João 11
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVI
1 Osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Lasaro lakye okpoo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Betania, latoofiɛ. Babilɛma sankobi banyɔ banwii niale ni Maria ku Marta kafɔɔ lasiɛ di okpoo nwu nkpo kamɛ.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Maria wɔ mmle niale otii wɔ niayɔ nɔnyi kɔnɔnkɔnɔ aakpete ni di Saate nkpaatũ aayɔ disi sinwini nɔɔ aasunsũ ni nɛ. Obilɛma suɔtɔbi niale Lasaro wɔ niatoofiɛ ni nɛ.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Babilɛma sankobi nwu nkpo latika Yesu kanya alɛ, “Saate, siɛwo lɛfɔ bɔmbɔtɛ kofiɛ.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Obe wɔ di Yesu lanu ni kanya ka mmle, aabuɛ alɛ, “Lasaro ofiɛ wɔ mmle dilabale nwɔ kukpi kaloo. Kafɔɔ nle mmle lɛwa kaanya alɛ baayɔ mantakatɛsaa Yaa leyooto katoo. Diefe ni di nle mmle kamɛ kafɔɔ, baayɔ mantakatɛsa Yaa Obi nwu nkpo katoo.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu labɔmbɔ Marta ku obilɛma sankobi ku Lasaro osie kanya.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Kafɔɔ aafũ kanya alɛ Lasaro kofiɛ nii, aasiɛ ninfũ aawɛ ni ayi anyɔ aakyakaa.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Nni nkpo sɛmaa, ni aatɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bita bukple busifi Yudea nfɛ.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo ladiki kanya alɛ, “Saatuotɛ, kɔsanklo ko mmle di Yuda batii nwu nkpo ninfa lamiɛ alɛ bɔɔsafɔ fɔ afuɔ! Ni fookple fammiɛ falɛ fɔɔkyɛ nfa nɛ?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Diele lefosi ambombo anyɔ ninsi di dii kufĩ kamɛ? Nse otii nkyɛ di dii kamɛ diɛkpa ni oso yi, ántuula. Diekye kayi lɛkpa ntɔɔ antɔɔnya.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Kafɔɔ nse akyɛ ku kakyɛ yi, antuula. Diekye, lɛkpa nsinnaa.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Obe wɔ di Yesu labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, aakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Siɛwo loo Lasaro kɔkyɔsĩi, kafɔɔ makyɛ naasɛnkɛsa nwɔ.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ ladiki kanya alɛ, “Saate, nse ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi yi, ni dibayɔɔ nwɔ.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ɔlaa wɔ di Yesu latobuɛ ninle alɛ Lasaro ntookpi, kafɔɔ basaateketetɛ lanyu alɛ sɛkyɔsĩ fukuti suoto aatɔɔkakatɛ.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Nioso Yesu latɔkɔ ma aatikiti alɛ, “Lasaro ntookpi.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Kafɔɔ, aye oso, dilɛ alɛ ntawɛ ninfa fiɛ aakpi, ta mmle okle biafũ mi minnu nii. Bita bukyɛ ɔkyɛ nɔɔ.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Ninfɛ di Toma wɔ bɔɔlɛɛni Lɛtabi latɔkɔ basaateketetɛ wo nɔɔ alɛ, “Bita awo kafɔɔ bukyɛ ku Saatuotɛ buɔlaakpi ku nnwɔɔ.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Obe wɔ di Yesu lakyɛ aalaabuo nii, aanu alɛ dii nwu nkpo niale dii naafa baakookaa ni Lasaro nɛ.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Diedie ni di Betania diesifi ni Yerusalem, ditakyo. Lekyo kate fɛ akɔ anyɔ.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nioso Yuda batii kpinwu lakyɛ alɛ bɔɔlaakpee Maria ku Marta kɔnɛɛ kaafutu, ta obilɛma suɔtɔbi nwu nkpo kukpi oso.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Obe wɔ di Marta lanu alɛ Yesu nfɛ kɔwa nii, ni aadie aalaakyako nwɔ nɛ. Kafɔɔ Maria lasiɛ leeyo.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ninfɛ di Marta latɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ se obiloo diekpi!
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Kafɔɔ bia nle n-ye nlɛ, lɛsaa lele fɛɛkaalɛ Yaa, ababla anta fɔ.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obilee mataka ansiɛ nkpa.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Ninfɛ di Marta ladiki kanya alɛ, “N-ye nlɛ abakple antaka di obe wɔ baakpi makple mantaka ni di Dii Yɛntɛle nwu nkpo suoto.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle otii wɔ nintakatɛsa ni baakpi nta ma ni nkpa nɛ. Otii lele niefũ mi eenu, kuntɛ eekpi, abasiɛ nkpa.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Otii lele kafɔɔ ninkpe nkpa eefũ mi eenu yi, diidii kafɔɔ ɔlɔbakpi. Feefũ nle mmle feenu?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Obe wɔ di Yesu lakaalɛ nwɔ ni nkpo, ni di Marta ladiki kanya alɛ, “Yii, Saate, lefũ lenu nlɛ afɔ ninle Kristo, Yaa Obi wɔ beebuɛ bɛɛtɛ ni kofokofoko alɛ abawa ni kayi nɛ.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Obe wɔ di Marta labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakple aasifi aalaalɛɛ obilɛma Maria buɛɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ ntɔbabuo, ɔɔkaalɛ fɔ disi kafɔɔ.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Obe wɔ di Maria lanu ni ɔlaa wɔ mmle, ni aapɛsɛwa aadie aalaakyakako nwɔ nɛ.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu lakple aayila di lɛba le di Marta lakyɛ aalaakyakako nwɔ nii. Diekye ayibuo kakpayotũ nwu kamɛ.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Obe wɔ di Yuda batii ba niawɛ ni leeyo ku Maria baatookpee nwɔ ni kɔnɛɛ kaafutu lanya alɛ aataka wla aadie nii, baatikanko nwɔ. Diekye baanyu alɛ, ɔkya katũ oofe, aanaawi kaku.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Obe wɔ di Maria lalaadu ni lɛba le di Yesu layila ni, aanyɔɔ nii, nfanwu, ni aapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ aabuɛ alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ nse obiloo diekpi!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Obe wɔ di Yesu lanya mmle okle di Maria latoowi ni ku mmle okle di Yuda batii ba kafɔɔ niatikanko nwɔ ni latoowi ko nwɔ nii, diakpanko nwɔ otu, ni aabla hũ di suoto nɔɔ kamɛ nɛ.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ni aakaalɛ alɛ, “Ɔfɛ biakookaa nwɔ?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Ninfɛ di Yesu lawi nɛ.
35 Jesus chorou.
36 Ninfɛ di Yuda batii nwu nkpo labuɛ alɛ, “Binyu mmle okle ambɔmbɔ nwɔ ni lo!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Kafɔɔ batii bawo kaamɛ lɛma labuɛ alɛ, “Aatikiti numbiɛtɛ anu. Ni be oso nfɛ atafuo ɔbla alɛ, Lasaro atankpi?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Diakple diakpanko Yesu di otu osie kanya, ni aakyɛ aalaadu ɔkya nwu niale ni ofuɔntuu, baayɔ difuɔ baatĩi ni kanya nɛ.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bikyisa difuɔ nwu di ɔkya nwu nkpo kanya.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ Marta alɛ, “Nintɔkɔfɔ nlɛ nse feefũ feenu, fabanya Yaa osie wɔ ninkpe nwɔ ni?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ni baatii nwu nkpo lakyisa difuɔ nwu nkpo di ɔkya nwu kanya nɛ. Ninfɛ di Yesu latakatɛsa anu aanyu osi ni aabuɛ alɛ, “Teete, kɔpɛ fɔ sɛfa alɛ nse lɛlɛɛ fɔ fantuna mi.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 N-ye nlɛ obe lele fantuna mi. Kafɔɔ kobuɛ ɔlaa wɔ mmle ta batii ba mmle nin-yɛ ni ninfũ oso, alɛ baatofo alɛ afɔ niekpee mi.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Obe wɔ aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Lasaro yee, die fawa!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Nfanwu, ni aadie aawa nɛ. Akookaasaa ya baakookaa nwɔ ni lamimini nwɔ nnɛɛ ku nkpaa. Dibula le kafɔɔ baayɔ baamiminisa nwɔ anu latĩi nwɔ anu.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Obe wɔ di Yuda batii ba niawa ni Maria nfũ lanya lɛsaa le di Yesu labla nii, kpinwu lafũ nwɔ baanu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kafɔɔ bawo lasifi Farisi batii nfũ baalaatɔkɔ ma lɛsaa le di Yesu labla nii.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Nkpo oso Farisi batii ku olebatatɛ banɔɔfo lakyaka ku Yuda batii batunletɛ ni baakaalɛ bawo alɛ, “Lɛ buɔbla? Diekye osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Nse buodiɛ nwɔ ɛɛkyɛ sitũ mmle okle yi, ni otii biala kamafũ nwɔ anu. Ni Roma batunletɛ mataka wo di suoto mamabiɛ Yaa Olekatakɔ loo ka mmle, ku Kale loo kamuu!”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Ni di onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Kaiafa, aale ni Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu kamɛ latɔkɔ ma alɛ, “Lɛsɔnu lee lekyo lo!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Bieye bilɛ dilɛ dilenke alɛ otii onwii kakpi di kale kamuu disi alɛ batii bamuu kawɔɔ ni ɛɛ, sɛɛ lɛ?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Nwaako baabuɛ nii, atabuɛ ɔlaa wɔ mmle di nnwɔɔ omu nɔɔ suoto nɔɔ kamɛ. Kafɔɔ fɛ mmle aale Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu nkpo kamɛ yi, ni aabuɛ ɔlaa aatɛ alɛ Yesu kɔwa ɔbakpi di Yuda batii bamuu disi nɛ.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Diele kafɔɔ alɛ aakpi di lete lɛma disi. Kafɔɔ alɛ aasiisa Yaa babi ba niɛsasami ni di kayi ka mmle aba aba ambla ma onwii.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Dieyɔ di dii nwu nkpo diasifi nii, ni di Yuda batii batunletɛ lakyako osuku omiɛ alɛ boolo Yesu nɛ.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ta nle mmle oso, Yesu ditasinfuo ɔkyɛ otoofe di Yuda batii kamɛ lɛɛkpaka. Nkpo oso aadie ku basaateketetɛ nɔɔ baalaasiɛ di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Efraim, diɛtɛɛtɛɛ ni ɔfaafuu kamɛ.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yuda batii Okpi Diisi Ofe Dii olebee ntɔɔtɛɛtɛɛ. Nioso batii kpinwu lakye kaasɔ nwu nkpo aba aba baakyɛ Yerusalem alɛ bɔɔlaabla suoto okleklesa ɔsaabla fiɛ di dii nwu nkpo olebee nwo.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Obe wɔ baasi ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo baatoowolaa Yesu, baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Lɛ biɛɛnya, sɛɛ alabafuo dii le mmle nwu nkpo kalekɔ ɔwaɛ?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ni di olebatatɛ banɔɔfo ku Farisi batii lata letofo alɛ, nse otii owo n-ye nfũ di Yesu nkpe nii, aawa ababuɛ baakyɛ baalaamufũ nwɔ.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.