Marcos 5

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nni sɛmaa, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo nwu kakyɛ nyɔɔfa di Gadara batii kasɔ.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo kamɛ, otii onwii niinwuna kpile lasiɛ ni ladie aakye sifuɔntuu se kamɛ mankookaa ni bakpi aabakyakako Yesu.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Nfa ninle osuɔtɔ nwu kasiɛkɔ nɛ, otii kuonwii ninfuo kɔnyɛnɛ kukunwii ɔyɔ onii nwɔ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Obe lele se beekpee nwɔ sɛkpɛnkyɛ ninnɛɛ ku ninkpaa anfee sĩ. Nse kafɔɔ beenii nwɔ ku abɔɔsaa kɔnyɛnɛ ambudi kũ. Sientɛ kuonwii ditawɛ anfuo nwɔ ni olenkee.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ansiɛ di batii kakookakɔ ku abokote kakũ ku kakyɛ aakyɛ aatookyi, antooyiisa kudu obe lele. An-yɔ afuɔ antɔɔkyankya suoto.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Obe wɔ aanya ni Yesu kaakyonkɔ aatoso aalaapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ni aayiisa kudu osie kanya alɛ, “Be ɔlaa ninsi di awo ku afɔ ntɛɛ, Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni obi! Yaa oso, kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kotoko!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Aabuɛ sɛlaa se mmle diekye Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔ ninwuna kpile die nwɔ kaamɛ!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ni di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Osuɔtɔ wɔ mmle di ninwuna kpile nsi nii, latikiti Yesu lekoto osie kanya alɛ atantososa anwuna nwu aadiki nintɛɛ nwu.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Di obe nwu kamɛ aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole asaa di kabokotee ɔlɔkɔ.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Nioso anwuna kpile nwu di osuɔtɔ nwu kamɛ latikiti Yesu lekoto alɛ, “Diki wo osuku buɔlaabuo diɛ aplakuo nwu kamɛ!”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ni aadiki nya osuku nɛ. Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu suoto aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Aplakuo ɔlambu nwu omuu, nikawo ni fɛ nkpe nnyɔ latoso kitikiti aakye kabokotee nwu kalɔ aalaabuo leekpo nwu kamɛ aamɛ ntu aakpi.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Nioso batii ba kɔkpa ni aplakuo nwu latoso baasifi baalaabuɛ ɔlaa wɔ niawa ni baakyakasa afe ku sekpoo. Ni baatii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Obe wɔ baalaadu ni Yesu nfũ baanya otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile dikudi nwu lasiɛ ni lakpee awu aasiɛ kasɔ, obe nwu ditɔɔkpa nwɔ. Nioso lɛyɛkɛ lapɛ bamuu lɛma.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Batii ba niakasa ni otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile nwu lasiɛ ni ɔnya latɔkɔ batii bamuu lɛsaa le niawa ni di osuɔtɔ nwu ku aplakuo nwu suoto.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Nioso batii nwu latikiti Yesu lekoto baatɔkɔ nwɔ alɛ adie ma kaasɔ.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Obe wɔ di Yesu latoobuo ni diɛ oklo kamɛ, otii wɔ kamɛ di anwuna kpile lasiɛ ni saa, latikiti nwɔ lɛkoto alɛ, tɛɛ ntikankofɔ.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Kafɔɔ Yesu ditatɔɔ osuku. Ni ɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ leyo baatii lɛfɔ nfũ faadiki lɛsaa le di Saate lɛbla ɛɛta fɔ ni fabuɛ, faatɔkɔ ma ku mmle ɛɛnya fɔ ni nyaami.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nioso osuɔtɔ nwu lasifi aalaabuɛ lɛsaa le di Yesu labla aatɔɔ ni diɛ ekpoo nwu lefosi aafenko. Diabla batii ba nianu ni ɔkpɛ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ oklo aawaalɛ aakple aasifi ni lekpo sɛmaa, batii dikudi lakple baabasi nwɔ di suoto di lekpo kotoko.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo onwii manlɛɛ ni Yairo lawa nfa. Aanya ni Yesu, aapɛ akunkyi ninkpaatũ nɔɔ.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Aatikiti nwɔ lekoto osie kanya aabuɛ alɛ, “Obi sankobi nii koloo okpi. Lekoto wa faabatika nwɔ kɔnɛɛ di suoto di ofiɛ kuyɔɔ nwɔ, aawɛ nkpa.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Nioso Yesu latikanko nwɔ baakyɛ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ɔsanko onwii kafɔɔ lawɛ ma kaamɛ, asaa latoowii nwɔ fɛɛ lefosi alɛɛ anyɔ amu.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Diabuo nwɔ ku suoto kɔfa omiɛ di bafatɛ kpinwu nnɛɛ, aalalaasa koto nɔɔ kumuu, kafɔɔ ofiɛ nwu katoo ko kua tɔɔtaka.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanu ni Yesu lɛkpanko, aafe di Yesu sɛmaa baatii dikudi nwu kamɛ aakpanko Yesu awu.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Aabla nkpo diekye aabuɛ aatɔkɔ suoto alɛ, “Nse lɛkpanko nwɔ awu kamaa, ofiɛ mayɔɔ mi.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Nfanwu aakpanko ni Yesu awu nwu, asaa owii nwu labudi. Nioso aatofo di suoto nɔɔ kamɛ alɛ ofiɛ nwu ntɔɔyɔɔ nwɔ.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Nfanwu, Yesu latofo alɛ osie owo ledie nwɔ di suoto. Aakyi aakalɛ batii dikudi nwu alɛ, “Owe niɛkpanko mi awu?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Asaabateketɛ nɔɔ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu mmle batii dikudi lɛmana fɔ kpinkpi beekyi ni, fiɛ fɔɔkaalɛ falɛ owe niɛkpanko fɔ awu?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Kafɔɔ Yesu latookpekpe anu aatoowolaa otii wɔ niabla ni lɛsaa nwu.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Difu lapɛ ɔsanko nwu, diekye aatofo lɛsaa le niɛwa ni di suoto kamɛ, nioso aayɔ lɛyɛkɛ ku ditũtũkũ aalaapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ ni aatɔkɔ nwɔ nwaako wɔ ninsi ni di ɔlaa nwu kamɛ nɛ.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi sankobi nii, ofũ onu lɛfɔ lediki fɔ. Tɔɔkyɛ di suoto lɛyɔɔ kamɛ. Ofiɛ lɛfɔ nwu kuyɔɔ fɔ.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Obe wɔ di Yesu lakple aatɔɔkakatɛ ni, batɔkyɛntɛ lakye Yuda batii kasiisakɔ nɔɔfo Yairo leyo baawa alɛ, “Obi sankobi lɛfɔ nwu ntookpi nioso ɔnɔɔfo, tansinkpɛnsa Saatuotɛ dibuo okpee.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Di Yesu lanu ni ɔlaa nwu aatɔkɔ ɔnɔɔfo nwu alɛ, “Tanyɛkɛ, afɔ fũ fanu!”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Yesu ditatuna alɛ kuonwii atikanko nwɔ diediki Petro ku Yakobo ku obilɛma Yohane.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Obe wɔ baawa ni Yairo leyo Yesu lanya alɛ batii lesi ninfa boowi kaku ku kudu osie kanya.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Di Yesu labuo ni leyo kamɛ, ninfɛ aabuɛ alɛ, “Be ninle kudu ku kaku nwu biowi ni? Ɔbisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi!”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Batii nwu lama nwɔ ni aata batii bamuu ladie, ni akpaa obi ote, obi ɔya ku basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu ni baasifi nfũ diɛ obisɔ nwu lakpi aate ni nɛ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ni di Yesu lamufũ obisɔ nwu kɔɔnɛɛ aabuɛ seele lɛma alɛ, “Talita koumo!” Lɛsɔdiki ninle alɛ, “Okpeele, taka!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Nfanwu ɔsankobi nwu lataka aakyɛ. Lefosi alɛɛ anyɔ obi aale. Diatɛ diabla batii nwu ɔkpɛ osie kanya.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Yesu lakpee ma kufiofa osie kanya alɛ batanta otii kuonwii lanu, ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lelesaa batɔɔ ale.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.