Marcos 5
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Nni sɛmaa, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lataalɛ baalaadu Galilea lekpo nwu kakyɛ nyɔɔfa di Gadara batii kasɔ.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Obe wɔ di Yesu lasoo ni di oklo kamɛ, otii onwii niinwuna kpile lasiɛ ni ladie aakye sifuɔntuu se kamɛ mankookaa ni bakpi aabakyakako Yesu.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nfa ninle osuɔtɔ nwu kasiɛkɔ nɛ, otii kuonwii ninfuo kɔnyɛnɛ kukunwii ɔyɔ onii nwɔ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Obe lele se beekpee nwɔ sɛkpɛnkyɛ ninnɛɛ ku ninkpaa anfee sĩ. Nse kafɔɔ beenii nwɔ ku abɔɔsaa kɔnyɛnɛ ambudi kũ. Sientɛ kuonwii ditawɛ anfuo nwɔ ni olenkee.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ansiɛ di batii kakookakɔ ku abokote kakũ ku kakyɛ aakyɛ aatookyi, antooyiisa kudu obe lele. An-yɔ afuɔ antɔɔkyankya suoto.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Obe wɔ aanya ni Yesu kaakyonkɔ aatoso aalaapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Ni aayiisa kudu osie kanya alɛ, “Be ɔlaa ninsi di awo ku afɔ ntɛɛ, Yesu, Yaa wɔ ninlenke ni obi! Yaa oso, kotikiti fɔ lekoto, tannanfi mi kotoko!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Aabuɛ sɛlaa se mmle diekye Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔ ninwuna kpile die nwɔ kaamɛ!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ni di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ manlɛɛ fɔ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Osuɔtɔ wɔ mmle di ninwuna kpile nsi nii, latikiti Yesu lekoto osie kanya alɛ atantososa anwuna nwu aadiki nintɛɛ nwu.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Di obe nwu kamɛ aplakuo ɔlambu kplɛ onwii latoole asaa di kabokotee ɔlɔkɔ.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Nioso anwuna kpile nwu di osuɔtɔ nwu kamɛ latikiti Yesu lekoto alɛ, “Diki wo osuku buɔlaabuo diɛ aplakuo nwu kamɛ!”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ni aadiki nya osuku nɛ. Nfanwu anwuna kpile nwu ladie di osuɔtɔ nwu suoto aalaabuo di aplakuo nwu kamɛ. Aplakuo ɔlambu nwu omuu, nikawo ni fɛ nkpe nnyɔ latoso kitikiti aakye kabokotee nwu kalɔ aalaabuo leekpo nwu kamɛ aamɛ ntu aakpi.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Nioso batii ba kɔkpa ni aplakuo nwu latoso baasifi baalaabuɛ ɔlaa wɔ niawa ni baakyakasa afe ku sekpoo. Ni baatii ladie baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu lɛsaa le niawa nii.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Obe wɔ baalaadu ni Yesu nfũ baanya otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile dikudi nwu lasiɛ ni lakpee awu aasiɛ kasɔ, obe nwu ditɔɔkpa nwɔ. Nioso lɛyɛkɛ lapɛ bamuu lɛma.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Batii ba niakasa ni otii wɔ kamɛ diɛ anwuna kpile nwu lasiɛ ni ɔnya latɔkɔ batii bamuu lɛsaa le niawa ni di osuɔtɔ nwu ku aplakuo nwu suoto.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nioso batii nwu latikiti Yesu lekoto baatɔkɔ nwɔ alɛ adie ma kaasɔ.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Obe wɔ di Yesu latoobuo ni diɛ oklo kamɛ, otii wɔ kamɛ di anwuna kpile lasiɛ ni saa, latikiti nwɔ lɛkoto alɛ, tɛɛ ntikankofɔ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Kafɔɔ Yesu ditatɔɔ osuku. Ni ɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ leyo baatii lɛfɔ nfũ faadiki lɛsaa le di Saate lɛbla ɛɛta fɔ ni fabuɛ, faatɔkɔ ma ku mmle ɛɛnya fɔ ni nyaami.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nioso osuɔtɔ nwu lasifi aalaabuɛ lɛsaa le di Yesu labla aatɔɔ ni diɛ ekpoo nwu lefosi aafenko. Diabla batii ba nianu ni ɔkpɛ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ oklo aawaalɛ aakple aasifi ni lekpo sɛmaa, batii dikudi lakple baabasi nwɔ di suoto di lekpo kotoko.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Yuda batii kasiisakɔ ɔnɔɔfo onwii manlɛɛ ni Yairo lawa nfa. Aanya ni Yesu, aapɛ akunkyi ninkpaatũ nɔɔ.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Aatikiti nwɔ lekoto osie kanya aabuɛ alɛ, “Obi sankobi nii koloo okpi. Lekoto wa faabatika nwɔ kɔnɛɛ di suoto di ofiɛ kuyɔɔ nwɔ, aawɛ nkpa.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nioso Yesu latikanko nwɔ baakyɛ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ɔsanko onwii kafɔɔ lawɛ ma kaamɛ, asaa latoowii nwɔ fɛɛ lefosi alɛɛ anyɔ amu.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Diabuo nwɔ ku suoto kɔfa omiɛ di bafatɛ kpinwu nnɛɛ, aalalaasa koto nɔɔ kumuu, kafɔɔ ofiɛ nwu katoo ko kua tɔɔtaka.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Obe wɔ di ɔsanko nwu lanu ni Yesu lɛkpanko, aafe di Yesu sɛmaa baatii dikudi nwu kamɛ aakpanko Yesu awu.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Aabla nkpo diekye aabuɛ aatɔkɔ suoto alɛ, “Nse lɛkpanko nwɔ awu kamaa, ofiɛ mayɔɔ mi.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Nfanwu aakpanko ni Yesu awu nwu, asaa owii nwu labudi. Nioso aatofo di suoto nɔɔ kamɛ alɛ ofiɛ nwu ntɔɔyɔɔ nwɔ.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Nfanwu, Yesu latofo alɛ osie owo ledie nwɔ di suoto. Aakyi aakalɛ batii dikudi nwu alɛ, “Owe niɛkpanko mi awu?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Asaabateketɛ nɔɔ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu mmle batii dikudi lɛmana fɔ kpinkpi beekyi ni, fiɛ fɔɔkaalɛ falɛ owe niɛkpanko fɔ awu?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Kafɔɔ Yesu latookpekpe anu aatoowolaa otii wɔ niabla ni lɛsaa nwu.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Difu lapɛ ɔsanko nwu, diekye aatofo lɛsaa le niɛwa ni di suoto kamɛ, nioso aayɔ lɛyɛkɛ ku ditũtũkũ aalaapɛ akunkyi di Yesu nkpaatũ ni aatɔkɔ nwɔ nwaako wɔ ninsi ni di ɔlaa nwu kamɛ nɛ.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi sankobi nii, ofũ onu lɛfɔ lediki fɔ. Tɔɔkyɛ di suoto lɛyɔɔ kamɛ. Ofiɛ lɛfɔ nwu kuyɔɔ fɔ.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Obe wɔ di Yesu lakple aatɔɔkakatɛ ni, batɔkyɛntɛ lakye Yuda batii kasiisakɔ nɔɔfo Yairo leyo baawa alɛ, “Obi sankobi lɛfɔ nwu ntookpi nioso ɔnɔɔfo, tansinkpɛnsa Saatuotɛ dibuo okpee.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Di Yesu lanu ni ɔlaa nwu aatɔkɔ ɔnɔɔfo nwu alɛ, “Tanyɛkɛ, afɔ fũ fanu!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu ditatuna alɛ kuonwii atikanko nwɔ diediki Petro ku Yakobo ku obilɛma Yohane.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Obe wɔ baawa ni Yairo leyo Yesu lanya alɛ batii lesi ninfa boowi kaku ku kudu osie kanya.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Di Yesu labuo ni leyo kamɛ, ninfɛ aabuɛ alɛ, “Be ninle kudu ku kaku nwu biowi ni? Ɔbisɔ nwu diekpi ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Batii nwu lama nwɔ ni aata batii bamuu ladie, ni akpaa obi ote, obi ɔya ku basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu ni baasifi nfũ diɛ obisɔ nwu lakpi aate ni nɛ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ni di Yesu lamufũ obisɔ nwu kɔɔnɛɛ aabuɛ seele lɛma alɛ, “Talita koumo!” Lɛsɔdiki ninle alɛ, “Okpeele, taka!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nfanwu ɔsankobi nwu lataka aakyɛ. Lefosi alɛɛ anyɔ obi aale. Diatɛ diabla batii nwu ɔkpɛ osie kanya.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yesu lakpee ma kufiofa osie kanya alɛ batanta otii kuonwii lanu, ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, bamiɛ lelesaa batɔɔ ale.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.