Hebreus 3
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Nkpo oso babiloo, aye ba di Yaa lɛlɛɛ alɛ biasɛko nwɔ ni kafa nɔɔ asaa, ɛɛbla ye ni klekle, bibu diisi di Yesu wɔ eekyesee alɛ ale ni Oletatɛ Nɔɔfo di ofũ onu loo n-yɛ ni di suoto binyu.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Aabla asaa di osuku kanya aata Yaa wɔ nialɛɛ nwɔ alɛ abla nwɔ ni ɔkpɛ fɛ mmle okle di Mose labla ni asaa di osuku kanya di Yaa leyo kamɛ.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Fɛ mmle okle di otii wɔ nietofo ni leyo nfũ dibu anlenkee ni leyo nimu yi, nkpo okle kafɔɔ di Yesu lefũ dibu alenke Mose nɛ.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Diekye leyo biala, otii nietofo ni. Kafɔɔ Yaa ninle otii wɔ niɛbla ni lɛsaa biala.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Mose labla lɛsaa biala di osuku kanya di Yaa leyo fɛ kpɛmblatɛ. Ni aadiki sɛlaa se di Yaa kɔwa ni ɔbabuɛ aatuo nɛ.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Kafɔɔ Kristo nnwɔɔ ɔɔbla asaa di osuku kanya fɛ Obi wɔ nin-yɛ ni di Yaa leyo kanya. Awo ninle nwɔ leyo nwu nkpo nse buokpee situ, buotika nwɔ anu lɛɛsaa le buonyu osuku munta ni osie kanya.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Nkpo oso fɛ mmle okle di Yaa Ninwuna labuɛ alɛ,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 bitanwɛnsa situ lee osie,
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Nfa di bawa lee lasɔ mi baanyu,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Nkpo oso ɔblɔ lafiɛ mi di batii nwu nkpo suoto,
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Nkpo oso ɔblɔ lafiɛ mi, ni laka ntam osie kanya nlɛ,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Babiloo, bilolaa binyu nwaa bilɛ, kuonwii kaamɛ lee diɛwɛ otu kpile wɔ ninanfũ kunu nii, alɛ aakple di Yaa wɔ ninkpe ni nkpa nkpaamaa.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Kafɔɔ, bika bawo obe lele fɛ mmle okle di miɛmiɛ wɔ beebuɛ ni lɛkaako ye ni oso, alɛ okpile dilaakyɔnkyɔ kuonwii lee alɛ aawɛnsa otu nɔɔ osie.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Diekye nse buotika anu di Kristo suoto osie kanya diɛlaase di kayɛntɛlekɔ fɛ mmle okle buakye ni kasɔ yi, ninfɛ fiɛ bubawɛ lele ku nnwɔɔ nɛ.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Nnya ɔlaa wɔ di Kɔkpana Klekle Kukũ lebuɛ ni. Alɛ,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Bawe niale batii ba nianu ni Yaa ɔlaa fiɛ baataka baayila nwɔ di suoto? Mma niale batii ba bamuu di Mose lakpaa aakyeko Egipte kasɔ suoto nɛ.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Bawe di Yaa lanya ɔblɔ aakpeeko alɛɛ afosi ana amu? Mma niale batii ba niabla ni okpile di Yaa lata ma baakpi ni di ɔfaafuu kasɔ nɛ.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Obe wɔ di Yaa laka ntam aabuɛ alɛ, “Diidii blɔbabuo kasɔ ka suoto nlɛ kamata ma ni ɔnyɛɛ ɔtɛ,” bawe aalaka? Mma niale batii ba niataka baayila nwɔ ni di suoto nɛ.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Nioso buɔnya bulɛ batafuo kasɔ nwu nkpo obuo, diekye, batafũ baanu.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.