Marcos 11

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Di obe wɔ baatɛɛtɛɛ ni Yerusalem baabadu ni Betfage ku Betania ntɛɛ nwu, baabadu kobokote ko bɔɔlɛ ni Nnɔnyi Awoso Kobokote. Nfa di Yesu lakyesee basaateketetɛ nɔɔ banyɔ alɛ batɔɔsɔ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Se biedu okpoo kasale wɔ bibabuo nii, bibanya bilɛ beekpee bɔkɛɛ wɔ ninte ni fɛ pɔnkɔ dibi okũ di otii kuonwii diisiɛ nwɔ ni di suoto. Bidiki nwɔ di okũ, biɛkpaa ni biwakoe.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Se otii owo lɛkaalɛ ye alɛ, ‘Lɛ oso biɛkpaa ni?’ Bitɔkɔ nwɔ bilɛ Saate komiɛ ni ɔkpɛ ɔbla ko, abakplesa anwako nunua.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nioso batii ba mmle banyɔ lakyɛ baalaanya alɛ beekpee bɔkɛɛ wɔ ninte ni fɛ pɔnkɔ okũ beese di osuɔtɔ onwii kayoko di osukulɔɔkɔ. Obe wɔ baatodiki ni ni di okũ,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 batii ba banwii niayila ni ninfa lakaalɛ ma alɛ, “Obe biɔbla, be biodiki lɛpɔnkɔbi nwu mimblako?”Marko 11:5|src="CN01781c.tif" size="span" loc="Mrk 11:5" copy="David C. Cook"
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ni baabuɛ fɛ mmle di Yesu latɔkɔ ma ni nɛ. Ni baasuɔtɔ nwu kafɔɔ ladiɛ ma baasifiko ni nɛ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Obe wɔ baakpaa bɔkɛɛ nwu baawako ni Yesu, baadiki abula lɛma baatika di bɔkɛɛ nwu suoto, ninfɛ di Yesu layie aasiɛ nwɔ kaamaa nɛ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Batii kpinwu lafukuti abula lɛma baatɛ di osuku, bawo kafɔɔ labudi afata di osukulɔɔkɔ baatɛ diɛ osuku nwu suoto alɛ anafu afe.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Batii ba niale ni katũ ku mba niatikanko ni sɛɛmaa latɔɔtaa siwidi alɛ,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Bikusɛkusɛsa Ɔka Dawid sɛka kalekɔ ka nikɔwa ni!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Aabuo ni Yerusalem, Yesu lakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ. Aalaanyunyu asaa ya amuu niayila ni ninfa aafenko. Kafɔɔ ta kale nfɛ latooloo ni oso, aadie aasifi Betania ku basaateketetɛ nɔɔ lefosi banyɔ nwu baalaate nfa.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Di obe wɔ kaale ntɔɔsɛ batoodie di Betania bɔɔwa nii, kɔka laklee Yesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Aanya kaakyonkɔ alɛ kolewoso kunwii n-yɛ ku afata kpinwu bɔɔlɛɛkũ ni figi kowoso. Nioso aakyɛ aalaanyu nse kutika abi di osi. Kafɔɔ obe wɔ aadu ni kowoso nwu kalɔ, aanya alɛ kuotika abi kuanwii. Afata ko niatika. Obe wɔ kubakple kunkpee ni diiwo saa.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ kowoso nwu alɛ, “Kuonwii dilaasinkpee lewosobi lɛfɔ kaanya diidii!” Basaateketetɛ nɔɔ lanu alɛ aabuɛ nkpo.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Baakyɛ baalabuo ni Yerusalem, Yesu lakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ ninfɛ aakyako mba niatoosunsu ni asaa ku mba niatɔɔya ni asaa ninfa ototososa odiki leeyo nwu kamɛ. Aatutukusa koto babiɛtɛ siipunu aayu. Aatukusa mba ninsi boosunsu ni ablonumaa kafɔɔ akpomii aayu.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Nioso atatuna alɛ otii kuonwi atuka lɛsalɛsaa afenko di Yaa Olekatakɔ anu ninfa.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ninfɛ aatuo ma asaa aatɔkɔ ma alɛ, “Bɛɛkpana di kɔkpana kelekele kukũ kamɛ alɛ,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ ba niawɛ ni ninfa lanu ɔlaa wɔ di Yesu labuɛ nii. Nioso baatoomiɛ osuku wɔ baafe baalo nwɔ nii. Kafɔɔ baatɔɔyɛkɛ ta mmle di asaa otuo nɔɔ labla ni ɔkpɛ oso.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Kɔɔtɔɔfɔ nkpaa lawo nii, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ ladie diɛ okpoo nwu kamɛ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Kaleesɛ ku kuyitatũ, batooyefe osuku boosifi nii, baanya alɛ kolewoso nwu ntookpi ku sidu nɔɔ kuyɛ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petro lanyuma lɛsaa le niawa nii, ninfɛ aatɔkɔ Yesu alɛ, “Saatuotɛ, nyu kowoso ko faakpaani ni ntɔɔyɔɔ!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bifũ Yaa binu.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kɔtɛ nta ye letofo nlɛ otii lele niɛtɔkɔ kobokote ko alɛ kutaka kulabuo diɛ lekpo kamɛ, di otu nɔɔ dietĩi nwɔ osuku, eefũ eenu, dibawa kanya ninkpo nintɔɔ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Nioso kɔtɔkɔ ye nlɛ, nse biɛpɛ ɔlaa biɛta Yaa, lɛsaa lele biɛkaalɛ nwɔ, biefũ bienu bilɛ bibawɛ, Yaa kafɔɔ mabla anta ye.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Se biɛwakosa asi kasɔ bilɛ biɔpɛ ɔlaa minta Yaa, biɛnya bilɛ otii owo lɛbla ye okpile, biyɔ bikyɛ nwɔ mmle diɛ Teeye kaatoo kafɔɔ kayɔ sikpile lee ankyɛ ye ni.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Kafɔɔ se biɛyɔ bikyɛ nwɔ, Teeye kaatoo kafɔɔ dilɔbayɔ sikpile lee akyɛ ye.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lakple baakyɛ Yerusalem. Obe wɔ di Yesu nkyɛ ni di Yaa Olekatakɔ, Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ ku okpoo banɔɔfo lakyɛ ɔkyɛ nɔɔ.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ni baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔmɛnsuku fakpe fɔɔbla asaa ya mmle? Owe kafɔɔ niɛta fɔ osuku nwu nkpo?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Bitɛɛ nkaalɛ ye ɔlaa onwii, nse biediki kanya yi, ni amii matɔkɔ ye osuku wɔ nkpe fiɛ kɔbla ni asaa ya mmle nwu nkpo.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Bitɔkɔ mi, ɔfɛ di Yohane lawɛ osuku fiɛ aatookpeesa batii Yaa ntu? Yaa nfũ kuakye ɛɛ, sɛɛ batii nfũ kuakye?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ninfɛ baamumufũ ɔlaa nwu nimanima baanyu alɛ, “Be nfɛ buabuɛ? Nse buobuɛ bulɛ Yaa nfũ kuokye yi, abakaalɛ wo alɛ, ‘Ni be oso bitafũ Yohane bianu mɔ?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Kafɔɔ nse buobuɛ bulɛ ‘Otii nfũ kuokye’ yi!” Bɔɔyɛkɛ nwu kafɔɔ obuɛ diekye bamuu lɛma beefũ beenu alɛ Yohane yi, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ aale.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nioso baatɔkɔ Yesu alɛ, “Buoye.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.