Mateus 13

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dii nwu nkpo Yesu ladie leeyo nwu nkpo aasifi lekpo kotoko. Ni aalaasiɛ ninfa aakyekasɔ aatootuo asaa nɛ.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Batii ɔlambu wɔ niamana nwɔ baakyi ni laloolo, nioso aabuo di oklo onwii kamɛ aasiɛ. Ni baatii ɔlambu nwu nkpo layila di lekpo kotoko nɛ.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ni aatuo ma asaa kpinwu di akpa kamɛ nɛ. Aabuɛ alɛ, “Obe onwii kamɛ, fekpɛntɛ onwii lakyɛ alesaa kubi ɔsa.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Di obe wɔ aatɔɔsa ni alesaa kubi nwu koofe yi, kowo lakpete di osuku kotoko, ni baakansiɛ lasɛsɛɛ kũ baamɛ nɛ.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Alesaa kubi nwu nkpo kowo lakpete di lɛkpankplabukii kasɔ suoto, nfũ kɔɔtɛ diɛpɔ ni nwaa. Ta kuubi nwu ditakyɛ ni kasɔ kamɛ nwaa oso, kuawolaa ɔkɔntɔ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nkpo oso obe wɔ kuufĩ labadie nii, kuayɔɔ kuakpi, diekye sidu ninya ditakyɛ kasɔ kamɛ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Alesaa nwu nkpo kubi kowo lakpete di kakɔtɔkɔtɔ siwuu kamɛ. Obe wɔ aakɔntɔ nii, kakɔtɔkɔtɔ nwu nkpo lafukuti kaatĩi nya fɛɛ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Kafɔɔ alesaa kubi nwu nkpo kowo lakpete di kasɔ nwaa suoto kuatika abi. Awo latika abi kɔlafa. Awo kafɔɔ latika afosi akuɔ, ni di awo kafɔɔ latika afosi atiɛ nɛ.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ninfɛ di Yesu layɛntɛ, aatɔkɔ ma alɛ, “Otii wɔ kuunutoko nkpe nii yi, aanu!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo lawa Yesu ɔkyɛ ni baakaalɛ nwɔ alɛ, “Be lɛsaa oso footuo batii nwu nkpo asaa di akpa kamɛ?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Aye di Yaa lediki Yaa Kafa Lɛsaatofo awofasaa eetuo, diele mma.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Diekye otii wɔ ninkpe ni asaa ya mmle okle yi, Yaa matɔɔ ankyakaa alɛ aawɛ bia anlenkee mmle oomiɛ nii. Kafɔɔ otii wɔ ninnaa ni asaa nwu nkpo awo yi, kafui ka bia ninkpe nwɔ ni yi, babaklee manfũ nwɔ ni nnɛɛ.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Lɛsaa le oso kotuo ma ni asaa di akpa kamɛ ninle alɛ, bɔɔnya kafɔɔ bɔɔlɔɔnya asaa batɛ nsũ. Nkpo okle kafɔɔ boonu kafɔɔ bloonu kasɔ nɛ.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Nkpo oso Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesaia ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ ni ntɔɔwa kaanya fɛ mmle aabuɛ ni alɛ,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Diekye batii ba mmle disibu lɛbla buɛɛ,
15 Porque o coração deste povo
16 Kafɔɔ aye yi, disi nlɛ ye lo! Diekye anu lee kɔnya, atoko lee kafɔɔ konu.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Diekye nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ kpinwu ku batii ba ninte ni tinini lamiɛ osie kanya alɛ bɔɔnya lɛsaa le biɔnya nii, kafɔɔ batanya. Baamiɛ kafɔɔ osie kanya alɛ boonu lɛsaa le bionu nii, kafɔɔ batanu.”
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Nunua yi, bikyɔɔ atoko bienu lɛsaa le di alesaa kubi santɛ suoto lɛkpa le mmle kotuo ni.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Batii ba nienu ni Yaa Kafa suoto ɔlaa nwu nkpo, kafɔɔ manannu ni kasɔ yi, nkpo bate fɛ alesaa kubi ko niakpete ni di osukuntɛɛ suoto di kpiletɛ nwu nkpo lɛwa eebadiki ni ɔlaa nwu nkpo di situ lɛma kamɛ nɛ.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Alesaa kubi ko niakpete ni di lɛkpakplabukii kasɔ suoto yi, mma ninle batii ba nienu ni ɔlaa nwu nkpo beefũ nwu beenu ni ninfa ninfa ku suoto lɛyɔɔ nɛ.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Kafɔɔ di obe wɔ di ɔlaa nwu nkpo diese ni sidu kaamɛ lɛma oso yi, kunsiɛ ma kaamɛ kuaklɛ saa. Nkpo oso nse dibuo ku ditikanko lɛwa ma di suoto ta ɔlaa nwu oso yi, nfanwu mankple nkpaamaa.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Alesaa kubi ko niabuo ni di kakɔtɔkɔtɔ siwuu kamɛ yi, mma ninle batii ba nienu ni ɔlaa nwu, kafɔɔ bɛɛyɔ disibu lɛma beetika ni di kayi ka mmle asaa kpinwu suoto, ku mmle baawɛ nya ni oso, atoofukuti eetĩi ɔlaa nwu nkpo, kuɔta alɛ kulootika abi.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Alesaa kubi ko kafɔɔ niakpite ni di kasɔ nwaa suoto ninle batii ba nienu ni ɔlaa nwu beenu ni kasɔ. Beetika abi, bawo kɔlafa, bawo afosi akuɔ, bawo kafɔɔ afosi atiɛ.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yesu lapɛ ma lɛkpa bamba alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ ntɛ fɛ nle mmle. Otii onwii lapɛ alesaa kubi biene di kofe nɔɔ kamɛ.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Dii ninwii kakyɛ, obe wɔ baatii bamuu nfɛ nte nii, lo nɔɔ onwii lakyɛ aalaasa sɛfa kpile sinwii kubi di alesaa kubi biene nwu kamɛ, ni aasifi nɛ.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Di obe wɔ di alesaa kubi nwu nkpo lakɔntɔ kuamuɔ kuakyako ni okpee yi, ni di sɛfa kpile kubi nwu kafɔɔ lakyako ɔkyɔɔ nɛ.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “Ninfɛ di kofe nwu nkpo saate bakpɛntɛ nɔɔ lawa ɔkyɛ nɔɔ babakaalɛ nwɔ alɛ, ‘Ɔnɔɔfo, diele alesaa kubi biene faapɛ di kofe lɛfɔ nwu kamɛ? Ni fɛ di sɛfa kpile se mmle nwu nkpo lekye?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “Ninfɛ di kofe nwu saate ladiki kanya alɛ, ‘Kpiletɛ onwii niɛbla nle mmle.’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, ‘Oowo. Loobia nse biɛkyɛ sɛfa nwu nkpo osifi oyu yi, bibasifi alesaa kubi nwu nkpo kafɔɔ minkpɔtɔɔsa di sɛfa nwu nkpo.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Aye bita akyuu lɛma anyɔ nwu nkpo ayila dilaase di alesaa nwu nkpo ofiɛlɛbee. Nfa nfɛ matɔkɔ bafiɛlɛtɛ nwu nlɛ, balekatũ basifi sɛfa nwu nkpo baanii sĩ akudi akudi baafiɛ sĩ. Nni kamaa baafiɛlɛ alesaa kubi nwu nkpo balaakpete mi di owu kamɛ.’ ”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Yesu lakple aapɛ ma lɛkpa bamba ninwii alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ mmle okle. Otii onwii layɔ lewosobi biibii ninwii aapɛ koofe nɔɔ.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Dile lewosobi le niebiibii dilenke ni di alewosobi amuu kamɛ. Kafɔɔ nse kuomuɔ, kumakple kolewoso ko niemuɔ kulenke ni alewoso amuu di kofe nwu kamɛ. Bakansiɛ nwa mamabla ayo lɛma di sɛla nɔɔ suoto.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Yesu lakple aapɛ lɛkpa bamba aabuɛ alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ mmle okle. Ɔsanko onwii layɔ kɔfa ko man-yɔ mannwɔtɔ ni nnaafũ kafui, aanwɔtɔ nnaafũ kotofo kunwii dialaase di obe wɔ di mmuu lataka ni.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Akpa kamɛ di Yesu lafe aatɔkɔ batii nwu nkpo sɛlaa se mmle simuu. Atakakatɛ aata ma, nse diele lɛkpa ɔɔpɛ.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Aabla nkpo alɛ Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ ni kawa kaanya. Aabuɛ alɛ,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Obe wɔ di Yesu ladiki ni batii dikudi nwu nkpo osuku, ni aasifi leyo nɛ. Ninfɛ baasaateketetɛ nɔɔ lawa ɔkyɛ nɔɔ leeyo, babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Diki lɛkpa le fɛɛpɛ ni kasɔ di sɛfa kpile suoto kofe fata wo.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Ninfɛ di Yesu ladiki kasɔ alɛ, “Otii wɔ niasa ni alesaa kubi biene nwu ninle Otii Obi nwu nɛ.
37 E Jesus respondeu:
38 Kofe nwu nkpo kafɔɔ ninle kayi nɛ. Alesaa kubi biene nwu ninle batii ba ninle ni Yaa kafa batii nɛ. Sɛfa kpile nwu nkpo ninle batii ba ninle ni kpiletɛ nwu nkpo bale nɛ.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Kpiletɛ wɔ kafɔɔ niasa ni sɛfa kpile nwu ninle Abonsam nɛ. Alesaa kubi nwu nkpo ofiɛlɛbee kafɔɔ ninle kayi kalookɔ nɛ. Alesaa kubi bafiɛlɛtɛ nwu nkpo ninle Yaa batɔkyɛntɛ nɛ.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Fɛ mmle okle baasiisa ni sɛfa, baafiɛ sĩ ni di ɔtɔ kamɛ yi, nkpo okle kafɔɔ dibate di kayi kalookɔ nɛ.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Ami, Otii Obi nwu, makyesee Yaa batɔkyɛntɛ nii nkyeko osi, manwa mamasiisa batii ba bamuu ninkɔta batii mbla ni okpile ku batii ba bamuu ninkɔbla ni sikpile di Sɛka kalekɔ nii kamɛ.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Babafuki ma makpee di kawɔɔ ɔtɔ wɔ nikofiɛ ni bembembe kamɛ. Nfa babawi kaku, manwee anyɛɛ nɛ.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Kafɔɔ Yaa batii makpa fɛ le kufĩ di Teete lɛma Sɛka kalekɔ kamɛ di osi. Otii wɔ kuunutoko nkpe nii, aanu.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ nle mmle okle. Obe onwii, otii onwii lakyɛ aalaawɛ lɛsaawɛ le niefũ ni kɔyɔ di kofe kunwii kamɛ beekookaa nii. Ni aakple aayɔ lɛsaa nwu nkpo aakookaa nɛ. Di suoto lɛyɔɔ kamɛ, ni aasifi aalaayɔ asaa nɔɔ amuu aasunsũ, ni aasifi aalaaya kofe nwu nkpo nɛ.”
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Yesu lakple aabuɛ alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ lekple dite fɛ nle mmle. Asaa sunsutɛ onwii latoomiɛ aniibi ya niefũ ni kɔyɔ osie kanya.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Obe wɔ aawɛ ni onii wɔ ninlɛ kulenke ni yi, aasifi aalaayɔ asaa nɔɔ ya amuu ninkpe nwɔ ni aasunsũ, aayɔ aalaaya oniibi nwu nkpo.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Yaa sɛka kalekɔ lekple dite fɛ nle mmle okle. Kɔkpaku badikitɛ banwii lataa asawu baakpee di lekpo kamɛ, ni baadiki kakpaku ate ate nɛ.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Obe wɔ di asawu nwu nkpo layii nii, baananfi nya baawako lekpo kotoko, ni baasiɛ kaasɔ baasɛsɛɛ kɔkpaku nwu nkpo nɛ. Baayɔ kubiene baakpete di kakyikyɛ kamɛ, ni baayɔ kɔlalaale kafɔɔ baawii nɛ.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Nkpo okle diɔwa ɔbate di kayi kalookɔ nɛ. Yaa batɔkyɛntɛ mawa mamadiki babienetɛ mankyeko bakpileblatɛ kamɛ.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Nse batɔɔyɔ bakpileblatɛ beefuki beekpee di kawɔɔ ɔtɔ kamɛ. Nfa di kaku owi ku anyɛɛ owee mawɛ nɛ.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Bienu lɛsaa biala lɛtɔkɔ ye ni kasɔ?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Ni nle mmle kotuo alɛ asaa batuotɛ lele nintookple Yaa sɛka kalekɔ asaa teketetɛ kamaa, nfɛ nte fɛ leyo saate wɔ nindiki asaa kofole ku asaa fɔle ankyeko ni asaa nɔɔ katɛkɔ anwako ni kayi.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Obe wɔ di Yesu laloo ni akpa nwu nkpo ɔpɛ yi, aadie ninfa aasifi.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ninfɛ aakple aasifi nnwɔɔ omu nɔɔ okpoo lɛma nɛ. Ninfɛ aalaatuo asaa di kasiisakɔ lɛma nɛ. Batii ba nianu ni asaa nɔɔ otuo, diabla ma yaaa. Ninfɛ baakaalɛ suoto lɛma alɛ, “Ɔfɛ ɛɛwɛ lɛsaatofo le mmle nwu nkpo eekyeko? Ɔfɛ kafɔɔ ɛɛwɛ osie wɔ akle ɔɔblako ni sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ antuo ni?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Sɛɛ diele nnwɔɔ ninle asaa wolatɛ nwu obi? Diele ɔya kafɔɔ ninle Maria, diele babilɛma suɔtɔbi kafɔɔ ninle Yakobo ku Yosef ku Simon ku Yuda?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Diele babilɛma sankobi bamuu kafɔɔ ninsiwo kaamɛ ninfũ nɛ? Ni owe niɛtɔɔ lɛsaatofo ku osie wɔ mmle okle?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Nioso diawɛ ma osie alɛ baafũ nwɔ, nkpo oso baasĩ nwɔ.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ta batafũ Yesu baanu ni oso yi, atabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu di Nasaret batii kamɛ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.