Romanos 4

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni be ninle lɛsaa le buobuɛ ni di ɔwa loo Abraham suoto di lɛsaa le aanya ni di ɔlaa wɔ mmle suoto?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nse fɛ ɔkpɛ ɔbla oso di Yaa nta Abraham lɛbɛ, ni se akpe lɛsaa le suoto aayila ankanta nii. Kafɔɔ diele di Yaa anu.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Diekye diɛ Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ, beebuɛ alɛ “Abraham lafũ Yaa aanu, ni oso aabla nwɔ otii tinini di anu nɔɔ.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Otii wɔ ninan-yɔ anu nɔɔ aatika ni di ɔkpɛ nɔɔ ɔbla suoto, kafɔɔ ɛɛyɔ anu nɔɔ eetika ni di Yaa wɔ ninkpe ni sifutulɛ ɛɛta ni bakpileblatɛ, Yaa nta otii nwu lɛbɛ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Kafɔɔ di Yaa anu, otii wɔ niɛyɔ anu nɔɔ eetika ni diɛ ɔkpɛ nɔɔ ɔbla suoto, ninanle ni Yaa sifutulɛ suoto yi, Yaa nnya otii nwu fɛ kpileblatɛ, ántɔɔ lɛbɛ.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Nkpo oso di ɔka Dawid labuɛ alɛ otii wɔ di Yaa lɛta ni lɛbɛ, ninanle ɔkpɛ kuonwii ɛɛbla nii, lele nwɔ nlɛ lo! Dawid labuɛ alɛ,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Suoto lɛyɔɔ dile diɛta batii
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Suoto lɛyɔɔ dile diɛta otii
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Ni, suoto lɛyɔɔ le mmle suoto di Dawid lakakatɛ nii, batii ba niebudi ni asɔkɔsɔkɔ lete lele dile? Oowo! Batii ba ninambudi ni asɔkɔsɔkɔ kafɔɔ nkyakaa, diekye Kɔkpana Klekle Kukũ lebuɛ alɛ, “Abraham lafũ Yaa aanu, ninfɛ di Yaa lafũ nwɔ aatɔɔ lɛbɛ nɛ.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Di ɔmɛmbe kamɛ di Yaa lanyɔɔ aatɔɔ lɛbɛ nkpo okle? Di obe wɔ kamɛ di Abraham diibudi ni lɛsɔkɔsɔkɔ ɛɛ, sɛɛ obe wɔ kamɛ atoobudi ni lɛsɔkɔsɔkɔ? Diele obe wɔ atoobudi ni lɛsɔkɔsɔkɔ. Kafɔɔ fiɛ ababudi ni lɛsɔkɔsɔkɔ.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Lɛsɔkɔsɔkɔ obudi wɔ mmle di Abraham labla ni yi, nle nsũ ɔtɛ wɔ nikotuo alɛ Yaa lafũ nwɔ ni nɛ. Diekye ofũ onu nɔɔ niata alɛ Yaa lafũ nwɔ aatɔɔ lɛbɛ fiɛ aabudi lɛsɔkɔsɔkɔ. Diefe ni diɛ ofũ onu wɔ mmle kamɛ, Abraham lɛbakple bafũbanutɛ bamuu kote. Nioso di Yaa lafũ mba ɛɛta ni lɛbɛ kuntɛ baabudi ni asɔkɔsɔkɔ nɛ.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Abraham nle kote ɛɛta mba kafɔɔ beebudi ni asɔkɔsɔkɔ. Diele alɛ mmle beebudi ni asɔkɔsɔkɔ oso, kafɔɔ baasiɛ nkpa di ofũ onu kamɛ fɛ mmle di Teewo Abraham lasiɛ ni nkpa fiɛ aabudi ni lɛsɔkɔsɔkɔ.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Yaa laka ntam aata Abraham ku banantii nɔɔ alɛ abayɔ kayi ka mmle anta ma fɛ atesaa lɛma. Diele alɛ Abraham lale ni kufiofa oso aaka ntam nwu nkpo aatɔɔ. Kafɔɔ mmle di Abraham lafũ Yaa aanu ni oso, ni di Yaa lafũ nwɔ aatɔɔ lɛbɛ nɛ.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Nse batii ba nimbla ni di kufiofa suoto ninfũ lɛsaa le ntam di Yaa lɛka nii, ni ofũ onu nwu ntɔɔbla kasakasa. Ni ntam nwu kafɔɔ diesinle ntam.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Diekye kufiofa ndiki Yaa ɔblɔ kuntuo wo. Kafɔɔ nse kufiofa nnaa, ni kufiofa ɔtanle kafɔɔ nnaa.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Nioso, ntam be mmle nsi di ofũ onu kamɛ, dile kamaa kakpɛkɔ kafɔɔ diɛta batii ba di Yaa sifutulɛ se ɛɛta ni batii ba ninle ni Abraham banantii. Diele mba lete bɛɛta ni kufiofa nwu ninle Abraham banantii. Kafɔɔ ku mba nintikanko ni Abraham ofũ onu nwu. Diekye, Abraham ninle bafũbanutɛ bamuu kote.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Fɛ mmle beebuɛ ni Kɔɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ, “Lɛyɔfɔ lɛbla nnle kpinwu kote.” Nioso ntam nwu lewo di Yaa anu. Yaa wɔ mmle di Abraham lafũ aanu nɛ, nnwɔɔ ninsɛnkɛsa bakpi ta otumi wɔ ninkpe nwɔ ni oso. Diɛ otimi nwu nkpo ninkpe nwɔ ni oso, aakakatɛ, ni di asaa ya ninnaa ni diidii ladie aawa nɛ.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Obe wɔ diɛ osuku onyu nsinnaa nii, Abraham lakple aafũ Yaa anu osie kanya. Nkpo oso aabakple nnle kpinwu kote fɛ mmle okle di Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ ni alɛ, “Banantii lɛfɔ mapɔ kpinwu fɛ awɛntrɛbi.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abraham lafũ alɛɛ kɔlafa amu. Kafɔɔ nnɛɛ ditafee nwɔ di ofũ onu kamɛ, nu aanya alɛ nfɛ ayɛ di ɔkya kotoko, ɔsɔfɔ nɔɔ Sara kafɔɔ ntoofe kolofo.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Asaa ya mmle ditafeesa nwɔ nnɛɛ di ofũ onu kamɛ. Kafɔɔ aamufũ Yaa ntam nwu aaklee osie kanya. Ofũ onu nɔɔ lakpee nwɔ osie, aayɔ katansa aata Yaa.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Aafũ aanu osie kanya alɛ Yaa nkpe otimi abafuo ntam be ɛɛka ni ɔbla.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Ofũ onu wɔ mmle niawɛ ni Abraham oso di Yaa lafũ nwɔ aatɔɔ lɛbɛ nɛ.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Diele Abraham lete oso bɛɛkpana sɛlaa se mmle alɛ, “Yaa lafũ nwɔ aatɔɔ lɛbɛ.”
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Kafɔɔ bɛɛkpana bɛɛta awo ba kafɔɔ di ofũ onu nkpe ni di Yaa wɔ niatakatɛsa ni Saate loo Yesu aakyeko ni bakpi kamɛ alɛ aafũ wo anta wo lɛbɛ.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Sikpile loo oso di Yaa lata osuku baalo Yesu. Yaa lasɛnkɛsa nwɔ aakyeko bakpi kamɛ, mmle okle aafũ wo anta wo ni lɛbɛ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.