João 11

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Lasaro lakye okpoo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Betania, latoofiɛ. Babilɛma sankobi banyɔ banwii niale ni Maria ku Marta kafɔɔ lasiɛ di okpoo nwu nkpo kamɛ.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria wɔ mmle niale otii wɔ niayɔ nɔnyi kɔnɔnkɔnɔ aakpete ni di Saate nkpaatũ aayɔ disi sinwini nɔɔ aasunsũ ni nɛ. Obilɛma suɔtɔbi niale Lasaro wɔ niatoofiɛ ni nɛ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Babilɛma sankobi nwu nkpo latika Yesu kanya alɛ, “Saate, siɛwo lɛfɔ bɔmbɔtɛ kofiɛ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Obe wɔ di Yesu lanu ni kanya ka mmle, aabuɛ alɛ, “Lasaro ofiɛ wɔ mmle dilabale nwɔ kukpi kaloo. Kafɔɔ nle mmle lɛwa kaanya alɛ baayɔ mantakatɛsaa Yaa leyooto katoo. Diefe ni di nle mmle kamɛ kafɔɔ, baayɔ mantakatɛsa Yaa Obi nwu nkpo katoo.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu labɔmbɔ Marta ku obilɛma sankobi ku Lasaro osie kanya.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kafɔɔ aafũ kanya alɛ Lasaro kofiɛ nii, aasiɛ ninfũ aawɛ ni ayi anyɔ aakyakaa.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Nni nkpo sɛmaa, ni aatɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bita bukple busifi Yudea nfɛ.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo ladiki kanya alɛ, “Saatuotɛ, kɔsanklo ko mmle di Yuda batii nwu nkpo ninfa lamiɛ alɛ bɔɔsafɔ fɔ afuɔ! Ni fookple fammiɛ falɛ fɔɔkyɛ nfa nɛ?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Diele lefosi ambombo anyɔ ninsi di dii kufĩ kamɛ? Nse otii nkyɛ di dii kamɛ diɛkpa ni oso yi, ántuula. Diekye kayi lɛkpa ntɔɔ antɔɔnya.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kafɔɔ nse akyɛ ku kakyɛ yi, antuula. Diekye, lɛkpa nsinnaa.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Obe wɔ di Yesu labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, aakple aabuɛ aakyakaa alɛ, “Siɛwo loo Lasaro kɔkyɔsĩi, kafɔɔ makyɛ naasɛnkɛsa nwɔ.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ ladiki kanya alɛ, “Saate, nse ɔkyɔsĩi ɔɔkyɔsĩi yi, ni dibayɔɔ nwɔ.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ɔlaa wɔ di Yesu latobuɛ ninle alɛ Lasaro ntookpi, kafɔɔ basaateketetɛ lanyu alɛ sɛkyɔsĩ fukuti suoto aatɔɔkakatɛ.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Nioso Yesu latɔkɔ ma aatikiti alɛ, “Lasaro ntookpi.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Kafɔɔ, aye oso, dilɛ alɛ ntawɛ ninfa fiɛ aakpi, ta mmle okle biafũ mi minnu nii. Bita bukyɛ ɔkyɛ nɔɔ.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Ninfɛ di Toma wɔ bɔɔlɛɛni Lɛtabi latɔkɔ basaateketetɛ wo nɔɔ alɛ, “Bita awo kafɔɔ bukyɛ ku Saatuotɛ buɔlaakpi ku nnwɔɔ.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Obe wɔ di Yesu lakyɛ aalaabuo nii, aanu alɛ dii nwu nkpo niale dii naafa baakookaa ni Lasaro nɛ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Diedie ni di Betania diesifi ni Yerusalem, ditakyo. Lekyo kate fɛ akɔ anyɔ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Nioso Yuda batii kpinwu lakyɛ alɛ bɔɔlaakpee Maria ku Marta kɔnɛɛ kaafutu, ta obilɛma suɔtɔbi nwu nkpo kukpi oso.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Obe wɔ di Marta lanu alɛ Yesu nfɛ kɔwa nii, ni aadie aalaakyako nwɔ nɛ. Kafɔɔ Maria lasiɛ leeyo.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Ninfɛ di Marta latɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ se obiloo diekpi!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kafɔɔ bia nle n-ye nlɛ, lɛsaa lele fɛɛkaalɛ Yaa, ababla anta fɔ.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Obilee mataka ansiɛ nkpa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ninfɛ di Marta ladiki kanya alɛ, “N-ye nlɛ abakple antaka di obe wɔ baakpi makple mantaka ni di Dii Yɛntɛle nwu nkpo suoto.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle otii wɔ nintakatɛsa ni baakpi nta ma ni nkpa nɛ. Otii lele niefũ mi eenu, kuntɛ eekpi, abasiɛ nkpa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Otii lele kafɔɔ ninkpe nkpa eefũ mi eenu yi, diidii kafɔɔ ɔlɔbakpi. Feefũ nle mmle feenu?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Obe wɔ di Yesu lakaalɛ nwɔ ni nkpo, ni di Marta ladiki kanya alɛ, “Yii, Saate, lefũ lenu nlɛ afɔ ninle Kristo, Yaa Obi wɔ beebuɛ bɛɛtɛ ni kofokofoko alɛ abawa ni kayi nɛ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Obe wɔ di Marta labuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakple aasifi aalaalɛɛ obilɛma Maria buɛɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ ntɔbabuo, ɔɔkaalɛ fɔ disi kafɔɔ.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Obe wɔ di Maria lanu ni ɔlaa wɔ mmle, ni aapɛsɛwa aadie aalaakyakako nwɔ nɛ.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yesu lakple aayila di lɛba le di Marta lakyɛ aalaakyakako nwɔ nii. Diekye ayibuo kakpayotũ nwu kamɛ.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Obe wɔ di Yuda batii ba niawɛ ni leeyo ku Maria baatookpee nwɔ ni kɔnɛɛ kaafutu lanya alɛ aataka wla aadie nii, baatikanko nwɔ. Diekye baanyu alɛ, ɔkya katũ oofe, aanaawi kaku.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Obe wɔ di Maria lalaadu ni lɛba le di Yesu layila ni, aanyɔɔ nii, nfanwu, ni aapɛ akunkyi kaatũ nɔɔ aabuɛ alɛ, “Saate, nse fɛ faanwɛ ninfũ nse obiloo diekpi!”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Obe wɔ di Yesu lanya mmle okle di Maria latoowi ni ku mmle okle di Yuda batii ba kafɔɔ niatikanko nwɔ ni latoowi ko nwɔ nii, diakpanko nwɔ otu, ni aabla hũ di suoto nɔɔ kamɛ nɛ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Ni aakaalɛ alɛ, “Ɔfɛ biakookaa nwɔ?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ninfɛ di Yesu lawi nɛ.
35 Jesus chorou.
36 Ninfɛ di Yuda batii nwu nkpo labuɛ alɛ, “Binyu mmle okle ambɔmbɔ nwɔ ni lo!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Kafɔɔ batii bawo kaamɛ lɛma labuɛ alɛ, “Aatikiti numbiɛtɛ anu. Ni be oso nfɛ atafuo ɔbla alɛ, Lasaro atankpi?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Diakple diakpanko Yesu di otu osie kanya, ni aakyɛ aalaadu ɔkya nwu niale ni ofuɔntuu, baayɔ difuɔ baatĩi ni kanya nɛ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bikyisa difuɔ nwu di ɔkya nwu nkpo kanya.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ Marta alɛ, “Nintɔkɔfɔ nlɛ nse feefũ feenu, fabanya Yaa osie wɔ ninkpe nwɔ ni?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ni baatii nwu nkpo lakyisa difuɔ nwu nkpo di ɔkya nwu kanya nɛ. Ninfɛ di Yesu latakatɛsa anu aanyu osi ni aabuɛ alɛ, “Teete, kɔpɛ fɔ sɛfa alɛ nse lɛlɛɛ fɔ fantuna mi.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 N-ye nlɛ obe lele fantuna mi. Kafɔɔ kobuɛ ɔlaa wɔ mmle ta batii ba mmle nin-yɛ ni ninfũ oso, alɛ baatofo alɛ afɔ niekpee mi.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Obe wɔ aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Lasaro yee, die fawa!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Nfanwu, ni aadie aawa nɛ. Akookaasaa ya baakookaa nwɔ ni lamimini nwɔ nnɛɛ ku nkpaa. Dibula le kafɔɔ baayɔ baamiminisa nwɔ anu latĩi nwɔ anu.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Obe wɔ di Yuda batii ba niawa ni Maria nfũ lanya lɛsaa le di Yesu labla nii, kpinwu lafũ nwɔ baanu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Kafɔɔ bawo lasifi Farisi batii nfũ baalaatɔkɔ ma lɛsaa le di Yesu labla nii.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Nkpo oso Farisi batii ku olebatatɛ banɔɔfo lakyaka ku Yuda batii batunletɛ ni baakaalɛ bawo alɛ, “Lɛ buɔbla? Diekye osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ kpinwu!
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Nse buodiɛ nwɔ ɛɛkyɛ sitũ mmle okle yi, ni otii biala kamafũ nwɔ anu. Ni Roma batunletɛ mataka wo di suoto mamabiɛ Yaa Olekatakɔ loo ka mmle, ku Kale loo kamuu!”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ni di onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Kaiafa, aale ni Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu kamɛ latɔkɔ ma alɛ, “Lɛsɔnu lee lekyo lo!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Bieye bilɛ dilɛ dilenke alɛ otii onwii kakpi di kale kamuu disi alɛ batii bamuu kawɔɔ ni ɛɛ, sɛɛ lɛ?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nwaako baabuɛ nii, atabuɛ ɔlaa wɔ mmle di nnwɔɔ omu nɔɔ suoto nɔɔ kamɛ. Kafɔɔ fɛ mmle aale Oletatɛ Nɔɔfo di lɛlɛɛ nwu nkpo kamɛ yi, ni aabuɛ ɔlaa aatɛ alɛ Yesu kɔwa ɔbakpi di Yuda batii bamuu disi nɛ.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Diele kafɔɔ alɛ aakpi di lete lɛma disi. Kafɔɔ alɛ aasiisa Yaa babi ba niɛsasami ni di kayi ka mmle aba aba ambla ma onwii.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Dieyɔ di dii nwu nkpo diasifi nii, ni di Yuda batii batunletɛ lakyako osuku omiɛ alɛ boolo Yesu nɛ.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ta nle mmle oso, Yesu ditasinfuo ɔkyɛ otoofe di Yuda batii kamɛ lɛɛkpaka. Nkpo oso aadie ku basaateketetɛ nɔɔ baalaasiɛ di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Efraim, diɛtɛɛtɛɛ ni ɔfaafuu kamɛ.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Di obe nwu nkpo kamɛ, Yuda batii Okpi Diisi Ofe Dii olebee ntɔɔtɛɛtɛɛ. Nioso batii kpinwu lakye kaasɔ nwu nkpo aba aba baakyɛ Yerusalem alɛ bɔɔlaabla suoto okleklesa ɔsaabla fiɛ di dii nwu nkpo olebee nwo.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Obe wɔ baasi ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo baatoowolaa Yesu, baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Lɛ biɛɛnya, sɛɛ alabafuo dii le mmle nwu nkpo kalekɔ ɔwaɛ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ni di olebatatɛ banɔɔfo ku Farisi batii lata letofo alɛ, nse otii owo n-ye nfũ di Yesu nkpe nii, aawa ababuɛ baakyɛ baalaamufũ nwɔ.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.