Mateus 17

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayi akuɔ sɛmaa, Yesu lakpaa Petro, Yakobo ku obilɛma suɔtɔbi Yohane baasifi kobokote takale kunwii osi. Ni baalaasiɛ ninfa lete lɛma nɛ.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Di obe wɔ baasiɛ ni ninfa, baanya nii, Yesu letembi ntookyi. Anu nɔɔ lakpa fɛle kufĩ, awu nɔɔ kafɔɔ lapu aatoosese di anu.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ninfɛ di basaateketetɛ nwu nkpo batiɛ lanya Mose ku Elia bɔɔkakatɛko Yesu nɛ.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Nioso Petro latakatɛsa sɛlɔ katoo aatɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, diɛtɛ dilɛ alɛ buɔwa nfũ! Nse feetuna yi, mapɛ akpanta atiɛ. Alefɔ anwii, Mose ale anwii, Elia ale kafɔɔ anwii.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Di obe wɔ ayɛ ɔɔkakatɛ ni yi, dituntũ le niɛkpa ni lawa diabafukuti diatĩi ma di suoto. Ni sɛɛlɔ ladie diituntũ nwu kamɛ siabuɛ alɛ, “Obi nii bɔmbɔtɛ ninle nwɔ mmle nɛ. Nintuna nwɔ di suoto, oobuo mi anu nwaa. Bikyɔɔ nwɔ atoko!”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Di obe wɔ baasaateketetɛ batiɛ nwu nkpo lanu ni sɛlɔ se mmle yi, lɛyɛkɛ lapɛ ma osie kanya, ni baafuusa anu kaasɔ nɛ.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Ni di Yesu lakple aawa ɔkyɛ lɛma abakpanko ma aatɔkɔ ma alɛ, “Bitaka! Bitanyɛkɛ!”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Ninfɛ baatakatɛsa anu katoo nɛ, batasinya otii kuonwii dilenkee Yesu lete.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Di obe wɔ nfɛ boosoo mankye ni kobokote nwu nkpo suoto manwa nii, Yesu lakpee ma kufiofa alɛ, “Bitantɔkɔ otii kuonwii dituosaa le beediki beetuo ye ni ninfũ, diɛlaase di obe wɔ bɛɛtakatɛsa ni ami, Otii Obi nwu nkpo, beekyeko ni bakpi kamɛ.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Ninfɛ di basaateketetɛ nwu nkpo lakaalɛ Yesu alɛ, “Ni obe oso di kufiofa batuotɛ labuɛ alɛ dikpe ni Elia lelekatũ ɛɛwa fiɛ di asaa ya mmle lɛwa kaanya?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya aabuɛ alɛ, “Nwaako dile alɛ Elia lelekatũ ɛɛwa ɛɛba lololaa lɛsaa biala ɛɛtɛ.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Kafɔɔ kɔtɔkɔ ye nlɛ Elia ntɔɔwa kofokofoko, kafɔɔ batii diɛnyɔɔ batɛ nsũ, ni baabla nwɔ amumu fɛ mmle dilɛ ma ni nɛ. Nkpo okle kafɔɔ bababla Otii Obi nwu amumu nɛ.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ninfɛ di basaateketetɛ nwu nkpo latofo alɛ Yaa Ntu Kpeesatɛ Yohane suoto ɔɔkakatɛtɛ anta ma nɛ.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Di obe wɔ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lasoo baabadu ni batii dikudi nwu nkpo nfũ yi, osuɔtɔ onwii lawa Yesu nfũ aabapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ.
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 Ni aatɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, nya obi nii suɔtɔbi wɔ mmle nyaami. Kakpibubu nsi nwɔ kɔɔnwɔtɔ nwɔ osie kanya. Obe lele ɔɔnɔɔ ambuo di ntu ku ɔtɔ kamɛ.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Lɛkpaa nwɔ lɛwako basaateketetɛ lɛfɔ, kafɔɔ baafuo nwɔ ofiɛ ɔnyɔɔsa.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Aye miɛ akyɛnfɔɔle, be oso minoofũ mi binu, bikpe otokopĩ nkpo? Ɔmɛmbe okle kakpee otu nnanfi ye nnaase? Namasiɛ ye di ɔkyɛ obe lele! Bikpaa obisɔ nwu nkpo biwakoe ninfũ!”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Ninfɛ di Yesu lasĩ ɔlaa aata ninwuna kpile le niasiɛ ni di obisɔ nwu nkpo kamɛ, ninfɛ diadie nɛ. Nfanwu ni di ofiɛ nwu nkpo layɔɔ nwɔ nɛ.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Ninfɛ di basaateketetɛ nwu nkpo lawa Yesu nfũ babakaalɛ nwɔ buɛɛ alɛ, “Be oso munanfuo ninwuna kpile nwu nkpo otososa odiki?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Ni di Yesu ladiki kanya alɛ, “Diekye ofũ onu lee diɛpɔ. Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, nse ofũ onu lee nte fɛ alesaa kubi biibii yɛntɛle yi, biafuo kobokote takale ko mmle ɔtɔkɔ bilɛ, ‘Taka ninfũ fasifi kamaa nwu falaayila!’ Kubasifi. Lɛsalɛsaa kuninwii ɔbla dilaba lenkee ye!
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Nse diele kanya onii ku ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa, bilaafuo ninwuna le mmle okle otososa odiki.”
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Di obe wɔ baasaateketetɛ nwu nkpo bamuu labasi ni di Galilea yi, Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Babayɔ Otii Obi nwu nkpo mankpee di batii nnɛɛ kamɛ.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Babalo nwɔ, kafɔɔ dii tiɛfa, Yaa makple ansɛnkɛsa nwɔ ankyeko bakpi kamɛ.” Nioso, basaateketetɛ nwu nkpo labuo nyaami.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Di obe wɔ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lababuo ni Kapernaum, Yuda batii Olekatakɔ ato bafuntɛ labakaalɛ Petro alɛ, “Saatuotɛ lee kafɔɔ nta Olekatakɔ koto nwu nkpo?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Ninfɛ di Petro ladiki kanya alɛ, “Be Oso. Anta!”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Ninfɛ di Petro ladiki kanya alɛ, “Bafɔɔ.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Kafɔɔ noomiɛ nlɛ buwolaa batii ba mmle kaanya, tɔɔkyɛ lekpo nwu nkpo kotoko falaataa dadiwa. Kakpaku ka kasale fabadiki ni yi, nyu ka kanya kamɛ, fabanya koto kowo nimawo ni ami ku kole ye fanta ni Olekatakɔ nwu koto. Diki koto nwu, faayɔ falaata koto ko busiko ma ni.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.