João 4
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, Farisi batii lanu alɛ Yesu nfɛ kokpeesa batii Yaa ntu, basaateketetɛ nɔɔ kafɔɔ nfɛ latɔɔpɔ baatoolenkee Yohane bale.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Nwaako baabuɛ nii, Yesu omu ditakpeesa otii kuonwii Yaa ntu, kafɔɔ basaateketetɛ nɔɔ niatookpeesa batii.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Nioso obe wɔ di Yesu lanu ɔlaa wɔ baatoobuɛ nii, ninfɛ aadie di Yudea kasɔ suoto aakple aasifi Galilea nɛ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Di osuku nɔɔ nwu nkpo ɔkyɛ kamɛ, dikpe nii eefe di Samaria kasɔ suoto.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ninfɛ di Yesu lalaadu Sikar wɔ ninle ni Samaria okpoo onwii kamɛ nɛ. Okpoo nwu lɛtɛɛtɛɛ kasɔ ka di ɔwa lɛma Yakob layɔ aata ni obi nɔɔ Yosef.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ntu dibiɔ le di Yakob lakutu ni late ninfa. Obe wɔ di Yesu labadu ni ntu dibiɔ nwu nkpo nfa, ditoobuo nwɔ ni di osuku nwu nkpo ɔkyɛ kamɛ, aasiɛ ni di ɔlɔɔkɔ. Diabla fɛ kakũ lefosi abombo anyɔ kamɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Di obe nwu kamɛ Samaria ɔsanko onwii lawa alɛ ɔɔbadu ntu. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɛɛ ntu nnyi.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu basaateketetɛ nɔɔ lafe okpoo alɛ bɔɔlaaya alesaa manwako.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ninfɛ di ɔsanko nwu nkpo lakaalɛ nwɔ alɛ, “Be oso di afɔ Yuda otii fɔɔkaalɛ ami Samaria otii ntu?” Aakaalɛ nwɔ ɔlaa nwu nkpo diekye Yuda batii ku Samaria batii nimbla asaa anwii.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Nse fɛ oye faye lɛsaa le di Yaa nta ni ku otii wɔ nikɔkaalɛ fɔ alɛ tɔɔ ntu anyi nii, nse bia afɔ nitɔbakaalɛ nwɔ, anta fɔ ntu be ninta ni nkpa.”
10 Jesus respondeu:
11 Ninfɛ di ɔsanko nwu nkpo labuɛ alɛ, “Ɔnɔɔfo, ntu didusaa nnaafɔ, dibiɔ le mmle kafɔɔ lekyofo, ni ɔfɛ fabawɛ ntu be ninta ni nkpa fankyeko?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ɔwa loo Yakob niakutu dibiɔ le mmle aata wo, nnwɔɔ omu ku babi ku banankyue nɔɔ lanyi ntu di dibiɔ le mmle kamɛ. Obuɛ foobuɛ falɛ fɛɛtakakatoo falenke nwɔ ɛɛ, sɛɛ lɛ?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Otii lele nienyi ntu di dibiɔ le mmle kamɛ yi, otukɔnsɔ makple kunklee nwɔ.
13 Jesus respondeu:
14 Kafɔɔ otii lele nienyi ntu be kamatɔɔ ni yi, otukɔnsɔ dilabasinklee otii nwu nkpo diidii. Ntu nwu nkpo kamatɔɔ ni makple ntu kataakɔ di kamɛ nɔɔ nintɔɔ nkpa ntu, nintɔɔ kafɔɔ nkpa be ninnaa ni kaloo.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ninfɛ di ɔsanko nwu latɔkɔ Yesu alɛ, “Ɔnɔɔfo, ni tɛɛ ntu nwu nkpo nnwo, mmle okle di otukɔnsɔ dilabasinklee mi ni diidii. Ni namasinwa nfũ mmle kafɔɔ nlɛ kamadu ntu.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nfa nfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ faalaalɛɛ ɔsa lɛfɔ biɛwa.”
16 Jesus disse:
17 Ninfɛ di ɔsanko nwu latɔkɔ Yesu alɛ, “Nnaa kɔsa.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Nwaako feebuɛ. Diekye fatɔɔyɔ basa banɔɔ diɛbafe. Bia minko nwɔ ninsi ni nunua wɔ mmle aale fɔ kɔsa kumu kumu.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ninfɛ di ɔsanko nwu ladiki kanya alɛ, “Ɔnɔɔfo, ntɔɔnya nlɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ fale!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Awo Samaria batii yi, buye bulɛ kobokote ko mmle suoto di bawa loo latoosumu Yaa. Kafɔɔ aye Yuda batii biobuɛ bilɛ Yerusalem lete dikpe nii, beesumu Yaa.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ɔsanko, fũ ɔlaa wɔ mmle kɔtɔkɔ fɔ ni fanu. Obe kɔwa batii bamuu dilabasinwakosa asi kasɔ bata Yaa di kobokote ko mmle suoto, ee Yerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Aye Samaria batii yi, bieye lɛsaa le biosumu nii. Kafɔɔ awo Yuda batii yi, buye otii wɔ buosumu nii. Diekye, didiki yi, awo Yuda batii kamɛ diekye.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kafɔɔ obe kɔwa, obe nwu nkpo kafɔɔ ntoowo di batii ba ninsumu ni Yaa di osuku kanya, kamasumu Teete nwu di Yaa Ninwuna kamɛ ku nwaako ole kamɛ. Diekye batii ba mmle okle di Yaa komiɛ alɛ batansɔɔ nɛ.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Obe wɔ di Yaa nle ni Ninwuna oso, dikpe ni batii ba nikosumu nwɔ nii, basumu nwɔ di Ninwuna kamɛ ku nwaako ole kamɛ.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ninfɛ di ɔsanko nwu latɔkɔ Yesu alɛ, “N-ye nlɛ otii wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ manlɛɛ ni Kristo kamawa. Nse ɛɛwa yi, abatɔkɔ wo lɛsaa biala.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Ami wɔ mmle nikɔkakatɛko fɔ ni ninfũ mmle yi, ami ninle otii nwu nkpo nɛ.”
26 Então Jesus disse:
27 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, Yesu basaateketetɛ nɔɔ lakple, nioso diabla ɔkpɛ alɛ ɔɔkakatɛko ɔsanko nwu nkpo. Kafɔɔ kuonwii lɛma ditafuo ɔsanko nwu ɔkaalɛ alɛ, “Be foomiɛ” ee bakaalɛ Yesu alɛ, “Be oso fɔɔkakatɛ ko nwɔ?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ɔsanko nwu ladiɛ ditubukii nɔɔ nwu nkpo ninfa, aakple aasifi okpoo aalaatɔkɔ batii alɛ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Biwa biɛbanyu otii wɔ niɛtɔkɔ mi ni lɛsaa biala ntooyibla lɛnya ni! Sɛɛ nnwɔɔ ninle Kristo nwu nkpo?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nkpo oso batii nwu nkpo ladie di okpoo nwu nkpo kamɛ baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Di obe nwu nkpo kamɛ kafɔɔ, Yesu basaateketetɛ latootikiti nwɔ lekoto alɛ, “Saatuotɛ, bale alesaa!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nkpe alesaa male ni, minanye nii.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Nkpo oso basaateketetɛ nɔɔ lakye kasɔ baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Sɛɛ otii owo ntɔɔwako nwɔ alesaa awo eele?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Alesaa nii ninle alɛ kabla otii wɔ niekpee mi ni kɔtɔ dibiesaa, alɛ kaloo ɔkpɛ wɔ eekpee mi alɛ mabla ni ɔbla.
34 Jesus lhes declarou:
35 Aye nimbuɛ bilɛ, ‘Awɛntɛ ana kamaa, se ofiɛlɛbee ntoowo.’ Kafɔɔ kɔtɔkɔ ye nlɛ, bitakatɛsa anu bienyu kofe nwu nkpo, alesaa nwu nkpo ntɔɔsɛɛ, dikpe nii nfɛ manfiɛlɛ nya nii.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Otii wɔ nikofiɛlɛ ni yi, nnwɔɔ di Yaa nta koto, ansiisa alesaa nwu nkpo kafɔɔ anta nkpa be ninnaa ni kaloo nɛ. Nkpo oso otii wɔ nimpɛ ni ku otii wɔ ninfiɛlɛ nii yi, akyuu lɛma anyɔ manya suoto lɛyɔɔ osie kanya.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Nkpo oso ɔlaa nwu nkpo mambuɛ alɛ, ‘Otii onwii mpɛ, ɔbamba kafɔɔ nfiɛlɛ ni yi, kute nkpo.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ami yi, lekpee ye nlɛ, biakyɛ minaafiɛlɛ alesaa di nfũ minankpɛ dibuo ye nii. Batii bamba lɛbla ɔkpɛ ninfa diebuo ma. Kafɔɔ aye yi, biɔwɛ kowee di ɔkpɛ lɛma ɔbla kamɛ.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, Samaria batii kpinwu niakye ni okpoo nwu nkpo lafũ Yesu baanu. Diekye ɔsanko nwu nkpo latɔkɔ ma alɛ, “Ɛɛtɔkɔ mi lɛsaa biala ntooyibla lɛnya nii.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Nioso obe wɔ di Samaria batii nwu nkpo lawa ni Yesu nfũ yi, baatikiti nwɔ lekoto alɛ asiɛ ma diɔkyɛ, nioso aasiɛ di ɔkyɛ lɛma ayi anyɔ.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Nioso batii bamba kpinwu lakple baafũ Yesu baanu, ta sɛlaa nɔɔ se aabuɛ ni oso.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ni baatɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Butoofũ buoonu nfɛ, diele di sɛlaa se fɛɛtɔkɔ wo ni oso, diekye awo bamu loo butoonu nwɔ ɔlaa, butootofo kafɔɔ bulɛ, nwaako nnwɔɔ ninle kayi ka mmle dikitɛ.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Di Yesu lale ni ayi anyɔ ninfa, ni aadie aasifi Galilea kasɔ suoto nɛ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Nnwɔɔ omu nɔɔ aabuɛ alɛ, “Mámbu Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ kuonwii di nnwɔɔ omu nɔɔ okpoo.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kafɔɔ obe wɔ di Yesu labuo ni Galilea, batii nwu ninfa lafũ nwɔ osie kanya, diekye obe wɔ baakyɛ ni Okpi Diisi Ofe Dii kalekɔ di Yerusalem yi, baanya asaa ya amuu aabla ni ninfa.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ninfɛ di Yesu lakple aasifi Kana di Galilea kasɔ, di lɛba le ayɔ ntu aabla ni nta nɛ. Abaa ɔnɔɔfotii onwii lawɛ ninfa di Kapernaum di obi nɔɔ suɔtɔbi latoofiɛ nii.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Obe wɔ di osuɔtɔ nwu nkpo lanu alɛ Yesu ntookple di Yudea ɛɛwa ni Galilea, ni aakyɛ ɔkyɛ nɔɔ aalaatikiti nwɔ lekoto alɛ awa abayɔɔsa obi nɔɔ nwu nkpo nikoloo ni okpi ofiɛ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nse biɛ́nya sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ ku atuosaa mínfũ bianu.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ninfɛ di ɔnɔɔfotii nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Saate, lekoto wa wla fabanyu obi nii nwu mmle okle anamakpi ni.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ, obi lɛfɔ nwu nkpo mawɛ nkpa.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Obe wɔ nfɛ akyɛ di osuku oosifi ni leyo, ni baakpɛntɛ nɔɔ lawa baabakyakako nwɔ baatɔkɔ nwɔ alɛ obi lɛfɔ nwu nkpo ntɔɔtaka di ofiɛ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ninfɛ aakaalɛ ma alɛ ɔmɛmbe kamɛ aataka di ofiɛ? Ninfɛ baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kɔsa kakũ olomu onwii kamɛ di lɛwɔɔfɔ ofiɛ nwu nkpo layɔɔ nwɔ.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ninfɛ di obisɔ nwu nkpo ote lanyuma alɛ, di obe nwu nkpo kamɛ tutuutu di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi lɛfɔ nwu nkpo mawɛ nkpa.” Nkpo oso ɔnɔɔfotii wɔ mmle ku leyo nɔɔ kamɛ batii bamuu lafũ Yesu baanu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Nle mmle niale ɔkpɛ wɔ niabla ni ɔkpɛ nyɔɔfa di Yesu labla ni di obe wɔ aakye Yudea aawa ni Galilea kasɔ nɛ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.