Lucas 14

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Di Lɛnyɛɛtɛyi ninwii suoto, Yesu lakyɛ Farisi batii ɔnɔɔfo onwii leyo ninfũ baalɛɛ nwɔ alɛ abale ni alesaa. Batii lawɛ ninfa baatɔɔtɛtɛɛ nwɔ osie kanya.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Osuɔtɔ onwii di nnɛɛ ku nkpaa lafufu ni lawa Yesu nfũ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ kufiofa batuotɛ ku Farisi batii alɛ, “Kufiofa loo lɛta wo osuku alɛ buayɔɔsa otii ofiɛ di Lɛnyɛɛtɛyi suoto ɛɛ, sɛɛ kuɔta wo osuku?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Kafɔɔ batafuo kanya ɔbɛ obuɛ ɔlaa kuonwii. Ninfɛ di Yesu lamufũ osuɔtɔ nwu nkpo aayɔɔsa nwɔ ofiɛ, ni aatɔɔ aasifi nɛ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ninfɛ aakaalɛ ma alɛ, “Nse onwii lee obi ee bɔkɛɛ nɔɔ lɛkpa eebuo di dibiɔ kamɛ di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, bilɔbadiki nwɔ dii nwu nkpo?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Kafɔɔ batafuo nwɔ ɔlaa nwu kanya odiki.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Obe wɔ di Yesu lanya mmle di batii ba baakyakako ni latoodiki ni nsiɛkɔ kplɛ, ninfɛ aapɛ ma lɛkpa ninwii alɛ,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Nse otii owo lɛkyakako fɔ ɛɛwako ɔsanko nɔɔ kayɔkɔ yi, tansiɛ di kasiɛkɔ kplɛ. Diekye dibafuo ɔwa alɛ bɛɛkyakako otii wɔ niɛtaka katoo alenke fɔ ni ninfa.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ni otii wɔ niɛkyakako ni batii lee banyɔ mawa amatɔkɔ fɔ alɛ, ‘Taka faata otii wɔ mmle abasiɛ ninfa.’ Nioso fabataka fanaasiɛ di lɛba yɛntɛle ku sinunsɔ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Nkpo oso nse bɛɛkyakako fɔ bɛɛwako lɛba yi, kyɛ faalaasiɛ di kasiɛkɔ yɛntɛle. Nse otii wɔ niɛkyakako fɔ ni lɛwa yi, ni abatɔkɔ fɔ alɛ, ‘Siɛwo nii, taka ninfa, fabasiɛ di kasiɛkɔ kplɛ’ Nle mmle matakatɛsa fɔ katoo di batii ba bamuu bɛɛkyakako bɛɛwako ni ninfa anu.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Diekye otii lele niɛtakatɛsa suoto katoo, Yaa mawakosa nwɔ kasɔ. Otii lele kafɔɔ niɛwakosa suoto kasɔ, Yaa matakatɛsa nwɔ katoo.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ otii wɔ niakyakako nwɔ alɛ abale ni alesaa alɛ, “Nse fɔɔkyakako batii falɛ bawa babale alesaa yi, tanlɛɛ basiɛwo ee babilee ee banantii lɛfɔ ee basaawɛntɛ wo lɛfɔ lete. Ta mmle di mma kafɔɔ baalɛɛ fɔ alɛ wa fabaleko ma ni oso. Ni se dite nkpo, ni tofo falɛ lɛsaa le fɛɛbla fɛɛta ni koto nfɛ bɔɔta manta fɔ nɛ.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kafɔɔ nse foole dii le mmle okle yi, faalɛɛ bapiitɛ, ku batii ba ninoofuo ni ɔkyɛ nwaa, ku abafa ku banumbiɛtɛ.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Nle mmle mata alɛ Yaa mawii fɔ lɛyɔɔ. Diekye batii ba mmle okle dilɔbafuo fɔ lɛsalɛsaa ɔbla ɔta. Yaa nimata fɔ koto di dii le baatii biene makple mantaka mankye ni bakpi kamɛ.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Obe wɔ baatii ba niasiɛ ni di opunu katũ onwii lɛma lanu ni sɛlaa se mmle, aatɔkɔ Yesu alɛ, “Suoto matɛ sinyɔɔ batii ba nimale ni alesaa di Yaa kafa nwu nkpo osie kanya.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Di obe onwii kamɛ, osuɔtɔ onwii latũ opunu kplɛ, ni aakyakako batii kpinwu aawako alesaa nwu kalekɔ nɛ.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Obe wɔ di alesaa nwu olebee ntoowo nii, aakpee batɔkyɛntɛ nɔɔ alɛ balaatɔkɔ batii ba aakyakako ni alɛ bawa. Diekye lɛsaa biala ntoosi!
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Kafɔɔ bamuu lɛma baakyako osuku ɔkaalɛ onwii onwii. Otii kasale latɔkɔ tɔkyɛntɛ nwu alɛ, ‘Lɛya kasɔ kanwii, nioso kɔkyɛ nnaanyu ka.’ Nkpo oso laatɔkɔ nwɔ falɛ, ‘Lekoto, namafuo ɔwa.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Ɔbamba kafɔɔ alɛ, ‘Lɛya banankyue banyɔ banyɔ akyuu anɔɔ. Osuku nfɛ n-yɛ kafɔɔ kofe ma ɔsɔ onyu nse balɛ nɛ. Nle mmle oso, laatɔkɔ nwɔ falɛ, “Lekoto, namafuo ɔwa.” ’Luka 14:19|src="HK00019c.tif" size="span" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Ɔbamba kafɔɔ alɛ, ‘Nunua wɔ mmle ntɔɔyɔ ɔsanko nɛ, nkposo namafuo ɔwa.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Tɔkyɛntɛ nwu nkpo lakple aakyɛ aalaatɔkɔ saate nɔɔ sɛlaa se mmle simuu. Saate nɔɔ nwu lanya ɔblɔ osie kanya ni aatɔkɔ tɔkyɛntɛ nɔɔ alɛ, ‘Pɛsɛwa fatɔɔkyɛ okpoo sisuku ku akpaka faalaalɛɛ bapiitɛ ku batii ba ninoofuo ni ɔkyɛ nwaa ku banumbiɛtɛ ku abafa fawako.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Ditaklɛ tɔkyɛntɛ nwu nkpo lakyɛ aakple aabatɔkɔ saate nɔɔ alɛ ntɔlaabla nkpo, kafɔɔ kasiɛkɔ lekple keebu.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nkpo oso saate nwu latɔkɔ tɔkyɛntɛ nwu alɛ, ‘Tɔɔkyɛ sekpoo kplɛ sisuku ku sibiibii suoto faakpee batii bamuu osie faakpaa ma fawako alɛ leyo nii kamɛ kayii.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Kɔtɔkɔ ye ntikiti nlɛ batii ba bamuu lɛlɛɛ ni fiɛ beesĩ ni ɔwa, kuonwii lɛma dilabatu alesaa nii ya mmle anyu!’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Di obe onwii kamɛ baatii dikudi ninwii ku Yesu latɔɔkyɛ nii, ni aamunikĩi aatɔkɔ ma lɛ,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Otii lele niɛwa ɔkyɛ nii, anambɔmbɔ mi alenkee ote ku ɔya, ɔsɔfɔ nɔɔ ku babi, babilɛma sankobi ku basuɔtɔbi ku nnwɔɔ omu nɔɔ suoto yi, ɔlɔbafuo mi saateketetɛ ole.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Otii lele ninan-yɔ atoo nɔɔ atuka atikankoe di nkpaamaa, ɔlɔbafuo mi saateketetɛ ole.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Nse otii lee owo komiɛ alɛ atofo leyo kplɛ lewo, lɛkasale ansiɛ kaasɔ ambu asaa ya nimafĩ ni leeyo nwu otofo kamɛ. Ambu koto ko ninte nwɔ nii, nse kubawo antofo fiɛ ankye kasɔ.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Nse aabla nkpo, fiɛ ɛɛlaase lɛsɔse, ɔlɔbafuo leyo nwu otofo oloo. Batii ba bamuu nimanya ni leyo nwu siyiɛkuu mananloo ni otofo makyako leyo tofotɛ nwu ɔma alɛ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Otii wɔ mmle lekye leyo kasɔ, kafɔɔ aaloo otofo.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Nse ɔka owo nkle bakpɛtɛ nkpe lefosi oofe ɔka wo nɔɔ wɔ ninkle ni bakpɛtɛ nkpe afosi anyɔ ɔkpɛ ko, abasiɛ ambu diisi nse osie wɔ ninkpe nwɔ ni, abafuo ɔka nwu ɔkpɛ ko.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ni nse ɛɛnya alɛ ɔlɔbafuo ɔkɔ nwu osie oyilako, abakyesee batii, manaakyakako ɔka nwu nkpo, di obe wɔ anayitɛɛtɛɛ ma nii, mantikiti nwɔ lekoto, mankaalɛ onwii ɔbla.”
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Nfa nfɛ di Yesu layɛntɛ ɔlaa nɔɔ obuɛ ɔtɔkɔ ma alɛ, “Nkpo okle di aye kafɔɔ bilaafuo mi basaateketetɛ ole, diediki biediɛ lɛsaa biala biɛtɛ nɛ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Mba nlɛ. Kafɔɔ nse ditooyu ɔmɛnɛfɛ ni mi, lɛsalɛsa nsinnaa baakple man-yɔ mankpee mi ni ɔmɛnɛfɛ.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Diesinlɛ dita bia kasɔ, ee bia lefleku, owii nfɛ man-yɔ manwii.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.