Marcos 4
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Yesu lakple aakye asaa katuosɔ diɛ Galilea Lekpo kotoko, batii dikudi lamana nwɔ baakyi. Batii nwu lɛpɔ oso aalaayie aasiɛ di oklo wɔ niatika ni di ntu osi. Batii dikudi nwu kafɔɔ layila di lekpo nwu kotoko.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Atuo asaa kpinwu diɛ akpa kamɛ. Di asaa otuo nɔɔ kamɛ aatɔkɔ ma alɛ,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Binu lo! Obe onwii alesaa kubi santɛ onwii lakyɛ kofe aalaasa alesaa kubi.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Obe wɔ ɔɔsa ni alesaa kubi nwu nkpo koofe, kowo lakpete di osuku suoto, ni baakansiɛ lasɛsɛɛ kũ baamɛ nɛ
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 kowo kafɔɔ lakpete di afuɔ kasɔ, nfũ kɔɔtɛ diɛpɔ nii. Kɔtɛ ɔtampɔ oso, aawolaa ɔkɔntɔ.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Obe wɔ kuufĩ labadie nii aayɔɔ, aafiɛ diekye sidu nɔɔ diɛkyɛ kasɔ ta afuɔ nwu oso.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kowo kafɔɔ labuo kakɔtɔkɔtɔ siiwuu kamɛ, ɔɔkɔntɔ anwa nii, siiwuu nwu kafɔɔ lakɔntɔ siafukuti siatĩi nya, nioso atafuo otika.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Alesaa kubi nwu kowo kafɔɔ lakpete di kasɔ biene suoto. Nnya aakɔntɔ, aamuɔ aatika abi. Awo latika afosi atiɛ, awo afosi akuɔ, awo kafɔɔ latika kɔlafa.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yesu layɛntɛ ku sɛlaa se mmle alɛ, “Otii wɔ kuunutoko nkpe nii yi, aanu!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Obe wɔ di Yesu lete nfɛ nsi nii, basaateketetɛ nɔɔ ku lefosi batii banyɔ nwu lawa babakaalɛ nwɔ akpa nwu kasɔ.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Yaa lediki asaa ya ninsi ni di Yaa sɛka kalekɔ ɛɛta ye. Kafɔɔ batii ba nsi ni sɛɛlɔɔkɔ, mma yi, akpa kamɛ babanu sɛlaa.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Nioso, ditɔɔwa fɛ mmle bɛɛkpana ni Kɔɔkpana Klekle kamɛ alɛ,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Biénu lɛkpa le mmle kasɔ? Ni lɛ bibafuo akpa bule amuu kasɔ onu?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Alesaa kubi santɛ kɔsa Yaa ɔlaa nwu.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Batii bawo nte fɛ alesaa kubi ko niakpete ni di osuku kotoko, nse beenu ɔlaa nwu, nfanwu Abonsam nwa amadiki ɔlaa nwu di situ lɛma kamɛ ansifiko.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Batii bamba kafɔɔ nte fɛ kubi ko niakpete ni di afuɔ kasɔ. Nfanwu nse beenu ɔlaa nwu manfũ nwu ku suoto lɛyɔɔ.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Kafɔɔ ɔlaa nwu sidu nimmufũ kaasɔ nwaa. Obe kakuii kamɛ ko manfũ nwu manu. Diekye nse nimiina ee ditikanko lɛwa ma di suoto di ɔlaa nwu ofũ onu kamɛ, mankple nkpaamaa.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 “Batii bawo kafɔɔ nte fɛ kubi ko niakpete ni di kakɔtɔkɔtɔ siwuu kamɛ. Mma ninle batii ba ninu ni ɔlaa biene nwu,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 kafɔɔ kayi ka mmle amiina ku koto onumbɛbɛɛ, ku asaa bamba ɔkɔnsɔ oklee nfukuti kuntĩi ɔlaa nwu alɛ, kunfuo abi otika.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 “Batii bawo kafɔɔ nte fɛ kubi ko niakpete ni kaasɔ nwaa suoto. Baanu ɔlaaa biene nwu, baafũ nwu baanu baatika abi. Awo afosi atiɛ, awo afosi akuɔ, awo kafɔɔ kɔlafa.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yesu lakple aakaalɛ ma alɛ, “Nse bɛɛsɔ kandiɛ man-yɔ lɛsaa mantĩi nwɔ? Ee mpa kalɔ manse wɔ? Diele lɛsaa suoto man-yɔ mantika alɛ aakpa nwaa?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Lɛsaa lele beekookaa Yaa madiki ni kayi, lɛsaa lele kafɔɔ beetĩi Yaa matikiti ni.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Otii wɔ kunutoko nkpe ni, alolaa anu nwaa!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Bikyɔɔ atoko nwaa di sɛlaa se bionu ni suoto! Diekye leklapoosaa le biɛyɔ biɛklapoosa biɛta ni bawo lee, nninwu ke di Yaa mayɔ anklapoosa anta ye nɛ, bia lele ye malenkee.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Diekye otii wɔ niɛkyɔɔ mi ni ɔlaa kotoko abawɛ lɛsɔnu ankyakaa. Kafɔɔ otii wɔ ninankyɔɔ mi ni ɔlaa kotoko kɛɛkɛɛ wɔ aye nii, Yaa maklee anfũ nwɔ ni nnɛɛ.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu lakple abuɛ alɛ, “Yaa sɛka kalekɔ nte fɛ mmle di otii nsa ni kamɔɔ kubi koofe.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Nse kale ntooloo otii nwu naate ankyɔsĩi, nse kale ntɔɔsɛ antaka, kafɔɔ aaye mmle diɛ kamɔɔ kubi nwu mbla fiɛ kunkɔntɔ kuntika ni abi ambe nii.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Kasɔ kamu ninta kamɔɔ kubi nwu mmuɔ kantika abi lɛnya. Lɛkasale kankɔntɔ, afata ndie. Sɛmaa kanlaka amɛ kandie kufuo, nni sɛmaa kansiɛ abi kanyi ntu kambe.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Nse abi nwu ntoobe, fɛkpɛntɛ nwu n-yɔ kasaka diekye ofiɛlɛ bee ntoowo.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesu lakple aabuɛ alɛ, “Be suoto kayɔ Yaa sɛka kalekɔ nkaatɛɛsa? Lɛmɛnkpa kayɔ ndiki ni kasɔ?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Dite fɛ lewosobi biibii lewo. Fiɛ babapɛ ni nii, ninle lewosobi biibii diɛ awosobi kamɛ kaasɔ ka mmle suoto.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Kafɔɔ nse bɛɛpɛ ni nintaka, nimuɔ ninlenkee awoso amuu. Kundie sɛla kplɛ, kunwɛ oyududu, ninwa alɛ bakansiɛ mbla ayo diɛ oyududu nɔɔ kalɔ masiɛ.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesu latɔkɔ batii nwu ɔlaa biene di akpa ya mmle okle kamɛ, ni mmle okle baanu nwɔ ni kasɔ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Akpa lete kamɛ anfe ankakatɛ anta batii, kafɔɔ nse manko basaateketetɛ nɔɔ lete basi andiki asaa amuu kasɔ anta ma.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Diɛ dii nwu nkpo kɔtɔɔfɔ, Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bita butaalɛ busifi lekpo le mmle sɛmaa.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Nioso baadiɛ batii dikudi nwu baasifi baalaabuo di oklo wɔ di Yesu labuo aasiɛ nii, ni baakpaa nwɔ baasifi nɛ. Seklo bamba kafɔɔ layila ninfa.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Nfanwu kɔfɛɛfɔ siene lakyako ɔfɛ, ntu kɔpɛ nimbuo diɛ oklo kamɛ diɛta alɛ ntu laloo oklo kamɛ oyii baamɛɛ nii.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Di obe nwu kamɛ Yesu omu lasiɛ diɛ oklo nwu sɛmaa lɛkyɛ, aatika disi di sumuyɛ aatɔɔkyɔsĩi. Ni baasaateketetɛ nɔɔ lasɛnkɛsɔɔ baakaalɛ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ, faayɔ nwu ole falɛ buoloo okpi?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Nioso Yesu lasɛnkɛ. Aataka aayila nii, aamuɛ kɔfɛɛfɔ nwu aabuɛ alɛ, “Diɛ ɔfɛ!” Ninfɛ aatɔkɔ lɛkpo nwu alɛ, “Te kloklo!” Kɔfɛɛfɔ nwu ladiɛ ɔfɛ, ni dialo kanana nɛ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ni di Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Be oso biɔyɛkɛ nkpo? Biefũ mi binu?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Lɛyɛkɛ lapɛ ma osie kanya ni baakaalɛ nimanima alɛ, “Omɛntii okle ninle nwɔ di kɔfɛɛfɔ ku lɛkpo nnu nwɔ ɔlaa?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.