Marcos 6

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu ladie niinfa aawa okpoo lɛma, ku basaateketetɛ nɔɔ.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Di Lɛnyɛɛtɛyi lawo nii, aakyako asaa otuo di Yuda batii kasiisakɔ. Asaa otuo nɔɔ labla batii ba nianu ni ɔkpɛ, ni baakaalɛ bawo alɛ, “Ɔfɛ di otii wɔ lanu sɛlaa se mmle eekyeko? Lɛmɛnsaatofo okle ninle nle mmle bɛɛtɔɔ ni! Lɛ ɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nkpo?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Diele nnwɔɔ ninle Maria obi, saawolatɛ nwu? Diele babilɛma ninle Yakobo, Yose, Yuda, ku Simon? Babi lɛma sankobi kafɔɔ nsi wo kaamɛ.” Nioso baasĩ nwɔ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Batii mbu Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ di kakɔ biala diediki okpoo lɛma, kafaabi nɔɔ ku babi lɛma kamɛ manambu nwɔ.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Nioso atafuo lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ ɔbla ninfa. Diediki bafiɛtɛ basɛɛ afuo kɔnɛɛ otika aatakatɛsa ma siifiɛ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Batii nɔɔ ɔtanfũ onu labla Yesu ɔkpɛ.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Aalɛɛ batɔkyɛntɛ lefosi banyɔ nwu aasiisa, ni aasɛ ma banyɔ banyɔ aakpee ma kɔtɔ. Aata ma osie diɛ anwuna kpile suoto.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ni aakpee ma kufiofa alɛ, di osuku lɛma ɔkyɛ kamɛ batanklee lɛsalɛsaa diediki ɔkyɛnwoso, batanklee alesaa, kotofo ko mankaalɛ ni asaa, batanklee koto.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Bakpe ntokota kafɔɔ batanklee osi awu nyɔɔfa.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ, “Nse kakɔ lele beefũ ye kɔfɔɔ, bisiɛ ninfa dilaase di obe wɔ bibadie ni di okpoo nwu.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nse biɛɛkyɛ okpoo wɔ baatii diefũ ye nii, ee baanu ye nii ɔlaa, biesifi bidiɛ ma, kafɔɔ biɛfɛntɛ nkpaasɔ lee kɔtɛ bitɛ ma. Nni nimatuo alɛ baasĩ ye ofũ nɛ.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nioso baakyɛ baalaabuɛ Yaa ɔlaa baata batii alɛ, bikyi siikpile lee suoto, bietikanko Yaa sisuku.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Baatososa anwuna kpile kpinwu baatii suoto, baafifia bafiɛtɛ kpinwu nnɔnyi, baayɔɔsa ma sifiɛ.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Yesu leyooto lakyaka ntɛɛ nwu, Ɔka Herodes lanu, ni baatii bawo latoobuɛ alɛ, “Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ nwu bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ, nioso akpe osie ɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nɛ.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Batii bawo kafɔɔ labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia dile!”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Di Herodes lanu ni sɛlaa se mmle, aabuɛ alɛ, “Yohane wɔ lata baabudi ni disi bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ nɛ!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Kaasɔ kakyekɔ, Herodes omu niata baamafũ Yohane baatɛ leeyo ta Herodia oso, diekye Herodes lafũ Herodia wɔ nle ni obi lɛma Filipo ɔsɔfɔ aayɔ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ni diɛ Yohane latɔkɔ nwɔ alɛ, “Kufiofa diɛta osuku alɛ faafũ obilee ɔsɔfɔ fanyɔ!”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Nioso, Yohane ɔlaa latoobuo Herodia suoto, ni aakyidi Yohane nɛ, aamiɛ alɛ oolo nwɔ, kafɔɔ atafuo ta Herodes oso.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Diekye Herodes n-ye alɛ Yohane nle otii biene ku otii klekle nkpo oso anyɛkɛ nwɔ, annyu alɛ lɛsalɛsaa diɛbla nwɔ kuntɛ sɛlaa nɔɔ ntofo nwɔ osie kanya ambɔmbɔ sĩ onu.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Dii ninwii lɛsaa le di Herodia komiɛ ni lawa kaanya. Herodes lale lelofoyi dii nɔɔ. Aatũ opunu, aakyakako banɔɔfo ku Galilea okpoo banɔɔfo ku kakpɛ kanya bayilatɛ banɔɔfotii aawa alesaa kalekɔ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodia obi sankobi lakyɛ alesaa nwu kalekɔ, ni aatũ, diabuo Herodes ku batii ba aakyakako ni anu nwaa.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Aaka ntam aatɔɔ alɛ, “Mayɔ lɛsaa lele fɛɛkaalɛ mi nta fɔ, diɛlaase ni bia sɛɛka nii kalekɔ kakyɛ!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ɔsankobi nwu ladie aalaakaalɛ ɔya alɛ, “Be ninkaalɛ?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nfanwu ɔsankobi nwu lapɛsɛwa aawa ɔka Herodes ɔkyɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Komiɛ nlɛ budi Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ disi, faayɔ fakpee di bɛɛsi kamɛ fatɛɛ nunua!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ɔlaa nwu labuo Ɔka Herodes suoto osie kanya, kafɔɔ diɛ ntam be aaka ni ku batii ba aakyakako ni oso, aata miɛ alɛ ɔwaalɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ nii.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Nfanwu Ɔka Herodes lata disi buditɛ osuku alɛ akyɛ aalaabudi Yohane disi awako. Ni aakyɛ aalaabudi Yohane disi diɛ leyo katenkɔ nɛ.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Aayɔ disi nwu aakpee di bɛɛsi aawako, aayɔ aata ɔsankobi nwu. Ɔsankobi nwu kafɔɔ layɔ aakyɛnko ɔya.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ lanu nii, baakyɛ baalaayɔ kpi nɔɔ nwu baalaakookaa.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Batɔkyɛntɛ nwu di Yesu lakpee ni kɔtɔ lakple baawa ɔkyɛ nɔɔ, baabatɔkɔ nwɔ asaa ya baabla ni ku n-ya baatuo nii.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Nle mmle sɛmaa, batii kpinwu latɔɔwa ɔkyɛ lɛma diata alɛ batawɛ osuku bale alesaa, nioso Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Biwa buɔlatɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ni baabuo di oklo kamɛ baasifi lɛba le nialo ni nɛ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Kafɔɔ batii lanya ma baatɛ nsũ nioso baakye sekpoo ate ate baatoso baatikanko ma baasifi nfũ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ latoofe nii, diata alɛ batii nwu lakasa ma obuo.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Obe wɔ di Yesu ladie ni diɛ oklo kamɛ aanya ni batii dikudi kplɛ nwu, ɔlaa lɛma lanu nwɔ kafutu, diekye baate fɛ bafoso ba di kpatɛ nnaa nii, ni aatuo ma asaa kpinwu nɛ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kɔɔtɔɔfɔ lawo nii, basaateketetɛ nɔɔ lawa babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nfũ bukpe ni lekyo ku okpoo, kale kafɔɔ nfɛ koloo.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Diki ma osuku baasifi sekpoo biibii ku nkpaayotũ be niɛmana wo diekyi ni baalaamiɛ alesaa baya bale.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu bimiɛ alesaa bita ma bale!”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaanyu bilɛ bloblo akudi asɛ ninte ye?”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ bata batii nwu basiɛ akudi akudi sɛɛfa lɛkɛtɛɛ kɔnle nwu suoto.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nioso baasiɛ diɛ akudi kanya, akudi awo kɔlafa, awo kafɔɔ afosi anɔɔ.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yesu layɔ bloblo akudi anɔɔ ku kɔkpaku nwu kɔnyɔ, ni aanyu osi aakusɛkusɛsa nya. Aabɛbɛɛ bloblo nwu aata basaateketetɛ nɔɔ alɛ basɛ bata batii nwu, ni aabɛbɛɛ kɔkpaku nwu kɔnyɔ kafɔɔ aata batii nwu bamuu nɛ.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Obiala lɛma lale aamiɛ.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Obe wɔ baasaateketɛ nɔɔ lasiisa ni bloblo ku kɔkpaku kɔkyɛɛ ko niabu nii, baawɛ lefosi nkyikyɛ nkplɛ nnyɔ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Batii ba niale ni alesaa nwu basuɔtɔ lɛpɔ lawo nkpe nnɔɔ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Nfanwu Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, babuo di oklo kamɛ wla baatɔɔsɔ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Betsaida di lekpo nwu sɛmaa. Ninfɛ aadiki batii dikudi nwu kafɔɔ osuku nɛ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nni kamaa, Yesu omu kafɔɔ lasifi kabokotee osi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Kɔɔtɔfɔ lawo nii, oklo nwu kafɔɔ ntoodu lɛpanta nwu ntɛɛ. Yesu lete nfɛ niabu di kasɔ nwu suoto.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Yesu lanya alɛ oklo nwu ɔwa kɔwɛ basaateketetɛ nɔɔ osie, diekye kɔfɛɛfɔ latɔɔkyakako ma. Di kuyitatũ elomu etiɛ kamɛ aakyɛ di ntu osi aatoofe ɔkyɛ lɛma, aamiɛ alɛ ɔɔwaalɛ ma anfe.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Obe wɔ basaateketetɛ nɔɔ lanyɔɔ akyɛ ni di ntu osi ɔɔwa nii, ni baayiisa kudu alɛ, kpi ale!
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Bamuu lɛma baanyɔɔ nii, ɔfɔɔ lasifi ma.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ni aayie aabuo di oklo nwu kamɛ di anu lɛma, ni diɛ afɛɛfɔ nwu ladiɛ ɔfɛ nɛ. Diatɛ diabla ma ɔkpɛ osie kanya!
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Diekye batanu kasɔ di lɛsaatuo le ninsi ni diɛ bloblo wɔ aata ma baale ni kamɛ, ditabudi ma diekye batafũ baanu.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Obe wɔ baataalɛ ni lekpo nwu baalaadu ni kakyɛ nyɔɔfa, baalaasoo diɛ Genesaret okpoo. Ni baapɛ oklo nwu lekpo nɛ.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Obe wɔ batosoo ni diɛ oklo nwu kamɛ batii lanya Yesu baatɛ nsũ.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Nioso baatoso baalaatɔkɔ batii di ntɛɛ nwu, ta nkpo oso kakɔ lele beenu alɛ Yesu nkpe, mankɛnkɛ bafiɛtɛ ku atensaa lɛma manwako Yesu nfũ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Kakɔ lele di Yesu lɛkyɛ, nkpayetũ woo, sekpoo woo, ee sefensuku, mankɛnkɛ bafiɛtɛ mamatɛ di asaa kayakɔ aba aba, mantikiti nwɔ lekoto alɛ, ata bafiɛtɛ nwu bakpanko awu nɔɔ kotoko. Batii ba niakpanko nwɔ ni awu kotoko, sifiɛ layɔɔ ma.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.