Romanos 7
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Nwaako, babiloo, bibanu lɛsaa le kɔmabuɛ ni kasɔ, diekye bamuu lee biye Mose kufiofa nwu. Kufiofa nwu nnii otii di obe wɔ kamɛ akpe ni nkpa lete.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Kayɔ nle mmle nta ye ni ɔtɛ onyu, ɔsanko wɔ ninsi ni kɔɔsa leyo, kufiofa lenii nwɔ kuɔkaasa di ɔsa suoto di obe wɔ di osuɔtɔ nwu nkpe ni nkpa. Kafɔɔ nse osuɔtɔ nwu ntookpi, ɔsanko nwu diesinsi di kufiofa nwu kalɔ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Nkpo oso nse ɔsanko nwu ledie eesifi osuɔtɔ bamba nfũ di obe wɔ di ɔsa nɔɔ nkpe ni nkpa, ni baalɛɛ nwɔ sɔnɔkpeetɛ. Kafɔɔ nse kɔsa nɔɔ nwu ntookpi, ni aasinsi kuufiofa nwu kalɔ. Ni nfɛ akpe osuku alɛ, aasifi anaayɔ osuɔtɔ bamba, ni aakpee asɔnɔ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Babiloo, nkpo kafɔɔ dite ku aye nɛ. Diekye di kufiofa nwu kanya, diotuo alɛ buakpi di obe wɔ di Kristo lakpi nii, diekye suoto nɔɔ kakyɛɛ kawo bule. Nunua nfɛ bile otii wɔ baatakatɛsa baakyeko ni bakpi kamɛ ole, alɛ bialɛ minta Yaa ɔkpɛ ɔbla.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Di obe wɔ kamɛ buasiɛ ni nkpa di suoto sina kamɛ, ɔkɔnsɔ akleesaa kpile di kufiofa ntakatɛsa di suoto loo kamɛ, ninta alɛ ninanfi kukpi ninwako wo.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Kafɔɔ nunua, batoodiki wo di kufiofa kalɔ, diekye buakpi ku Kristo. Nioso buosinsi di kufiofa ninii kalɔ. Nunua nfɛ buafuo Yaa ɔkpɛ ɔbla nwaa, ninansinle ni osuku kofole nwu bɛɛkpana ni di kufiofa kamɛ. Kafɔɔ di osuku fɔle nwu di Ninwuna kamɛ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Nioso be nfɛ buabuɛ? Ni buabuɛ bulɛ kufiofa nwu kukpile kule? Oowo! Diele nkpo kute, kafɔɔ kufiofa nwu ninta wo muntofo lɛsaa le ninle ni okpile. Nse kufiofa nwu kutambuɛ alɛ, “Tansɛɛsa anu di otii lɛsaa suoto,” nse ninye nlɛ onunsɛɛ okpile kule.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Kafɔɔ, diefe ni kuufiofa suoto, ni di okpile lɛwɛ osuku ɛɛsɛnkɛsa onumbɛbɛɛ ate ate di kamɛ nii nɛ. Nkpo oso nse fɛ kufiofa ɔnaa kunaa, nse okpile nnaa osie kuonwii.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ntoyisiɛ nkpa di kufiofa ɔtambla kamɛ lɛnya, kafɔɔ obe wɔ lɛbatofo ni kufiofa, okpile niɛtaka kuoyila di nkpa nii kamɛ osie kanya.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Nioso ntookpi. Kufiofa ko bɛɛwako alɛ kuatɛɛ ni nkpa kafɔɔ niɛnanfi kukpi kuɔwakoe nɛ.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Diefe ni kufiofa suoto, ni di okpile ɔbla lɛwɛ osuku kuɔkyɔnkyɔ mi, kuolo mi nɛ.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Nle mmle oso, kufiofa nwu nte klekle, asaa ya kafɔɔ kuotuo ni nte klekle, kukyɛ kafɔɔ di osuku tinini suoto, kulɛ kafɔɔ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Ni nle mmle kotuo alɛ lɛsaa le ninlɛ ni kɔwako mi kukpi? Oowo! Kafɔɔ okpile niɛbla alɛ, ɛɛyɔ lɛsaa le ninlɛ nii, ɛɛnanfi kukpi ɛɛwakoe, alɛ baadiki okpile letembi mimu mantuo. Ni diefe ni kuufiofa suoto diatuo mmle okle di okpile lɛlalaa ni osie kanya.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Buye bamuu loo bulɛ, kufiofa nwu ninwuna kamɛ lɛsaa dile, kafɔɔ ami otii fukuti nnle beesunsũ bɛɛta ni okpile.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Noonu asaa ya kɔbla ni kasɔ. Diekye nse lenyu, lɛsaa le komiɛ nlɛ mbla nii, diele nni nimbla. Kafɔɔ lɛsaa le ninoomiɛ nlɛ mbla nii, nni nimbla nɛ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ni nse asaa ya ninoomiɛ nlɛ kɔbla ni nimbla, ni diotuo alɛ, lefũ lekpee nlɛ kufiofa nwu nlɛ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Nkpo oso, diotuo alɛ diele ami omu nikɔbla lɛsaa le mmle, kafɔɔ okpile wɔ ninsi mi ni kaamɛ nikɔbla lɛsaa le mmle.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ni ntootofo nlɛ, lɛsaa biene diesi mi kaamɛ. Ta siitii suoto ninkpe mi ni oso yi, kuntɛ dikle mi ɔkɔnsɔ nlɛ kɔbla lɛsaa biene, noofuo ɔbla.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Dibiene le komiɛ nlɛ mbla nii, nimbla ni. Kafɔɔ, mbla okpile wɔ ninoomiɛ nlɛ mbla nii.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Nioso, nse mbla lɛsaa le ninoomiɛ nlɛ mbla nii, ni nle mmle kotuo alɛ, diele ami omu nikɔbla, ni okpile wɔ ninsi mi ni kaamɛ dile.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Nle mmle oso, ntɔɔnya kufiofa nwu kaamɛ nii lɛtɛ nsũ. Nse lemiɛ nlɛ kɔbla dibiene, okpile bonwu ninaabla.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Di ami otii omu kamɛ, nwaako, suoto nyɔɔ mi di Yaa kufiofa nwu suoto.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Kafɔɔ kɔnya nlɛ kufiofa bamba kɔbla ɔkpɛ di suoto nii kamɛ, kuɔkpɛko kufiofa ko di disibu nii kɔtɔkɔ mi alɛ dilɛ nii. Nioso diɛta alɛ okpile ɔbla lemufũ mi diɛtɛ leeyo di suoto nii kamɛ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Nwaako kɔkpɛ nyaami lo! Owe nimadiki mi ankyeko okpile wɔ nikɔɔkpaa mi kunsifiko ni kukpi kamɛ?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Kɔpɛ Yaa sɛfa, diekye diefe ni di Saate Yesu Kristo suoto mawɛ didiki!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.