Lucas 7

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Obe wɔ di Yesu latɔkɔ batii sɛlaa se mmle simuu aaloo nii, ni aasifi Kapernaum nɛ.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma batii bakpɛtɛ nɔɔfo onwii lawɛ ninfa, aawɛ kpɛmblatɛ onwii ambɔmbɔ ni osie kanya. Kpɛmblatɛ wɔ mmle latoofiɛ osie kanya diabu kɛɛkɛɛ aakpi nii.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Nioso obe wɔ aanu ni Yesu lɛkpanko, aakpee Yuda batii banɔɔfo bawo alɛ bakyɛ baalaatɔkɔ nwɔ aawa abayɔɔsa kpɛmblatɛ nɔɔ nwu ofiɛ atɔɔ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Obe wɔ baatii ba mmle lawa ni Yesu nfũ, baatikiti nwɔ lekoto osie kanya alɛ, “Osuɔtɔ wɔ mmle lesiɛko alɛ faatɔɔ lɛkyakaako,
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 diekye ambɔmbɔ kale loo. Nnwɔɔ nietofo Yuda batii kasiisakɔ ɛɛta wo nɛ.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Nioso Yesu lataka aatikanko ma.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Nkpo kafɔɔ ninasiɛko alɛ kawa fɔ anu nɛ. Nkpo oso afɔ buɛ ɔlaa onwii pɛ, kpɛmblatɛ nii mawɛ osie.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Diekye ami kafɔɔ nsi di ɔnɔɔfo wɔ ninlenke mi ni kalɔ. Ni baakpɛtɛ nsi mi kaalɔ. Nse lɛtɔkɔ onwii nlɛ, ‘Akyɛ nfũ,’ ni ankyɛ nɛ. Nse lɛtɔkɔ ɔbamba nlɛ, ‘Awa ninfũ,’ ni anwa nɛ. Nse lɛtɔkɔ kpɛmblatɛ nii nlɛ, ‘Bla nle,’ ni ambla nɛ.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Obe wɔ di Yesu lanu ni ɔlaa wɔ aabuɛ nii, diabla nwɔ ɔkpɛ. Ninfɛ aamunikĩi aatɔkɔ batii dikudi le niatikanko nwɔ ni alɛ, “Kɔtɔkɔ ye nlɛ, diidii ninnya ofũ onu wɔ mmle okle di Israel batii kamɛ nnya!”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Obe wɔ baatii ba baakpee ni kɔtɔ lakple baalaabuo ni leyo, baanya alɛ kpɛmblatɛ nwu sitoosie nwɔ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Ninkpo kamaa, Yesu lakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nain kamɛ. Basaateketetɛ nɔɔ ku batii dikudi kpinwu latikanko nwɔ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Obe wɔ aadu ni okpoo nwu kasũkunya, aakyakako batii kodie bakle kpi boofenko kakookaakɔ. Otii wɔ niakpi nii, obisuɔtɔbi onwii nwu pɛ aale aata kpisɔfɔ nwu nɛ. Batii dikudi kpinwu di okpoo nwu kamɛ lawɛ di kpisɔfɔ nwu ɔkyɛ.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Obe wɔ di Yesu lanya ni ɔsanko wɔ mmle, aakpɛ nwɔ nyaamii. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛ owi.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ninfɛ di Yesu lafe kaamɛ lɛma aalaakpanko kpi alakaa nwu nɛ. Ninfɛ baatii ba niatuka ni kpi nwu nkpo layila nɛ. Ni di Yesu labuɛ alɛ, “Okosopo! Kɔtɔkɔ fɔ nlɛ taka!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Nfanwu kpi nwu nkpo niataka aasiɛ, aakyako ɔkakatɛ. Ni di Yesu lakpaa nwɔ aata ɔya nɛ.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Lɛyɛkɛ lapɛ batii nwu bamuu osie kanya, ni baatansa Yaa nɛ. Ta nkpo oso baabuɛ alɛ, “Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ kplɛ nintɔɔwa wo kamɛ! Yaa ntoosoo ɛwa batii nɔɔ odiki!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Yesu suoto ɔlaa wɔ mmle lakpɛ kuakyaka Yuda kasɔ nwu suoto ku aba bule amuu.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ latɔkɔ ni Yohane sɛlaa se mmle, nfanwu aalɛɛ batii banyɔ kaamɛ lɛma.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Ni aakpee ma Saate nwu nfũ alɛ balaakaalɛ nwɔ alɛ, “Afɔ ninle otii wɔ alɛ abawa ni ɛɛ, sɛɛ buatoonyu osuku muntɔɔta otii bamba?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Nioso obe wɔ baawa ni Yesu nfũ, baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ntu kpeesatɛ Yohane lekpee wo alɛ buwa buɔbakaalɛ fɔ alɛ, ‘Afɔ ninle otii wɔ aabuɛ alɛ abawa ni ɛɛ, sɛɛ buanyu osuku munta otii bamba?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu ntɔɔyɔɔsa batii kpinwu sifiɛ, ate ate, eetososa anwuna kpile baatii suoto, eetikiti kafɔɔ banumbiɛtɛ kpinwu anu.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya aatɔkɔ Yohane basaateketetɛ nwu alɛ, “Bikple biɛlaatɔkɔ Yohane asaa ya biɛnya ni ku n-ya bienu ni bilɛ, banumbiɛtɛ nfɛ kɔnya asaa, abafa nfɛ kɔtaka ankyɛ, batii ba nikofiɛ ni sifiɛ sɛɛle suoto ntɔɔkpa, batokotĩitɛ nfɛ konu, bakpi kɔtaka mansiɛ nkpa, bapiitɛ kafɔɔ nfɛ konu ɔlaa biene nwu nkpo.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Suoto mayɔɔ batii ba ninanya ni ɔlaa kpile kuonwii di suoto nii.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ ntoosifi beeloo nii, Yesu lakye kasɔ aatɔɔkakatɛ aatɔɔta batii dikudi nwu nkpo di Yohane suoto alɛ, “Obe wɔ biadie biakyɛ ni Yohane nfũ di ɔfaafuu kamɛ, be biatoonyu osuku bilɛ bianya? Lɛkpɛnyi le di kɔfɛɛfɔ latɔɔfɛ ni?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Be lɛsaa biadie biakyɛ bialaanya? Otii wɔ niakpe ntu aasiɛ ni di asaa biene kamɛ? Batii ba ninlolaa suoto mansiɛ ni di suoto lɛyɔɔ kamɛ yi, baka ayo mansiɛ.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Aye bitɔkɔ mi, be biakyɛ bialaanya? Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ? Nwaako katɔkɔ ye nii, otii wɔ biakyɛ bialaanya ni nlenke bia Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Diekye Yohane ninle otii wɔ di Kɔkpana Klekle Kukũ lebuɛ alɛ,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Yohane nlenke Otii biala beelofo ni kaayi ka mmle kamɛ. Kafɔɔ otii wɔ ninle ni ɔyɛntɛle di Yaa sɛka kalekɔ, nlenke Yohane.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Batii nwu nkpo bamuu lanu Yohane ɔlaa biene wɔ aabuɛ nii, kyenkye akpooto bafuntɛ lafũ Yaa dibiesaa baanu, ninfɛ aakpeesa ma Yaa ntu nɛ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kafɔɔ Farisi batii ku kufiofa batuotɛ lasĩ Yaa dibiesaa, nioso Yohane ditakpeesa ma Yaa ntu.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yesu lakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Nunua, be lɛsaa kayɔ miɛ akyɛnfɔɔle nkaatɛɛsa ko?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Nkpo bate fɛ babisɔ ba ninsi bookpee ni kɔkyɔ di asaa kasunsukɔ nɛ. Bɔɔtɔkɔ dikudi bamba alɛ,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Ntu kpeesatɛ Yohane lawa, aanii kanya, atanyi nta kafɔɔ diidii, biatɔkɔ nwɔ bilɛ, ‘Ninwuna kpile ninsi nwɔ!’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ni di ami, Otii Obi, kafɔɔ lɛwa, lele, lenyi. Ni biobuɛ bilɛ, ‘Banyu lenyatɛ ku tanyintɛ nwu lo! Ale akpooto bafuntɛ ku bakpileblatɛ siɛwo!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Kafɔɔ batii ba bamuu nintikanko ni Yaa ninumbe nkpaamaa, batoodiki beetuo alɛ ninumbe nwaa dile.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisi otii onwii lalɛɛ Yesu alɛ awa abale ko nwɔ alesaa. Nioso Yesu lakyɛ leyo nɔɔ aalaasiɛ alɛ ooleko nwɔ alesaa.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ɔsanko onwii lawɛ di okpoo nwu kamɛ, aale sɔnɔkpeetɛ. Nioso obe wɔ aanu alɛ Yesu lɛwa akpe ni di Farisi otii nwu leyo oole ni alesaa, aayɔ lebo kylɔkylɔ ninwii di nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ layii ni aawako.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Aabayila di Yesu ɔlɔɔkɔ, aatoowi kaku aatookpete di Yesu nkpaatũ. Ni di ɔsanko nwu nkpo layɔ disi nɔɔ sinwini aatoosunsũ nnumɛɛ be niakpete ni di Yesu nkpaa nɛ. Aafĩfĩɔ nwɔ nkpaatũ, ni aanyɛɛnɛ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ nwu kafɔɔ aakpete nwɔ ninkpaatũ nɛ.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Obe wɔ di Farisi otii wɔ niakyakako ni Yesu lanya ni nle mmle, aabuɛ di disi nɔɔ kamɛ alɛ, “Nse otii wɔ mmle Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ ale nwaako, se dikpeni antofo ɔsanko wɔ mmle otiikle wɔ ale ni fiɛ ɛɛwa ɔɔkpanko nwɔ nii!”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Simon, nkpe ɔlaa komiɛ nlɛ ntɔkɔfɔ nii.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ninfɛ di Yesu lakye kasɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Otii onwii lawɛ aatɔɔfɛnsa ato, aatɔɔta batii, ni baatii banyɔ banwii lasiɛko nwɔ koto nɛ. Onwii lasiɛko koto ko nikawo ni fɛ otii kɔwɛntɛto. Ɔnyɔɔfa kafɔɔ lasiɛko fɛ awɛntɛ lefosi kɔkpɛnto.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Batii ba mmle banyɔ kuonwii dilɔbafuo koto nwu nkpo ɔta. Nkpo oso, ato fɛnsatɛ nwu layɔ ato ya baasiɛko nwɔ ni aakyɛ ma. Baatii ba mmle kamɛ, ɔmɛnle lɛma feenyu falɛ ababɔmbɔ ato fɛnsatɛ nwu anlenkee?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Ninfɛ di Simon labuɛ alɛ, “Lefũ lenu nlɛ otii wɔ koto nimpɔ kulenke nii.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Nfa nfɛ di Yesu lamunikĩi aanyu ɔsanko nwu, ni aatɔkɔ Simon alɛ, “Fɔɔnya ɔsanko wɔ mmle? Obe wɔ lɛwa ni leyo lɛfɔ, faatɛɛ ntu nfoto nkpaa, kafɔɔ ɔsanko wɔ mmle lɛyɔ nnumɛɛ nɔɔ eefoto mi nkpaa ɛɛyɔ disi sinwini nɔɔ eesunsũ mi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Faafũ mi fabla mi atuu ku suoto lɛyɔɔ. Kafɔɔ diɛyɔ ni di obe wɔ lɛbabuo ni nfũ, ayidiɛ mi nkpaatũ ofĩfĩɔ.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Faatɛɛ nnɔnyi falɛ nkpee diisi. Kafɔɔ ɔsanko wɔ mmle lɛyɔ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ eekpeete mi ninkpaatũ.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Nkpo oso kɔtɔkɔfɔ nlɛ, di lɛbɔmbɔ kplɛ le eediki eetuo mi ni oso, diotuo alɛ batɔɔyɔ sikpile nɔɔ se kpinwu ɛɛbla ni bɛɛkyɛ nwɔ. Otii wɔ kafɔɔ bɛɛyɔ sikpile kɛɛkɛɛ bɛɛkyɛ nii, lɛbɔmbɔ nɔɔ kafɔɔ kɛɛkɛɛ ninle.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Nfa nfɛ di Yesu latɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Batɔɔyɔ sikpile lɛfɔ bɛɛkyɛ fɔ.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Obe wɔ baatii ba niasiɛ ni di alesaa kalekɔ nwu ninfa lanu ni ɔlaa wɔ di Yesu labuɛ nii, baakaalɛ suoto alɛ, “Owe ninle nwɔ ninfũ oofuo bia batii sikpile ɔyɔ ɔkyɛ ma ni?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Ofũ onu lɛfɔ ntoodiki fɔ, nioso tɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.