Lucas 7
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Obe wɔ di Yesu latɔkɔ batii sɛlaa se mmle simuu aaloo nii, ni aasifi Kapernaum nɛ.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Roma batii bakpɛtɛ nɔɔfo onwii lawɛ ninfa, aawɛ kpɛmblatɛ onwii ambɔmbɔ ni osie kanya. Kpɛmblatɛ wɔ mmle latoofiɛ osie kanya diabu kɛɛkɛɛ aakpi nii.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Nioso obe wɔ aanu ni Yesu lɛkpanko, aakpee Yuda batii banɔɔfo bawo alɛ bakyɛ baalaatɔkɔ nwɔ aawa abayɔɔsa kpɛmblatɛ nɔɔ nwu ofiɛ atɔɔ.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Obe wɔ baatii ba mmle lawa ni Yesu nfũ, baatikiti nwɔ lekoto osie kanya alɛ, “Osuɔtɔ wɔ mmle lesiɛko alɛ faatɔɔ lɛkyakaako,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 diekye ambɔmbɔ kale loo. Nnwɔɔ nietofo Yuda batii kasiisakɔ ɛɛta wo nɛ.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nioso Yesu lataka aatikanko ma.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Nkpo kafɔɔ ninasiɛko alɛ kawa fɔ anu nɛ. Nkpo oso afɔ buɛ ɔlaa onwii pɛ, kpɛmblatɛ nii mawɛ osie.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Diekye ami kafɔɔ nsi di ɔnɔɔfo wɔ ninlenke mi ni kalɔ. Ni baakpɛtɛ nsi mi kaalɔ. Nse lɛtɔkɔ onwii nlɛ, ‘Akyɛ nfũ,’ ni ankyɛ nɛ. Nse lɛtɔkɔ ɔbamba nlɛ, ‘Awa ninfũ,’ ni anwa nɛ. Nse lɛtɔkɔ kpɛmblatɛ nii nlɛ, ‘Bla nle,’ ni ambla nɛ.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Obe wɔ di Yesu lanu ni ɔlaa wɔ aabuɛ nii, diabla nwɔ ɔkpɛ. Ninfɛ aamunikĩi aatɔkɔ batii dikudi le niatikanko nwɔ ni alɛ, “Kɔtɔkɔ ye nlɛ, diidii ninnya ofũ onu wɔ mmle okle di Israel batii kamɛ nnya!”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Obe wɔ baatii ba baakpee ni kɔtɔ lakple baalaabuo ni leyo, baanya alɛ kpɛmblatɛ nwu sitoosie nwɔ.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ninkpo kamaa, Yesu lakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nain kamɛ. Basaateketetɛ nɔɔ ku batii dikudi kpinwu latikanko nwɔ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Obe wɔ aadu ni okpoo nwu kasũkunya, aakyakako batii kodie bakle kpi boofenko kakookaakɔ. Otii wɔ niakpi nii, obisuɔtɔbi onwii nwu pɛ aale aata kpisɔfɔ nwu nɛ. Batii dikudi kpinwu di okpoo nwu kamɛ lawɛ di kpisɔfɔ nwu ɔkyɛ.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Obe wɔ di Yesu lanya ni ɔsanko wɔ mmle, aakpɛ nwɔ nyaamii. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛ owi.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ninfɛ di Yesu lafe kaamɛ lɛma aalaakpanko kpi alakaa nwu nɛ. Ninfɛ baatii ba niatuka ni kpi nwu nkpo layila nɛ. Ni di Yesu labuɛ alɛ, “Okosopo! Kɔtɔkɔ fɔ nlɛ taka!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Nfanwu kpi nwu nkpo niataka aasiɛ, aakyako ɔkakatɛ. Ni di Yesu lakpaa nwɔ aata ɔya nɛ.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Lɛyɛkɛ lapɛ batii nwu bamuu osie kanya, ni baatansa Yaa nɛ. Ta nkpo oso baabuɛ alɛ, “Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ kplɛ nintɔɔwa wo kamɛ! Yaa ntoosoo ɛwa batii nɔɔ odiki!”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Yesu suoto ɔlaa wɔ mmle lakpɛ kuakyaka Yuda kasɔ nwu suoto ku aba bule amuu.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ latɔkɔ ni Yohane sɛlaa se mmle, nfanwu aalɛɛ batii banyɔ kaamɛ lɛma.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ni aakpee ma Saate nwu nfũ alɛ balaakaalɛ nwɔ alɛ, “Afɔ ninle otii wɔ alɛ abawa ni ɛɛ, sɛɛ buatoonyu osuku muntɔɔta otii bamba?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Nioso obe wɔ baawa ni Yesu nfũ, baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ntu kpeesatɛ Yohane lekpee wo alɛ buwa buɔbakaalɛ fɔ alɛ, ‘Afɔ ninle otii wɔ aabuɛ alɛ abawa ni ɛɛ, sɛɛ buanyu osuku munta otii bamba?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu ntɔɔyɔɔsa batii kpinwu sifiɛ, ate ate, eetososa anwuna kpile baatii suoto, eetikiti kafɔɔ banumbiɛtɛ kpinwu anu.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya aatɔkɔ Yohane basaateketetɛ nwu alɛ, “Bikple biɛlaatɔkɔ Yohane asaa ya biɛnya ni ku n-ya bienu ni bilɛ, banumbiɛtɛ nfɛ kɔnya asaa, abafa nfɛ kɔtaka ankyɛ, batii ba nikofiɛ ni sifiɛ sɛɛle suoto ntɔɔkpa, batokotĩitɛ nfɛ konu, bakpi kɔtaka mansiɛ nkpa, bapiitɛ kafɔɔ nfɛ konu ɔlaa biene nwu nkpo.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Suoto mayɔɔ batii ba ninanya ni ɔlaa kpile kuonwii di suoto nii.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Obe wɔ di Yohane basaateketetɛ ntoosifi beeloo nii, Yesu lakye kasɔ aatɔɔkakatɛ aatɔɔta batii dikudi nwu nkpo di Yohane suoto alɛ, “Obe wɔ biadie biakyɛ ni Yohane nfũ di ɔfaafuu kamɛ, be biatoonyu osuku bilɛ bianya? Lɛkpɛnyi le di kɔfɛɛfɔ latɔɔfɛ ni?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Be lɛsaa biadie biakyɛ bialaanya? Otii wɔ niakpe ntu aasiɛ ni di asaa biene kamɛ? Batii ba ninlolaa suoto mansiɛ ni di suoto lɛyɔɔ kamɛ yi, baka ayo mansiɛ.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Aye bitɔkɔ mi, be biakyɛ bialaanya? Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ? Nwaako katɔkɔ ye nii, otii wɔ biakyɛ bialaanya ni nlenke bia Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Diekye Yohane ninle otii wɔ di Kɔkpana Klekle Kukũ lebuɛ alɛ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Yohane nlenke Otii biala beelofo ni kaayi ka mmle kamɛ. Kafɔɔ otii wɔ ninle ni ɔyɛntɛle di Yaa sɛka kalekɔ, nlenke Yohane.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Batii nwu nkpo bamuu lanu Yohane ɔlaa biene wɔ aabuɛ nii, kyenkye akpooto bafuntɛ lafũ Yaa dibiesaa baanu, ninfɛ aakpeesa ma Yaa ntu nɛ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Kafɔɔ Farisi batii ku kufiofa batuotɛ lasĩ Yaa dibiesaa, nioso Yohane ditakpeesa ma Yaa ntu.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Yesu lakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Nunua, be lɛsaa kayɔ miɛ akyɛnfɔɔle nkaatɛɛsa ko?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Nkpo bate fɛ babisɔ ba ninsi bookpee ni kɔkyɔ di asaa kasunsukɔ nɛ. Bɔɔtɔkɔ dikudi bamba alɛ,
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ntu kpeesatɛ Yohane lawa, aanii kanya, atanyi nta kafɔɔ diidii, biatɔkɔ nwɔ bilɛ, ‘Ninwuna kpile ninsi nwɔ!’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Ni di ami, Otii Obi, kafɔɔ lɛwa, lele, lenyi. Ni biobuɛ bilɛ, ‘Banyu lenyatɛ ku tanyintɛ nwu lo! Ale akpooto bafuntɛ ku bakpileblatɛ siɛwo!’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Kafɔɔ batii ba bamuu nintikanko ni Yaa ninumbe nkpaamaa, batoodiki beetuo alɛ ninumbe nwaa dile.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisi otii onwii lalɛɛ Yesu alɛ awa abale ko nwɔ alesaa. Nioso Yesu lakyɛ leyo nɔɔ aalaasiɛ alɛ ooleko nwɔ alesaa.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ɔsanko onwii lawɛ di okpoo nwu kamɛ, aale sɔnɔkpeetɛ. Nioso obe wɔ aanu alɛ Yesu lɛwa akpe ni di Farisi otii nwu leyo oole ni alesaa, aayɔ lebo kylɔkylɔ ninwii di nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ layii ni aawako.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Aabayila di Yesu ɔlɔɔkɔ, aatoowi kaku aatookpete di Yesu nkpaatũ. Ni di ɔsanko nwu nkpo layɔ disi nɔɔ sinwini aatoosunsũ nnumɛɛ be niakpete ni di Yesu nkpaa nɛ. Aafĩfĩɔ nwɔ nkpaatũ, ni aanyɛɛnɛ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ nwu kafɔɔ aakpete nwɔ ninkpaatũ nɛ.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Obe wɔ di Farisi otii wɔ niakyakako ni Yesu lanya ni nle mmle, aabuɛ di disi nɔɔ kamɛ alɛ, “Nse otii wɔ mmle Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ ale nwaako, se dikpeni antofo ɔsanko wɔ mmle otiikle wɔ ale ni fiɛ ɛɛwa ɔɔkpanko nwɔ nii!”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Simon, nkpe ɔlaa komiɛ nlɛ ntɔkɔfɔ nii.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Ninfɛ di Yesu lakye kasɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Otii onwii lawɛ aatɔɔfɛnsa ato, aatɔɔta batii, ni baatii banyɔ banwii lasiɛko nwɔ koto nɛ. Onwii lasiɛko koto ko nikawo ni fɛ otii kɔwɛntɛto. Ɔnyɔɔfa kafɔɔ lasiɛko fɛ awɛntɛ lefosi kɔkpɛnto.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Batii ba mmle banyɔ kuonwii dilɔbafuo koto nwu nkpo ɔta. Nkpo oso, ato fɛnsatɛ nwu layɔ ato ya baasiɛko nwɔ ni aakyɛ ma. Baatii ba mmle kamɛ, ɔmɛnle lɛma feenyu falɛ ababɔmbɔ ato fɛnsatɛ nwu anlenkee?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Ninfɛ di Simon labuɛ alɛ, “Lefũ lenu nlɛ otii wɔ koto nimpɔ kulenke nii.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Nfa nfɛ di Yesu lamunikĩi aanyu ɔsanko nwu, ni aatɔkɔ Simon alɛ, “Fɔɔnya ɔsanko wɔ mmle? Obe wɔ lɛwa ni leyo lɛfɔ, faatɛɛ ntu nfoto nkpaa, kafɔɔ ɔsanko wɔ mmle lɛyɔ nnumɛɛ nɔɔ eefoto mi nkpaa ɛɛyɔ disi sinwini nɔɔ eesunsũ mi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Faafũ mi fabla mi atuu ku suoto lɛyɔɔ. Kafɔɔ diɛyɔ ni di obe wɔ lɛbabuo ni nfũ, ayidiɛ mi nkpaatũ ofĩfĩɔ.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Faatɛɛ nnɔnyi falɛ nkpee diisi. Kafɔɔ ɔsanko wɔ mmle lɛyɔ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ eekpeete mi ninkpaatũ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Nkpo oso kɔtɔkɔfɔ nlɛ, di lɛbɔmbɔ kplɛ le eediki eetuo mi ni oso, diotuo alɛ batɔɔyɔ sikpile nɔɔ se kpinwu ɛɛbla ni bɛɛkyɛ nwɔ. Otii wɔ kafɔɔ bɛɛyɔ sikpile kɛɛkɛɛ bɛɛkyɛ nii, lɛbɔmbɔ nɔɔ kafɔɔ kɛɛkɛɛ ninle.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nfa nfɛ di Yesu latɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Batɔɔyɔ sikpile lɛfɔ bɛɛkyɛ fɔ.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Obe wɔ baatii ba niasiɛ ni di alesaa kalekɔ nwu ninfa lanu ni ɔlaa wɔ di Yesu labuɛ nii, baakaalɛ suoto alɛ, “Owe ninle nwɔ ninfũ oofuo bia batii sikpile ɔyɔ ɔkyɛ ma ni?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Ofũ onu lɛfɔ ntoodiki fɔ, nioso tɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.