Gênesis 22

Ina Sanaa Gagalowa (SOQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tane ema aupe mo waimoio ena isiwa diantono God Abraam sumanaiwa wadaetasapia baiwa apasane wanase, “Abraam!”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Ita God me diene wanase, “E otoa deaida Aisak nuawadawadasaiana banlee aita bola Moraia bedewe. Sape ne wadi euwaepo iwa osowe otoa bosae puloite sua.”
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Ita imonemba tadinaida Abraam enenwisene donki imaasan ita ia tonapa isuen pulo itupie supia baiwa ita otene pue donki osowe itune ita me otopa Aisak banlene nolawa apanawa nata do antoiena bola God dienawo. |alt="1/2 page" src="hk00033c.tif" size="span" ref="22.3"
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Mo antoio walama natadea dialeno Abraam pisiwane bola sa awa antoia nowadawo ewen.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Ita sape me nolawa apanawa diamone wanase, “E mape pue donki do wanlempo ne otona nata sisi ane God wadaposisate ete leuntate winta.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Ita Abraam ia dimbua wadenposie otopa awanape ituno awanen tane me ia emawa ita isima do oteno antoiena.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Mo antoie into Aisak mamba waitarasane wanase, “Mako!”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Abraam sipoasane wanase, “Otona, God ando pulontata moiawa imaasapie nenepi.” Me epe wane ita mo antoiawo awodea antoiena.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Mo antoie bola sa umanawa God wanawo wimone Abraam pulolepia watawa dewasane osowe ia teamon. Ita me otopa Aisak wadenitue witapa ita wawa taumone ia tonapa auwene teamona osowe itun.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Ita me isima wadene otopa empabolepona baiwaleidie.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Tane Iawe God enseliwa uboe diene wanase, “Abraam, Abraam!”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Ita Iawe God enseliwa me diene wanase, “Mai witaa oto osowe itua ba dewa da kadiwa me mampe dewasa, dia. Tauma ne atenten e God sawaitiana, sa baiwa e otoa deaida mai anatepona, dia.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Ita Abraam pisiwane pue sip donawa ia bagoreno enedio ewen. Ita me otopa pulolepona ene alene pue sa bosane God mampe pulowa itune sun.|alt="1/2 page" src="bk00008c.tif" size="span" ref="22.13"
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Sa baiwa Abraam bola sa ebowa ituna Iawe Iaira amona mamba. Walama sawo odene ita tauma apana wampase, “Iawe God wadiwa osowe me amonalepie nenepi.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Tane Iawe God enseliwa uboe osowesane ema epe Abraam dien,
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 “Iawe God wanase,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 ne sauna euda e osoawo itupe dewaepo dana uarantopu uba tampe kipora wisiasiawaia rua ita do owa nelawa rua segantopu. Ita mo emalawoau apanawa do onantopue otepue mampomopu.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Ita e nosinosia bedeuwoe apana uduudu tawo oso waimoia sau euda osouwo itupa, ipawa e ne aiana ruawaitena baiwa.’”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Ema aupe Abraam otopa nata antone nolawa apanawa mampo wimone ita awodea anton bola debama Beasibawo ita sape Abraam wankasalen.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 — ausente —
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 — ausente —
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 — ausente —
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 — ausente —
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.