Marcos 15
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Dii nwu kuyitatũ Yaa olebatatɛ lakyakako okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ kuɛ bakantɛ bamuu. Obe wɔ batoosiɛ beebu ni ɔlaa nwu disi ku mmle baabla ko nwɔ ni ɔkpɛ, baanii Yesu baakpaa nwɔ baasifiko Roma abaa ɔnɔɔfo wɔ bɔɔlɛɛ ni Pilato ɔkyɛ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Nfa diɛ Pilato lakaalɛ Yesu alɛ, “Afɔ ninle Yuda batii Ɔka nwu nɛ?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Yaa olebatatɛ nwu layɔ sɛlaa kpinwu baatika di Yesu suoto.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Nioso Pilato lakple aakaalɛ nwɔ alɛ, “Floobuɛ ɔlaa kuonwii? Kyɔɔ atoko faanu sɛlaa se boobuɛ fɔ ni di suoto!”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Kafɔɔ Yesu ditabɛ kanya, nioso diabla Pilato ɔkpɛ!
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Di Okpi Diisi Ofe Dii ole biala yi, Pilato ndiɛ Yuda batii leyo batentɛ lele, baatii nwu lɛkaalɛ ni anta ma.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Di obe nwu kamɛ, baamufũ osuɔtɔ onwii bɔɔlɛɛ ni Baraba baalaatɛ leeyo ku batii nɔɔ. Ta kudu lɛma okpee ku batii olo di obe wɔ baataka baayila ni di Roma batii ɔka suoto.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Obe wɔ baatii labasi nii, baanyumasa Pilato leyo batentɛ ba andiɛ antɔɔta ma ni obe lele di dii nwu ole kamɛ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Ni aakaalɛ ma alɛ, “Biomiɛ bilɛ ndiɛ Yuda Batii Ɔka nwu nta ye?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pilato lakaalɛ ma nkpo ta aatofo alɛ onunsɛɛ kanya oso di Yaa olebatatɛ nwu lakpaa Yesu baawako nwɔ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Kafɔɔ Yaa olebatatɛ nwu lamunikĩisa batii dikudi nwu disibu mmle diɛ Pilato kadiɛ Baraba bonwu anta ma nii.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilato lakple aakaalɛ batii dikudi nwu alɛ, “Obe biomiɛ bilɛ mbla otii wɔ biɔlɛɛ ni Yuda batii Ɔka nwu ninfũ?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ninfɛ baayiisa kudu baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Pɛ nwɔ sibuɛ fakaasa koowoso suoto!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Kafɔɔ Pilato lakple aakaalɛ ma alɛ, “Ɔmɛnkpile ɛɛbla fiɛ?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ta Pilato komiɛ alɛ suoto siyɔɔ ma ni oso, aadiɛ Baraba aata ma. Ni aata baapɛ Yesu nwaa ku mpile, ni aayɔ nwɔ aakpee ma ninnɛɛ alɛ balaapɛ nwɔ sibuɛ bakaasa koowoso suoto nɛ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Bakpɛtɛ nwu lakpaa Yesu baasifiko Roma batii abaa banɔɔfo leyo diɛ bawo kalɛɛkɔ, ni baalɛɛ bakpɛtɛ bule alɛ bawa nɛ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ninfɛ baayɔ awu sɛɛle ya niefũ ni kɔya wua baakpa nwɔ fɛ ɔka, ni baabla sɛkansi lɛkakoto baatũkũsɔɔ nɛ.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ni baayila baatookpee nwɔ sinunsɔ alɛ, “Yii yiiduu! Yuda batii Ɔka, asiɛ nkpa aklɛ!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Baayɔ kawesee baatɔɔpɛ nwɔ diisi, baatufa sita baakpete nwɔ di suoto. Ninfɛ baapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ baawakosa asi kasɔ baatɔɔ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Obe wɔ batooloo nwɔ ni ɔma, baadiki nwɔ awu sɛɛle nwu di suoto baakplesa awu nɔɔ baakpee nwɔ. Ninfɛ baakpaa nwɔ baasifiko alɛ bɔɔlaapɛ nwɔ sibuɛ mankaasa koowoso suoto nɛ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Obe wɔ baatoofe nii, baakyakako osuɔtɔ onwii bɔɔlɛɛ ni Simon, aakye kakpayotũ kanwii ɔɔwa Yerusalem. Ninfɛ di bakpɛtɛ nwu nkpo layila nwɔ di suoto alɛ afũ Yesu kowoso nwu nkpo atuka nɛ. Simon nwu lakye Kireni kasɔ. Babi nɔɔ kafɔɔ niale Aleksandro ku Rufo.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ni baakpaa Yesu baalaadu lɛba le manlɛɛ ni Golgota lɛɛsɔdiki ninle ni alɛ Otii Disi Dikufi.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Nfa baayɔ nta be bɛɛkpɔtɔɔsa ni ku kɔfa lonle nimata alɛ ɔlɔbanu ni dibuo baatɔɔ alɛ anyi, kafɔɔ Yesu ditanyi.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ninfɛ di bakpɛtɛ nwu nkpo lapɛ nwɔ sibuɛ baakaasa koowoso suoto nɛ. Nni kamaa, baayɔ awu nɔɔ baasɛ bawo di obe wɔ baawii ni atrebi baatofo n-ya di obiala lɛma kayɔ nii.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Baapɛ Yesu sibuɛ baakaasa koowoso suoto ku oyita elomu ɛnaasĩ.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Baapɛ kataaboo kakyɛɛ sibuɛ baakaasa nwɔ diɛ lɛkantosi baakpana lɛsaa le oso baalo nwɔ nii alɛ, “Nnwɔɔ ninle Yuda Batii Ɔka nɛ.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Baapɛ bayu banyɔ kafɔɔ sibuɛ baakaasa di awoso suoto diɛ Yesu ɔlɔɔkɔ. Onwii lakaa diɛ oletanɛɛkyɛ nɔɔ, onwii kafɔɔ lakaa diɛ ɔmɛntukyɛ.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Diawa ninkpo fɛle mmle baakpana ni diɛ Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ, “Baalo nwɔ manko bakpileblatɛ.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Batii ba niatoofe ni ninfa bamuu latũkunsa asi, baatufa Yesu baabuɛ alɛ, “Ɛhɛɛ! Afɔ niabuɛ falɛ fababiɛ Yaa Olekatakɔ ka mmle, fanse ni letofo di ayi atiɛ kamɛ nɛ!
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Soo koowoso nwu fawa, faafũ suoto lɛfɔ nkpa buonyu!”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 41 Nkpo okle kafɔɔ di olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ nwu nkpo lama nwɔ baatoobuɛ kaamɛ lɛma alɛ, “Aafũ batii bamba nkpa kafɔɔ oloofuo suoto nɔɔ odiki!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Se nwɔ bɔɔlɛɛ ni Yuda Batii Ɔka, dile ni Kristo wɔ di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ ale nwaako, aasoo di kowoso suoto awa buofũ nwu bunu!” Batii ba banyɔ baakaasa ni di awoso suoto ku nnwɔɔ kafɔɔ latufa nwɔ.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Kakũ lefosi elomu ɛnyɔ lebe, kayi kamuu lawɔfɔ. Dialaase di kɔtɔɔfɔ elomu etiɛ kamɛ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Di kɔtɔɔfɔ elomu etiɛ kamɛ okle, Yesu lafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Lɛsɔdiki ninle alɛ, “Yaa nii, Yaa nii, be oso feediɛ mi nnɛɛ nkpo?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Batii ba bawo niayila ni ninfa, baanu ni ɔlaa nwu nkpo labuɛ alɛ, “Bikyɔɔ atoko! Ɔɔlɛɛ Elia.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Nfanwu onwii kaamɛ lɛma latoso aalaayɔ oleteku aanyɔ di nta nyankale kamɛ, aayɔ aatũ di owoso suoto, aamiɛ alɛ ɔɔyɔ ankyɔɔ nwɔ annyi. Kafɔɔ batii bule labuɛ alɛ, “Bita buyila buonyu, nse Elia kamawa amadiki nwɔ di kowoso suoto!”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Yesu lakple aafaa osie kanya ninfɛ aakpi nɛ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Nfanwu, dibula le ninsaka ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo kamɛ niabɛ di akyuu anyɔ diakye di osi dialaase kaasɔ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo wɔ niayila ni di kowoso nwu katũ lanu mmle di Yesu lafaa fiɛ aakpi nii, ni aabuɛ alɛ, “Nwaako, Yaa Obi ninle otii wɔ mmle!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Basanko bawo kafɔɔ layila kaakyonkɔ baatoonyu asaa ya niatɔɔwa nii. Bawo niale Maria Magdalene ku Salome ku Maria wɔ babi ninle ni Yakobo bisɔ ku Yose.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Di obe wɔ di Yesu lawɛ ni di Galilea kasɔ, mma niatootikanko nwɔ baatɔɔ kyakaako nwɔ nɛ. Basanko kpinwu ba latikanko nwɔ baakyɛ ni Yerusalem ke layila ninfa.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Asaa ya mmle amuu lawa fiɛ diadu Yuda batii Lɛnyɛɛtɛyi. Nfɛ diofe ni kɔɔtɔɔfɔ,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Yuda batii ɔnɔɔfotii onwii bɔɔlɛɛ ni Yosef eekye ni Arimatea, lakpee otu aakyɛ aalanya Roma batii ɔnɔɔfo Pilato. Yosef wɔ mmle ninle otii wɔ niatookpee ni osie diɛ Yaa sɛka kalekɔ ɔwabee nɛ. Obe wɔ aadu ni Pilato nfũ, aatikiti nwɔ lekoto alɛ atɔɔ osuku aalaayɔ Yesu kpi alaakookaa, fiɛ di Lɛnyɛɛtɛyi diwo.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Diabla Pilato ɔkpɛ obe wɔ aanu alɛ Yesu lawolaa ni okpi nkpo. Nioso aalɛɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo wɔ niayila ni kaanya ninfa aakaalɛ nwɔ aanu nkaakyonkɔse nwaa Yesu ntookpi.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Di ɔnɔɔfo nwu latɔkɔ nwɔ alɛ kute ni nkpo, Pilato lata Yosef osuku alɛ alaayɔ kpi nwu akookaa.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ninfɛ di Yosef lasifi aalaayɔ Yesu kpi nwu nkpo, ni aayɔ dibula fɔle le aaya ni aamiminisa nwu di suoto nɛ. Ni aayɔ aalaakookaa di ofuɔntuu kamɛ beekutu ni di kabokotee ɔlɔɔkɔ. Ninfɛ aamunusa difuɔ aatĩi ofuɔntuu nwu kanya nɛ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Obe nwu kamɛ, Maria Magdalene ku Maria dile ni Yosef ɔya layila baatonyu lɛba le baakookaa ni Yesu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.