João 4
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA
1 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, Farisi batii lanu alɛ Yesu nfɛ kokpeesa batii Yaa ntu, basaateketetɛ nɔɔ kafɔɔ nfɛ latɔɔpɔ baatoolenkee Yohane bale.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Nwaako baabuɛ nii, Yesu omu ditakpeesa otii kuonwii Yaa ntu, kafɔɔ basaateketetɛ nɔɔ niatookpeesa batii.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Nioso obe wɔ di Yesu lanu ɔlaa wɔ baatoobuɛ nii, ninfɛ aadie di Yudea kasɔ suoto aakple aasifi Galilea nɛ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Di osuku nɔɔ nwu nkpo ɔkyɛ kamɛ, dikpe nii eefe di Samaria kasɔ suoto.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ninfɛ di Yesu lalaadu Sikar wɔ ninle ni Samaria okpoo onwii kamɛ nɛ. Okpoo nwu lɛtɛɛtɛɛ kasɔ ka di ɔwa lɛma Yakob layɔ aata ni obi nɔɔ Yosef.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ntu dibiɔ le di Yakob lakutu ni late ninfa. Obe wɔ di Yesu labadu ni ntu dibiɔ nwu nkpo nfa, ditoobuo nwɔ ni di osuku nwu nkpo ɔkyɛ kamɛ, aasiɛ ni di ɔlɔɔkɔ. Diabla fɛ kakũ lefosi abombo anyɔ kamɛ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Di obe nwu kamɛ Samaria ɔsanko onwii lawa alɛ ɔɔbadu ntu. Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɛɛ ntu nnyi.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu basaateketetɛ nɔɔ lafe okpoo alɛ bɔɔlaaya alesaa manwako.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ninfɛ di ɔsanko nwu nkpo lakaalɛ nwɔ alɛ, “Be oso di afɔ Yuda otii fɔɔkaalɛ ami Samaria otii ntu?” Aakaalɛ nwɔ ɔlaa nwu nkpo diekye Yuda batii ku Samaria batii nimbla asaa anwii.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Nse fɛ oye faye lɛsaa le di Yaa nta ni ku otii wɔ nikɔkaalɛ fɔ alɛ tɔɔ ntu anyi nii, nse bia afɔ nitɔbakaalɛ nwɔ, anta fɔ ntu be ninta ni nkpa.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ninfɛ di ɔsanko nwu nkpo labuɛ alɛ, “Ɔnɔɔfo, ntu didusaa nnaafɔ, dibiɔ le mmle kafɔɔ lekyofo, ni ɔfɛ fabawɛ ntu be ninta ni nkpa fankyeko?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ɔwa loo Yakob niakutu dibiɔ le mmle aata wo, nnwɔɔ omu ku babi ku banankyue nɔɔ lanyi ntu di dibiɔ le mmle kamɛ. Obuɛ foobuɛ falɛ fɛɛtakakatoo falenke nwɔ ɛɛ, sɛɛ lɛ?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Otii lele nienyi ntu di dibiɔ le mmle kamɛ yi, otukɔnsɔ makple kunklee nwɔ.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Kafɔɔ otii lele nienyi ntu be kamatɔɔ ni yi, otukɔnsɔ dilabasinklee otii nwu nkpo diidii. Ntu nwu nkpo kamatɔɔ ni makple ntu kataakɔ di kamɛ nɔɔ nintɔɔ nkpa ntu, nintɔɔ kafɔɔ nkpa be ninnaa ni kaloo.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ninfɛ di ɔsanko nwu latɔkɔ Yesu alɛ, “Ɔnɔɔfo, ni tɛɛ ntu nwu nkpo nnwo, mmle okle di otukɔnsɔ dilabasinklee mi ni diidii. Ni namasinwa nfũ mmle kafɔɔ nlɛ kamadu ntu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nfa nfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ faalaalɛɛ ɔsa lɛfɔ biɛwa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ninfɛ di ɔsanko nwu latɔkɔ Yesu alɛ, “Nnaa kɔsa.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Nwaako feebuɛ. Diekye fatɔɔyɔ basa banɔɔ diɛbafe. Bia minko nwɔ ninsi ni nunua wɔ mmle aale fɔ kɔsa kumu kumu.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ninfɛ di ɔsanko nwu ladiki kanya alɛ, “Ɔnɔɔfo, ntɔɔnya nlɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ fale!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Awo Samaria batii yi, buye bulɛ kobokote ko mmle suoto di bawa loo latoosumu Yaa. Kafɔɔ aye Yuda batii biobuɛ bilɛ Yerusalem lete dikpe nii, beesumu Yaa.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ɔsanko, fũ ɔlaa wɔ mmle kɔtɔkɔ fɔ ni fanu. Obe kɔwa batii bamuu dilabasinwakosa asi kasɔ bata Yaa di kobokote ko mmle suoto, ee Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Aye Samaria batii yi, bieye lɛsaa le biosumu nii. Kafɔɔ awo Yuda batii yi, buye otii wɔ buosumu nii. Diekye, didiki yi, awo Yuda batii kamɛ diekye.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Kafɔɔ obe kɔwa, obe nwu nkpo kafɔɔ ntoowo di batii ba ninsumu ni Yaa di osuku kanya, kamasumu Teete nwu di Yaa Ninwuna kamɛ ku nwaako ole kamɛ. Diekye batii ba mmle okle di Yaa komiɛ alɛ batansɔɔ nɛ.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Obe wɔ di Yaa nle ni Ninwuna oso, dikpe ni batii ba nikosumu nwɔ nii, basumu nwɔ di Ninwuna kamɛ ku nwaako ole kamɛ.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ninfɛ di ɔsanko nwu latɔkɔ Yesu alɛ, “N-ye nlɛ otii wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ manlɛɛ ni Kristo kamawa. Nse ɛɛwa yi, abatɔkɔ wo lɛsaa biala.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Ami wɔ mmle nikɔkakatɛko fɔ ni ninfũ mmle yi, ami ninle otii nwu nkpo nɛ.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, Yesu basaateketetɛ nɔɔ lakple, nioso diabla ɔkpɛ alɛ ɔɔkakatɛko ɔsanko nwu nkpo. Kafɔɔ kuonwii lɛma ditafuo ɔsanko nwu ɔkaalɛ alɛ, “Be foomiɛ” ee bakaalɛ Yesu alɛ, “Be oso fɔɔkakatɛ ko nwɔ?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ɔsanko nwu ladiɛ ditubukii nɔɔ nwu nkpo ninfa, aakple aasifi okpoo aalaatɔkɔ batii alɛ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Biwa biɛbanyu otii wɔ niɛtɔkɔ mi ni lɛsaa biala ntooyibla lɛnya ni! Sɛɛ nnwɔɔ ninle Kristo nwu nkpo?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Nkpo oso batii nwu nkpo ladie di okpoo nwu nkpo kamɛ baakyɛ alɛ bɔɔlaanyu Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Di obe nwu nkpo kamɛ kafɔɔ, Yesu basaateketetɛ latootikiti nwɔ lekoto alɛ, “Saatuotɛ, bale alesaa!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nkpe alesaa male ni, minanye nii.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Nkpo oso basaateketetɛ nɔɔ lakye kasɔ baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Sɛɛ otii owo ntɔɔwako nwɔ alesaa awo eele?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Alesaa nii ninle alɛ kabla otii wɔ niekpee mi ni kɔtɔ dibiesaa, alɛ kaloo ɔkpɛ wɔ eekpee mi alɛ mabla ni ɔbla.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Aye nimbuɛ bilɛ, ‘Awɛntɛ ana kamaa, se ofiɛlɛbee ntoowo.’ Kafɔɔ kɔtɔkɔ ye nlɛ, bitakatɛsa anu bienyu kofe nwu nkpo, alesaa nwu nkpo ntɔɔsɛɛ, dikpe nii nfɛ manfiɛlɛ nya nii.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Otii wɔ nikofiɛlɛ ni yi, nnwɔɔ di Yaa nta koto, ansiisa alesaa nwu nkpo kafɔɔ anta nkpa be ninnaa ni kaloo nɛ. Nkpo oso otii wɔ nimpɛ ni ku otii wɔ ninfiɛlɛ nii yi, akyuu lɛma anyɔ manya suoto lɛyɔɔ osie kanya.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Nkpo oso ɔlaa nwu nkpo mambuɛ alɛ, ‘Otii onwii mpɛ, ɔbamba kafɔɔ nfiɛlɛ ni yi, kute nkpo.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ami yi, lekpee ye nlɛ, biakyɛ minaafiɛlɛ alesaa di nfũ minankpɛ dibuo ye nii. Batii bamba lɛbla ɔkpɛ ninfa diebuo ma. Kafɔɔ aye yi, biɔwɛ kowee di ɔkpɛ lɛma ɔbla kamɛ.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, Samaria batii kpinwu niakye ni okpoo nwu nkpo lafũ Yesu baanu. Diekye ɔsanko nwu nkpo latɔkɔ ma alɛ, “Ɛɛtɔkɔ mi lɛsaa biala ntooyibla lɛnya nii.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nioso obe wɔ di Samaria batii nwu nkpo lawa ni Yesu nfũ yi, baatikiti nwɔ lekoto alɛ asiɛ ma diɔkyɛ, nioso aasiɛ di ɔkyɛ lɛma ayi anyɔ.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nioso batii bamba kpinwu lakple baafũ Yesu baanu, ta sɛlaa nɔɔ se aabuɛ ni oso.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ni baatɔkɔ ɔsanko nwu alɛ, “Butoofũ buoonu nfɛ, diele di sɛlaa se fɛɛtɔkɔ wo ni oso, diekye awo bamu loo butoonu nwɔ ɔlaa, butootofo kafɔɔ bulɛ, nwaako nnwɔɔ ninle kayi ka mmle dikitɛ.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Di Yesu lale ni ayi anyɔ ninfa, ni aadie aasifi Galilea kasɔ suoto nɛ.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Nnwɔɔ omu nɔɔ aabuɛ alɛ, “Mámbu Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ kuonwii di nnwɔɔ omu nɔɔ okpoo.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Kafɔɔ obe wɔ di Yesu labuo ni Galilea, batii nwu ninfa lafũ nwɔ osie kanya, diekye obe wɔ baakyɛ ni Okpi Diisi Ofe Dii kalekɔ di Yerusalem yi, baanya asaa ya amuu aabla ni ninfa.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ninfɛ di Yesu lakple aasifi Kana di Galilea kasɔ, di lɛba le ayɔ ntu aabla ni nta nɛ. Abaa ɔnɔɔfotii onwii lawɛ ninfa di Kapernaum di obi nɔɔ suɔtɔbi latoofiɛ nii.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Obe wɔ di osuɔtɔ nwu nkpo lanu alɛ Yesu ntookple di Yudea ɛɛwa ni Galilea, ni aakyɛ ɔkyɛ nɔɔ aalaatikiti nwɔ lekoto alɛ awa abayɔɔsa obi nɔɔ nwu nkpo nikoloo ni okpi ofiɛ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nse biɛ́nya sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ ku atuosaa mínfũ bianu.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ninfɛ di ɔnɔɔfotii nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Saate, lekoto wa wla fabanyu obi nii nwu mmle okle anamakpi ni.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ, obi lɛfɔ nwu nkpo mawɛ nkpa.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Obe wɔ nfɛ akyɛ di osuku oosifi ni leyo, ni baakpɛntɛ nɔɔ lawa baabakyakako nwɔ baatɔkɔ nwɔ alɛ obi lɛfɔ nwu nkpo ntɔɔtaka di ofiɛ.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ninfɛ aakaalɛ ma alɛ ɔmɛmbe kamɛ aataka di ofiɛ? Ninfɛ baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kɔsa kakũ olomu onwii kamɛ di lɛwɔɔfɔ ofiɛ nwu nkpo layɔɔ nwɔ.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ninfɛ di obisɔ nwu nkpo ote lanyuma alɛ, di obe nwu nkpo kamɛ tutuutu di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obi lɛfɔ nwu nkpo mawɛ nkpa.” Nkpo oso ɔnɔɔfotii wɔ mmle ku leyo nɔɔ kamɛ batii bamuu lafũ Yesu baanu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nle mmle niale ɔkpɛ wɔ niabla ni ɔkpɛ nyɔɔfa di Yesu labla ni di obe wɔ aakye Yudea aawa ni Galilea kasɔ nɛ.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.