Romanos 7

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nwaako, babiloo, bibanu lɛsaa le kɔmabuɛ ni kasɔ, diekye bamuu lee biye Mose kufiofa nwu. Kufiofa nwu nnii otii di obe wɔ kamɛ akpe ni nkpa lete.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Kayɔ nle mmle nta ye ni ɔtɛ onyu, ɔsanko wɔ ninsi ni kɔɔsa leyo, kufiofa lenii nwɔ kuɔkaasa di ɔsa suoto di obe wɔ di osuɔtɔ nwu nkpe ni nkpa. Kafɔɔ nse osuɔtɔ nwu ntookpi, ɔsanko nwu diesinsi di kufiofa nwu kalɔ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Nkpo oso nse ɔsanko nwu ledie eesifi osuɔtɔ bamba nfũ di obe wɔ di ɔsa nɔɔ nkpe ni nkpa, ni baalɛɛ nwɔ sɔnɔkpeetɛ. Kafɔɔ nse kɔsa nɔɔ nwu ntookpi, ni aasinsi kuufiofa nwu kalɔ. Ni nfɛ akpe osuku alɛ, aasifi anaayɔ osuɔtɔ bamba, ni aakpee asɔnɔ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Babiloo, nkpo kafɔɔ dite ku aye nɛ. Diekye di kufiofa nwu kanya, diotuo alɛ buakpi di obe wɔ di Kristo lakpi nii, diekye suoto nɔɔ kakyɛɛ kawo bule. Nunua nfɛ bile otii wɔ baatakatɛsa baakyeko ni bakpi kamɛ ole, alɛ bialɛ minta Yaa ɔkpɛ ɔbla.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Di obe wɔ kamɛ buasiɛ ni nkpa di suoto sina kamɛ, ɔkɔnsɔ akleesaa kpile di kufiofa ntakatɛsa di suoto loo kamɛ, ninta alɛ ninanfi kukpi ninwako wo.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Kafɔɔ nunua, batoodiki wo di kufiofa kalɔ, diekye buakpi ku Kristo. Nioso buosinsi di kufiofa ninii kalɔ. Nunua nfɛ buafuo Yaa ɔkpɛ ɔbla nwaa, ninansinle ni osuku kofole nwu bɛɛkpana ni di kufiofa kamɛ. Kafɔɔ di osuku fɔle nwu di Ninwuna kamɛ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Nioso be nfɛ buabuɛ? Ni buabuɛ bulɛ kufiofa nwu kukpile kule? Oowo! Diele nkpo kute, kafɔɔ kufiofa nwu ninta wo muntofo lɛsaa le ninle ni okpile. Nse kufiofa nwu kutambuɛ alɛ, “Tansɛɛsa anu di otii lɛsaa suoto,” nse ninye nlɛ onunsɛɛ okpile kule.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Kafɔɔ, diefe ni kuufiofa suoto, ni di okpile lɛwɛ osuku ɛɛsɛnkɛsa onumbɛbɛɛ ate ate di kamɛ nii nɛ. Nkpo oso nse fɛ kufiofa ɔnaa kunaa, nse okpile nnaa osie kuonwii.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Ntoyisiɛ nkpa di kufiofa ɔtambla kamɛ lɛnya, kafɔɔ obe wɔ lɛbatofo ni kufiofa, okpile niɛtaka kuoyila di nkpa nii kamɛ osie kanya.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Nioso ntookpi. Kufiofa ko bɛɛwako alɛ kuatɛɛ ni nkpa kafɔɔ niɛnanfi kukpi kuɔwakoe nɛ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Diefe ni kufiofa suoto, ni di okpile ɔbla lɛwɛ osuku kuɔkyɔnkyɔ mi, kuolo mi nɛ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Nle mmle oso, kufiofa nwu nte klekle, asaa ya kafɔɔ kuotuo ni nte klekle, kukyɛ kafɔɔ di osuku tinini suoto, kulɛ kafɔɔ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Ni nle mmle kotuo alɛ lɛsaa le ninlɛ ni kɔwako mi kukpi? Oowo! Kafɔɔ okpile niɛbla alɛ, ɛɛyɔ lɛsaa le ninlɛ nii, ɛɛnanfi kukpi ɛɛwakoe, alɛ baadiki okpile letembi mimu mantuo. Ni diefe ni kuufiofa suoto diatuo mmle okle di okpile lɛlalaa ni osie kanya.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Buye bamuu loo bulɛ, kufiofa nwu ninwuna kamɛ lɛsaa dile, kafɔɔ ami otii fukuti nnle beesunsũ bɛɛta ni okpile.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Noonu asaa ya kɔbla ni kasɔ. Diekye nse lenyu, lɛsaa le komiɛ nlɛ mbla nii, diele nni nimbla. Kafɔɔ lɛsaa le ninoomiɛ nlɛ mbla nii, nni nimbla nɛ.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ni nse asaa ya ninoomiɛ nlɛ kɔbla ni nimbla, ni diotuo alɛ, lefũ lekpee nlɛ kufiofa nwu nlɛ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Nkpo oso, diotuo alɛ diele ami omu nikɔbla lɛsaa le mmle, kafɔɔ okpile wɔ ninsi mi ni kaamɛ nikɔbla lɛsaa le mmle.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Ni ntootofo nlɛ, lɛsaa biene diesi mi kaamɛ. Ta siitii suoto ninkpe mi ni oso yi, kuntɛ dikle mi ɔkɔnsɔ nlɛ kɔbla lɛsaa biene, noofuo ɔbla.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Dibiene le komiɛ nlɛ mbla nii, nimbla ni. Kafɔɔ, mbla okpile wɔ ninoomiɛ nlɛ mbla nii.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Nioso, nse mbla lɛsaa le ninoomiɛ nlɛ mbla nii, ni nle mmle kotuo alɛ, diele ami omu nikɔbla, ni okpile wɔ ninsi mi ni kaamɛ dile.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Nle mmle oso, ntɔɔnya kufiofa nwu kaamɛ nii lɛtɛ nsũ. Nse lemiɛ nlɛ kɔbla dibiene, okpile bonwu ninaabla.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Di ami otii omu kamɛ, nwaako, suoto nyɔɔ mi di Yaa kufiofa nwu suoto.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Kafɔɔ kɔnya nlɛ kufiofa bamba kɔbla ɔkpɛ di suoto nii kamɛ, kuɔkpɛko kufiofa ko di disibu nii kɔtɔkɔ mi alɛ dilɛ nii. Nioso diɛta alɛ okpile ɔbla lemufũ mi diɛtɛ leeyo di suoto nii kamɛ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Nwaako kɔkpɛ nyaami lo! Owe nimadiki mi ankyeko okpile wɔ nikɔɔkpaa mi kunsifiko ni kukpi kamɛ?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Kɔpɛ Yaa sɛfa, diekye diefe ni di Saate Yesu Kristo suoto mawɛ didiki!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.