João 11

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Lasaro lakye okpoo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Betania, latoofiɛ. Babilɛma sankobi banyɔ banwii niale ni Maria ku Marta kafɔɔ lasiɛ di okpoo nwu nkpo kamɛ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maria wɔ mmle niale otii wɔ niayɔ nɔnyi kɔnɔnkɔnɔ aakpete ni di Saate nkpaatũ aayɔ disi sinwini nɔɔ aasunsũ ni nɛ. Obilɛma suɔtɔbi niale Lasaro wɔ niatoofiɛ ni nɛ.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Babilɛma sankobi nwu nkpo latika Yesu kanya alɛ, “Saate, siɛwo lɛfɔ bɔmbɔtɛ kofiɛ.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Obe wɔ di Yesu lanu ni kanya ka mmle, aabuɛ alɛ, “Lasaro ofiɛ wɔ mmle dilabale nwɔ kukpi kaloo. Kafɔɔ nle mmle lɛwa kaanya alɛ baayɔ mantakatɛsaa Yaa leyooto katoo. Diefe ni di nle mmle kamɛ kafɔɔ, baayɔ mantakatɛsa Yaa Obi nwu nkpo katoo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yesu labɔmbɔ Marta ku obilɛma sankobi ku Lasaro osie kanya.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Kafɔɔ aafũ kanya alɛ Lasaro kofiɛ nii, aasiɛ ninfũ aawɛ ni ayi anyɔ aakyakaa.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Nni nkpo sɛmaa, ni aatɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bita bukple busifi Yudea nfɛ.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo ladiki kanya alɛ, “Saatuotɛ, kɔsanklo ko mmle di Yuda batii nwu nkpo ninfa lamiɛ alɛ bɔɔsafɔ fɔ afuɔ! Ni fookple fammiɛ falɛ fɔɔkyɛ nfa nɛ?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Diele lefosi ambombo anyɔ ninsi di dii kufĩ kamɛ? Nse otii nkyɛ di dii kamɛ diɛkpa ni oso yi, ántuula. Diekye kayi lɛkpa ntɔɔ antɔɔnya.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Kafɔɔ nse akyɛ ku kakyɛ yi, antuula. Diekye, lɛkpa nsinnaa.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Obe wɔ di Yesu labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, aakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Siɛwo loo Lasaro kɔkyɔsĩi, kafɔɔ makyɛ naasɛnkɛsa nwɔ.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ ladiki kanya alɛ, “Saate, nse ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi yi, ni dibayɔɔ nwɔ.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ɔlaa wɔ di Yesu latobuɛ ninle alɛ Lasaro ntookpi, kafɔɔ basaateketetɛ lanyu alɛ sɛkyɔsĩ fukuti suoto aatɔɔkakatɛ.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Nioso Yesu latɔkɔ ma aatikiti alɛ, “Lasaro ntookpi.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Kafɔɔ, aye oso, dilɛ alɛ ntawɛ ninfa fiɛ aakpi, ta mmle okle biafũ mi minnu nii. Bita bukyɛ ɔkyɛ nɔɔ.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Ninfɛ di Toma wɔ bɔɔlɛɛni Lɛtabi latɔkɔ basaateketetɛ wo nɔɔ alɛ, “Bita awo kafɔɔ bukyɛ ku Saatuotɛ buɔlaakpi ku nnwɔɔ.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Obe wɔ di Yesu lakyɛ aalaabuo nii, aanu alɛ dii nwu nkpo niale dii naafa baakookaa ni Lasaro nɛ.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Diedie ni di Betania diesifi ni Yerusalem, ditakyo. Lekyo kate fɛ akɔ anyɔ.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nioso Yuda batii kpinwu lakyɛ alɛ bɔɔlaakpee Maria ku Marta kɔnɛɛ kaafutu, ta obilɛma suɔtɔbi nwu nkpo kukpi oso.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Obe wɔ di Marta lanu alɛ Yesu nfɛ kɔwa nii, ni aadie aalaakyako nwɔ nɛ. Kafɔɔ Maria lasiɛ leeyo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ninfɛ di Marta latɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ se obiloo diekpi!
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kafɔɔ bia nle n-ye nlɛ, lɛsaa lele fɛɛkaalɛ Yaa, ababla anta fɔ.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obilee mataka ansiɛ nkpa.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ninfɛ di Marta ladiki kanya alɛ, “N-ye nlɛ abakple antaka di obe wɔ baakpi makple mantaka ni di Dii Yɛntɛle nwu nkpo suoto.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle otii wɔ nintakatɛsa ni baakpi nta ma ni nkpa nɛ. Otii lele niefũ mi eenu, kuntɛ eekpi, abasiɛ nkpa.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Otii lele kafɔɔ ninkpe nkpa eefũ mi eenu yi, diidii kafɔɔ ɔlɔbakpi. Feefũ nle mmle feenu?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Obe wɔ di Yesu lakaalɛ nwɔ ni nkpo, ni di Marta ladiki kanya alɛ, “Yii, Saate, lefũ lenu nlɛ afɔ ninle Kristo, Yaa Obi wɔ beebuɛ bɛɛtɛ ni kofokofoko alɛ abawa ni kayi nɛ.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Obe wɔ di Marta labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakple aasifi aalaalɛɛ obilɛma Maria buɛɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ ntɔbabuo, ɔɔkaalɛ fɔ disi kafɔɔ.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Obe wɔ di Maria lanu ni ɔlaa wɔ mmle, ni aapɛsɛwa aadie aalaakyakako nwɔ nɛ.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu lakple aayila di lɛba le di Marta lakyɛ aalaakyakako nwɔ nii. Diekye ayibuo kakpayotũ nwu kamɛ.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Obe wɔ di Yuda batii ba niawɛ ni leeyo ku Maria baatookpee nwɔ ni kɔnɛɛ kaafutu lanya alɛ aataka wla aadie nii, baatikanko nwɔ. Diekye baanyu alɛ, ɔkya katũ oofe, aanaawi kaku.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Obe wɔ di Maria lalaadu ni lɛba le di Yesu layila ni, aanyɔɔ nii, nfanwu, ni aapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ aabuɛ alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ nse obiloo diekpi!”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Obe wɔ di Yesu lanya mmle okle di Maria latoowi ni ku mmle okle di Yuda batii ba kafɔɔ niatikanko nwɔ ni latoowi ko nwɔ nii, diakpanko nwɔ otu, ni aabla hũ di suoto nɔɔ kamɛ nɛ.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ni aakaalɛ alɛ, “Ɔfɛ biakookaa nwɔ?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ninfɛ di Yesu lawi nɛ.
35 Jesus chorou.
36 Ninfɛ di Yuda batii nwu nkpo labuɛ alɛ, “Binyu mmle okle ambɔmbɔ nwɔ ni lo!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Kafɔɔ batii bawo kaamɛ lɛma labuɛ alɛ, “Aatikiti numbiɛtɛ anu. Ni be oso nfɛ atafuo ɔbla alɛ, Lasaro atankpi?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Diakple diakpanko Yesu di otu osie kanya, ni aakyɛ aalaadu ɔkya nwu niale ni ofuɔntuu, baayɔ difuɔ baatĩi ni kanya nɛ.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bikyisa difuɔ nwu di ɔkya nwu nkpo kanya.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ Marta alɛ, “Nintɔkɔfɔ nlɛ nse feefũ feenu, fabanya Yaa osie wɔ ninkpe nwɔ ni?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Ni baatii nwu nkpo lakyisa difuɔ nwu nkpo di ɔkya nwu kanya nɛ. Ninfɛ di Yesu latakatɛsa anu aanyu osi ni aabuɛ alɛ, “Teete, kɔpɛ fɔ sɛfa alɛ nse lɛlɛɛ fɔ fantuna mi.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 N-ye nlɛ obe lele fantuna mi. Kafɔɔ kobuɛ ɔlaa wɔ mmle ta batii ba mmle nin-yɛ ni ninfũ oso, alɛ baatofo alɛ afɔ niekpee mi.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Obe wɔ aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Lasaro yee, die fawa!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Nfanwu, ni aadie aawa nɛ. Akookaasaa ya baakookaa nwɔ ni lamimini nwɔ nnɛɛ ku nkpaa. Dibula le kafɔɔ baayɔ baamiminisa nwɔ anu latĩi nwɔ anu.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Obe wɔ di Yuda batii ba niawa ni Maria nfũ lanya lɛsaa le di Yesu labla nii, kpinwu lafũ nwɔ baanu.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Kafɔɔ bawo lasifi Farisi batii nfũ baalaatɔkɔ ma lɛsaa le di Yesu labla nii.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Nkpo oso Farisi batii ku olebatatɛ banɔɔfo lakyaka ku Yuda batii batunletɛ ni baakaalɛ bawo alɛ, “Lɛ buɔbla? Diekye osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Nse buodiɛ nwɔ ɛɛkyɛ sitũ mmle okle yi, ni otii biala kamafũ nwɔ anu. Ni Roma batunletɛ mataka wo di suoto mamabiɛ Yaa Olekatakɔ loo ka mmle, ku Kale loo kamuu!”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ni di onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Kaiafa, aale ni Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu kamɛ latɔkɔ ma alɛ, “Lɛsɔnu lee lekyo lo!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Bieye bilɛ dilɛ dilenke alɛ otii onwii kakpi di kale kamuu disi alɛ batii bamuu kawɔɔ ni ɛɛ, sɛɛ lɛ?”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Nwaako baabuɛ nii, atabuɛ ɔlaa wɔ mmle di nnwɔɔ omu nɔɔ suoto nɔɔ kamɛ. Kafɔɔ fɛ mmle aale Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu nkpo kamɛ yi, ni aabuɛ ɔlaa aatɛ alɛ Yesu kɔwa ɔbakpi di Yuda batii bamuu disi nɛ.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Diele kafɔɔ alɛ aakpi di lete lɛma disi. Kafɔɔ alɛ aasiisa Yaa babi ba niɛsasami ni di kayi ka mmle aba aba ambla ma onwii.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Dieyɔ di dii nwu nkpo diasifi nii, ni di Yuda batii batunletɛ lakyako osuku omiɛ alɛ boolo Yesu nɛ.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ta nle mmle oso, Yesu ditasinfuo ɔkyɛ otoofe di Yuda batii kamɛ lɛɛkpaka. Nkpo oso aadie ku basaateketetɛ nɔɔ baalaasiɛ di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Efraim, diɛtɛɛtɛɛ ni ɔfaafuu kamɛ.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yuda batii Okpi Diisi Ofe Dii olebee ntɔɔtɛɛtɛɛ. Nioso batii kpinwu lakye kaasɔ nwu nkpo aba aba baakyɛ Yerusalem alɛ bɔɔlaabla suoto okleklesa ɔsaabla fiɛ di dii nwu nkpo olebee nwo.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Obe wɔ baasi ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo baatoowolaa Yesu, baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Lɛ biɛɛnya, sɛɛ alabafuo dii le mmle nwu nkpo kalekɔ ɔwaɛ?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ni di olebatatɛ banɔɔfo ku Farisi batii lata letofo alɛ, nse otii owo n-ye nfũ di Yesu nkpe nii, aawa ababuɛ baakyɛ baalaamufũ nwɔ.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.