João 20

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɔsida kolesɛtũ di obe wɔ kaayi diikpa nii, Maria Magdalene lakyɛ ɔkya nwu katũ, ni aalaanya alɛ difuɔ le baayɔ baatĩi ni ɔkya nwu kanya baamunusa ni baakyisa.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ninfɛ aatoso aasifi Simon Petro ku saateketetɛ wɔ di Yesu mbɔmbɔ ni nfũ nɛ. Ni aalaatɔkɔ ma alɛ, “Batii bawo lɛkyɛ bɛɛlaaklee Saate nwu beediki di ɔkya kamɛ, buoye nfũ kafɔɔ bɛɛyɔ nwɔ bɛɛlaatɛ nii!”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Ninfɛ di Petro ku saateketetɛ bamba nwu nkpo ladie baatoofe ɔkya nwu katũ nɛ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Akyuu lɛma anyɔ baatootoso kafɔɔ, saateketetɛ bamba nwu nkpo latoso aalaafe Petro, aaka nwɔ ɔkya nwu nkpo katũ ɔlaadu.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Aawakasɔ aakɛnsa aanyu ɔkya nwu nkpo kamɛ, aanya abula fututu nwu, kafɔɔ atabuo di ɔkya nwu kamɛ.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Simon Petro latikanko nwɔ di nkpaamaa aabadu nfa, ni aafe nwɔ aabuo di ɔkya nwu nkpo kamɛ, ni aanya abula fututu nwu nkpo niate ni ninfa nɛ.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Dibula le baayɔ baanii ni Yesu disi late ninfa. Kafɔɔ ditate di abula fututu nwu nkpo ɔlɔɔkɔ. Nni baakatu ni baatɛ lete di ɔlɔɔkɔ.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ninfɛ di saateketetɛ wɔ niakasa ni ɔkya nwu nkpo katũ odu kafɔɔ labuo di ɔkya nwu kamɛ nɛ. Aanya akookaasaa nwu nkpo okle, ni aafũ aanu nɛ.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Diekye di obe nwu kamɛ yi, bayinu Yaa ɔlaa wɔ niabuɛ alɛ dikpe ni Yesu lekple ɛɛtaka eekye ni kukpi kamɛ kasɔ.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ninfɛ di basaateketetɛ nwu nkpo lakple baasifi ayo lɛma nɛ.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Maria layila di ɔkya nwu kotoko aatoowi kaku. Obe wɔ aatoowi ni nkpo, ni aawakasɔ alɛ oonyu ɔkya nwu kamɛ nɛ.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Ninfɛ aanya Yaa batɔkyɛntɛ banyɔ lakpee asaa fututu, baasiɛ ninfũ baayɔ Yesu baatɛ ni nɛ. Onwii lasiɛ di lɛkantosi nɔɔ, ɔnyɔɔfa kafɔɔ lasiɛ di nkpaalɔ nɔɔ.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ninfɛ baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔsanko, be oso foowi kaku?”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Obe wɔ aabuɛ ɔlaa nwɔ mmle aaloo nii, ninfɛ aamunikĩi aanyu sɛmaa nɛ, ni aanya alɛ Yesu n-yɛ, kafɔɔ atatofo alɛ Yesu diale.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔsanko, be oso foowi kaku? Owe foowolaa?”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Nfa nfɛ di Yesu lalɛɛ nwɔ alɛ, “Maria!”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛ mi ɔkpanko, diekye ninkple nsifi Teete nwu nfũ di osi. Kafɔɔ tɔɔkyɛ babiloo nfũ faalaatɔkɔ ma falɛ, kokple nsifi Teemi ku Yaa nii nfũ di osi. Ale ni aye kafɔɔ Teeye ku Yaa lee.”
17 Jesus continuou:
18 Nkpo oso, Maria Magdalene lakyɛ aalaatɔkɔ basaateketetɛ nwu nkpo alɛ atɔɔnya Saate nwu. Ni aatɔkɔ ma sɛlaa se simuu di Yesu latɔkɔ nwɔ ni nɛ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Di Kɔsida nwu nkpo kɔtɔɔfɔ yi, basaateketetɛ nwu lasi dikudi di leyo ninwii kamɛ, baasɛɛ leyo nwu ta baatɔɔyɛkɛ ni Yuda batii batunletɛ nwu nkpo oso. Nfanwu, ninfɛ di Yesu lawa aabayila ma nintɛɛ nɛ. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Atoko ɔkyɛ ole disiɛko ye.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Obe wɔ aabuɛ ɔlaa nwu nkpo aaloo nii, ni aatuo ma nnɛɛ ku ɔfankyi nɔɔ nɛ. Ni di suoto lɛyɔɔ layii basaateketetɛ nwu kamɛ pɔ di obe wɔ baanyɔɔ ni nɛ.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Nni nkpo sɛmaa, Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Atoko ɔkyɛ ole disiɛko ye. Fɛ mmle okle di Teete lekpee mi ni kɔtɔ, nkpo okle di ami kafɔɔ kokpee ye nɛ.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Ninfɛ aanwuna aakpete ma di suoto aatɔkɔ ma alɛ, “Bifũ Ninwuna Klekle nwu nkpo.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Nse biɛyɔ batii sikpile biɛkyɛ ma yi, ni Yaa kafɔɔ ntɔɔyɔ ɛɛkyɛ ma. Nse biɛɛyɔ bikyɛ ma yi, ni Yaa kafɔɔ diɛyɔ akyɛ ma.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Di obe wɔ kamɛ di Yesu lawa ma ni ɔkyɛ yi, basaateketetɛ lefosi banyɔ nwu nkpo onwii wɔ baatɔɔlɛɛ ni Toma, mankple manlɛɛ nwɔ ni Lɛtabi, ditawɛ ma kaamɛ.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Nkpo oso obe wɔ aawa nii, basaateketetɛ nwu nkpo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Butɔɔnya Saate nwu!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Nnanwɔkyi onwii sɛmaa, basaateketetɛ ba mmle lakple baasi leeyo kamɛ, nni nkpo Toma nfɛ lasiɛ ma kaamɛ. Baasɛɛ leyo nwu nkpo, kafɔɔ Yesu lawa aabayila ma nintɛɛ, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Atoko ɔkyɛ ole disiɛko ye.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Ninfɛ aatɔkɔ Toma alɛ, “Bayɔ lɛnɛɛ lɛfɔ fakpee ninfũ, faanyu mi nnɛɛ kamɛ. Faayɔ kɔnɛɛ lɛfɔ fakpanko mi ɔfankyi nwu. Diɛ ɔtanfũ onu lɛfɔ nwu nkpo, faafũ fanu!”
27 E logo disse a Tomé:
28 Ninfɛ di Toma ladiki kanya aabuɛ alɛ, “Saate nii ku Yaa nii!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Ta fɛɛnyɛɛ ni oso feefũ feenu. Babakusɛkusɛsa batii ba ninanyɛɛ ni fiɛ beefũ beenu nii!”
29 Jesus lhe disse:
30 Yesu lakple aabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu di basaateketetɛ nɔɔ anu, kafɔɔ baakpana bakpee di kukũ ko mmle kamɛ.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Kafɔɔ bɛɛkpana n-ya mmle bɛɛtɛ alɛ biafuo ofũ onu bilɛ Yesu ninle Kristo nwu nkpo, Yaa Obi nwu nkpo. Di nnwɔɔ ofũ onu wɔ mmle kamɛ yi, bibawɛ nkpa.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.