Marcos 6
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA
1 Yesu ladie niinfa aawa okpoo lɛma, ku basaateketetɛ nɔɔ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Di Lɛnyɛɛtɛyi lawo nii, aakyako asaa otuo di Yuda batii kasiisakɔ. Asaa otuo nɔɔ labla batii ba nianu ni ɔkpɛ, ni baakaalɛ bawo alɛ, “Ɔfɛ di otii wɔ lanu sɛlaa se mmle eekyeko? Lɛmɛnsaatofo okle ninle nle mmle bɛɛtɔɔ ni! Lɛ ɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nkpo?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Diele nnwɔɔ ninle Maria obi, saawolatɛ nwu? Diele babilɛma ninle Yakobo, Yose, Yuda, ku Simon? Babi lɛma sankobi kafɔɔ nsi wo kaamɛ.” Nioso baasĩ nwɔ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Batii mbu Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ di kakɔ biala diediki okpoo lɛma, kafaabi nɔɔ ku babi lɛma kamɛ manambu nwɔ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Nioso atafuo lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ ɔbla ninfa. Diediki bafiɛtɛ basɛɛ afuo kɔnɛɛ otika aatakatɛsa ma siifiɛ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Batii nɔɔ ɔtanfũ onu labla Yesu ɔkpɛ.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Aalɛɛ batɔkyɛntɛ lefosi banyɔ nwu aasiisa, ni aasɛ ma banyɔ banyɔ aakpee ma kɔtɔ. Aata ma osie diɛ anwuna kpile suoto.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ni aakpee ma kufiofa alɛ, di osuku lɛma ɔkyɛ kamɛ batanklee lɛsalɛsaa diediki ɔkyɛnwoso, batanklee alesaa, kotofo ko mankaalɛ ni asaa, batanklee koto.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Bakpe ntokota kafɔɔ batanklee osi awu nyɔɔfa.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ, “Nse kakɔ lele beefũ ye kɔfɔɔ, bisiɛ ninfa dilaase di obe wɔ bibadie ni di okpoo nwu.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Nse biɛɛkyɛ okpoo wɔ baatii diefũ ye nii, ee baanu ye nii ɔlaa, biesifi bidiɛ ma, kafɔɔ biɛfɛntɛ nkpaasɔ lee kɔtɛ bitɛ ma. Nni nimatuo alɛ baasĩ ye ofũ nɛ.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nioso baakyɛ baalaabuɛ Yaa ɔlaa baata batii alɛ, bikyi siikpile lee suoto, bietikanko Yaa sisuku.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Baatososa anwuna kpile kpinwu baatii suoto, baafifia bafiɛtɛ kpinwu nnɔnyi, baayɔɔsa ma sifiɛ.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Yesu leyooto lakyaka ntɛɛ nwu, Ɔka Herodes lanu, ni baatii bawo latoobuɛ alɛ, “Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ nwu bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ, nioso akpe osie ɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nɛ.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Batii bawo kafɔɔ labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia dile!”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Di Herodes lanu ni sɛlaa se mmle, aabuɛ alɛ, “Yohane wɔ lata baabudi ni disi bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ nɛ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Kaasɔ kakyekɔ, Herodes omu niata baamafũ Yohane baatɛ leeyo ta Herodia oso, diekye Herodes lafũ Herodia wɔ nle ni obi lɛma Filipo ɔsɔfɔ aayɔ.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Ni diɛ Yohane latɔkɔ nwɔ alɛ, “Kufiofa diɛta osuku alɛ faafũ obilee ɔsɔfɔ fanyɔ!”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Nioso, Yohane ɔlaa latoobuo Herodia suoto, ni aakyidi Yohane nɛ, aamiɛ alɛ oolo nwɔ, kafɔɔ atafuo ta Herodes oso.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Diekye Herodes n-ye alɛ Yohane nle otii biene ku otii klekle nkpo oso anyɛkɛ nwɔ, annyu alɛ lɛsalɛsaa diɛbla nwɔ kuntɛ sɛlaa nɔɔ ntofo nwɔ osie kanya ambɔmbɔ sĩ onu.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Dii ninwii lɛsaa le di Herodia komiɛ ni lawa kaanya. Herodes lale lelofoyi dii nɔɔ. Aatũ opunu, aakyakako banɔɔfo ku Galilea okpoo banɔɔfo ku kakpɛ kanya bayilatɛ banɔɔfotii aawa alesaa kalekɔ.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Herodia obi sankobi lakyɛ alesaa nwu kalekɔ, ni aatũ, diabuo Herodes ku batii ba aakyakako ni anu nwaa.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Aaka ntam aatɔɔ alɛ, “Mayɔ lɛsaa lele fɛɛkaalɛ mi nta fɔ, diɛlaase ni bia sɛɛka nii kalekɔ kakyɛ!”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ɔsankobi nwu ladie aalaakaalɛ ɔya alɛ, “Be ninkaalɛ?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Nfanwu ɔsankobi nwu lapɛsɛwa aawa ɔka Herodes ɔkyɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Komiɛ nlɛ budi Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ disi, faayɔ fakpee di bɛɛsi kamɛ fatɛɛ nunua!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ɔlaa nwu labuo Ɔka Herodes suoto osie kanya, kafɔɔ diɛ ntam be aaka ni ku batii ba aakyakako ni oso, aata miɛ alɛ ɔwaalɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ nii.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Nfanwu Ɔka Herodes lata disi buditɛ osuku alɛ akyɛ aalaabudi Yohane disi awako. Ni aakyɛ aalaabudi Yohane disi diɛ leyo katenkɔ nɛ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Aayɔ disi nwu aakpee di bɛɛsi aawako, aayɔ aata ɔsankobi nwu. Ɔsankobi nwu kafɔɔ layɔ aakyɛnko ɔya.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ lanu nii, baakyɛ baalaayɔ kpi nɔɔ nwu baalaakookaa.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Batɔkyɛntɛ nwu di Yesu lakpee ni kɔtɔ lakple baawa ɔkyɛ nɔɔ, baabatɔkɔ nwɔ asaa ya baabla ni ku n-ya baatuo nii.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Nle mmle sɛmaa, batii kpinwu latɔɔwa ɔkyɛ lɛma diata alɛ batawɛ osuku bale alesaa, nioso Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Biwa buɔlatɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ni baabuo di oklo kamɛ baasifi lɛba le nialo ni nɛ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Kafɔɔ batii lanya ma baatɛ nsũ nioso baakye sekpoo ate ate baatoso baatikanko ma baasifi nfũ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ latoofe nii, diata alɛ batii nwu lakasa ma obuo.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Obe wɔ di Yesu ladie ni diɛ oklo kamɛ aanya ni batii dikudi kplɛ nwu, ɔlaa lɛma lanu nwɔ kafutu, diekye baate fɛ bafoso ba di kpatɛ nnaa nii, ni aatuo ma asaa kpinwu nɛ.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kɔɔtɔɔfɔ lawo nii, basaateketetɛ nɔɔ lawa babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nfũ bukpe ni lekyo ku okpoo, kale kafɔɔ nfɛ koloo.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Diki ma osuku baasifi sekpoo biibii ku nkpaayotũ be niɛmana wo diekyi ni baalaamiɛ alesaa baya bale.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu bimiɛ alesaa bita ma bale!”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaanyu bilɛ bloblo akudi asɛ ninte ye?”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ bata batii nwu basiɛ akudi akudi sɛɛfa lɛkɛtɛɛ kɔnle nwu suoto.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nioso baasiɛ diɛ akudi kanya, akudi awo kɔlafa, awo kafɔɔ afosi anɔɔ.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Yesu layɔ bloblo akudi anɔɔ ku kɔkpaku nwu kɔnyɔ, ni aanyu osi aakusɛkusɛsa nya. Aabɛbɛɛ bloblo nwu aata basaateketetɛ nɔɔ alɛ basɛ bata batii nwu, ni aabɛbɛɛ kɔkpaku nwu kɔnyɔ kafɔɔ aata batii nwu bamuu nɛ.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Obiala lɛma lale aamiɛ.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Obe wɔ baasaateketɛ nɔɔ lasiisa ni bloblo ku kɔkpaku kɔkyɛɛ ko niabu nii, baawɛ lefosi nkyikyɛ nkplɛ nnyɔ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Batii ba niale ni alesaa nwu basuɔtɔ lɛpɔ lawo nkpe nnɔɔ.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Nfanwu Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, babuo di oklo kamɛ wla baatɔɔsɔ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Betsaida di lekpo nwu sɛmaa. Ninfɛ aadiki batii dikudi nwu kafɔɔ osuku nɛ.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nni kamaa, Yesu omu kafɔɔ lasifi kabokotee osi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Kɔɔtɔfɔ lawo nii, oklo nwu kafɔɔ ntoodu lɛpanta nwu ntɛɛ. Yesu lete nfɛ niabu di kasɔ nwu suoto.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Yesu lanya alɛ oklo nwu ɔwa kɔwɛ basaateketetɛ nɔɔ osie, diekye kɔfɛɛfɔ latɔɔkyakako ma. Di kuyitatũ elomu etiɛ kamɛ aakyɛ di ntu osi aatoofe ɔkyɛ lɛma, aamiɛ alɛ ɔɔwaalɛ ma anfe.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Obe wɔ basaateketetɛ nɔɔ lanyɔɔ akyɛ ni di ntu osi ɔɔwa nii, ni baayiisa kudu alɛ, kpi ale!
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Bamuu lɛma baanyɔɔ nii, ɔfɔɔ lasifi ma.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ni aayie aabuo di oklo nwu kamɛ di anu lɛma, ni diɛ afɛɛfɔ nwu ladiɛ ɔfɛ nɛ. Diatɛ diabla ma ɔkpɛ osie kanya!
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Diekye batanu kasɔ di lɛsaatuo le ninsi ni diɛ bloblo wɔ aata ma baale ni kamɛ, ditabudi ma diekye batafũ baanu.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Obe wɔ baataalɛ ni lekpo nwu baalaadu ni kakyɛ nyɔɔfa, baalaasoo diɛ Genesaret okpoo. Ni baapɛ oklo nwu lekpo nɛ.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Obe wɔ batosoo ni diɛ oklo nwu kamɛ batii lanya Yesu baatɛ nsũ.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Nioso baatoso baalaatɔkɔ batii di ntɛɛ nwu, ta nkpo oso kakɔ lele beenu alɛ Yesu nkpe, mankɛnkɛ bafiɛtɛ ku atensaa lɛma manwako Yesu nfũ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Kakɔ lele di Yesu lɛkyɛ, nkpayetũ woo, sekpoo woo, ee sefensuku, mankɛnkɛ bafiɛtɛ mamatɛ di asaa kayakɔ aba aba, mantikiti nwɔ lekoto alɛ, ata bafiɛtɛ nwu bakpanko awu nɔɔ kotoko. Batii ba niakpanko nwɔ ni awu kotoko, sifiɛ layɔɔ ma.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.