Lucas 14
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Di Lɛnyɛɛtɛyi ninwii suoto, Yesu lakyɛ Farisi batii ɔnɔɔfo onwii leyo ninfũ baalɛɛ nwɔ alɛ abale ni alesaa. Batii lawɛ ninfa baatɔɔtɛtɛɛ nwɔ osie kanya.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Osuɔtɔ onwii di nnɛɛ ku nkpaa lafufu ni lawa Yesu nfũ.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ kufiofa batuotɛ ku Farisi batii alɛ, “Kufiofa loo lɛta wo osuku alɛ buayɔɔsa otii ofiɛ di Lɛnyɛɛtɛyi suoto ɛɛ, sɛɛ kuɔta wo osuku?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Kafɔɔ batafuo kanya ɔbɛ obuɛ ɔlaa kuonwii. Ninfɛ di Yesu lamufũ osuɔtɔ nwu nkpo aayɔɔsa nwɔ ofiɛ, ni aatɔɔ aasifi nɛ.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ninfɛ aakaalɛ ma alɛ, “Nse onwii lee obi ee bɔkɛɛ nɔɔ lɛkpa eebuo di dibiɔ kamɛ di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, bilɔbadiki nwɔ dii nwu nkpo?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Kafɔɔ batafuo nwɔ ɔlaa nwu kanya odiki.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Obe wɔ di Yesu lanya mmle di batii ba baakyakako ni latoodiki ni nsiɛkɔ kplɛ, ninfɛ aapɛ ma lɛkpa ninwii alɛ,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Nse otii owo lɛkyakako fɔ ɛɛwako ɔsanko nɔɔ kayɔkɔ yi, tansiɛ di kasiɛkɔ kplɛ. Diekye dibafuo ɔwa alɛ bɛɛkyakako otii wɔ niɛtaka katoo alenke fɔ ni ninfa.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ni otii wɔ niɛkyakako ni batii lee banyɔ mawa amatɔkɔ fɔ alɛ, ‘Taka faata otii wɔ mmle abasiɛ ninfa.’ Nioso fabataka fanaasiɛ di lɛba yɛntɛle ku sinunsɔ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Nkpo oso nse bɛɛkyakako fɔ bɛɛwako lɛba yi, kyɛ faalaasiɛ di kasiɛkɔ yɛntɛle. Nse otii wɔ niɛkyakako fɔ ni lɛwa yi, ni abatɔkɔ fɔ alɛ, ‘Siɛwo nii, taka ninfa, fabasiɛ di kasiɛkɔ kplɛ’ Nle mmle matakatɛsa fɔ katoo di batii ba bamuu bɛɛkyakako bɛɛwako ni ninfa anu.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Diekye otii lele niɛtakatɛsa suoto katoo, Yaa mawakosa nwɔ kasɔ. Otii lele kafɔɔ niɛwakosa suoto kasɔ, Yaa matakatɛsa nwɔ katoo.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ otii wɔ niakyakako nwɔ alɛ abale ni alesaa alɛ, “Nse fɔɔkyakako batii falɛ bawa babale alesaa yi, tanlɛɛ basiɛwo ee babilee ee banantii lɛfɔ ee basaawɛntɛ wo lɛfɔ lete. Ta mmle di mma kafɔɔ baalɛɛ fɔ alɛ wa fabaleko ma ni oso. Ni se dite nkpo, ni tofo falɛ lɛsaa le fɛɛbla fɛɛta ni koto nfɛ bɔɔta manta fɔ nɛ.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Kafɔɔ nse foole dii le mmle okle yi, faalɛɛ bapiitɛ, ku batii ba ninoofuo ni ɔkyɛ nwaa, ku abafa ku banumbiɛtɛ.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Nle mmle mata alɛ Yaa mawii fɔ lɛyɔɔ. Diekye batii ba mmle okle dilɔbafuo fɔ lɛsalɛsaa ɔbla ɔta. Yaa nimata fɔ koto di dii le baatii biene makple mantaka mankye ni bakpi kamɛ.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Obe wɔ baatii ba niasiɛ ni di opunu katũ onwii lɛma lanu ni sɛlaa se mmle, aatɔkɔ Yesu alɛ, “Suoto matɛ sinyɔɔ batii ba nimale ni alesaa di Yaa kafa nwu nkpo osie kanya.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Di obe onwii kamɛ, osuɔtɔ onwii latũ opunu kplɛ, ni aakyakako batii kpinwu aawako alesaa nwu kalekɔ nɛ.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Obe wɔ di alesaa nwu olebee ntoowo nii, aakpee batɔkyɛntɛ nɔɔ alɛ balaatɔkɔ batii ba aakyakako ni alɛ bawa. Diekye lɛsaa biala ntoosi!
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 “Kafɔɔ bamuu lɛma baakyako osuku ɔkaalɛ onwii onwii. Otii kasale latɔkɔ tɔkyɛntɛ nwu alɛ, ‘Lɛya kasɔ kanwii, nioso kɔkyɛ nnaanyu ka.’ Nkpo oso laatɔkɔ nwɔ falɛ, ‘Lekoto, namafuo ɔwa.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 “Ɔbamba kafɔɔ alɛ, ‘Lɛya banankyue banyɔ banyɔ akyuu anɔɔ. Osuku nfɛ n-yɛ kafɔɔ kofe ma ɔsɔ onyu nse balɛ nɛ. Nle mmle oso, laatɔkɔ nwɔ falɛ, “Lekoto, namafuo ɔwa.” ’Luka 14:19|src="HK00019c.tif" size="span" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 “Ɔbamba kafɔɔ alɛ, ‘Nunua wɔ mmle ntɔɔyɔ ɔsanko nɛ, nkposo namafuo ɔwa.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Tɔkyɛntɛ nwu nkpo lakple aakyɛ aalaatɔkɔ saate nɔɔ sɛlaa se mmle simuu. Saate nɔɔ nwu lanya ɔblɔ osie kanya ni aatɔkɔ tɔkyɛntɛ nɔɔ alɛ, ‘Pɛsɛwa fatɔɔkyɛ okpoo sisuku ku akpaka faalaalɛɛ bapiitɛ ku batii ba ninoofuo ni ɔkyɛ nwaa ku banumbiɛtɛ ku abafa fawako.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 “Ditaklɛ tɔkyɛntɛ nwu nkpo lakyɛ aakple aabatɔkɔ saate nɔɔ alɛ ntɔlaabla nkpo, kafɔɔ kasiɛkɔ lekple keebu.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Nkpo oso saate nwu latɔkɔ tɔkyɛntɛ nwu alɛ, ‘Tɔɔkyɛ sekpoo kplɛ sisuku ku sibiibii suoto faakpee batii bamuu osie faakpaa ma fawako alɛ leyo nii kamɛ kayii.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Kɔtɔkɔ ye ntikiti nlɛ batii ba bamuu lɛlɛɛ ni fiɛ beesĩ ni ɔwa, kuonwii lɛma dilabatu alesaa nii ya mmle anyu!’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Di obe onwii kamɛ baatii dikudi ninwii ku Yesu latɔɔkyɛ nii, ni aamunikĩi aatɔkɔ ma lɛ,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Otii lele niɛwa ɔkyɛ nii, anambɔmbɔ mi alenkee ote ku ɔya, ɔsɔfɔ nɔɔ ku babi, babilɛma sankobi ku basuɔtɔbi ku nnwɔɔ omu nɔɔ suoto yi, ɔlɔbafuo mi saateketetɛ ole.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Otii lele ninan-yɔ atoo nɔɔ atuka atikankoe di nkpaamaa, ɔlɔbafuo mi saateketetɛ ole.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Nse otii lee owo komiɛ alɛ atofo leyo kplɛ lewo, lɛkasale ansiɛ kaasɔ ambu asaa ya nimafĩ ni leeyo nwu otofo kamɛ. Ambu koto ko ninte nwɔ nii, nse kubawo antofo fiɛ ankye kasɔ.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Nse aabla nkpo, fiɛ ɛɛlaase lɛsɔse, ɔlɔbafuo leyo nwu otofo oloo. Batii ba bamuu nimanya ni leyo nwu siyiɛkuu mananloo ni otofo makyako leyo tofotɛ nwu ɔma alɛ,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‘Otii wɔ mmle lekye leyo kasɔ, kafɔɔ aaloo otofo.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Nse ɔka owo nkle bakpɛtɛ nkpe lefosi oofe ɔka wo nɔɔ wɔ ninkle ni bakpɛtɛ nkpe afosi anyɔ ɔkpɛ ko, abasiɛ ambu diisi nse osie wɔ ninkpe nwɔ ni, abafuo ɔka nwu ɔkpɛ ko.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ni nse ɛɛnya alɛ ɔlɔbafuo ɔkɔ nwu osie oyilako, abakyesee batii, manaakyakako ɔka nwu nkpo, di obe wɔ anayitɛɛtɛɛ ma nii, mantikiti nwɔ lekoto, mankaalɛ onwii ɔbla.”
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Nfa nfɛ di Yesu layɛntɛ ɔlaa nɔɔ obuɛ ɔtɔkɔ ma alɛ, “Nkpo okle di aye kafɔɔ bilaafuo mi basaateketetɛ ole, diediki biediɛ lɛsaa biala biɛtɛ nɛ.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Mba nlɛ. Kafɔɔ nse ditooyu ɔmɛnɛfɛ ni mi, lɛsalɛsa nsinnaa baakple man-yɔ mankpee mi ni ɔmɛnɛfɛ.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Diesinlɛ dita bia kasɔ, ee bia lefleku, owii nfɛ man-yɔ manwii.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.