João 11

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Lasaro lakye okpoo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Betania, latoofiɛ. Babilɛma sankobi banyɔ banwii niale ni Maria ku Marta kafɔɔ lasiɛ di okpoo nwu nkpo kamɛ.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maria wɔ mmle niale otii wɔ niayɔ nɔnyi kɔnɔnkɔnɔ aakpete ni di Saate nkpaatũ aayɔ disi sinwini nɔɔ aasunsũ ni nɛ. Obilɛma suɔtɔbi niale Lasaro wɔ niatoofiɛ ni nɛ.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Babilɛma sankobi nwu nkpo latika Yesu kanya alɛ, “Saate, siɛwo lɛfɔ bɔmbɔtɛ kofiɛ.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Obe wɔ di Yesu lanu ni kanya ka mmle, aabuɛ alɛ, “Lasaro ofiɛ wɔ mmle dilabale nwɔ kukpi kaloo. Kafɔɔ nle mmle lɛwa kaanya alɛ baayɔ mantakatɛsaa Yaa leyooto katoo. Diefe ni di nle mmle kamɛ kafɔɔ, baayɔ mantakatɛsa Yaa Obi nwu nkpo katoo.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesu labɔmbɔ Marta ku obilɛma sankobi ku Lasaro osie kanya.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Kafɔɔ aafũ kanya alɛ Lasaro kofiɛ nii, aasiɛ ninfũ aawɛ ni ayi anyɔ aakyakaa.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Nni nkpo sɛmaa, ni aatɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bita bukple busifi Yudea nfɛ.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo ladiki kanya alɛ, “Saatuotɛ, kɔsanklo ko mmle di Yuda batii nwu nkpo ninfa lamiɛ alɛ bɔɔsafɔ fɔ afuɔ! Ni fookple fammiɛ falɛ fɔɔkyɛ nfa nɛ?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Diele lefosi ambombo anyɔ ninsi di dii kufĩ kamɛ? Nse otii nkyɛ di dii kamɛ diɛkpa ni oso yi, ántuula. Diekye kayi lɛkpa ntɔɔ antɔɔnya.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kafɔɔ nse akyɛ ku kakyɛ yi, antuula. Diekye, lɛkpa nsinnaa.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Obe wɔ di Yesu labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, aakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Siɛwo loo Lasaro kɔkyɔsĩi, kafɔɔ makyɛ naasɛnkɛsa nwɔ.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ ladiki kanya alɛ, “Saate, nse ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi yi, ni dibayɔɔ nwɔ.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ɔlaa wɔ di Yesu latobuɛ ninle alɛ Lasaro ntookpi, kafɔɔ basaateketetɛ lanyu alɛ sɛkyɔsĩ fukuti suoto aatɔɔkakatɛ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Nioso Yesu latɔkɔ ma aatikiti alɛ, “Lasaro ntookpi.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Kafɔɔ, aye oso, dilɛ alɛ ntawɛ ninfa fiɛ aakpi, ta mmle okle biafũ mi minnu nii. Bita bukyɛ ɔkyɛ nɔɔ.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ninfɛ di Toma wɔ bɔɔlɛɛni Lɛtabi latɔkɔ basaateketetɛ wo nɔɔ alɛ, “Bita awo kafɔɔ bukyɛ ku Saatuotɛ buɔlaakpi ku nnwɔɔ.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Obe wɔ di Yesu lakyɛ aalaabuo nii, aanu alɛ dii nwu nkpo niale dii naafa baakookaa ni Lasaro nɛ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Diedie ni di Betania diesifi ni Yerusalem, ditakyo. Lekyo kate fɛ akɔ anyɔ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Nioso Yuda batii kpinwu lakyɛ alɛ bɔɔlaakpee Maria ku Marta kɔnɛɛ kaafutu, ta obilɛma suɔtɔbi nwu nkpo kukpi oso.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Obe wɔ di Marta lanu alɛ Yesu nfɛ kɔwa nii, ni aadie aalaakyako nwɔ nɛ. Kafɔɔ Maria lasiɛ leeyo.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ninfɛ di Marta latɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ se obiloo diekpi!
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Kafɔɔ bia nle n-ye nlɛ, lɛsaa lele fɛɛkaalɛ Yaa, ababla anta fɔ.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obilee mataka ansiɛ nkpa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ninfɛ di Marta ladiki kanya alɛ, “N-ye nlɛ abakple antaka di obe wɔ baakpi makple mantaka ni di Dii Yɛntɛle nwu nkpo suoto.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle otii wɔ nintakatɛsa ni baakpi nta ma ni nkpa nɛ. Otii lele niefũ mi eenu, kuntɛ eekpi, abasiɛ nkpa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Otii lele kafɔɔ ninkpe nkpa eefũ mi eenu yi, diidii kafɔɔ ɔlɔbakpi. Feefũ nle mmle feenu?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Obe wɔ di Yesu lakaalɛ nwɔ ni nkpo, ni di Marta ladiki kanya alɛ, “Yii, Saate, lefũ lenu nlɛ afɔ ninle Kristo, Yaa Obi wɔ beebuɛ bɛɛtɛ ni kofokofoko alɛ abawa ni kayi nɛ.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Obe wɔ di Marta labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakple aasifi aalaalɛɛ obilɛma Maria buɛɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ ntɔbabuo, ɔɔkaalɛ fɔ disi kafɔɔ.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Obe wɔ di Maria lanu ni ɔlaa wɔ mmle, ni aapɛsɛwa aadie aalaakyakako nwɔ nɛ.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu lakple aayila di lɛba le di Marta lakyɛ aalaakyakako nwɔ nii. Diekye ayibuo kakpayotũ nwu kamɛ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Obe wɔ di Yuda batii ba niawɛ ni leeyo ku Maria baatookpee nwɔ ni kɔnɛɛ kaafutu lanya alɛ aataka wla aadie nii, baatikanko nwɔ. Diekye baanyu alɛ, ɔkya katũ oofe, aanaawi kaku.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Obe wɔ di Maria lalaadu ni lɛba le di Yesu layila ni, aanyɔɔ nii, nfanwu, ni aapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ aabuɛ alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ nse obiloo diekpi!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Obe wɔ di Yesu lanya mmle okle di Maria latoowi ni ku mmle okle di Yuda batii ba kafɔɔ niatikanko nwɔ ni latoowi ko nwɔ nii, diakpanko nwɔ otu, ni aabla hũ di suoto nɔɔ kamɛ nɛ.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ni aakaalɛ alɛ, “Ɔfɛ biakookaa nwɔ?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ninfɛ di Yesu lawi nɛ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ninfɛ di Yuda batii nwu nkpo labuɛ alɛ, “Binyu mmle okle ambɔmbɔ nwɔ ni lo!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kafɔɔ batii bawo kaamɛ lɛma labuɛ alɛ, “Aatikiti numbiɛtɛ anu. Ni be oso nfɛ atafuo ɔbla alɛ, Lasaro atankpi?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Diakple diakpanko Yesu di otu osie kanya, ni aakyɛ aalaadu ɔkya nwu niale ni ofuɔntuu, baayɔ difuɔ baatĩi ni kanya nɛ.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bikyisa difuɔ nwu di ɔkya nwu nkpo kanya.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ Marta alɛ, “Nintɔkɔfɔ nlɛ nse feefũ feenu, fabanya Yaa osie wɔ ninkpe nwɔ ni?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ni baatii nwu nkpo lakyisa difuɔ nwu nkpo di ɔkya nwu kanya nɛ. Ninfɛ di Yesu latakatɛsa anu aanyu osi ni aabuɛ alɛ, “Teete, kɔpɛ fɔ sɛfa alɛ nse lɛlɛɛ fɔ fantuna mi.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 N-ye nlɛ obe lele fantuna mi. Kafɔɔ kobuɛ ɔlaa wɔ mmle ta batii ba mmle nin-yɛ ni ninfũ oso, alɛ baatofo alɛ afɔ niekpee mi.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Obe wɔ aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Lasaro yee, die fawa!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nfanwu, ni aadie aawa nɛ. Akookaasaa ya baakookaa nwɔ ni lamimini nwɔ nnɛɛ ku nkpaa. Dibula le kafɔɔ baayɔ baamiminisa nwɔ anu latĩi nwɔ anu.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Obe wɔ di Yuda batii ba niawa ni Maria nfũ lanya lɛsaa le di Yesu labla nii, kpinwu lafũ nwɔ baanu.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kafɔɔ bawo lasifi Farisi batii nfũ baalaatɔkɔ ma lɛsaa le di Yesu labla nii.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Nkpo oso Farisi batii ku olebatatɛ banɔɔfo lakyaka ku Yuda batii batunletɛ ni baakaalɛ bawo alɛ, “Lɛ buɔbla? Diekye osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Nse buodiɛ nwɔ ɛɛkyɛ sitũ mmle okle yi, ni otii biala kamafũ nwɔ anu. Ni Roma batunletɛ mataka wo di suoto mamabiɛ Yaa Olekatakɔ loo ka mmle, ku Kale loo kamuu!”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ni di onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Kaiafa, aale ni Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu kamɛ latɔkɔ ma alɛ, “Lɛsɔnu lee lekyo lo!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Bieye bilɛ dilɛ dilenke alɛ otii onwii kakpi di kale kamuu disi alɛ batii bamuu kawɔɔ ni ɛɛ, sɛɛ lɛ?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Nwaako baabuɛ nii, atabuɛ ɔlaa wɔ mmle di nnwɔɔ omu nɔɔ suoto nɔɔ kamɛ. Kafɔɔ fɛ mmle aale Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu nkpo kamɛ yi, ni aabuɛ ɔlaa aatɛ alɛ Yesu kɔwa ɔbakpi di Yuda batii bamuu disi nɛ.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Diele kafɔɔ alɛ aakpi di lete lɛma disi. Kafɔɔ alɛ aasiisa Yaa babi ba niɛsasami ni di kayi ka mmle aba aba ambla ma onwii.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Dieyɔ di dii nwu nkpo diasifi nii, ni di Yuda batii batunletɛ lakyako osuku omiɛ alɛ boolo Yesu nɛ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ta nle mmle oso, Yesu ditasinfuo ɔkyɛ otoofe di Yuda batii kamɛ lɛɛkpaka. Nkpo oso aadie ku basaateketetɛ nɔɔ baalaasiɛ di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Efraim, diɛtɛɛtɛɛ ni ɔfaafuu kamɛ.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yuda batii Okpi Diisi Ofe Dii olebee ntɔɔtɛɛtɛɛ. Nioso batii kpinwu lakye kaasɔ nwu nkpo aba aba baakyɛ Yerusalem alɛ bɔɔlaabla suoto okleklesa ɔsaabla fiɛ di dii nwu nkpo olebee nwo.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Obe wɔ baasi ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo baatoowolaa Yesu, baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Lɛ biɛɛnya, sɛɛ alabafuo dii le mmle nwu nkpo kalekɔ ɔwaɛ?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ni di olebatatɛ banɔɔfo ku Farisi batii lata letofo alɛ, nse otii owo n-ye nfũ di Yesu nkpe nii, aawa ababuɛ baakyɛ baalaamufũ nwɔ.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.