Lucas 16

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Osuɔtɔ onwii lawɛ, aale saawɛntɛ. Aawɛ kpɛmblatɛ onwii niatoonyu nwɔ ni asaa. Ni baabatɔkɔ saawɛntɛ nwu nkpo alɛ, asaa nyuntɛ nɔɔ kole nwɔ kote.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Nkpo oso saawɛntɛ wɔ mmle lalɛɛ saanyuntɛ nwu nkpo aatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Be lɛsaa ninle nle konu nkyeko ni suoto lɛfɔ nkpo? Babla nkuntaa di asaa nii ya amuu foonyu ni suoto fatɛɛ. Diekye flabasinfuo mi asaa nyuntɛ ole.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Ninfɛ di kpɛmblatɛ nwu latɔkɔ suoto alɛ, ‘Saate nii nfɛ madiɛ mi di ɔkpɛ kamɛ. Lɛ nfɛ mabla? Nnaa osie kafɔɔ makpɛ ni kofe. Asaa ɔkaalɛ kafɔɔ nkpɛ mi sinunsɔ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ahaa! Nfɛ n-ye lɛsaa le mabla nii! Ni nse ɔkpɛ nii lɛba die mi di nnɛɛ, baasiɛwo nii matoofũ mi ni laayo lɛma, mantoonyu mi ni kanya.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Nkpo oso aalɛɛ batii ba ninsiko ni saate nɔɔ koto onwii onwii. Ni aakaalɛ ɔkasale alɛ, ‘Lɛ fasiko saate nii?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Ninfɛ di totɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Nsiko nwɔ nnɔfɔ ataase kɔlafa.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Ninfɛ aakaalɛ ɔnyɔɔfa alɛ, ‘Ni afɔ mɔ? Lɛ koto fasiko?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nle mmle oso, saate nwu nkpo latansa saanyuntɛ nwu ninambla ni asaa di osuku kanya alɛ eebe anu. Nwaako, batii ba ninsi ni kaayi lebe anu di kayi asaa ɔbla suoto balenke batii ba ninsi ni di Yaa kafa lɛkpa kamɛ.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ninfɛ di Yesu lakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Aye biyɔ kayi asaa ɔwɛ bikyakaako batii. Nse nnya nkpo ntɔɔbafe yi, Yaa mafũ ye di kafa nɔɔ ka ninnaa ni kaloo.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Otii lele nielolaa asaa ya ninle ni abiibii eenyu di osuku kanya, abafuo akplɛ kafɔɔ onyu di osuku kanya. Otii lele ninanlolaa asaa ya ninle ni abiibii anyu di osuku kanya, ɔlɔbafuo n-ya ninle kplɛ kafɔɔ onyu di osuku kanya.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ni nse biloofuo kayi ka mmle asaa ololaa oklee di osuku kanya, ni lɛ nfɛ di otii mafuo ye ofũ onu alɛ biafuo ninwuna kamɛ asaa ya di Yaa lɛta ye ni oklee di osuku kanya?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ni nse biloofuo otii bamba lɛsaa onyu di osuku kanya, ni lɛ nfɛ dibabla fiɛ baayɔ nle ninle ye ni lele manta ye?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kpɛmblatɛ kuonwii dilaafuo basaate banyɔ sɛkpɛ ɔbla. Diekye abasĩ onwii ambɔmbɔ onwii. Ee abakyɔɔ onwii ɔlaa kotoko, ansĩ onwii kotoko ɔkyɔɔ. Flɔbafuo Yaa ku lɛsaawɛ ɔkpɛ ɔbla ɔkpɔtɔɔsa.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Obe wɔ di Farisi batii lanu ni sɛlaa se di Yesu labuɛ nii, baama nwɔ diekye baabɔmbɔ koto osie kanya.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye ninle mba ninta ni suoto lɛbɛ di batii anu nɛ. Kafɔɔ Yaa n-ye ye situ kamɛ. Diekye asaa ya niefũ ni kɔya di batii anu yi, diedie lɛsalɛsaa di Yaa anu.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Mose kufiofa ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ asaa ya bɛɛkpana bɛɛtɛ nii, labla ɔkpɛ dialaase di Ntu Kpeesatɛ Yohane obe. Diɛyɔ ni di obe nwu kamɛ, ni bɛɛkyako Yaa sɛka kalekɔ ɔlaa biene nwu obuɛ nɛ. Otii biala kɔkpɛ ku okyiini ambuo Yaa sɛka kalekɔ nwu kamɛ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Kafɔɔ, diɛtɛ diɛyɔɔ alɛ osi ku kasɔ kafe, ninlenkee alɛ Mose kufiofa kabɛfɛɛ kadie kaamɛ alɛ baabla.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Osuɔtɔ lele niesĩ ɔsɔfɔ ɛɛlaayɔ ɔsanko bamba, ntookpee asɔnɔ. Osuɔtɔ wɔ kafɔɔ nimayɔ ni ɔsanko wɔ beesĩ ni, ntookpee asɔnɔ.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Osuɔtɔ onwii lawɛ, aale saawɛntɛ. Obe lele ankpee asaa ya niefũ ni kɔya. Aasiɛ nkpa obe lele di suoto lɛyɔɔ kamɛ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Piitɛ onwii kafɔɔ lawɛ baatɔɔlɛɛ nwɔ ni Lasaro. Nkɔ latitika nwɔ di suoto kpinwu. Nioso mankpaa nwɔ manasiɛsa di saawɛntɛ nwu koyokontũ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Antoonyu osuku alɛ nse saawɛntɛ nwu nkpo kole alesaa yi, kɔbɛfɛɛ ko nikɔkpa kumpɛ ni kaasɔ aayɔ anle. Baweewee bia ninwa mamatɔɔya nwɔ nkɔ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Piitɛ nwu nkpo labakpi, Yaa batɔkyɛntɛ labakpaa nwɔ baasifiko Abraham nkpaatũ di Yaa kafa baatɔɔnya suoto lɛyɔɔ. Saawɛntɛ nwu kafɔɔ labakpi baakookaa nwɔ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Di bakpi kamɛ ninfa, obe wɔ asi ni diibuo kamɛ, aatakatɛsa anu aanyu osi. Ni aanya Abraham fanfanfa di osi nɛ. Lasaro lasiɛ nwɔ di nkpaatũ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Nfanwu saawɛntɛ nwu lalɛɛ osie kanya alɛ, ‘Teete Abraham! Nyɛɛ nyaami, faata Lasaro ayɔ lɛnɛɛ nɔɔ alaanyɔ nintu nwo kamɛ abalɛsɛsa di ɔkplalomii nii suoto diɛyɔɔ mi kɛɛkɛ. Diekye kofiɛ di ɔtɔ wɔ mmle kamɛ!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Kafɔɔ Abraham latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Obi nii, nyuma falɛ di nkpa lɛfɔ kamɛ, asaa biene lete faafũ. Lasaro nnwɔɔ yi, asaa kpile lete aafũ. Kafɔɔ nunua yi, nfɛ ɔɔnya suoto lɛyɔɔ ninfũ, kafɔɔ afɔ fasi diibuo kamɛ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Diɛkyakaa nii kafɔɔ yi, dibiɔ kplɛ ninwii nte di awo ku afɔ ntɛɛ. Nse otii owo komiɛ alɛ ataalɛ awa nfa, ɔlɔbafuo. Nkpo kafɔɔ di otii kuonwii dilɔbafuo okye ninfa ɔtaalɛ ɔwa ɔkyɛ loo nɛ.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Nfa nfɛ di saawɛntɛ latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Teete Abraham, kotikiti fɔ lekoto nlɛ kpee Lasaro aakyɛ teemi leyo.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Nkpe babilɛma suɔtɔbi, banɔɔ ninfa. Aalaakpee ma kufiofa osie kanya alɛ balaawa lɛba le mmle di dibuo nkpe ni.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Ninfɛ di Abraham latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Mose ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ nkpe di babilee suɔtɔbi nfũ. Dikpe ni mankyɔɔ ma ɔlaa wɔ boobuɛ ni atoko.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Kafɔɔ saawɛntɛ nwu lakple aabuɛ alɛ, ‘Teete Abraham, blɔbanu ma ɔlaa! Kafɔɔ nse otii owo lɛtaka eekye bakpi kamɛ, ɛɛkyɛ ɛɛlaatɔkɔ ma yi, babanu nwɔ ɔlaa mankyi siikpile lɛma kamɛ.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Kafɔɔ Abraham lakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Nse blɔbanu Mose ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa kamaa, nse otii lɛtaka eekye bakpi kamɛ kafɔɔ ɛɛkyɛ ɔkyɛ lɛma yi, blɔbanu nwɔ ɔlaa!’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.