Lucas 22
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Bloblo wɔ ninantaka ni, manlɛɛ ni Okpi Diisi Ofe Dii ole bee latɛɛtɛɛ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ latɔyɛkɛ ni batii nwu nkpo oso, baatoomiɛ osuku wɔ suoto baafe manlo ni Yesu di lewofa kamɛ.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Ninfɛ di Abonsam labuo di Yuda wɔ baatɔɔlɛɛ ni Iskariot kamɛ nɛ. Yesu basaateketetɛ lefosi batii banyɔ onwii lɛma aale.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Nkpo oso Yuda lasifi olebatatɛ banɔɔfo ku Yaa Olekatakɔ banyuntɛ banɔɔfo nfũ. Ni aalaakakatɛko ma di osuku wɔ suoto abafe andiki Yesu anta ma ni nɛ.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Suoto layɔɔ ma nwaa, ni baatɔkɔ nwɔ alɛ babatɔɔ koto nɛ.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Ni di Yuda latuna nɛ. Nkpo oso aakye kasɔ aatoomiɛ osuku wɔ suoto abafe andiki Yesu anta ni baatii dilabatofo nii.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Nni kama, dii le manlo ni lefosobi di Okpi Diisi Ofe Dii labawo di bloblo wɔ ninantaka ni ayi ole kamɛ.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ni di Yesu lakpee Petro ku Yohane aatɔkɔ ma alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaawa Okpi Diisi Ofe alesaa bitawo buɔbale.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ninfɛ baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔfɛ foomiɛ falɛ bulaawa alesaa nwu buse?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ninfɛ aadiki kanya alɛ, “Nse biebuo Yerusalem okpoo kamɛ, osuɔtɔ onwii mawa amakyakako ye atuka ntu dibukii. Bitikanko nwɔ biɛlaabuo leyo le kamɛ ababuo ni.
10 Jesus lhes explicou:
11 Biɛkaalɛ leyo nwu saate bilɛ, ‘Saatuotɛ alɛ bukaalɛ fɔ nii, “Lɛmɛnyo kamɛ di ami ku basaateketetɛ nii, bubasiɛ munle Okpi Diisi Ofe alesaa?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Abatuo ye leyo dibinte ninwii beetofo beetika ni di osi, nfũ beelolaa, beese ni asiɛsaa. Biwa miɛ dii nwu alesaa ninfa bita wo.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Baakyɛ baalaanya fɛ mmle di Yesu latɔkɔ ma nii. Ni baawa Okpi Diisi Ofe alesaa nwu ninfa baase nɛ.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Di obe nwu lawo nii, Yesu ku batɔkyɛntɛ nɔɔ lasiɛ kaasɔ di opunu katũ babale ni alesaa.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Dile mi dibiesaa alɛ kaleko ye Okpi Diisi Ofe alesaa ya mmle fiɛ kafe diibuo kamɛ.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Diekye kɔtɔkɔ ye ntikiti nlɛ, noosinwa nya ɔbale diɛlaase di obe wɔ di Yaa sɛka kalekɔ nwu lɛwa nii.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Nni kamaa, ni di Yesu layɔ opũ ni aapɛ Yaa sɛfa aabuɛ alɛ, “Bifũ nle mmle bienyi bita baawo.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Diekye kɔtɔkɔ ye nlɛ diɛyɔ ni nunua diesifi nii, noosinwa nta be mmle okle onyi diediki Yaa sɛka kalekɔ nwu lɛwa.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ninfɛ aayɔ bloblo ni aapɛ Yaa sɛfa nɛ. Ni aafee, aayɔ aata ma, aabuɛ alɛ, “Nle mmle ninle suoto nii sina se bɛɛyɔ bɛɛta ni diisi lee nɛ. Bibla nle mmle, biɛyɔ bitoonyuma mi.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Nkpo okle kafɔɔ, di alesaa nwu nkpo kamaa, aayɔ opũ nwu, ni aabuɛ alɛ, “Opũ wɔ mmle ninle kanya ninii fɔle le di Yaa lɛyɔ ntɔ nii eese ni kaanya, beewii ni kaasɔ di disi lee nɛ.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Kafɔɔ binyu lo, otii wɔ nimadiki mi anta ni lekpee kɔnɛɛ kaasɛfɛ ninfũ oolekoe alesaa.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ami, Otii Obi nwu nkpo, makpi fɛ mmle di Yaa lɛtɛ nii. Kafɔɔ otii wɔ nimadiki mi anta nii, ayɔɔsa!”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu lakyako bawo ɔkaalɛ alɛ, owe mɔ kaamɛ lɛma nimabla lɛsaa le mmle okle.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Kananfi kanwii lababuo di basaateketetɛ nwu kamɛ alɛ, owe lɛma boonyu alɛ alenke baamuu lɛma kamɛ.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Batii ba ninanle ni Yuda batii, baka lɛma kole sɛsaate di batii lɛma suoto. Batunletɛ ba mmle nkpe lɛyooto mammiɛ alɛ batii ba mmle katɔɔlɛɛ ma ni dile ni basiɛwo.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Kafɔɔ diele nkpo dikpe ni ninte kaamɛ lee. Kafɔɔ nwɔ ninle ni ɔnɔɔfo kaamɛ lee dikpe nii ambla suoto fɛle obisɔ. Nwɔ kafɔɔ ninle ni tunletɛ kabla suoto fɛle kpɛmblatɛ.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Owe ninle ɔnɔɔfo, nwɔ ninsiɛ ni kaasɔ anle ni alesaa ɛɛ, sɛɛ nwɔ ninse ni opunu? Kamɛ lɛkpa klekle alɛ nwɔ ninsi oole ni alesaa ninle ɔnɔɔfo. Kafɔɔ nsi ye kaamɛ fɛle kpɛmblatɛ.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Biakpee situ biatikankoe di abuo nii amuu kamɛ.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nioso fɛ mmle di Teemi lɛtɛɛ otumi alɛ kale ni sɛka, nkpo okle kafɔɔ mata ye otumi nwu nɛ.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Bibale alesaa minnyi di alesaa nii kalekɔ di sɛka nii kalekɔ. Bibasiɛ di akakpomii suoto minnle sɛka di Israel nfaabi lefosi nnyɔ nwu suoto.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yesu latɔkɔ Simon Petro alɛ, “Simon, Simon, Satana lɛkaalɛ osuku alɛ ɔɔsɔ ye annyu, ansɛ abiene andiki di alalaale kamɛ fɛ mmle di fekpɛntɛ nfɛɛlɛ kufuo andiki ni kaamɔɔ kamɛ.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Kafɔɔ ntɔɔpɛ ɔlaa lɛta Yaa diisi lɛfɔ Simon, alɛ ofũ onu lɛfɔ dilaayu. Alɛ nse fɛɛpɛ feekple fɛɛwa ɔkyɛ nii, faakpee babilee suɔtɔbi osie.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Ninfɛ di Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Saate, lelolaa suoto nlɛ munko fɔ buate leeyo, nkpi ku afɔ!”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Petro, kɔtɔkɔ fɔ nlɛ, kakyɛ ka mmle fiɛ di kɔɔkɔ mabo nii, fababuɛ sitiɛ simu falɛ faaye mi.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Obe onwii kamɛ lakpee ye ni kɔtɔ, bitaklee ni koto katofoe ku kokpetetofo ku ntokota, lɛsaa lewo lafĩ ye?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Kafɔɔ nunua otii lele ninkpe koto katofoe kawo ee kokpetetofo kowo, aayɔ aklee. Otii wɔ kafɔɔ ninnaa ni kapamii, ayɔ awu nɔɔ asunsũ alaaya kapami kawo.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Diekye kɔtɔkɔ ye nlɛ, Kɔkpana Klekle ɔlaa wɔ kuobuɛ nii alɛ, ‘Bababu nwɔ mankpee di bakpileblatɛ kamɛ,’ dikpe nii diɛwa kaanya. Diekye ɔlaa wɔ bɛɛkpana ni di suoto nii, nwaako nfɛ diɔɔwa kaanya.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ni basaateketetɛ nɔɔ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Saate, nnya mpamii nnyɔ!”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Yesu ladie di okpoo aasifi Nnɔnyi Awoso Kobokote osi fɛ mmle ambla nii. Ni baasaateketetɛ nɔɔ kafɔɔ latikanko nwɔ nɛ.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Obe wɔ baadu ni lɛba nwu nkpo, Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bipɛ ɔlaa bita Yaa alɛ bilaabuo di ɔsɔ onyu kamɛ.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ni aadiɛ ma aakyɛ sitũ kɛɛkɛ, ni aapɛ akunkyi aapɛ ɔlaa aata Yaa nɛ.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 Ni aabuɛ alɛ, “Teete, nse dilɛfɔ, ni faata dibuo opũ wɔ mmle kufe mi. Kafɔɔ diele dibiesaa nii, ta dibiesaa lɛfɔ diwa kaanya.”
42 dizendo:
43 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lakyɔɔ aakye osi abakpee nwɔ osie nɛ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ni aakple aapɛ ɔlaa aata Yaa osie kanya ku dibuo di otu kamɛ. Apipi ya niatoosoo aatookpete ni kaasɔ late fɛ ntɔ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Obe wɔ di Yesu laloo ni ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa, aataka aawa basaateketetɛ nɔɔ nfũ, aabanya ma baatɔɔkyɔsĩi. Ta lɛhaale niatika ma ni di suoto oso.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Ninfɛ aakaalɛ ma alɛ, “Be lɛsaa oso biɔkyɔsĩi? Bitaka biɛpɛ ɔlaa bita Yaa mmle minaabuo ni di ɔsɔ onyu kamɛ.”
46 E disse:
47 Obe wɔ di Yesu n-yɛ ɔɔkakatɛ nii, batii dikudi ninwii niakye baawa. Yuda wɔ niale ni saateketetɛ di lefosi banyɔ nwu kamɛ nialeko ma katũ. Ni aakyɛ Yesu nfũ alɛ ɔɔlaaminko nwɔ ambla nwɔ aatuu nɛ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Kafɔɔ Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Yuda, atuu ɔbla fɔɔyɔ fandiki ami, Otii Obi nwu, fanta?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Obe wɔ di basateketetɛ nwu lanya lɛsaa le nimawa nii, baakaalɛ Yesu alɛ, “Saate, bublako mpamii loo ɔkpɛ?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Ninfɛ di saateketetɛ onwii layɔ kapamii aasafɔ Oletatɛ Nɔɔfo kpɛmblatɛ nɔɔ koletanɛɛ kotoko aakpa nɛ.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Oowo! Tambla nkpo!” Ninfɛ di Yesu layɔ kɔnɛɛ aatika di kpɛmblatɛ nwu nkpo kotoko, ni kuakple kuate fɛ mmle kuate ni nɛ.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ni di Yesu lakaalɛ olebatatɛ banɔɔfo ku Olekatakɔ banyuntɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo nwu niawa nwɔ ni omufũ alɛ, “Be oso di mpamii ku nwosoku bikle biɛwa mi omufũ fɛle kpileblatɛ nɔɔfo nle?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Lasiɛ di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo dii biala, kafɔɔ bitatɔkɔ bilɛ biomufũ mi. Kafɔɔ Yaa niɛta ye osuku wɔ mmle. Ni di Satana ditunu kamɛ otumi kole sɛka nunua nɛ.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Baamufũ Yesu ni baakpaa nwɔ baasifiko Oletatɛ Nɔɔfo leyo nɛ. Petro latikanko nwɔ sɛɛmaa fanfa.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Batii bawo lakutaa ɔtɔ di leyo nwu nkpo kaflɔnkɔ, ni di Petro kafɔɔ lakyɛ aalaasiɛ ma kaamɛ aatɔɔwɔfɔ ɔtɔ nwu nɛ.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Obe wɔ di ɔsanko kpɛmblatɛ onwii lanya Petro nsi ni di ɔtɔ nwu katũ, ni aanyu nwɔ tuwĩi aakyɔɔ nwɔ lɛnɛɛ aabuɛ alɛ, “Osuɔtɔ wɔ mmle kafɔɔ Yesu tikankotɛ ale.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Kafɔɔ Petro lasĩ aabuɛ alɛ, “Ɔsanko, diidii ninye nwɔ!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Di obe kakuii sɛmaa, osuɔtɔ onwii kafɔɔ lanya Petro ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔɔ onwii lɛma fale!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Diabla ni fɛ lebombo ninwii sɛmaa, osuɔtɔ bamba onwii lakple aabuɛ osie kanya aatika difuɔ alɛ, “Ɔlaa ɔnanfi kuonwii nnaa alɛ osuɔtɔ wɔ mmle diele Yesu tikankotɛ, diekye Galilea otii ale!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Kafɔɔ Petro ladiki kanya alɛ, “Osuɔtɔ, ninye ɔlaa wɔ foobuɛ nii!” Nfanwu ayɛ ɔɔkatatɛ nii, kɔɔkɔ niabo.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Nfanwu di Saate lamunikĩi aanyu Petro tuwĩi nɛ. Ninfɛ di Petro lanyuma ɔlaa wɔ di Saate latɔkɔ nwɔ ni alɛ, “Fiɛ di kɔɔkɔ mabo ni ku kakyɛ ka, fababuɛ sitiɛ simu falɛ faaye mi.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Ni di Petro ladie aasifi kayi aalaawi kaku osie kanya nɛ.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Batii ba niatoonyu ni Yesu, baama nwɔ, baapɛ nwɔ kafɔɔ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Baanii nwɔ anu baapɛ nwɔ, ni baakaalɛ nwɔ alɛ, “Owe niɛpɛ fɔ? Tɔkɔ wo!”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ni baatufa nwɔ kafɔɔ di sisuku bamba kpinwu suoto nɛ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Obe wɔ kaale lasɛ nii, okpoo banɔɔfo ku olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ labasi, ni baakpaa Yesu baawako bawokalɛɛkɔ nwu nkpo nɛ.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Di bawo kalɛɛkɔ nwu, ni baakaalɛ Yesu alɛ, “Tɔkɔwo nsɛ afɔ ninle Kristo wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ni nse lɛkaalɛ ye ɔlaa owo kafɔɔ, bilɔɔwa mi kanya okpee.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Kafɔɔ diɛyɔ ni di nua diesifi nii, ami, Otii Obi nwu, masiɛ di Yaa wɔ ninlenke ni oletanɛɛkyɛ.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ninfɛ bamuu lɛma baakaalɛ nwɔ alɛ, “Nioso afɔ ninle Yaa Obi nwu nɛ?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ni baabuɛ alɛ, “Diesinfĩ alɛ otii kuonwii kayila ɔlaa owo kamaa! Awo bamu butoonu ɔlaa wɔ eebuɛ nii!”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.