Marcos 10
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Ninfɛ di Yesu ladie ninfa, aasifi Yudea kasɔ, aataalɛ Yordan okle. Batii kpinwu lakple baawa baabamana nwɔ baakyi ninfa, ninfɛ aatootuo ma Yaa ɔlaa fɛ mmle ambla ni ɔbla nɛ.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Farisi batii bawo lawa Yesu ɔkyɛ alɛ bɔɔkyɔɔ nwɔ okũ. Baakaalɛ Yesu alɛ, “Kufiofa loo lɛta osuku alɛ osuɔtɔ kasĩ ɔsɔfɔ?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ni di Yesu ladiki kanya, aakaalɛ ma alɛ, “Obe kufiofa diɛ Mose lɛta ye?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ni baata ntale alɛ, “Mose lɛta osuku alɛ, osuɔtɔ wɔ nialɛ ansimbɔ ni ɔsɔfɔ, aakpana kukũ antɔɔ letofo fiɛ aasĩ nwɔ.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Mose lakpana nle mmle aata ye di osuku wɔ mmle suoto diekye biesĩ bilɛ, baatantuo ye lɛsaa.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Diɛ kayi kasɔkakyekɔ, Yaa labla osuɔtɔ ku ɔsanko.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Nioso Kɔɔkpana klekle kukũ lebuɛ alɛ, ‘Nle mmle oso, osuɔtɔ madie di ote ku ɔya suoto ansifi manko ɔsɔfɔ nɔɔ manaabla onwii,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 banyɔ lɛma mankple suoto sina sinwii.’ Di Yaa anu, otii onwii nfɛ bale. Diele batii banyɔ.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Nioso batii ba di Yaa ntɔɔbla ni onwii kasɔ ka suoto, otii atamblasa ma ntɛɛ!”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Sɛmaa obe wɔ baakyɛ ni leyo, basaateketetɛ nɔɔ lakaalɛ nwɔ ɔlaa wɔ aabuɛ aakyeko ni kufiofa nwu suoto.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Yesu ladiki kamɛ aata ma alɛ, “Osuɔtɔ wɔ niesĩ ni ɔsɔfɔ eekple ɛɛlayɔ ni ɔbamba, ntookpee asɔnɔ, ɛɛbla ɔsɔfɔ nɔɔ nwu kofole okpile.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Nkpo nwu ke se ɔsanko lesĩ ɔsa ɛɛkyɛ asi ko osuɔtɔ bamba, nnwɔɔ kafɔɔ atookpee asɔnɔ, ɛɛbla ɔsa nɔɔ nwu kofole okpile.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Di obe nwu kamɛ tutuutu, batii banwii lakpaa babi lɛma baawako Yesu ɔkyɛ alɛ atika ma nnɛɛ di suoto aakusɛkusɛ ma. Kafɔɔ basaateketetɛ nɔɔ lalɔnko ma.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Di Yesu lanya ni nkpo, ɔblɔ lafiɛ nwɔ, ni aatɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bita babisɔ bawa ɔkyɛ nii, bitantĩi ma osuku. Diekye batii fɛ babisɔ ba mmle okle kale ninle Yaa sɛka kalekɔ nwu nkpo.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Nwaa kɔtɔkɔ ye nlɛ otii wɔ ninanfũ ni Yaa sɛka kalekɔ fɛ mmle di obisɔ nwakosa ni suoto kasɔ dilabuo nfa diidii.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ninfɛ aasiisa babisɔ ba niawɛ ni ninfa dikudi aatika ma nnɛɛ di suoto aata ma dikusɛkusɛ nɛ.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Obe wɔ di Yesu lataka alɛ ooyefe ni osuku, osuɔtɔ onwii latoso aabadu nwɔ aapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ, aakaalɛ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ Biene, be kabla fiɛ kawɛ nkpa be ninnaa ni kaloo?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Be oso fɔɔlɛɛ mi otii biene? Otii kuonwii nnaa ale ni bienetɛ, diediki Yaa lete.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Faye Yaa afiofa amuu. ‘Tanlo otii, tankpee asɔnɔ, tan-yu, tanlaa faatika di otii suoto, tankyɔnkyɔ otii faafũ nwɔ asaa, bu teefɔ ku yaafɔ.’ ”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Osuɔtɔ wɔ lakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ, diɛyɔ ni di sibisɔ nii, diɛbase ni bia miɛ, kole afiofa ya mmle amuu.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Yesu lanyu nwɔ ku lɛbɔmbɔ ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Lɛsaa ninwii ko niebu fɔ ɔbla. Tɔɔkyɛ faalaayɔ asaa ya amuu niikpe fɔ ni fasunsũ, faayɔ koto nwu fata bapiitɛ, se fatookple saawɛntɛ di Yaa kafa. Nni kamaa faabatikankoe nfɛ!”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Obe wɔ di osuɔtɔ wɔ lanu ni ɔlaa wɔ, nnɛɛ lafee nwɔ aakyɛ aasifi ku sɛnyaami diekye asaa lawɛ nwɔ kpinwu.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Yesu lamunikĩi aanyu basaateketetɛ nɔɔ ni aatɔkɔ ma alɛ, “Dibawɛ osie fiɛ diɛ basaawɛntɛ mafuo Yaa sɛka kalekɔ obuo.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ɔlaa wɔ lata basaateketetɛ nɔɔ disi obu. Kafɔɔ Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Babi nii, binyu mmle dikpe osie diɛta ni basaawɛntɛ alɛ baawɛ osuku mambuo ni Yaa sɛka kalekɔ!
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Nfa lɛma obuo mawɛ ma osie dilenke alɛ, kapupɔnkɔ kabuo di pandiɛ dituɛ anfe!”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Aatɔkɔ ma ni ɔlaa wɔ mmle, diata ma disibu osie kanya! Ninfɛ baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Ni owe mɔ, nimawɛ didiki?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ninfɛ di Yesu lanyu ma tuwĩi ni aatɔkɔ ma alɛ, “Otii kuonwii dilaafuo nle mmle ɔbla. Kafɔɔ nnwɔɔ Yaa, abafuo lɛsaa lele ɔbla.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ninfɛ di Petro lakakatɛ aabuɛ alɛ, “Ni awo mɔ? Nyu, buodiɛ asaa loo amuu buɔtɛ buɔwa butikanko fɔ.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ninfɛ di Yesu lakakatɛ aabuɛ alɛ, “Nwaa kɔtɔkɔ ye nlɛ bibawɛ asaa ya ninlenkee ni n-ya biediɛ biɛtɛ nii. Diekye otii lele niediɛ leyo nɔɔ ɛɛtɛ, ee babi lɛma, ee ɔya, ee ote, ee babi nɔɔ, ee kofe, ta ami ku ɔlaa biene nwu oso,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 aawɛ asaa nwu anlenkee kɔlafa nɔɔ kaasɔ ka suoto. Abawɛ ayo ku babi lɛma ku baya ku babi ku afe. Kafɔɔ, abawɛ atikanko. Nni kamaa abawɛ nkpa be ninnaa ni kaloo di kayi ka fɔle nimawa ni kamɛ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Kafɔɔ batii kpinwu ba ninle ni katũ male bayɛntɛle. Bayɛntɛle kafɔɔ male bakasale.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Di obe wɔ baakyɛ di osuku baatoofe ni Yerusalem okpoo, Yesu lale katũ fiɛ basaateketetɛ nɔɔ latika. Ditutukũ lamufũ basaateketetɛ nɔɔ, lɛyɛkɛ kafɔɔ lapɛ batii ba niatikanko ma nii. Yesu lakple aalɛɛ basaateketetɛ nɔɔ lefosi banyɔ nwu di ɔlɔɔkɔ aalaatɔkɔ ma lɛsaa le nimawa nwɔ ni di suoto.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Aatɔkɔ ma alɛ, “Binu! Buofe Yerusalem lɛba le babalaayɔ ami, Otii Obi, mankpee ni di Yaa olebatatɛ ku kufiofa batuotɛ nnɛɛ. Babalo mi lɛpɔɔ manyɔ mi mankpee di batii ba ninanle ni Yuda batii nnɛɛ,
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 mma kafɔɔ babakpee mi sinunsɔ, mantufa sita mankpete mi, mampɛ mi ku mpile, manloe. Kafɔɔ di dii tiɛfa suoto, mataka nsiɛ nkpa.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ni di Sebedeo babi dile ni Yakobo ku Yohane lawa Yesu nfũ baabatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ, buomiɛ bulɛ bla lɛsaa ninwii fata wo.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Yesu lakaalɛ ma alɛ, “Be lɛsaa dile?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nse fɛbasiɛ di lɛkakpomii lɛfɔ nwu di Yaa kafa leeklekle kamɛ, buomiɛ bulɛ faata wo mumasiɛ fɔ di ɔlɔɔkɔ. Onwii loo di oletanɛɛkyɛ lɛfɔ, onwii kafɔɔ di ɔmɛntukyɛ lɛfɔ.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bieye lɛsaa le biɔkaalɛ nii! Biefũ bienu bilɛ bibafuo dibuo kakɔkɔɛ ka ntu manyi ni, onyi? Bibafuo ntu okpeesa amanle ya makpe ni dibuo kamɛ kaasɔ ka mmle okpe?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ni baatuna alɛ, “Bubafuo.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Kafɔɔ nnaa osuku ndiki otii wɔ nimasiɛ ni di oletanɛɛkyɛ nii ee ɔmɛntukyɛ nii. Teemi omu mayɔ anta batii ba atoololaa ɛɛtɛ ni kofokofoko.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Obe wɔ basaateketetɛ nɔɔ lefosi ba niabu ni lanu ni ɔlaa nwu, baanya ɔblɔ di Yakobo ku Yohane suoto.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Nioso Yesu lalɛɛ bamuu aasiisa aatɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu biye bilɛ abaa banɔɔfotii ninanle ni Yuda batii, nkpe otumi di baatii bamuu kaasɔ suoto. Banɔɔfotii nwu kafɔɔ kotuo suoto maakpee ma.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Kafɔɔ bitanta diate nkpo kaamɛ lee. Nse onwii kaamɛ lee komiɛ alɛ ale ɔnɔɔfo kaamɛ lee yi, ni dikpe ni eele kpɛmblatɛ ɛɛta babule.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Se onwii kaamɛ lee komiɛ alɛ ale ɔkasale, ni aale ɔlanle ata batii bamuu.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Nkpo okle kafɔɔ bia di Otii Obi nwu nkpo diɛwa alɛ batii katɔɔbla sɛkpɛ mantɔɔtɔɔ nɛ. Kafɔɔ nnwɔɔ ɛɛwa alɛ ɔɔbla sɛkpɛ anta batii alɛ aayɔ nkpa nɔɔ kafɔɔ antɛ kaasɔ andiki batii kpi.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nle sɛmaa Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lalaabuo Yeriko. Baatoodie ni di okpoo nwu kamɛ, batii kpinwu latikanko ma. Obe wɔ baakyɛ ni di osuku, baafe numbiɛtɛ onwii bɔɔlɛɛ ni Bartimeo, Timeo obi aale. Aasiɛ kaasɔ aatɔɔkaalɛ asaa di osukulɔɔkɔ.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Obe wɔ aanu alɛ Yesu Nasaret Otii nikofe nii, aayiisa kudu abuɛ alɛ, “Yesu! Dawid leyo kamɛ obi! Nyɛɛ nyaami!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Batii kpinwu ba niatoofe ni ninfa lasĩ ɔlaa baatɔɔ alɛ, adiɛ kudu oyiisa. Kafɔɔ mia aatɛ aayiisa kudu alɛ, “Dawid leyo kamɛ obi ee! Nyɛɛ nyaami kyu woo!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Di Yesu lanu nwɔ ni lɛlɛɛ, ni aayila, ni aabuɛ alɛ, “Bilɛɛ nwɔ bitɛɛ.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Kakuinwu, aafuki awu nɔɔ wua aayu aayefe aalaadu Yesu.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Obe foomiɛ falɛ mabla nta fɔ?”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ. Ofũonu lɛfɔ ntoo diki fɔ.” Kakuinwu, anu nɔɔ latikiti aakyako asaa ɔnya. Ninfɛ aatikanko Yesu, baasifi bamuu lɛma nɛ.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.