Lucas 7

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Obe wɔ di Yesu latɔkɔ batii sɛlaa se mmle simuu aaloo nii, ni aasifi Kapernaum nɛ.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Roma batii bakpɛtɛ nɔɔfo onwii lawɛ ninfa, aawɛ kpɛmblatɛ onwii ambɔmbɔ ni osie kanya. Kpɛmblatɛ wɔ mmle latoofiɛ osie kanya diabu kɛɛkɛɛ aakpi nii.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nioso obe wɔ aanu ni Yesu lɛkpanko, aakpee Yuda batii banɔɔfo bawo alɛ bakyɛ baalaatɔkɔ nwɔ aawa abayɔɔsa kpɛmblatɛ nɔɔ nwu ofiɛ atɔɔ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Obe wɔ baatii ba mmle lawa ni Yesu nfũ, baatikiti nwɔ lekoto osie kanya alɛ, “Osuɔtɔ wɔ mmle lesiɛko alɛ faatɔɔ lɛkyakaako,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 diekye ambɔmbɔ kale loo. Nnwɔɔ nietofo Yuda batii kasiisakɔ ɛɛta wo nɛ.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Nioso Yesu lataka aatikanko ma.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Nkpo kafɔɔ ninasiɛko alɛ kawa fɔ anu nɛ. Nkpo oso afɔ buɛ ɔlaa onwii pɛ, kpɛmblatɛ nii mawɛ osie.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Diekye ami kafɔɔ nsi di ɔnɔɔfo wɔ ninlenke mi ni kalɔ. Ni baakpɛtɛ nsi mi kaalɔ. Nse lɛtɔkɔ onwii nlɛ, ‘Akyɛ nfũ,’ ni ankyɛ nɛ. Nse lɛtɔkɔ ɔbamba nlɛ, ‘Awa ninfũ,’ ni anwa nɛ. Nse lɛtɔkɔ kpɛmblatɛ nii nlɛ, ‘Bla nle,’ ni ambla nɛ.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Obe wɔ di Yesu lanu ni ɔlaa wɔ aabuɛ nii, diabla nwɔ ɔkpɛ. Ninfɛ aamunikĩi aatɔkɔ batii dikudi le niatikanko nwɔ ni alɛ, “Kɔtɔkɔ ye nlɛ, diidii ninnya ofũ onu wɔ mmle okle di Israel batii kamɛ nnya!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Obe wɔ baatii ba baakpee ni kɔtɔ lakple baalaabuo ni leyo, baanya alɛ kpɛmblatɛ nwu sitoosie nwɔ.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ninkpo kamaa, Yesu lakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nain kamɛ. Basaateketetɛ nɔɔ ku batii dikudi kpinwu latikanko nwɔ.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Obe wɔ aadu ni okpoo nwu kasũkunya, aakyakako batii kodie bakle kpi boofenko kakookaakɔ. Otii wɔ niakpi nii, obisuɔtɔbi onwii nwu pɛ aale aata kpisɔfɔ nwu nɛ. Batii dikudi kpinwu di okpoo nwu kamɛ lawɛ di kpisɔfɔ nwu ɔkyɛ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Obe wɔ di Yesu lanya ni ɔsanko wɔ mmle, aakpɛ nwɔ nyaamii. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛ owi.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ninfɛ di Yesu lafe kaamɛ lɛma aalaakpanko kpi alakaa nwu nɛ. Ninfɛ baatii ba niatuka ni kpi nwu nkpo layila nɛ. Ni di Yesu labuɛ alɛ, “Okosopo! Kɔtɔkɔ fɔ nlɛ taka!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Nfanwu kpi nwu nkpo niataka aasiɛ, aakyako ɔkakatɛ. Ni di Yesu lakpaa nwɔ aata ɔya nɛ.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Lɛyɛkɛ lapɛ batii nwu bamuu osie kanya, ni baatansa Yaa nɛ. Ta nkpo oso baabuɛ alɛ, “Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ kplɛ nintɔɔwa wo kamɛ! Yaa ntoosoo ɛwa batii nɔɔ odiki!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Yesu suoto ɔlaa wɔ mmle lakpɛ kuakyaka Yuda kasɔ nwu suoto ku aba bule amuu.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ latɔkɔ ni Yohane sɛlaa se mmle, nfanwu aalɛɛ batii banyɔ kaamɛ lɛma.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ni aakpee ma Saate nwu nfũ alɛ balaakaalɛ nwɔ alɛ, “Afɔ ninle otii wɔ alɛ abawa ni ɛɛ, sɛɛ buatoonyu osuku muntɔɔta otii bamba?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nioso obe wɔ baawa ni Yesu nfũ, baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ntu kpeesatɛ Yohane lekpee wo alɛ buwa buɔbakaalɛ fɔ alɛ, ‘Afɔ ninle otii wɔ aabuɛ alɛ abawa ni ɛɛ, sɛɛ buanyu osuku munta otii bamba?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu ntɔɔyɔɔsa batii kpinwu sifiɛ, ate ate, eetososa anwuna kpile baatii suoto, eetikiti kafɔɔ banumbiɛtɛ kpinwu anu.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya aatɔkɔ Yohane basaateketetɛ nwu alɛ, “Bikple biɛlaatɔkɔ Yohane asaa ya biɛnya ni ku n-ya bienu ni bilɛ, banumbiɛtɛ nfɛ kɔnya asaa, abafa nfɛ kɔtaka ankyɛ, batii ba nikofiɛ ni sifiɛ sɛɛle suoto ntɔɔkpa, batokotĩitɛ nfɛ konu, bakpi kɔtaka mansiɛ nkpa, bapiitɛ kafɔɔ nfɛ konu ɔlaa biene nwu nkpo.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Suoto mayɔɔ batii ba ninanya ni ɔlaa kpile kuonwii di suoto nii.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ ntoosifi beeloo nii, Yesu lakye kasɔ aatɔɔkakatɛ aatɔɔta batii dikudi nwu nkpo di Yohane suoto alɛ, “Obe wɔ biadie biakyɛ ni Yohane nfũ di ɔfaafuu kamɛ, be biatoonyu osuku bilɛ bianya? Lɛkpɛnyi le di kɔfɛɛfɔ latɔɔfɛ ni?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Be lɛsaa biadie biakyɛ bialaanya? Otii wɔ niakpe ntu aasiɛ ni di asaa biene kamɛ? Batii ba ninlolaa suoto mansiɛ ni di suoto lɛyɔɔ kamɛ yi, baka ayo mansiɛ.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Aye bitɔkɔ mi, be biakyɛ bialaanya? Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ? Nwaako katɔkɔ ye nii, otii wɔ biakyɛ bialaanya ni nlenke bia Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Diekye Yohane ninle otii wɔ di Kɔkpana Klekle Kukũ lebuɛ alɛ,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Yohane nlenke Otii biala beelofo ni kaayi ka mmle kamɛ. Kafɔɔ otii wɔ ninle ni ɔyɛntɛle di Yaa sɛka kalekɔ, nlenke Yohane.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Batii nwu nkpo bamuu lanu Yohane ɔlaa biene wɔ aabuɛ nii, kyenkye akpooto bafuntɛ lafũ Yaa dibiesaa baanu, ninfɛ aakpeesa ma Yaa ntu nɛ.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Kafɔɔ Farisi batii ku kufiofa batuotɛ lasĩ Yaa dibiesaa, nioso Yohane ditakpeesa ma Yaa ntu.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yesu lakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Nunua, be lɛsaa kayɔ miɛ akyɛnfɔɔle nkaatɛɛsa ko?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Nkpo bate fɛ babisɔ ba ninsi bookpee ni kɔkyɔ di asaa kasunsukɔ nɛ. Bɔɔtɔkɔ dikudi bamba alɛ,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ntu kpeesatɛ Yohane lawa, aanii kanya, atanyi nta kafɔɔ diidii, biatɔkɔ nwɔ bilɛ, ‘Ninwuna kpile ninsi nwɔ!’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ni di ami, Otii Obi, kafɔɔ lɛwa, lele, lenyi. Ni biobuɛ bilɛ, ‘Banyu lenyatɛ ku tanyintɛ nwu lo! Ale akpooto bafuntɛ ku bakpileblatɛ siɛwo!’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kafɔɔ batii ba bamuu nintikanko ni Yaa ninumbe nkpaamaa, batoodiki beetuo alɛ ninumbe nwaa dile.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Farisi otii onwii lalɛɛ Yesu alɛ awa abale ko nwɔ alesaa. Nioso Yesu lakyɛ leyo nɔɔ aalaasiɛ alɛ ooleko nwɔ alesaa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ɔsanko onwii lawɛ di okpoo nwu kamɛ, aale sɔnɔkpeetɛ. Nioso obe wɔ aanu alɛ Yesu lɛwa akpe ni di Farisi otii nwu leyo oole ni alesaa, aayɔ lebo kylɔkylɔ ninwii di nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ layii ni aawako.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Aabayila di Yesu ɔlɔɔkɔ, aatoowi kaku aatookpete di Yesu nkpaatũ. Ni di ɔsanko nwu nkpo layɔ disi nɔɔ sinwini aatoosunsũ nnumɛɛ be niakpete ni di Yesu nkpaa nɛ. Aafĩfĩɔ nwɔ nkpaatũ, ni aanyɛɛnɛ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ nwu kafɔɔ aakpete nwɔ ninkpaatũ nɛ.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Obe wɔ di Farisi otii wɔ niakyakako ni Yesu lanya ni nle mmle, aabuɛ di disi nɔɔ kamɛ alɛ, “Nse otii wɔ mmle Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ ale nwaako, se dikpeni antofo ɔsanko wɔ mmle otiikle wɔ ale ni fiɛ ɛɛwa ɔɔkpanko nwɔ nii!”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Simon, nkpe ɔlaa komiɛ nlɛ ntɔkɔfɔ nii.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ninfɛ di Yesu lakye kasɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Otii onwii lawɛ aatɔɔfɛnsa ato, aatɔɔta batii, ni baatii banyɔ banwii lasiɛko nwɔ koto nɛ. Onwii lasiɛko koto ko nikawo ni fɛ otii kɔwɛntɛto. Ɔnyɔɔfa kafɔɔ lasiɛko fɛ awɛntɛ lefosi kɔkpɛnto.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Batii ba mmle banyɔ kuonwii dilɔbafuo koto nwu nkpo ɔta. Nkpo oso, ato fɛnsatɛ nwu layɔ ato ya baasiɛko nwɔ ni aakyɛ ma. Baatii ba mmle kamɛ, ɔmɛnle lɛma feenyu falɛ ababɔmbɔ ato fɛnsatɛ nwu anlenkee?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ninfɛ di Simon labuɛ alɛ, “Lefũ lenu nlɛ otii wɔ koto nimpɔ kulenke nii.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Nfa nfɛ di Yesu lamunikĩi aanyu ɔsanko nwu, ni aatɔkɔ Simon alɛ, “Fɔɔnya ɔsanko wɔ mmle? Obe wɔ lɛwa ni leyo lɛfɔ, faatɛɛ ntu nfoto nkpaa, kafɔɔ ɔsanko wɔ mmle lɛyɔ nnumɛɛ nɔɔ eefoto mi nkpaa ɛɛyɔ disi sinwini nɔɔ eesunsũ mi.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Faafũ mi fabla mi atuu ku suoto lɛyɔɔ. Kafɔɔ diɛyɔ ni di obe wɔ lɛbabuo ni nfũ, ayidiɛ mi nkpaatũ ofĩfĩɔ.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Faatɛɛ nnɔnyi falɛ nkpee diisi. Kafɔɔ ɔsanko wɔ mmle lɛyɔ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ eekpeete mi ninkpaatũ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Nkpo oso kɔtɔkɔfɔ nlɛ, di lɛbɔmbɔ kplɛ le eediki eetuo mi ni oso, diotuo alɛ batɔɔyɔ sikpile nɔɔ se kpinwu ɛɛbla ni bɛɛkyɛ nwɔ. Otii wɔ kafɔɔ bɛɛyɔ sikpile kɛɛkɛɛ bɛɛkyɛ nii, lɛbɔmbɔ nɔɔ kafɔɔ kɛɛkɛɛ ninle.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Nfa nfɛ di Yesu latɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Batɔɔyɔ sikpile lɛfɔ bɛɛkyɛ fɔ.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Obe wɔ baatii ba niasiɛ ni di alesaa kalekɔ nwu ninfa lanu ni ɔlaa wɔ di Yesu labuɛ nii, baakaalɛ suoto alɛ, “Owe ninle nwɔ ninfũ oofuo bia batii sikpile ɔyɔ ɔkyɛ ma ni?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Ofũ onu lɛfɔ ntoodiki fɔ, nioso tɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.