Marcos 5
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Nni sɛmaa, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo nwu kakyɛ nyɔɔfa di Gadara batii kasɔ.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo kamɛ, otii onwii niinwuna kpile lasiɛ ni ladie aakye sifuɔntuu se kamɛ mankookaa ni bakpi aabakyakako Yesu.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Nfa ninle osuɔtɔ nwu kasiɛkɔ nɛ, otii kuonwii ninfuo kɔnyɛnɛ kukunwii ɔyɔ onii nwɔ.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Obe lele se beekpee nwɔ sɛkpɛnkyɛ ninnɛɛ ku ninkpaa anfee sĩ. Nse kafɔɔ beenii nwɔ ku abɔɔsaa kɔnyɛnɛ ambudi kũ. Sientɛ kuonwii ditawɛ anfuo nwɔ ni olenkee.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ansiɛ di batii kakookakɔ ku abokote kakũ ku kakyɛ aakyɛ aatookyi, antooyiisa kudu obe lele. An-yɔ afuɔ antɔɔkyankya suoto.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Obe wɔ aanya ni Yesu kaakyonkɔ aatoso aalaapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ni aayiisa kudu osie kanya alɛ, “Be ɔlaa ninsi di awo ku afɔ ntɛɛ, Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni obi! Yaa oso, kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kotoko!”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Aabuɛ sɛlaa se mmle diekye Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔ ninwuna kpile die nwɔ kaamɛ!”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ni di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Osuɔtɔ wɔ mmle di ninwuna kpile nsi nii, latikiti Yesu lekoto osie kanya alɛ atantososa anwuna nwu aadiki nintɛɛ nwu.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Di obe nwu kamɛ aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole asaa di kabokotee ɔlɔkɔ.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Nioso anwuna kpile nwu di osuɔtɔ nwu kamɛ latikiti Yesu lekoto alɛ, “Diki wo osuku buɔlaabuo diɛ aplakuo nwu kamɛ!”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ni aadiki nya osuku nɛ. Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu suoto aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Aplakuo ɔlambu nwu omuu, nikawo ni fɛ nkpe nnyɔ latoso kitikiti aakye kabokotee nwu kalɔ aalaabuo leekpo nwu kamɛ aamɛ ntu aakpi.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Nioso batii ba kɔkpa ni aplakuo nwu latoso baasifi baalaabuɛ ɔlaa wɔ niawa ni baakyakasa afe ku sekpoo. Ni baatii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Obe wɔ baalaadu ni Yesu nfũ baanya otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile dikudi nwu lasiɛ ni lakpee awu aasiɛ kasɔ, obe nwu ditɔɔkpa nwɔ. Nioso lɛyɛkɛ lapɛ bamuu lɛma.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Batii ba niakasa ni otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile nwu lasiɛ ni ɔnya latɔkɔ batii bamuu lɛsaa le niawa ni di osuɔtɔ nwu ku aplakuo nwu suoto.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Nioso batii nwu latikiti Yesu lekoto baatɔkɔ nwɔ alɛ adie ma kaasɔ.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Obe wɔ di Yesu latoobuo ni diɛ oklo kamɛ, otii wɔ kamɛ di anwuna kpile lasiɛ ni saa, latikiti nwɔ lɛkoto alɛ, tɛɛ ntikankofɔ.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Kafɔɔ Yesu ditatɔɔ osuku. Ni ɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ leyo baatii lɛfɔ nfũ faadiki lɛsaa le di Saate lɛbla ɛɛta fɔ ni fabuɛ, faatɔkɔ ma ku mmle ɛɛnya fɔ ni nyaami.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Nioso osuɔtɔ nwu lasifi aalaabuɛ lɛsaa le di Yesu labla aatɔɔ ni diɛ ekpoo nwu lefosi aafenko. Diabla batii ba nianu ni ɔkpɛ.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ oklo aawaalɛ aakple aasifi ni lekpo sɛmaa, batii dikudi lakple baabasi nwɔ di suoto di lekpo kotoko.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo onwii manlɛɛ ni Yairo lawa nfa. Aanya ni Yesu, aapɛ akunkyi ninkpaatũ nɔɔ.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Aatikiti nwɔ lekoto osie kanya aabuɛ alɛ, “Obi sankobi nii koloo okpi. Lekoto wa faabatika nwɔ kɔnɛɛ di suoto di ofiɛ kuyɔɔ nwɔ, aawɛ nkpa.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Nioso Yesu latikanko nwɔ baakyɛ.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ɔsanko onwii kafɔɔ lawɛ ma kaamɛ, asaa latoowii nwɔ fɛɛ lefosi alɛɛ anyɔ amu.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Diabuo nwɔ ku suoto kɔfa omiɛ di bafatɛ kpinwu nnɛɛ, aalalaasa koto nɔɔ kumuu, kafɔɔ ofiɛ nwu katoo ko kua tɔɔtaka.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanu ni Yesu lɛkpanko, aafe di Yesu sɛmaa baatii dikudi nwu kamɛ aakpanko Yesu awu.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Aabla nkpo diekye aabuɛ aatɔkɔ suoto alɛ, “Nse lɛkpanko nwɔ awu kamaa, ofiɛ mayɔɔ mi.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Nfanwu aakpanko ni Yesu awu nwu, asaa owii nwu labudi. Nioso aatofo di suoto nɔɔ kamɛ alɛ ofiɛ nwu ntɔɔyɔɔ nwɔ.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Nfanwu, Yesu latofo alɛ osie owo ledie nwɔ di suoto. Aakyi aakalɛ batii dikudi nwu alɛ, “Owe niɛkpanko mi awu?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Asaabateketɛ nɔɔ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu mmle batii dikudi lɛmana fɔ kpinkpi beekyi ni, fiɛ fɔɔkaalɛ falɛ owe niɛkpanko fɔ awu?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Kafɔɔ Yesu latookpekpe anu aatoowolaa otii wɔ niabla ni lɛsaa nwu.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Difu lapɛ ɔsanko nwu, diekye aatofo lɛsaa le niɛwa ni di suoto kamɛ, nioso aayɔ lɛyɛkɛ ku ditũtũkũ aalaapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ ni aatɔkɔ nwɔ nwaako wɔ ninsi ni di ɔlaa nwu kamɛ nɛ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi sankobi nii, ofũ onu lɛfɔ lediki fɔ. Tɔɔkyɛ di suoto lɛyɔɔ kamɛ. Ofiɛ lɛfɔ nwu kuyɔɔ fɔ.”
34 E Jesus disse:
35 Obe wɔ di Yesu lakple aatɔɔkakatɛ ni, batɔkyɛntɛ lakye Yuda batii kasiisakɔ nɔɔfo Yairo leyo baawa alɛ, “Obi sankobi lɛfɔ nwu ntookpi nioso ɔnɔɔfo, tansinkpɛnsa Saatuotɛ dibuo okpee.”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Di Yesu lanu ni ɔlaa nwu aatɔkɔ ɔnɔɔfo nwu alɛ, “Tanyɛkɛ, afɔ fũ fanu!”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Yesu ditatuna alɛ kuonwii atikanko nwɔ diediki Petro ku Yakobo ku obilɛma Yohane.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Obe wɔ baawa ni Yairo leyo Yesu lanya alɛ batii lesi ninfa boowi kaku ku kudu osie kanya.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Di Yesu labuo ni leyo kamɛ, ninfɛ aabuɛ alɛ, “Be ninle kudu ku kaku nwu biowi ni? Ɔbisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi!”
39 Então ele disse:
40 Batii nwu lama nwɔ ni aata batii bamuu ladie, ni akpaa obi ote, obi ɔya ku basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu ni baasifi nfũ diɛ obisɔ nwu lakpi aate ni nɛ.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ni di Yesu lamufũ obisɔ nwu kɔɔnɛɛ aabuɛ seele lɛma alɛ, “Talita koumo!” Lɛsɔdiki ninle alɛ, “Okpeele, taka!”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Nfanwu ɔsankobi nwu lataka aakyɛ. Lefosi alɛɛ anyɔ obi aale. Diatɛ diabla batii nwu ɔkpɛ osie kanya.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Yesu lakpee ma kufiofa osie kanya alɛ batanta otii kuonwii lanu, ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lelesaa batɔɔ ale.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.