase, “Aie tatataa ewamoa mo ide inawaa waimoi ita do pue ewamoa ide euda os waimoi tane leute wine mo umanau dianeawo etapa.”
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 Sape mo ewasumone insakoaleidio apana dea me waitarasane wanase, “E dima banusaiana?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Iosep me sipoasane wanase, “Ne tatatana banumodina mo naepe sipsip ita gote oniamoi, e ateitama waeuwaneawo anteape ewamopa?”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Ita me leusane wanase, “Mo aita antoiena. Ne etamodino waienase, no bola ema etee bola debama Dotan bedewe ana.” Ita me epe etene tatatawa waroromone wawo alene bola debama Dotanwa donmon.
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Me nowadauwo iedio tatatawa ewane muba wawadiadiantone insaisau deasane waiena me wisepio bosapu.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Mo Iosep wakadisawa gagalowa wane waienase, “Ewana, auen apanawa iede.
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 No me bosate ane esa sagala domba bedewe aubeto alepi. Ita no ete ane mamamba diate wataase pue onawa Iosep adenboe nan. Ita ema aupe ewato me auemba ide ulaipa.”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Tane Ruben mo gagalontoio etene ita Iosep inasapia baiwa wanase, “Mai bosata.
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Me mai bosata, no di wadate esa sagala makolena domba bedewe aubeto iepie alepi. Tane no mai witamba me osowe itute bosata.” Ruben aia ema wana ipawa me menasana Iosep inasapie banlepie alepi mambu mampe.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Tane Iosep tatatawa mampo wiseno me wadanaitue ampe garawa euda taudia wadanaaubeiena.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Ita mo me wadane antone esa sagala makolena bedewe aubeieno iene alen.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Ema aupe mo waine nana naie ita pisiwane Ismaelwa bola Giled bolawa bedewe wanwanlala pueu kamel do ieio ewamoiena. Mo pueu sa osowe nitu nana eusampa ita nitu isiwa etepu pokawa wampo osowe uturempa baiwa tane do mire etepu benasampa baiwa aimone Isibtiwa antoie.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Ita Iuda tatatawa diamone wanase, “Naita no wainimba bosate gagalowa weregasata, tane ema aupe dima euda donsate wadata?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Sa baiwa Ismael apanawa wanamoto gimarantopue antopu. Tane me mampe mai kadiwa da dewasata, ipawa me ipa no wainimba osina dea muntena wainitana.” Ita Iuda dima wana rua sosowa wawentoiena.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Tane bola Midia mo ipa gimara apanawa wimoieno ita mo wambu Iosep don bedewe teinenaposie wanamoieno mane nepa wisiawa 20 mampe gimarantoiena. Ita sape mo Iosep banlene Isibtiwa antoiena.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Tane ema aupe Ruben leulene alene esa sagala domba bedewe Iosep ewensue nuawa pareleno meba garawa siosawialen.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Ita me wanwamba mampo alene wanase, “Iosep mai don bedewe wainipona, dia. Tauma ne dima dewasapa?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Tane Iosep tatatawa pue gote bosane ita osinawa wadane me garawa osinasaiena.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Ita mo gara sa oawa euda wadane antone mambu diane waienase, “No gara ema donsatana ewawo, e otoa garawa rua?”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Mo mambu gara sa ewene wanase, “Ema ipa ne otonaida garawa. Pue onawaa me adane bosane ita siosawiasaiena.”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Ita me nuawa pareidaleno meba garawa taudia siolenauben. Aupe gara pue imba mampe dewala dauwa etaeta kadiwaida wadene taune walama dauma otopa kewa wadie.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Me obampa mona ita iwoa wimone mambu nuadubusaie, tane me dabualene wanase, “Ne ideita ke wapine otona wawe bolala bolauwo iape anteapa ita dialepi.” Ita me otopa kewa wadia mai epona, dia.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 Tane bola Midia apanawa Iosep wadane Isibtiwa warere duwa bedewe nolantoia uwau apanawa Potipa mampesaieno gimaralen.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.