Marcos 5
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ
1 Nni sɛmaa, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo nwu kakyɛ nyɔɔfa di Gadara batii kasɔ.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo kamɛ, otii onwii niinwuna kpile lasiɛ ni ladie aakye sifuɔntuu se kamɛ mankookaa ni bakpi aabakyakako Yesu.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nfa ninle osuɔtɔ nwu kasiɛkɔ nɛ, otii kuonwii ninfuo kɔnyɛnɛ kukunwii ɔyɔ onii nwɔ.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Obe lele se beekpee nwɔ sɛkpɛnkyɛ ninnɛɛ ku ninkpaa anfee sĩ. Nse kafɔɔ beenii nwɔ ku abɔɔsaa kɔnyɛnɛ ambudi kũ. Sientɛ kuonwii ditawɛ anfuo nwɔ ni olenkee.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ansiɛ di batii kakookakɔ ku abokote kakũ ku kakyɛ aakyɛ aatookyi, antooyiisa kudu obe lele. An-yɔ afuɔ antɔɔkyankya suoto.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Obe wɔ aanya ni Yesu kaakyonkɔ aatoso aalaapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ni aayiisa kudu osie kanya alɛ, “Be ɔlaa ninsi di awo ku afɔ ntɛɛ, Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni obi! Yaa oso, kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kotoko!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Aabuɛ sɛlaa se mmle diekye Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔ ninwuna kpile die nwɔ kaamɛ!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ni di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Osuɔtɔ wɔ mmle di ninwuna kpile nsi nii, latikiti Yesu lekoto osie kanya alɛ atantososa anwuna nwu aadiki nintɛɛ nwu.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Di obe nwu kamɛ aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole asaa di kabokotee ɔlɔkɔ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Nioso anwuna kpile nwu di osuɔtɔ nwu kamɛ latikiti Yesu lekoto alɛ, “Diki wo osuku buɔlaabuo diɛ aplakuo nwu kamɛ!”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Ni aadiki nya osuku nɛ. Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu suoto aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Aplakuo ɔlambu nwu omuu, nikawo ni fɛ nkpe nnyɔ latoso kitikiti aakye kabokotee nwu kalɔ aalaabuo leekpo nwu kamɛ aamɛ ntu aakpi.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nioso batii ba kɔkpa ni aplakuo nwu latoso baasifi baalaabuɛ ɔlaa wɔ niawa ni baakyakasa afe ku sekpoo. Ni baatii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Obe wɔ baalaadu ni Yesu nfũ baanya otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile dikudi nwu lasiɛ ni lakpee awu aasiɛ kasɔ, obe nwu ditɔɔkpa nwɔ. Nioso lɛyɛkɛ lapɛ bamuu lɛma.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Batii ba niakasa ni otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile nwu lasiɛ ni ɔnya latɔkɔ batii bamuu lɛsaa le niawa ni di osuɔtɔ nwu ku aplakuo nwu suoto.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Nioso batii nwu latikiti Yesu lekoto baatɔkɔ nwɔ alɛ adie ma kaasɔ.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Obe wɔ di Yesu latoobuo ni diɛ oklo kamɛ, otii wɔ kamɛ di anwuna kpile lasiɛ ni saa, latikiti nwɔ lɛkoto alɛ, tɛɛ ntikankofɔ.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Kafɔɔ Yesu ditatɔɔ osuku. Ni ɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ leyo baatii lɛfɔ nfũ faadiki lɛsaa le di Saate lɛbla ɛɛta fɔ ni fabuɛ, faatɔkɔ ma ku mmle ɛɛnya fɔ ni nyaami.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Nioso osuɔtɔ nwu lasifi aalaabuɛ lɛsaa le di Yesu labla aatɔɔ ni diɛ ekpoo nwu lefosi aafenko. Diabla batii ba nianu ni ɔkpɛ.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ oklo aawaalɛ aakple aasifi ni lekpo sɛmaa, batii dikudi lakple baabasi nwɔ di suoto di lekpo kotoko.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo onwii manlɛɛ ni Yairo lawa nfa. Aanya ni Yesu, aapɛ akunkyi ninkpaatũ nɔɔ.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Aatikiti nwɔ lekoto osie kanya aabuɛ alɛ, “Obi sankobi nii koloo okpi. Lekoto wa faabatika nwɔ kɔnɛɛ di suoto di ofiɛ kuyɔɔ nwɔ, aawɛ nkpa.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nioso Yesu latikanko nwɔ baakyɛ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ɔsanko onwii kafɔɔ lawɛ ma kaamɛ, asaa latoowii nwɔ fɛɛ lefosi alɛɛ anyɔ amu.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Diabuo nwɔ ku suoto kɔfa omiɛ di bafatɛ kpinwu nnɛɛ, aalalaasa koto nɔɔ kumuu, kafɔɔ ofiɛ nwu katoo ko kua tɔɔtaka.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanu ni Yesu lɛkpanko, aafe di Yesu sɛmaa baatii dikudi nwu kamɛ aakpanko Yesu awu.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Aabla nkpo diekye aabuɛ aatɔkɔ suoto alɛ, “Nse lɛkpanko nwɔ awu kamaa, ofiɛ mayɔɔ mi.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Nfanwu aakpanko ni Yesu awu nwu, asaa owii nwu labudi. Nioso aatofo di suoto nɔɔ kamɛ alɛ ofiɛ nwu ntɔɔyɔɔ nwɔ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Nfanwu, Yesu latofo alɛ osie owo ledie nwɔ di suoto. Aakyi aakalɛ batii dikudi nwu alɛ, “Owe niɛkpanko mi awu?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Asaabateketɛ nɔɔ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu mmle batii dikudi lɛmana fɔ kpinkpi beekyi ni, fiɛ fɔɔkaalɛ falɛ owe niɛkpanko fɔ awu?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kafɔɔ Yesu latookpekpe anu aatoowolaa otii wɔ niabla ni lɛsaa nwu.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Difu lapɛ ɔsanko nwu, diekye aatofo lɛsaa le niɛwa ni di suoto kamɛ, nioso aayɔ lɛyɛkɛ ku ditũtũkũ aalaapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ ni aatɔkɔ nwɔ nwaako wɔ ninsi ni di ɔlaa nwu kamɛ nɛ.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi sankobi nii, ofũ onu lɛfɔ lediki fɔ. Tɔɔkyɛ di suoto lɛyɔɔ kamɛ. Ofiɛ lɛfɔ nwu kuyɔɔ fɔ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Obe wɔ di Yesu lakple aatɔɔkakatɛ ni, batɔkyɛntɛ lakye Yuda batii kasiisakɔ nɔɔfo Yairo leyo baawa alɛ, “Obi sankobi lɛfɔ nwu ntookpi nioso ɔnɔɔfo, tansinkpɛnsa Saatuotɛ dibuo okpee.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Di Yesu lanu ni ɔlaa nwu aatɔkɔ ɔnɔɔfo nwu alɛ, “Tanyɛkɛ, afɔ fũ fanu!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu ditatuna alɛ kuonwii atikanko nwɔ diediki Petro ku Yakobo ku obilɛma Yohane.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Obe wɔ baawa ni Yairo leyo Yesu lanya alɛ batii lesi ninfa boowi kaku ku kudu osie kanya.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Di Yesu labuo ni leyo kamɛ, ninfɛ aabuɛ alɛ, “Be ninle kudu ku kaku nwu biowi ni? Ɔbisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi!”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Batii nwu lama nwɔ ni aata batii bamuu ladie, ni akpaa obi ote, obi ɔya ku basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu ni baasifi nfũ diɛ obisɔ nwu lakpi aate ni nɛ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ni di Yesu lamufũ obisɔ nwu kɔɔnɛɛ aabuɛ seele lɛma alɛ, “Talita koumo!” Lɛsɔdiki ninle alɛ, “Okpeele, taka!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nfanwu ɔsankobi nwu lataka aakyɛ. Lefosi alɛɛ anyɔ obi aale. Diatɛ diabla batii nwu ɔkpɛ osie kanya.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu lakpee ma kufiofa osie kanya alɛ batanta otii kuonwii lanu, ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lelesaa batɔɔ ale.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.