Lucas 11
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Dii ninwii, Yesu lawɛ lɛɛba ninwii aatɔɔpɛ ɔlaa aatɔɔta Yaa. Obe wɔ aaloo nii, Saateketetɛ nɔɔ onwii lawa nwɔ ɔkyɛ abatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saate, tuo wo mmle mampɛ ɔlaa manta ni Yaa, fɛ mmle di Yohane latuo ni basaateketetɛ nɔɔ.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nse biɔpɛ ɔlaa minta Yaa yi, biebuɛ bilɛ,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Ta wo dii alesaa ya buale ni obe lele.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Faayɔ sikpile loo fakyɛ wo,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Nse diɛwa alɛ onwii kamɛ lee lɛkyɛ siɛwo nɔɔ nfũ di nkyɛntɛɛ ɛɛlaatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Siɛwo, fɛnsa mi bloblo akudi atiɛ awo,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 diekye siɛwo nii onwii lekye osuku ɛɛwa ɛbasoosa di ɔkyɛ nii nunua. Lelesaa kuninwii diete mi kamayɔ ntɔɔ anle nii!’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 “Di siɛwo lɛfɔ nwu lɛtɔkɔfɔ alɛ, ‘Tandiki mi ninwuna! Munko babi nii nfɛ bute, butɔɔsɛɛ leyo kafɔɔ kofokofoko. Namasinfuo kafɔɔ okple ɔtaka mayɔ lɛsalɛsaa kuninwii nta fɔ.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Kɔtɔkɔ ye nlɛ, se kuntɛ ɔlɔbataka ayɔ bloblo nwu nkpo aatɔɔ ta siɛwo nɔɔ ale ni oso, abataka an-yɔ lɛsaa lele niefĩ nwɔ antɔɔ, nse sinunsɔ diɛkpɛ nwɔ eekpee okyiini ayɛ ɔɔkaalɛ, ɔkaalɛ.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Nkpo oso kɔtɔkɔ ye nlɛ bikaalɛ Yaa asaa, abayɔ anta ye. Biwolaa asaa, abata ye minnya. Bipɛ nwɔ kokloo kɔnɛɛ, abasɛkɛtɛ anta ye.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Diekye otii lele niɛkaalɛ Yaa asaa, an-yɔ antɔɔ. Otii lele niewolaa, antɔɔ anya. Otii lele kafɔɔ niɛpɛ Yaa kokloo kɔnɛɛ, ansɛkɛtɛ antɔɔ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “Aye ba ninle ni babi bate, nse obi lee lɛkaalɛ ye kakpaku, min-yɔ kɔsaanwu mintɔɔ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ee min-yɔ kakpakana mintɔɔ nse ɛɛkaalɛ ye lɛkɔɔkɔfuɔ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Bia aye ba ninle ni bakpileblatɛ yi, biye mmle okle biayɔ asaa biene minta ni babi lee. Ni lɛ oso nfɛ di Teeye wɔ ninkpe ni di osi ate ni klekle dilaayɔ Ninwuna Klekle ata batii ba niɛkaalɛ nwɔ ni alenkee!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Di obe onwii, Yesu latootososa ninwuna kpile ninwii ninanfuo ni ɔkakatɛ di otii onwii kamɛ. Obe wɔ di ninwuna nwu ladie ni di otii nwu kamɛ, aakyako ɔkakatɛ. Lɛsaa le mmle labla batii ba niayila ni ninfa ɔkpɛ.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Kafɔɔ batii bawo labuɛ alɛ, “Anwuna kpile ɔka wɔ bɔɔlɛɛ ni Beelsebul niɛtɔɔ otumi nwu nkpo ootososa nya andiki.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Batii bawo kafɔɔ lamiɛ alɛ bɔɔkyɔɔ Yesu okũ, nioso baatɔkɔ nwɔ alɛ, abla lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ, diatuo alɛ Yaa nfũ eekye ni.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Kafɔɔ Yesu latofo lɛsaa le bakle ni di disibu lɛma kamɛ. Nkpo oso aatɔkɔ ma alɛ, “Kale ka niɛsɛ ni suoto akudi akudi kɔɔkpɛko ni suoto, ninyila diidii. Leyo le kafɔɔ niɛsɛ suoto bɛɛtaka bayɛ ni baawo suoto mbiɛ.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Nkpo oso nse Satana sɛka kalekɔ lɛsɛ suoto akudi akudi bɔɔkpɛko bawo, lɛ sɛɛka kalekɔ lɛma nwu mayila? Biobuɛ bilɛ kotososa anwuna kpile diekye Beelsebul niɛtɛɛ otumi fiɛ kɔbla nkpo.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Ni nse Beelsebul suoto kofe ntososa nya, ni owe suoto baatikankotɛ lee mma, baafe baatososa anwuna kpile baadiki baatii kamɛ? Aye bamu batikankotɛ lee kodiki mantuo alɛ ole ye nnaa.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Oowo! Kafɔɔ Yaa otumi kamɛ kotososa anwuna kpile ndiki. Nle mmle kotuo kafɔɔ klekle alɛ, Yaa sɛka kalekɔ ntɔɔwa ye kamɛ kofokofoko.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Nse sientɛ owo lɛyɔ akpɛsaa nɔɔ amuu ɛɛkpakũ ayɛ oonyu leyo nɔɔ yi, lɛsalɛsaa nɔɔ kuninwii nin-yu.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Kafɔɔ nse otii wɔ ninkpe ni osie alenke nwɔ ni lɛbakpɛ ko nwɔ eelenkee nwɔ, anklee akpɛsaa nɔɔ ya suoto eetika ni disi anfũ di nnɛɛ nɔɔ, lenkeetɛ nwu n-yɔ asaa ya beefũ nii mansɛ ku bawo nɔɔ.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Otii lele ninan-yɛ mi kamaa, nwaako ɛɛtaka ayɛ mi di suoto. Otii lele kafɔɔ ninankyakaakoe busiisa kamaa, ɔsamiisa ansamiisa.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Nse ninwuna kpile ledie di otii kamɛ, ninaakyɛ ninkyi aba ya niekoso nii ninmiɛ lɛba le diasiɛ nii. Nse diɛwɛ lɛba kuninwii, ninmbuɛ alɛ, ‘Makple nsifi leyo nii le kamɛ ladie nii.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Nkpo oso ninkple ninwa, ninmanya alɛ batoofiɛ leyo nwu kamɛ nimuu, bɛɛbla ni klekle.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Ta nkpo oso, ninkple ninsifi ninaakpaa anwuna kpile akuɛnsĩ ya ninkpe osie alenke nwɔ nii, manwa, mamayie mansiɛ di otii nwu kamɛ. Di kayɛntɛkɔ, otii nwu nkpo nkpa be nfɛ ansiɛ ni, nlalaa ninlenkee nkpa kasale be aasiɛ nii.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Di obe wɔ di Yesu ntoobuɛ sɛlaa se mmle eeloo ni sɛmaa, ɔsanko onwii lafaa osie kanya baatii nwu kamɛ aabuɛ alɛ, “Suoto siyɔɔ ɔsanko wɔ nialakafɔ ni lɛmɛ aata fɔ lɛnyɛɛ, faanyɛɛfu ni!”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Ninfɛ di Yesu labuɛ alɛ, “Kafɔɔ batii ba nikonu ni Yaa ɔlaa, bɔɔbla nwu ni di suoto, di suoto siyɔɔ!”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Obe wɔ baatii dikudi labasi ni di Yesu ɔkyɛ, ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Miɛ akyɛnfɔɔle ntɔɔlalaa lo! Sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ bomiɛ alɛ banya, kafɔɔ blɔbanya dituosaa kuninwii dilenkee Yona lele le okle.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Fɛ mmle ke di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yona lale ni ɔtɛ onyu aata ni Niniwe batii, nkpo kafɔɔ di Otii Obi nwu male ɔtɛ onyu anta miɛ akyɛnfɔɔle nɛ.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Di lɛkankoyi suoto, ɔka sanko wɔ niakye ni kala kasɔ, mataka anyila ankanko miɛ akyɛnfɔɔle anlo ye lɛpɔɔ diekye aakye okpoo nɔɔ fanfa aawa alɛ ɔɔbanu Ɔka Salomo ninumbe asaa otuo. Kafɔɔ kɔtɔkɔ ye nlɛ otii wɔ ninlenke ni Salomo nkpe ninfũ.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Niniwe batii mataka manyila di lɛkankoyi nwu kamɛ mankanko ye manlo ye lɛpɔɔ. Diekye di obe wɔ di Yona latɔkɔ ma ni Yaa ɔlaa, baakyisa nkpa, baadiɛ sikpile lɛma ɔbla. Kafɔɔ nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, otii onwii nsi ye kaamɛ ninfũ alenke ni Yona!
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Otii kuonwii ninsɔ kandiɛ ayɔ akookaa ee ayɔ lɛsaa atĩi nwɔ. Kafɔɔ an-yɔ antika lɛsaa suoto, lɛɛba le dibakpa ninta ni batii ba nikobuo ni leyo.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Anu lɛfɔ nte fɛ kandiɛ diɛta suoto lɛfɔ simuu. Nse anu lɛfɔ nlɛ, ni afɔ otii omuu fankpa, kafɔɔ nse anu lɛfɔ diɛlɛ, afɔ otii omuu fansiɛ di ditunu kamɛ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Nkpo oso lolaa fanyu falɛ lɛkpa le ninsi fɔ ni kaamɛ dilaakple ditunu.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Nse lɛkpa leyii fɔ kamɛ, di lɛba lɛfɔ kuninwii diesi di ditunu kamɛ, ni afɔ otii omuu fabakpa fante klekle, fɛ mmle di kandiɛ nkpa ankpete ni di lɛsaa suoto ninkpa nii.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Di obe wɔ di Yesu laloo ni lɛkakatɛ, Farisi otii onwii lalɛɛ nwɔ alɛ awa abaleko nwɔ alesaa leeyo. Nioso aakyɛ alɛ ɔɔlaaleko nwɔ alesaa.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Diabla Farisi otii nwu ɔkpɛ obe wɔ aanya alɛ Yesu ditafoto kɔnɛɛ, di amanle lɛma kanya fiɛ aakyako ni alesaa ole.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Nkpo oso Saate nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Aye Farisi batii, minfoto sĩpũ ku abɛsibii lee kayi, kafɔɔ kamɛ lee leyii pɔ ku kayu kuɛ asaakuu ɔbla.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Biébe anu! Diele Yaa wɔ niɛbla ni asaa nwu amuu kayi niɛbla kamɛ kafɔɔ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Biyɔ lɛsaa biala ninsi di abɛsibii ku nkɔkɔɛ lee kamɛ bita bapiitɛ, ni lɛsaa lee biala makpa di afiofa lee kanya.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Biyɔɔsa, aye Farisi batii! Diekye min-yɔ alesaa lee lefosi le ku kɔba lee kamɛ sɛfa se nimpɛ ni ɔkɔnɔ nwaa ate ate minta Yaa. Kafɔɔ biesĩ lɛbɛ ɔta di osuku kanya ku Yaa lɛbɔmbɔ. Nle mmle dikpe ni biɛbla biɛkyakaa di n-ya biɔbla ni kofokofoko nɛ, dinaa alɛ biediɛ kuninwii biɛtɛ.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Biyɔɔsa, aye Farisi batii! Diekye mimbɔmbɔ nsiɛkɔ kplɛ osiɛ di nsiisakɔ lee, mimmiɛ kafɔɔ bilɛ batii batɔɔsɛɛsa ye ku dibu di akpaka.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “Biyɔɔsa, diekye bite fɛ sɛkya se mɔnɔɔnya nii, baatii nkyɛ sĩ ni di suoto, ta mananye ni oso.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Ninfɛ di kufiofa batuotɛ onwii lɛma latɔkɔ Yesu alɛ, “Saatuotɛ, nse foobuɛ nkpo, ni footufa awo kafɔɔ nɛ.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Biyɔɔsa aye basaatuotɛ kafɔɔ. Atoo ya baatii dilabafuo ni otuka, nnya minkpee min-yɔ mintukasa ma nɛ. Minsunko ma nnɛɛ kafɔɔ bilɛ biɔkyakaako ma mantuka atoo nwu nkpo.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “Biyɔɔsa, diekye mimbla sɛkya biene minta Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ. Kafɔɔ Yaa ɔlaa bauɛtɛtɛ ba mmle bawa lee nialo ma.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Aye bamu bitoofũ biekpee bilɛ, bieetuna di lɛsaa le baawa lee labla nii. Diekye baalo Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ nwu. Ni di ayee bielolaa sɛkya lɛma nwu nɛ.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Nle mmle oso di Yaa ninumbe labuɛ alɛ, ‘Makyesee Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ku batɔkyɛntɛ kaamɛ lɛma, kafɔɔ babalo bawo, mantikanko bayɛntɛle.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Nkpo oso Yaa mananfi miɛ akyɛnfɔɔle bamuu laatoko di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ba bamuu batoolo ni diɛyɔ ni di kayi ka mmle kasɔ kakyekɔ.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Diayɔ ni di obe wɔ baalo Abel diɛlase ni di Sakaria wɔ baalo ni di oleɔta akyikye ku kakleklekɔ obo. Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, Yaa mananfi miɛ akyɛnfɔɔle laatoko, ta ɔsaabla wɔ mmle fɛɛ oso.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Biyɔɔsa, aye kufiofa batuotɛ! Diekye leyo le kamɛ ninumbe nte nii, biɛsɛɛ kayoko nɔɔ biediki saafĩi. Diekye aye bamu biesĩ bilɛ biloobuo nii, biotĩi batii ba kafɔɔ nikomiɛ alɛ babuo ni osuku.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Obe wɔ di Yesu ladie ni ninfa, Farisi batii ku kufiofa batuotɛ lakyako Yesu suoto ɔlaa obuɛ ku ɔblɔ, Baakaalɛ nwɔ sɛlaa kpinwu di asaa ate ate suoto.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Diekye baatoomiɛ osuku wɔ suoto baafe mantika nwɔ ni ɔlaa di suoto alɛ ɛɛbla ni okpile.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.