Marcos 11

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Di obe wɔ baatɛɛtɛɛ ni Yerusalem baabadu ni Betfage ku Betania ntɛɛ nwu, baabadu kobokote ko bɔɔlɛ ni Nnɔnyi Awoso Kobokote. Nfa di Yesu lakyesee basaateketetɛ nɔɔ banyɔ alɛ batɔɔsɔ.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Se biedu okpoo kasale wɔ bibabuo nii, bibanya bilɛ beekpee bɔkɛɛ wɔ ninte ni fɛ pɔnkɔ dibi okũ di otii kuonwii diisiɛ nwɔ ni di suoto. Bidiki nwɔ di okũ, biɛkpaa ni biwakoe.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Se otii owo lɛkaalɛ ye alɛ, ‘Lɛ oso biɛkpaa ni?’ Bitɔkɔ nwɔ bilɛ Saate komiɛ ni ɔkpɛ ɔbla ko, abakplesa anwako nunua.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Nioso batii ba mmle banyɔ lakyɛ baalaanya alɛ beekpee bɔkɛɛ wɔ ninte ni fɛ pɔnkɔ okũ beese di osuɔtɔ onwii kayoko di osukulɔɔkɔ. Obe wɔ baatodiki ni ni di okũ,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 batii ba banwii niayila ni ninfa lakaalɛ ma alɛ, “Obe biɔbla, be biodiki lɛpɔnkɔbi nwu mimblako?”Marko 11:5|src="CN01781c.tif" size="span" loc="Mrk 11:5" copy="David C. Cook"
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ni baabuɛ fɛ mmle di Yesu latɔkɔ ma ni nɛ. Ni baasuɔtɔ nwu kafɔɔ ladiɛ ma baasifiko ni nɛ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Obe wɔ baakpaa bɔkɛɛ nwu baawako ni Yesu, baadiki abula lɛma baatika di bɔkɛɛ nwu suoto, ninfɛ di Yesu layie aasiɛ nwɔ kaamaa nɛ.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Batii kpinwu lafukuti abula lɛma baatɛ di osuku, bawo kafɔɔ labudi afata di osukulɔɔkɔ baatɛ diɛ osuku nwu suoto alɛ anafu afe.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Batii ba niale ni katũ ku mba niatikanko ni sɛɛmaa latɔɔtaa siwidi alɛ,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Bikusɛkusɛsa Ɔka Dawid sɛka kalekɔ ka nikɔwa ni!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Aabuo ni Yerusalem, Yesu lakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ. Aalaanyunyu asaa ya amuu niayila ni ninfa aafenko. Kafɔɔ ta kale nfɛ latooloo ni oso, aadie aasifi Betania ku basaateketetɛ nɔɔ lefosi banyɔ nwu baalaate nfa.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Di obe wɔ kaale ntɔɔsɛ batoodie di Betania bɔɔwa nii, kɔka laklee Yesu.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Aanya kaakyonkɔ alɛ kolewoso kunwii n-yɛ ku afata kpinwu bɔɔlɛɛkũ ni figi kowoso. Nioso aakyɛ aalaanyu nse kutika abi di osi. Kafɔɔ obe wɔ aadu ni kowoso nwu kalɔ, aanya alɛ kuotika abi kuanwii. Afata ko niatika. Obe wɔ kubakple kunkpee ni diiwo saa.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ kowoso nwu alɛ, “Kuonwii dilaasinkpee lewosobi lɛfɔ kaanya diidii!” Basaateketetɛ nɔɔ lanu alɛ aabuɛ nkpo.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Baakyɛ baalabuo ni Yerusalem, Yesu lakyɛ Yuda batii Yaa Olekatakɔ ninfɛ aakyako mba niatoosunsu ni asaa ku mba niatɔɔya ni asaa ninfa ototososa odiki leeyo nwu kamɛ. Aatutukusa koto babiɛtɛ siipunu aayu. Aatukusa mba ninsi boosunsu ni ablonumaa kafɔɔ akpomii aayu.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Nioso atatuna alɛ otii kuonwi atuka lɛsalɛsaa afenko di Yaa Olekatakɔ anu ninfa.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Ninfɛ aatuo ma asaa aatɔkɔ ma alɛ, “Bɛɛkpana di kɔkpana kelekele kukũ kamɛ alɛ,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ ba niawɛ ni ninfa lanu ɔlaa wɔ di Yesu labuɛ nii. Nioso baatoomiɛ osuku wɔ baafe baalo nwɔ nii. Kafɔɔ baatɔɔyɛkɛ ta mmle di asaa otuo nɔɔ labla ni ɔkpɛ oso.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Kɔɔtɔɔfɔ nkpaa lawo nii, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ ladie diɛ okpoo nwu kamɛ.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Kaleesɛ ku kuyitatũ, batooyefe osuku boosifi nii, baanya alɛ kolewoso nwu ntookpi ku sidu nɔɔ kuyɛ.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Petro lanyuma lɛsaa le niawa nii, ninfɛ aatɔkɔ Yesu alɛ, “Saatuotɛ, nyu kowoso ko faakpaani ni ntɔɔyɔɔ!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bifũ Yaa binu.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Kɔtɛ nta ye letofo nlɛ otii lele niɛtɔkɔ kobokote ko alɛ kutaka kulabuo diɛ lekpo kamɛ, di otu nɔɔ dietĩi nwɔ osuku, eefũ eenu, dibawa kanya ninkpo nintɔɔ.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Nioso kɔtɔkɔ ye nlɛ, nse biɛpɛ ɔlaa biɛta Yaa, lɛsaa lele biɛkaalɛ nwɔ, biefũ bienu bilɛ bibawɛ, Yaa kafɔɔ mabla anta ye.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Se biɛwakosa asi kasɔ bilɛ biɔpɛ ɔlaa minta Yaa, biɛnya bilɛ otii owo lɛbla ye okpile, biyɔ bikyɛ nwɔ mmle diɛ Teeye kaatoo kafɔɔ kayɔ sikpile lee ankyɛ ye ni.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Kafɔɔ se biɛyɔ bikyɛ nwɔ, Teeye kaatoo kafɔɔ dilɔbayɔ sikpile lee akyɛ ye.”
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lakple baakyɛ Yerusalem. Obe wɔ di Yesu nkyɛ ni di Yaa Olekatakɔ, Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ ku okpoo banɔɔfo lakyɛ ɔkyɛ nɔɔ.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Ni baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔmɛnsuku fakpe fɔɔbla asaa ya mmle? Owe kafɔɔ niɛta fɔ osuku nwu nkpo?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Bitɛɛ nkaalɛ ye ɔlaa onwii, nse biediki kanya yi, ni amii matɔkɔ ye osuku wɔ nkpe fiɛ kɔbla ni asaa ya mmle nwu nkpo.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Bitɔkɔ mi, ɔfɛ di Yohane lawɛ osuku fiɛ aatookpeesa batii Yaa ntu? Yaa nfũ kuakye ɛɛ, sɛɛ batii nfũ kuakye?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Ninfɛ baamumufũ ɔlaa nwu nimanima baanyu alɛ, “Be nfɛ buabuɛ? Nse buobuɛ bulɛ Yaa nfũ kuokye yi, abakaalɛ wo alɛ, ‘Ni be oso bitafũ Yohane bianu mɔ?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Kafɔɔ nse buobuɛ bulɛ ‘Otii nfũ kuokye’ yi!” Bɔɔyɛkɛ nwu kafɔɔ obuɛ diekye bamuu lɛma beefũ beenu alɛ Yohane yi, Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ aale.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Nioso baatɔkɔ Yesu alɛ, “Buoye.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.