Marcos 6
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Yesu ladie niinfa aawa okpoo lɛma, ku basaateketetɛ nɔɔ.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Di Lɛnyɛɛtɛyi lawo nii, aakyako asaa otuo di Yuda batii kasiisakɔ. Asaa otuo nɔɔ labla batii ba nianu ni ɔkpɛ, ni baakaalɛ bawo alɛ, “Ɔfɛ di otii wɔ lanu sɛlaa se mmle eekyeko? Lɛmɛnsaatofo okle ninle nle mmle bɛɛtɔɔ ni! Lɛ ɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nkpo?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Diele nnwɔɔ ninle Maria obi, saawolatɛ nwu? Diele babilɛma ninle Yakobo, Yose, Yuda, ku Simon? Babi lɛma sankobi kafɔɔ nsi wo kaamɛ.” Nioso baasĩ nwɔ.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Batii mbu Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ di kakɔ biala diediki okpoo lɛma, kafaabi nɔɔ ku babi lɛma kamɛ manambu nwɔ.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Nioso atafuo lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ ɔbla ninfa. Diediki bafiɛtɛ basɛɛ afuo kɔnɛɛ otika aatakatɛsa ma siifiɛ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Batii nɔɔ ɔtanfũ onu labla Yesu ɔkpɛ.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Aalɛɛ batɔkyɛntɛ lefosi banyɔ nwu aasiisa, ni aasɛ ma banyɔ banyɔ aakpee ma kɔtɔ. Aata ma osie diɛ anwuna kpile suoto.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ni aakpee ma kufiofa alɛ, di osuku lɛma ɔkyɛ kamɛ batanklee lɛsalɛsaa diediki ɔkyɛnwoso, batanklee alesaa, kotofo ko mankaalɛ ni asaa, batanklee koto.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Bakpe ntokota kafɔɔ batanklee osi awu nyɔɔfa.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ, “Nse kakɔ lele beefũ ye kɔfɔɔ, bisiɛ ninfa dilaase di obe wɔ bibadie ni di okpoo nwu.
10 E recomendou-lhes:
11 Nse biɛɛkyɛ okpoo wɔ baatii diefũ ye nii, ee baanu ye nii ɔlaa, biesifi bidiɛ ma, kafɔɔ biɛfɛntɛ nkpaasɔ lee kɔtɛ bitɛ ma. Nni nimatuo alɛ baasĩ ye ofũ nɛ.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nioso baakyɛ baalaabuɛ Yaa ɔlaa baata batii alɛ, bikyi siikpile lee suoto, bietikanko Yaa sisuku.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Baatososa anwuna kpile kpinwu baatii suoto, baafifia bafiɛtɛ kpinwu nnɔnyi, baayɔɔsa ma sifiɛ.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Yesu leyooto lakyaka ntɛɛ nwu, Ɔka Herodes lanu, ni baatii bawo latoobuɛ alɛ, “Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ nwu bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ, nioso akpe osie ɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nɛ.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Batii bawo kafɔɔ labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia dile!”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Di Herodes lanu ni sɛlaa se mmle, aabuɛ alɛ, “Yohane wɔ lata baabudi ni disi bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ nɛ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Kaasɔ kakyekɔ, Herodes omu niata baamafũ Yohane baatɛ leeyo ta Herodia oso, diekye Herodes lafũ Herodia wɔ nle ni obi lɛma Filipo ɔsɔfɔ aayɔ.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Ni diɛ Yohane latɔkɔ nwɔ alɛ, “Kufiofa diɛta osuku alɛ faafũ obilee ɔsɔfɔ fanyɔ!”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Nioso, Yohane ɔlaa latoobuo Herodia suoto, ni aakyidi Yohane nɛ, aamiɛ alɛ oolo nwɔ, kafɔɔ atafuo ta Herodes oso.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Diekye Herodes n-ye alɛ Yohane nle otii biene ku otii klekle nkpo oso anyɛkɛ nwɔ, annyu alɛ lɛsalɛsaa diɛbla nwɔ kuntɛ sɛlaa nɔɔ ntofo nwɔ osie kanya ambɔmbɔ sĩ onu.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Dii ninwii lɛsaa le di Herodia komiɛ ni lawa kaanya. Herodes lale lelofoyi dii nɔɔ. Aatũ opunu, aakyakako banɔɔfo ku Galilea okpoo banɔɔfo ku kakpɛ kanya bayilatɛ banɔɔfotii aawa alesaa kalekɔ.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Herodia obi sankobi lakyɛ alesaa nwu kalekɔ, ni aatũ, diabuo Herodes ku batii ba aakyakako ni anu nwaa.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Aaka ntam aatɔɔ alɛ, “Mayɔ lɛsaa lele fɛɛkaalɛ mi nta fɔ, diɛlaase ni bia sɛɛka nii kalekɔ kakyɛ!”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ɔsankobi nwu ladie aalaakaalɛ ɔya alɛ, “Be ninkaalɛ?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Nfanwu ɔsankobi nwu lapɛsɛwa aawa ɔka Herodes ɔkyɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Komiɛ nlɛ budi Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ disi, faayɔ fakpee di bɛɛsi kamɛ fatɛɛ nunua!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Ɔlaa nwu labuo Ɔka Herodes suoto osie kanya, kafɔɔ diɛ ntam be aaka ni ku batii ba aakyakako ni oso, aata miɛ alɛ ɔwaalɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ nii.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Nfanwu Ɔka Herodes lata disi buditɛ osuku alɛ akyɛ aalaabudi Yohane disi awako. Ni aakyɛ aalaabudi Yohane disi diɛ leyo katenkɔ nɛ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Aayɔ disi nwu aakpee di bɛɛsi aawako, aayɔ aata ɔsankobi nwu. Ɔsankobi nwu kafɔɔ layɔ aakyɛnko ɔya.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ lanu nii, baakyɛ baalaayɔ kpi nɔɔ nwu baalaakookaa.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Batɔkyɛntɛ nwu di Yesu lakpee ni kɔtɔ lakple baawa ɔkyɛ nɔɔ, baabatɔkɔ nwɔ asaa ya baabla ni ku n-ya baatuo nii.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nle mmle sɛmaa, batii kpinwu latɔɔwa ɔkyɛ lɛma diata alɛ batawɛ osuku bale alesaa, nioso Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Biwa buɔlatɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ni baabuo di oklo kamɛ baasifi lɛba le nialo ni nɛ.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Kafɔɔ batii lanya ma baatɛ nsũ nioso baakye sekpoo ate ate baatoso baatikanko ma baasifi nfũ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ latoofe nii, diata alɛ batii nwu lakasa ma obuo.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Obe wɔ di Yesu ladie ni diɛ oklo kamɛ aanya ni batii dikudi kplɛ nwu, ɔlaa lɛma lanu nwɔ kafutu, diekye baate fɛ bafoso ba di kpatɛ nnaa nii, ni aatuo ma asaa kpinwu nɛ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kɔɔtɔɔfɔ lawo nii, basaateketetɛ nɔɔ lawa babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nfũ bukpe ni lekyo ku okpoo, kale kafɔɔ nfɛ koloo.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Diki ma osuku baasifi sekpoo biibii ku nkpaayotũ be niɛmana wo diekyi ni baalaamiɛ alesaa baya bale.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu bimiɛ alesaa bita ma bale!”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaanyu bilɛ bloblo akudi asɛ ninte ye?”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ bata batii nwu basiɛ akudi akudi sɛɛfa lɛkɛtɛɛ kɔnle nwu suoto.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nioso baasiɛ diɛ akudi kanya, akudi awo kɔlafa, awo kafɔɔ afosi anɔɔ.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yesu layɔ bloblo akudi anɔɔ ku kɔkpaku nwu kɔnyɔ, ni aanyu osi aakusɛkusɛsa nya. Aabɛbɛɛ bloblo nwu aata basaateketetɛ nɔɔ alɛ basɛ bata batii nwu, ni aabɛbɛɛ kɔkpaku nwu kɔnyɔ kafɔɔ aata batii nwu bamuu nɛ.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Obiala lɛma lale aamiɛ.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Obe wɔ baasaateketɛ nɔɔ lasiisa ni bloblo ku kɔkpaku kɔkyɛɛ ko niabu nii, baawɛ lefosi nkyikyɛ nkplɛ nnyɔ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Batii ba niale ni alesaa nwu basuɔtɔ lɛpɔ lawo nkpe nnɔɔ.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nfanwu Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, babuo di oklo kamɛ wla baatɔɔsɔ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Betsaida di lekpo nwu sɛmaa. Ninfɛ aadiki batii dikudi nwu kafɔɔ osuku nɛ.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nni kamaa, Yesu omu kafɔɔ lasifi kabokotee osi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Kɔɔtɔfɔ lawo nii, oklo nwu kafɔɔ ntoodu lɛpanta nwu ntɛɛ. Yesu lete nfɛ niabu di kasɔ nwu suoto.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Yesu lanya alɛ oklo nwu ɔwa kɔwɛ basaateketetɛ nɔɔ osie, diekye kɔfɛɛfɔ latɔɔkyakako ma. Di kuyitatũ elomu etiɛ kamɛ aakyɛ di ntu osi aatoofe ɔkyɛ lɛma, aamiɛ alɛ ɔɔwaalɛ ma anfe.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Obe wɔ basaateketetɛ nɔɔ lanyɔɔ akyɛ ni di ntu osi ɔɔwa nii, ni baayiisa kudu alɛ, kpi ale!
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Bamuu lɛma baanyɔɔ nii, ɔfɔɔ lasifi ma.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ni aayie aabuo di oklo nwu kamɛ di anu lɛma, ni diɛ afɛɛfɔ nwu ladiɛ ɔfɛ nɛ. Diatɛ diabla ma ɔkpɛ osie kanya!
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Diekye batanu kasɔ di lɛsaatuo le ninsi ni diɛ bloblo wɔ aata ma baale ni kamɛ, ditabudi ma diekye batafũ baanu.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Obe wɔ baataalɛ ni lekpo nwu baalaadu ni kakyɛ nyɔɔfa, baalaasoo diɛ Genesaret okpoo. Ni baapɛ oklo nwu lekpo nɛ.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Obe wɔ batosoo ni diɛ oklo nwu kamɛ batii lanya Yesu baatɛ nsũ.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Nioso baatoso baalaatɔkɔ batii di ntɛɛ nwu, ta nkpo oso kakɔ lele beenu alɛ Yesu nkpe, mankɛnkɛ bafiɛtɛ ku atensaa lɛma manwako Yesu nfũ.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kakɔ lele di Yesu lɛkyɛ, nkpayetũ woo, sekpoo woo, ee sefensuku, mankɛnkɛ bafiɛtɛ mamatɛ di asaa kayakɔ aba aba, mantikiti nwɔ lekoto alɛ, ata bafiɛtɛ nwu bakpanko awu nɔɔ kotoko. Batii ba niakpanko nwɔ ni awu kotoko, sifiɛ layɔɔ ma.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.