Marcos 5
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ACF
1 Nni sɛmaa, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo nwu kakyɛ nyɔɔfa di Gadara batii kasɔ.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo kamɛ, otii onwii niinwuna kpile lasiɛ ni ladie aakye sifuɔntuu se kamɛ mankookaa ni bakpi aabakyakako Yesu.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Nfa ninle osuɔtɔ nwu kasiɛkɔ nɛ, otii kuonwii ninfuo kɔnyɛnɛ kukunwii ɔyɔ onii nwɔ.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Obe lele se beekpee nwɔ sɛkpɛnkyɛ ninnɛɛ ku ninkpaa anfee sĩ. Nse kafɔɔ beenii nwɔ ku abɔɔsaa kɔnyɛnɛ ambudi kũ. Sientɛ kuonwii ditawɛ anfuo nwɔ ni olenkee.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ansiɛ di batii kakookakɔ ku abokote kakũ ku kakyɛ aakyɛ aatookyi, antooyiisa kudu obe lele. An-yɔ afuɔ antɔɔkyankya suoto.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Obe wɔ aanya ni Yesu kaakyonkɔ aatoso aalaapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ni aayiisa kudu osie kanya alɛ, “Be ɔlaa ninsi di awo ku afɔ ntɛɛ, Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni obi! Yaa oso, kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kotoko!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Aabuɛ sɛlaa se mmle diekye Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔ ninwuna kpile die nwɔ kaamɛ!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ni di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Osuɔtɔ wɔ mmle di ninwuna kpile nsi nii, latikiti Yesu lekoto osie kanya alɛ atantososa anwuna nwu aadiki nintɛɛ nwu.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Di obe nwu kamɛ aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole asaa di kabokotee ɔlɔkɔ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nioso anwuna kpile nwu di osuɔtɔ nwu kamɛ latikiti Yesu lekoto alɛ, “Diki wo osuku buɔlaabuo diɛ aplakuo nwu kamɛ!”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ni aadiki nya osuku nɛ. Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu suoto aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Aplakuo ɔlambu nwu omuu, nikawo ni fɛ nkpe nnyɔ latoso kitikiti aakye kabokotee nwu kalɔ aalaabuo leekpo nwu kamɛ aamɛ ntu aakpi.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Nioso batii ba kɔkpa ni aplakuo nwu latoso baasifi baalaabuɛ ɔlaa wɔ niawa ni baakyakasa afe ku sekpoo. Ni baatii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Obe wɔ baalaadu ni Yesu nfũ baanya otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile dikudi nwu lasiɛ ni lakpee awu aasiɛ kasɔ, obe nwu ditɔɔkpa nwɔ. Nioso lɛyɛkɛ lapɛ bamuu lɛma.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Batii ba niakasa ni otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile nwu lasiɛ ni ɔnya latɔkɔ batii bamuu lɛsaa le niawa ni di osuɔtɔ nwu ku aplakuo nwu suoto.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nioso batii nwu latikiti Yesu lekoto baatɔkɔ nwɔ alɛ adie ma kaasɔ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Obe wɔ di Yesu latoobuo ni diɛ oklo kamɛ, otii wɔ kamɛ di anwuna kpile lasiɛ ni saa, latikiti nwɔ lɛkoto alɛ, tɛɛ ntikankofɔ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kafɔɔ Yesu ditatɔɔ osuku. Ni ɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ leyo baatii lɛfɔ nfũ faadiki lɛsaa le di Saate lɛbla ɛɛta fɔ ni fabuɛ, faatɔkɔ ma ku mmle ɛɛnya fɔ ni nyaami.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nioso osuɔtɔ nwu lasifi aalaabuɛ lɛsaa le di Yesu labla aatɔɔ ni diɛ ekpoo nwu lefosi aafenko. Diabla batii ba nianu ni ɔkpɛ.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ oklo aawaalɛ aakple aasifi ni lekpo sɛmaa, batii dikudi lakple baabasi nwɔ di suoto di lekpo kotoko.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo onwii manlɛɛ ni Yairo lawa nfa. Aanya ni Yesu, aapɛ akunkyi ninkpaatũ nɔɔ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Aatikiti nwɔ lekoto osie kanya aabuɛ alɛ, “Obi sankobi nii koloo okpi. Lekoto wa faabatika nwɔ kɔnɛɛ di suoto di ofiɛ kuyɔɔ nwɔ, aawɛ nkpa.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Nioso Yesu latikanko nwɔ baakyɛ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ɔsanko onwii kafɔɔ lawɛ ma kaamɛ, asaa latoowii nwɔ fɛɛ lefosi alɛɛ anyɔ amu.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Diabuo nwɔ ku suoto kɔfa omiɛ di bafatɛ kpinwu nnɛɛ, aalalaasa koto nɔɔ kumuu, kafɔɔ ofiɛ nwu katoo ko kua tɔɔtaka.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanu ni Yesu lɛkpanko, aafe di Yesu sɛmaa baatii dikudi nwu kamɛ aakpanko Yesu awu.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Aabla nkpo diekye aabuɛ aatɔkɔ suoto alɛ, “Nse lɛkpanko nwɔ awu kamaa, ofiɛ mayɔɔ mi.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Nfanwu aakpanko ni Yesu awu nwu, asaa owii nwu labudi. Nioso aatofo di suoto nɔɔ kamɛ alɛ ofiɛ nwu ntɔɔyɔɔ nwɔ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Nfanwu, Yesu latofo alɛ osie owo ledie nwɔ di suoto. Aakyi aakalɛ batii dikudi nwu alɛ, “Owe niɛkpanko mi awu?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Asaabateketɛ nɔɔ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu mmle batii dikudi lɛmana fɔ kpinkpi beekyi ni, fiɛ fɔɔkaalɛ falɛ owe niɛkpanko fɔ awu?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kafɔɔ Yesu latookpekpe anu aatoowolaa otii wɔ niabla ni lɛsaa nwu.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Difu lapɛ ɔsanko nwu, diekye aatofo lɛsaa le niɛwa ni di suoto kamɛ, nioso aayɔ lɛyɛkɛ ku ditũtũkũ aalaapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ ni aatɔkɔ nwɔ nwaako wɔ ninsi ni di ɔlaa nwu kamɛ nɛ.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi sankobi nii, ofũ onu lɛfɔ lediki fɔ. Tɔɔkyɛ di suoto lɛyɔɔ kamɛ. Ofiɛ lɛfɔ nwu kuyɔɔ fɔ.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Obe wɔ di Yesu lakple aatɔɔkakatɛ ni, batɔkyɛntɛ lakye Yuda batii kasiisakɔ nɔɔfo Yairo leyo baawa alɛ, “Obi sankobi lɛfɔ nwu ntookpi nioso ɔnɔɔfo, tansinkpɛnsa Saatuotɛ dibuo okpee.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Di Yesu lanu ni ɔlaa nwu aatɔkɔ ɔnɔɔfo nwu alɛ, “Tanyɛkɛ, afɔ fũ fanu!”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu ditatuna alɛ kuonwii atikanko nwɔ diediki Petro ku Yakobo ku obilɛma Yohane.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Obe wɔ baawa ni Yairo leyo Yesu lanya alɛ batii lesi ninfa boowi kaku ku kudu osie kanya.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Di Yesu labuo ni leyo kamɛ, ninfɛ aabuɛ alɛ, “Be ninle kudu ku kaku nwu biowi ni? Ɔbisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Batii nwu lama nwɔ ni aata batii bamuu ladie, ni akpaa obi ote, obi ɔya ku basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu ni baasifi nfũ diɛ obisɔ nwu lakpi aate ni nɛ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ni di Yesu lamufũ obisɔ nwu kɔɔnɛɛ aabuɛ seele lɛma alɛ, “Talita koumo!” Lɛsɔdiki ninle alɛ, “Okpeele, taka!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nfanwu ɔsankobi nwu lataka aakyɛ. Lefosi alɛɛ anyɔ obi aale. Diatɛ diabla batii nwu ɔkpɛ osie kanya.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu lakpee ma kufiofa osie kanya alɛ batanta otii kuonwii lanu, ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lelesaa batɔɔ ale.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.