Mateus 13
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ
1 Dii nwu nkpo Yesu ladie leeyo nwu nkpo aasifi lekpo kotoko. Ni aalaasiɛ ninfa aakyekasɔ aatootuo asaa nɛ.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Batii ɔlambu wɔ niamana nwɔ baakyi ni laloolo, nioso aabuo di oklo onwii kamɛ aasiɛ. Ni baatii ɔlambu nwu nkpo layila di lekpo kotoko nɛ.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ni aatuo ma asaa kpinwu di akpa kamɛ nɛ. Aabuɛ alɛ, “Obe onwii kamɛ, fekpɛntɛ onwii lakyɛ alesaa kubi ɔsa.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Di obe wɔ aatɔɔsa ni alesaa kubi nwu koofe yi, kowo lakpete di osuku kotoko, ni baakansiɛ lasɛsɛɛ kũ baamɛ nɛ.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Alesaa kubi nwu nkpo kowo lakpete di lɛkpankplabukii kasɔ suoto, nfũ kɔɔtɛ diɛpɔ ni nwaa. Ta kuubi nwu ditakyɛ ni kasɔ kamɛ nwaa oso, kuawolaa ɔkɔntɔ.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Nkpo oso obe wɔ kuufĩ labadie nii, kuayɔɔ kuakpi, diekye sidu ninya ditakyɛ kasɔ kamɛ.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Alesaa nwu nkpo kubi kowo lakpete di kakɔtɔkɔtɔ siwuu kamɛ. Obe wɔ aakɔntɔ nii, kakɔtɔkɔtɔ nwu nkpo lafukuti kaatĩi nya fɛɛ.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Kafɔɔ alesaa kubi nwu nkpo kowo lakpete di kasɔ nwaa suoto kuatika abi. Awo latika abi kɔlafa. Awo kafɔɔ latika afosi akuɔ, ni di awo kafɔɔ latika afosi atiɛ nɛ.”
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ninfɛ di Yesu layɛntɛ, aatɔkɔ ma alɛ, “Otii wɔ kuunutoko nkpe nii yi, aanu!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo lawa Yesu ɔkyɛ ni baakaalɛ nwɔ alɛ, “Be lɛsaa oso footuo batii nwu nkpo asaa di akpa kamɛ?”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Aye di Yaa lediki Yaa Kafa Lɛsaatofo awofasaa eetuo, diele mma.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Diekye otii wɔ ninkpe ni asaa ya mmle okle yi, Yaa matɔɔ ankyakaa alɛ aawɛ bia anlenkee mmle oomiɛ nii. Kafɔɔ otii wɔ ninnaa ni asaa nwu nkpo awo yi, kafui ka bia ninkpe nwɔ ni yi, babaklee manfũ nwɔ ni nnɛɛ.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Lɛsaa le oso kotuo ma ni asaa di akpa kamɛ ninle alɛ, bɔɔnya kafɔɔ bɔɔlɔɔnya asaa batɛ nsũ. Nkpo okle kafɔɔ boonu kafɔɔ bloonu kasɔ nɛ.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Nkpo oso Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesaia ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ ni ntɔɔwa kaanya fɛ mmle aabuɛ ni alɛ,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Diekye batii ba mmle disibu lɛbla buɛɛ,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Kafɔɔ aye yi, disi nlɛ ye lo! Diekye anu lee kɔnya, atoko lee kafɔɔ konu.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Diekye nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ kpinwu ku batii ba ninte ni tinini lamiɛ osie kanya alɛ bɔɔnya lɛsaa le biɔnya nii, kafɔɔ batanya. Baamiɛ kafɔɔ osie kanya alɛ boonu lɛsaa le bionu nii, kafɔɔ batanu.”
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Nunua yi, bikyɔɔ atoko bienu lɛsaa le di alesaa kubi santɛ suoto lɛkpa le mmle kotuo ni.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Batii ba nienu ni Yaa Kafa suoto ɔlaa nwu nkpo, kafɔɔ manannu ni kasɔ yi, nkpo bate fɛ alesaa kubi ko niakpete ni di osukuntɛɛ suoto di kpiletɛ nwu nkpo lɛwa eebadiki ni ɔlaa nwu nkpo di situ lɛma kamɛ nɛ.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Alesaa kubi ko niakpete ni di lɛkpakplabukii kasɔ suoto yi, mma ninle batii ba nienu ni ɔlaa nwu nkpo beefũ nwu beenu ni ninfa ninfa ku suoto lɛyɔɔ nɛ.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Kafɔɔ di obe wɔ di ɔlaa nwu nkpo diese ni sidu kaamɛ lɛma oso yi, kunsiɛ ma kaamɛ kuaklɛ saa. Nkpo oso nse dibuo ku ditikanko lɛwa ma di suoto ta ɔlaa nwu oso yi, nfanwu mankple nkpaamaa.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Alesaa kubi ko niabuo ni di kakɔtɔkɔtɔ siwuu kamɛ yi, mma ninle batii ba nienu ni ɔlaa nwu, kafɔɔ bɛɛyɔ disibu lɛma beetika ni di kayi ka mmle asaa kpinwu suoto, ku mmle baawɛ nya ni oso, atoofukuti eetĩi ɔlaa nwu nkpo, kuɔta alɛ kulootika abi.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Alesaa kubi ko kafɔɔ niakpite ni di kasɔ nwaa suoto ninle batii ba nienu ni ɔlaa nwu beenu ni kasɔ. Beetika abi, bawo kɔlafa, bawo afosi akuɔ, bawo kafɔɔ afosi atiɛ.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yesu lapɛ ma lɛkpa bamba alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ ntɛ fɛ nle mmle. Otii onwii lapɛ alesaa kubi biene di kofe nɔɔ kamɛ.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Dii ninwii kakyɛ, obe wɔ baatii bamuu nfɛ nte nii, lo nɔɔ onwii lakyɛ aalaasa sɛfa kpile sinwii kubi di alesaa kubi biene nwu kamɛ, ni aasifi nɛ.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Di obe wɔ di alesaa kubi nwu nkpo lakɔntɔ kuamuɔ kuakyako ni okpee yi, ni di sɛfa kpile kubi nwu kafɔɔ lakyako ɔkyɔɔ nɛ.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Ninfɛ di kofe nwu nkpo saate bakpɛntɛ nɔɔ lawa ɔkyɛ nɔɔ babakaalɛ nwɔ alɛ, ‘Ɔnɔɔfo, diele alesaa kubi biene faapɛ di kofe lɛfɔ nwu kamɛ? Ni fɛ di sɛfa kpile se mmle nwu nkpo lekye?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Ninfɛ di kofe nwu saate ladiki kanya alɛ, ‘Kpiletɛ onwii niɛbla nle mmle.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, ‘Oowo. Loobia nse biɛkyɛ sɛfa nwu nkpo osifi oyu yi, bibasifi alesaa kubi nwu nkpo kafɔɔ minkpɔtɔɔsa di sɛfa nwu nkpo.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Aye bita akyuu lɛma anyɔ nwu nkpo ayila dilaase di alesaa nwu nkpo ofiɛlɛbee. Nfa nfɛ matɔkɔ bafiɛlɛtɛ nwu nlɛ, balekatũ basifi sɛfa nwu nkpo baanii sĩ akudi akudi baafiɛ sĩ. Nni kamaa baafiɛlɛ alesaa kubi nwu nkpo balaakpete mi di owu kamɛ.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yesu lakple aapɛ ma lɛkpa bamba ninwii alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ mmle okle. Otii onwii layɔ lewosobi biibii ninwii aapɛ koofe nɔɔ.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Dile lewosobi le niebiibii dilenke ni di alewosobi amuu kamɛ. Kafɔɔ nse kuomuɔ, kumakple kolewoso ko niemuɔ kulenke ni alewoso amuu di kofe nwu kamɛ. Bakansiɛ nwa mamabla ayo lɛma di sɛla nɔɔ suoto.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu lakple aapɛ lɛkpa bamba aabuɛ alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ mmle okle. Ɔsanko onwii layɔ kɔfa ko man-yɔ mannwɔtɔ ni nnaafũ kafui, aanwɔtɔ nnaafũ kotofo kunwii dialaase di obe wɔ di mmuu lataka ni.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Akpa kamɛ di Yesu lafe aatɔkɔ batii nwu nkpo sɛlaa se mmle simuu. Atakakatɛ aata ma, nse diele lɛkpa ɔɔpɛ.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Aabla nkpo alɛ Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ ni kawa kaanya. Aabuɛ alɛ,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Obe wɔ di Yesu ladiki ni batii dikudi nwu nkpo osuku, ni aasifi leyo nɛ. Ninfɛ baasaateketetɛ nɔɔ lawa ɔkyɛ nɔɔ leeyo, babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Diki lɛkpa le fɛɛpɛ ni kasɔ di sɛfa kpile suoto kofe fata wo.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ninfɛ di Yesu ladiki kasɔ alɛ, “Otii wɔ niasa ni alesaa kubi biene nwu ninle Otii Obi nwu nɛ.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Kofe nwu nkpo kafɔɔ ninle kayi nɛ. Alesaa kubi biene nwu ninle batii ba ninle ni Yaa kafa batii nɛ. Sɛfa kpile nwu nkpo ninle batii ba ninle ni kpiletɛ nwu nkpo bale nɛ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Kpiletɛ wɔ kafɔɔ niasa ni sɛfa kpile nwu ninle Abonsam nɛ. Alesaa kubi nwu nkpo ofiɛlɛbee kafɔɔ ninle kayi kalookɔ nɛ. Alesaa kubi bafiɛlɛtɛ nwu nkpo ninle Yaa batɔkyɛntɛ nɛ.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Fɛ mmle okle baasiisa ni sɛfa, baafiɛ sĩ ni di ɔtɔ kamɛ yi, nkpo okle kafɔɔ dibate di kayi kalookɔ nɛ.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Ami, Otii Obi nwu, makyesee Yaa batɔkyɛntɛ nii nkyeko osi, manwa mamasiisa batii ba bamuu ninkɔta batii mbla ni okpile ku batii ba bamuu ninkɔbla ni sikpile di Sɛka kalekɔ nii kamɛ.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Babafuki ma makpee di kawɔɔ ɔtɔ wɔ nikofiɛ ni bembembe kamɛ. Nfa babawi kaku, manwee anyɛɛ nɛ.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Kafɔɔ Yaa batii makpa fɛ le kufĩ di Teete lɛma Sɛka kalekɔ kamɛ di osi. Otii wɔ kuunutoko nkpe nii, aanu.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ nle mmle okle. Obe onwii, otii onwii lakyɛ aalaawɛ lɛsaawɛ le niefũ ni kɔyɔ di kofe kunwii kamɛ beekookaa nii. Ni aakple aayɔ lɛsaa nwu nkpo aakookaa nɛ. Di suoto lɛyɔɔ kamɛ, ni aasifi aalaayɔ asaa nɔɔ amuu aasunsũ, ni aasifi aalaaya kofe nwu nkpo nɛ.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Yesu lakple aabuɛ alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ lekple dite fɛ nle mmle. Asaa sunsutɛ onwii latoomiɛ aniibi ya niefũ ni kɔyɔ osie kanya.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Obe wɔ aawɛ ni onii wɔ ninlɛ kulenke ni yi, aasifi aalaayɔ asaa nɔɔ ya amuu ninkpe nwɔ ni aasunsũ, aayɔ aalaaya oniibi nwu nkpo.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Yaa sɛka kalekɔ lekple dite fɛ nle mmle okle. Kɔkpaku badikitɛ banwii lataa asawu baakpee di lekpo kamɛ, ni baadiki kakpaku ate ate nɛ.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Obe wɔ di asawu nwu nkpo layii nii, baananfi nya baawako lekpo kotoko, ni baasiɛ kaasɔ baasɛsɛɛ kɔkpaku nwu nkpo nɛ. Baayɔ kubiene baakpete di kakyikyɛ kamɛ, ni baayɔ kɔlalaale kafɔɔ baawii nɛ.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Nkpo okle diɔwa ɔbate di kayi kalookɔ nɛ. Yaa batɔkyɛntɛ mawa mamadiki babienetɛ mankyeko bakpileblatɛ kamɛ.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Nse batɔɔyɔ bakpileblatɛ beefuki beekpee di kawɔɔ ɔtɔ kamɛ. Nfa di kaku owi ku anyɛɛ owee mawɛ nɛ.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Bienu lɛsaa biala lɛtɔkɔ ye ni kasɔ?”
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Ni nle mmle kotuo alɛ asaa batuotɛ lele nintookple Yaa sɛka kalekɔ asaa teketetɛ kamaa, nfɛ nte fɛ leyo saate wɔ nindiki asaa kofole ku asaa fɔle ankyeko ni asaa nɔɔ katɛkɔ anwako ni kayi.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Obe wɔ di Yesu laloo ni akpa nwu nkpo ɔpɛ yi, aadie ninfa aasifi.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Ninfɛ aakple aasifi nnwɔɔ omu nɔɔ okpoo lɛma nɛ. Ninfɛ aalaatuo asaa di kasiisakɔ lɛma nɛ. Batii ba nianu ni asaa nɔɔ otuo, diabla ma yaaa. Ninfɛ baakaalɛ suoto lɛma alɛ, “Ɔfɛ ɛɛwɛ lɛsaatofo le mmle nwu nkpo eekyeko? Ɔfɛ kafɔɔ ɛɛwɛ osie wɔ akle ɔɔblako ni sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ antuo ni?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Sɛɛ diele nnwɔɔ ninle asaa wolatɛ nwu obi? Diele ɔya kafɔɔ ninle Maria, diele babilɛma suɔtɔbi kafɔɔ ninle Yakobo ku Yosef ku Simon ku Yuda?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Diele babilɛma sankobi bamuu kafɔɔ ninsiwo kaamɛ ninfũ nɛ? Ni owe niɛtɔɔ lɛsaatofo ku osie wɔ mmle okle?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Nioso diawɛ ma osie alɛ baafũ nwɔ, nkpo oso baasĩ nwɔ.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Ta batafũ Yesu baanu ni oso yi, atabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu di Nasaret batii kamɛ.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.