Marcos 6

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu ladie niinfa aawa okpoo lɛma, ku basaateketetɛ nɔɔ.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Di Lɛnyɛɛtɛyi lawo nii, aakyako asaa otuo di Yuda batii kasiisakɔ. Asaa otuo nɔɔ labla batii ba nianu ni ɔkpɛ, ni baakaalɛ bawo alɛ, “Ɔfɛ di otii wɔ lanu sɛlaa se mmle eekyeko? Lɛmɛnsaatofo okle ninle nle mmle bɛɛtɔɔ ni! Lɛ ɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nkpo?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Diele nnwɔɔ ninle Maria obi, saawolatɛ nwu? Diele babilɛma ninle Yakobo, Yose, Yuda, ku Simon? Babi lɛma sankobi kafɔɔ nsi wo kaamɛ.” Nioso baasĩ nwɔ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Batii mbu Yaa Ɔlaa buɛtɛtɛ di kakɔ biala diediki okpoo lɛma, kafaabi nɔɔ ku babi lɛma kamɛ manambu nwɔ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Nioso atafuo lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ ɔbla ninfa. Diediki bafiɛtɛ basɛɛ afuo kɔnɛɛ otika aatakatɛsa ma siifiɛ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Batii nɔɔ ɔtanfũ onu labla Yesu ɔkpɛ.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Aalɛɛ batɔkyɛntɛ lefosi banyɔ nwu aasiisa, ni aasɛ ma banyɔ banyɔ aakpee ma kɔtɔ. Aata ma osie diɛ anwuna kpile suoto.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ni aakpee ma kufiofa alɛ, di osuku lɛma ɔkyɛ kamɛ batanklee lɛsalɛsaa diediki ɔkyɛnwoso, batanklee alesaa, kotofo ko mankaalɛ ni asaa, batanklee koto.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Bakpe ntokota kafɔɔ batanklee osi awu nyɔɔfa.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ, “Nse kakɔ lele beefũ ye kɔfɔɔ, bisiɛ ninfa dilaase di obe wɔ bibadie ni di okpoo nwu.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Nse biɛɛkyɛ okpoo wɔ baatii diefũ ye nii, ee baanu ye nii ɔlaa, biesifi bidiɛ ma, kafɔɔ biɛfɛntɛ nkpaasɔ lee kɔtɛ bitɛ ma. Nni nimatuo alɛ baasĩ ye ofũ nɛ.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Nioso baakyɛ baalaabuɛ Yaa ɔlaa baata batii alɛ, bikyi siikpile lee suoto, bietikanko Yaa sisuku.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Baatososa anwuna kpile kpinwu baatii suoto, baafifia bafiɛtɛ kpinwu nnɔnyi, baayɔɔsa ma sifiɛ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Yesu leyooto lakyaka ntɛɛ nwu, Ɔka Herodes lanu, ni baatii bawo latoobuɛ alɛ, “Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ nwu bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ, nioso akpe osie ɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ nɛ.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Batii bawo kafɔɔ labuɛ alɛ, “Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia dile!”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Di Herodes lanu ni sɛlaa se mmle, aabuɛ alɛ, “Yohane wɔ lata baabudi ni disi bɛɛtakatɛsa beekyeko bakpi kamɛ nɛ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Kaasɔ kakyekɔ, Herodes omu niata baamafũ Yohane baatɛ leeyo ta Herodia oso, diekye Herodes lafũ Herodia wɔ nle ni obi lɛma Filipo ɔsɔfɔ aayɔ.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Ni diɛ Yohane latɔkɔ nwɔ alɛ, “Kufiofa diɛta osuku alɛ faafũ obilee ɔsɔfɔ fanyɔ!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Nioso, Yohane ɔlaa latoobuo Herodia suoto, ni aakyidi Yohane nɛ, aamiɛ alɛ oolo nwɔ, kafɔɔ atafuo ta Herodes oso.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Diekye Herodes n-ye alɛ Yohane nle otii biene ku otii klekle nkpo oso anyɛkɛ nwɔ, annyu alɛ lɛsalɛsaa diɛbla nwɔ kuntɛ sɛlaa nɔɔ ntofo nwɔ osie kanya ambɔmbɔ sĩ onu.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Dii ninwii lɛsaa le di Herodia komiɛ ni lawa kaanya. Herodes lale lelofoyi dii nɔɔ. Aatũ opunu, aakyakako banɔɔfo ku Galilea okpoo banɔɔfo ku kakpɛ kanya bayilatɛ banɔɔfotii aawa alesaa kalekɔ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Herodia obi sankobi lakyɛ alesaa nwu kalekɔ, ni aatũ, diabuo Herodes ku batii ba aakyakako ni anu nwaa.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Aaka ntam aatɔɔ alɛ, “Mayɔ lɛsaa lele fɛɛkaalɛ mi nta fɔ, diɛlaase ni bia sɛɛka nii kalekɔ kakyɛ!”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ɔsankobi nwu ladie aalaakaalɛ ɔya alɛ, “Be ninkaalɛ?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Nfanwu ɔsankobi nwu lapɛsɛwa aawa ɔka Herodes ɔkyɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Komiɛ nlɛ budi Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ disi, faayɔ fakpee di bɛɛsi kamɛ fatɛɛ nunua!”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ɔlaa nwu labuo Ɔka Herodes suoto osie kanya, kafɔɔ diɛ ntam be aaka ni ku batii ba aakyakako ni oso, aata miɛ alɛ ɔwaalɛ ɔlaa wɔ aabuɛ aatɛ nii.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Nfanwu Ɔka Herodes lata disi buditɛ osuku alɛ akyɛ aalaabudi Yohane disi awako. Ni aakyɛ aalaabudi Yohane disi diɛ leyo katenkɔ nɛ.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Aayɔ disi nwu aakpee di bɛɛsi aawako, aayɔ aata ɔsankobi nwu. Ɔsankobi nwu kafɔɔ layɔ aakyɛnko ɔya.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ lanu nii, baakyɛ baalaayɔ kpi nɔɔ nwu baalaakookaa.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Batɔkyɛntɛ nwu di Yesu lakpee ni kɔtɔ lakple baawa ɔkyɛ nɔɔ, baabatɔkɔ nwɔ asaa ya baabla ni ku n-ya baatuo nii.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nle mmle sɛmaa, batii kpinwu latɔɔwa ɔkyɛ lɛma diata alɛ batawɛ osuku bale alesaa, nioso Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Biwa buɔlatɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ni baabuo di oklo kamɛ baasifi lɛba le nialo ni nɛ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Kafɔɔ batii lanya ma baatɛ nsũ nioso baakye sekpoo ate ate baatoso baatikanko ma baasifi nfũ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ latoofe nii, diata alɛ batii nwu lakasa ma obuo.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Obe wɔ di Yesu ladie ni diɛ oklo kamɛ aanya ni batii dikudi kplɛ nwu, ɔlaa lɛma lanu nwɔ kafutu, diekye baate fɛ bafoso ba di kpatɛ nnaa nii, ni aatuo ma asaa kpinwu nɛ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kɔɔtɔɔfɔ lawo nii, basaateketetɛ nɔɔ lawa babatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nfũ bukpe ni lekyo ku okpoo, kale kafɔɔ nfɛ koloo.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Diki ma osuku baasifi sekpoo biibii ku nkpaayotũ be niɛmana wo diekyi ni baalaamiɛ alesaa baya bale.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu bimiɛ alesaa bita ma bale!”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaanyu bilɛ bloblo akudi asɛ ninte ye?”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ bata batii nwu basiɛ akudi akudi sɛɛfa lɛkɛtɛɛ kɔnle nwu suoto.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nioso baasiɛ diɛ akudi kanya, akudi awo kɔlafa, awo kafɔɔ afosi anɔɔ.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yesu layɔ bloblo akudi anɔɔ ku kɔkpaku nwu kɔnyɔ, ni aanyu osi aakusɛkusɛsa nya. Aabɛbɛɛ bloblo nwu aata basaateketetɛ nɔɔ alɛ basɛ bata batii nwu, ni aabɛbɛɛ kɔkpaku nwu kɔnyɔ kafɔɔ aata batii nwu bamuu nɛ.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Obiala lɛma lale aamiɛ.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Obe wɔ baasaateketɛ nɔɔ lasiisa ni bloblo ku kɔkpaku kɔkyɛɛ ko niabu nii, baawɛ lefosi nkyikyɛ nkplɛ nnyɔ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Batii ba niale ni alesaa nwu basuɔtɔ lɛpɔ lawo nkpe nnɔɔ.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nfanwu Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, babuo di oklo kamɛ wla baatɔɔsɔ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Betsaida di lekpo nwu sɛmaa. Ninfɛ aadiki batii dikudi nwu kafɔɔ osuku nɛ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nni kamaa, Yesu omu kafɔɔ lasifi kabokotee osi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Kɔɔtɔfɔ lawo nii, oklo nwu kafɔɔ ntoodu lɛpanta nwu ntɛɛ. Yesu lete nfɛ niabu di kasɔ nwu suoto.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Yesu lanya alɛ oklo nwu ɔwa kɔwɛ basaateketetɛ nɔɔ osie, diekye kɔfɛɛfɔ latɔɔkyakako ma. Di kuyitatũ elomu etiɛ kamɛ aakyɛ di ntu osi aatoofe ɔkyɛ lɛma, aamiɛ alɛ ɔɔwaalɛ ma anfe.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Obe wɔ basaateketetɛ nɔɔ lanyɔɔ akyɛ ni di ntu osi ɔɔwa nii, ni baayiisa kudu alɛ, kpi ale!
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Bamuu lɛma baanyɔɔ nii, ɔfɔɔ lasifi ma.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ni aayie aabuo di oklo nwu kamɛ di anu lɛma, ni diɛ afɛɛfɔ nwu ladiɛ ɔfɛ nɛ. Diatɛ diabla ma ɔkpɛ osie kanya!
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Diekye batanu kasɔ di lɛsaatuo le ninsi ni diɛ bloblo wɔ aata ma baale ni kamɛ, ditabudi ma diekye batafũ baanu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Obe wɔ baataalɛ ni lekpo nwu baalaadu ni kakyɛ nyɔɔfa, baalaasoo diɛ Genesaret okpoo. Ni baapɛ oklo nwu lekpo nɛ.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Obe wɔ batosoo ni diɛ oklo nwu kamɛ batii lanya Yesu baatɛ nsũ.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Nioso baatoso baalaatɔkɔ batii di ntɛɛ nwu, ta nkpo oso kakɔ lele beenu alɛ Yesu nkpe, mankɛnkɛ bafiɛtɛ ku atensaa lɛma manwako Yesu nfũ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Kakɔ lele di Yesu lɛkyɛ, nkpayetũ woo, sekpoo woo, ee sefensuku, mankɛnkɛ bafiɛtɛ mamatɛ di asaa kayakɔ aba aba, mantikiti nwɔ lekoto alɛ, ata bafiɛtɛ nwu bakpanko awu nɔɔ kotoko. Batii ba niakpanko nwɔ ni awu kotoko, sifiɛ layɔɔ ma.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.