Marcos 6
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ
1 Yesu ladie niinfa aawa okpoo lɛma, ku basaateketetɛ nɔɔ.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Di Lɛnyɛɛtɛyi lawo nii, aakyako asaa otuo di Yuda batii kasiisakɔ. Asaa otuo nɔɔ labla batii ba nianu ni ɔkpɛ, ni baakaalɛ bawo alɛ, “Ɔfɛ di otii wɔ lanu sɛlaa se mmle eekyeko? Lɛmɛnsaatofo okle ninle nle mmle bɛɛtɔɔ ni! Lɛ ɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nkpo?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Diele nnwɔɔ ninle Maria obi, saawolatɛ nwu? Diele babilɛma ninle Yakobo, Yose, Yuda, ku Simon? Babi lɛma sankobi kafɔɔ nsi wo kaamɛ.” Nioso baasĩ nwɔ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Batii mbu Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ di kakɔ biala diediki okpoo lɛma, kafaabi nɔɔ ku babi lɛma kamɛ manambu nwɔ.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Nioso atafuo lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ ɔbla ninfa. Diediki bafiɛtɛ basɛɛ afuo kɔnɛɛ otika aatakatɛsa ma siifiɛ.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Batii nɔɔ ɔtanfũ onu labla Yesu ɔkpɛ.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Aalɛɛ batɔkyɛntɛ lefosi banyɔ nwu aasiisa, ni aasɛ ma banyɔ banyɔ aakpee ma kɔtɔ. Aata ma osie diɛ anwuna kpile suoto.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ni aakpee ma kufiofa alɛ, di osuku lɛma ɔkyɛ kamɛ batanklee lɛsalɛsaa diediki ɔkyɛnwoso, batanklee alesaa, kotofo ko mankaalɛ ni asaa, batanklee koto.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Bakpe ntokota kafɔɔ batanklee osi awu nyɔɔfa.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ, “Nse kakɔ lele beefũ ye kɔfɔɔ, bisiɛ ninfa dilaase di obe wɔ bibadie ni di okpoo nwu.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Nse biɛɛkyɛ okpoo wɔ baatii diefũ ye nii, ee baanu ye nii ɔlaa, biesifi bidiɛ ma, kafɔɔ biɛfɛntɛ nkpaasɔ lee kɔtɛ bitɛ ma. Nni nimatuo alɛ baasĩ ye ofũ nɛ.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Nioso baakyɛ baalaabuɛ Yaa ɔlaa baata batii alɛ, bikyi siikpile lee suoto, bietikanko Yaa sisuku.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Baatososa anwuna kpile kpinwu baatii suoto, baafifia bafiɛtɛ kpinwu nnɔnyi, baayɔɔsa ma sifiɛ.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Yesu leyooto lakyaka ntɛɛ nwu, Ɔka Herodes lanu, ni baatii bawo latoobuɛ alɛ, “Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ nwu bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ, nioso akpe osie ɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nɛ.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Batii bawo kafɔɔ labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia dile!”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Di Herodes lanu ni sɛlaa se mmle, aabuɛ alɛ, “Yohane wɔ lata baabudi ni disi bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ nɛ!”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Kaasɔ kakyekɔ, Herodes omu niata baamafũ Yohane baatɛ leeyo ta Herodia oso, diekye Herodes lafũ Herodia wɔ nle ni obi lɛma Filipo ɔsɔfɔ aayɔ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Ni diɛ Yohane latɔkɔ nwɔ alɛ, “Kufiofa diɛta osuku alɛ faafũ obilee ɔsɔfɔ fanyɔ!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Nioso, Yohane ɔlaa latoobuo Herodia suoto, ni aakyidi Yohane nɛ, aamiɛ alɛ oolo nwɔ, kafɔɔ atafuo ta Herodes oso.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Diekye Herodes n-ye alɛ Yohane nle otii biene ku otii klekle nkpo oso anyɛkɛ nwɔ, annyu alɛ lɛsalɛsaa diɛbla nwɔ kuntɛ sɛlaa nɔɔ ntofo nwɔ osie kanya ambɔmbɔ sĩ onu.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Dii ninwii lɛsaa le di Herodia komiɛ ni lawa kaanya. Herodes lale lelofoyi dii nɔɔ. Aatũ opunu, aakyakako banɔɔfo ku Galilea okpoo banɔɔfo ku kakpɛ kanya bayilatɛ banɔɔfotii aawa alesaa kalekɔ.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Herodia obi sankobi lakyɛ alesaa nwu kalekɔ, ni aatũ, diabuo Herodes ku batii ba aakyakako ni anu nwaa.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Aaka ntam aatɔɔ alɛ, “Mayɔ lɛsaa lele fɛɛkaalɛ mi nta fɔ, diɛlaase ni bia sɛɛka nii kalekɔ kakyɛ!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ɔsankobi nwu ladie aalaakaalɛ ɔya alɛ, “Be ninkaalɛ?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Nfanwu ɔsankobi nwu lapɛsɛwa aawa ɔka Herodes ɔkyɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Komiɛ nlɛ budi Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ disi, faayɔ fakpee di bɛɛsi kamɛ fatɛɛ nunua!”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ɔlaa nwu labuo Ɔka Herodes suoto osie kanya, kafɔɔ diɛ ntam be aaka ni ku batii ba aakyakako ni oso, aata miɛ alɛ ɔwaalɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ nii.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Nfanwu Ɔka Herodes lata disi buditɛ osuku alɛ akyɛ aalaabudi Yohane disi awako. Ni aakyɛ aalaabudi Yohane disi diɛ leyo katenkɔ nɛ.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Aayɔ disi nwu aakpee di bɛɛsi aawako, aayɔ aata ɔsankobi nwu. Ɔsankobi nwu kafɔɔ layɔ aakyɛnko ɔya.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ lanu nii, baakyɛ baalaayɔ kpi nɔɔ nwu baalaakookaa.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Batɔkyɛntɛ nwu di Yesu lakpee ni kɔtɔ lakple baawa ɔkyɛ nɔɔ, baabatɔkɔ nwɔ asaa ya baabla ni ku n-ya baatuo nii.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Nle mmle sɛmaa, batii kpinwu latɔɔwa ɔkyɛ lɛma diata alɛ batawɛ osuku bale alesaa, nioso Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Biwa buɔlatɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ni baabuo di oklo kamɛ baasifi lɛba le nialo ni nɛ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Kafɔɔ batii lanya ma baatɛ nsũ nioso baakye sekpoo ate ate baatoso baatikanko ma baasifi nfũ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ latoofe nii, diata alɛ batii nwu lakasa ma obuo.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Obe wɔ di Yesu ladie ni diɛ oklo kamɛ aanya ni batii dikudi kplɛ nwu, ɔlaa lɛma lanu nwɔ kafutu, diekye baate fɛ bafoso ba di kpatɛ nnaa nii, ni aatuo ma asaa kpinwu nɛ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kɔɔtɔɔfɔ lawo nii, basaateketetɛ nɔɔ lawa babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nfũ bukpe ni lekyo ku okpoo, kale kafɔɔ nfɛ koloo.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Diki ma osuku baasifi sekpoo biibii ku nkpaayotũ be niɛmana wo diekyi ni baalaamiɛ alesaa baya bale.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu bimiɛ alesaa bita ma bale!”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaanyu bilɛ bloblo akudi asɛ ninte ye?”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ bata batii nwu basiɛ akudi akudi sɛɛfa lɛkɛtɛɛ kɔnle nwu suoto.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Nioso baasiɛ diɛ akudi kanya, akudi awo kɔlafa, awo kafɔɔ afosi anɔɔ.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yesu layɔ bloblo akudi anɔɔ ku kɔkpaku nwu kɔnyɔ, ni aanyu osi aakusɛkusɛsa nya. Aabɛbɛɛ bloblo nwu aata basaateketetɛ nɔɔ alɛ basɛ bata batii nwu, ni aabɛbɛɛ kɔkpaku nwu kɔnyɔ kafɔɔ aata batii nwu bamuu nɛ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Obiala lɛma lale aamiɛ.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Obe wɔ baasaateketɛ nɔɔ lasiisa ni bloblo ku kɔkpaku kɔkyɛɛ ko niabu nii, baawɛ lefosi nkyikyɛ nkplɛ nnyɔ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Batii ba niale ni alesaa nwu basuɔtɔ lɛpɔ lawo nkpe nnɔɔ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nfanwu Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, babuo di oklo kamɛ wla baatɔɔsɔ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Betsaida di lekpo nwu sɛmaa. Ninfɛ aadiki batii dikudi nwu kafɔɔ osuku nɛ.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nni kamaa, Yesu omu kafɔɔ lasifi kabokotee osi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Kɔɔtɔfɔ lawo nii, oklo nwu kafɔɔ ntoodu lɛpanta nwu ntɛɛ. Yesu lete nfɛ niabu di kasɔ nwu suoto.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Yesu lanya alɛ oklo nwu ɔwa kɔwɛ basaateketetɛ nɔɔ osie, diekye kɔfɛɛfɔ latɔɔkyakako ma. Di kuyitatũ elomu etiɛ kamɛ aakyɛ di ntu osi aatoofe ɔkyɛ lɛma, aamiɛ alɛ ɔɔwaalɛ ma anfe.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Obe wɔ basaateketetɛ nɔɔ lanyɔɔ akyɛ ni di ntu osi ɔɔwa nii, ni baayiisa kudu alɛ, kpi ale!
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Bamuu lɛma baanyɔɔ nii, ɔfɔɔ lasifi ma.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Ni aayie aabuo di oklo nwu kamɛ di anu lɛma, ni diɛ afɛɛfɔ nwu ladiɛ ɔfɛ nɛ. Diatɛ diabla ma ɔkpɛ osie kanya!
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Diekye batanu kasɔ di lɛsaatuo le ninsi ni diɛ bloblo wɔ aata ma baale ni kamɛ, ditabudi ma diekye batafũ baanu.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Obe wɔ baataalɛ ni lekpo nwu baalaadu ni kakyɛ nyɔɔfa, baalaasoo diɛ Genesaret okpoo. Ni baapɛ oklo nwu lekpo nɛ.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Obe wɔ batosoo ni diɛ oklo nwu kamɛ batii lanya Yesu baatɛ nsũ.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Nioso baatoso baalaatɔkɔ batii di ntɛɛ nwu, ta nkpo oso kakɔ lele beenu alɛ Yesu nkpe, mankɛnkɛ bafiɛtɛ ku atensaa lɛma manwako Yesu nfũ.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Kakɔ lele di Yesu lɛkyɛ, nkpayetũ woo, sekpoo woo, ee sefensuku, mankɛnkɛ bafiɛtɛ mamatɛ di asaa kayakɔ aba aba, mantikiti nwɔ lekoto alɛ, ata bafiɛtɛ nwu bakpanko awu nɔɔ kotoko. Batii ba niakpanko nwɔ ni awu kotoko, sifiɛ layɔɔ ma.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.