Hebreus 12

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nkpo oso, di obe wɔ bukpe ni batii kpinwu ba mmle di nkpa lɛma kotuo wo ni lɛsaa le ninle ni ofũ onu yi, bita bukpee okyiini buɔbla ɔkpɛ wɔ ninte wo ni siitũ alɛ buɔɔta disi. Biɛta budiki lɛsaa lele nimawa wo ni siisuku loo suoto ku okpile wɔ ninkle wo ni osie kanya butɛ di ɔlɔɔkɔ.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Biɛta buta anu loo atika di Yesu lete suoto, otii wɔ suoto di ofũ onu loo ntika ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ diɛlaase ni kaanyɛntɛlekɔ. Aafe diibuo kamɛ aakpi di kowoso suoto. Kafɔɔ atayɔ nwu ole di sinunsɔ se nintika ni di otii wɔ niekpi ni koowoso suoto, diekye aanya suoto lɛyɔɔ le niate nwɔ ni sĩitũ. Kafɔɔ nunua yi, nfɛ aasi di Yaa lɛkakpomii ɔlɔɔkɔ di oletanɛɛkyɛ.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Bibu disi di Yesu suoto binyu, di mmle okle aatuna aafe ni diibuo kamɛ di bakpileblatɛ nnɛɛ kamɛ, alɛ nnɛɛ dilaafee ye bipɛbikple ni.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Kuntɛ biɔkpɛ minyila di okpile suoto yi, biibadu nfũ dikpe ni alɛ biewii ni ntɔ lee kaasɔ.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Bitooyee ɔnyɛɛ sekpeelaa se di Yaa lakakatɛ alɛɛ ye ni fɛ babi? Aakakatɛ alɛ,
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Diekye batii ba di Saate nwu mbɔmbɔ nii yi, mma annanfi nɛ.
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Bikpee otu nse bɔɔnanfi ye fɛle Yaa nikɔnanfi babi. Diekye obi kuonwii nnaa alɛ diidii ote diɛnanfi nwɔ nii.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Nse baananfi ye fɛ mmle okle ɔɔnanfi ni babi nɔɔ bamu yi, ni diotuo alɛ, biele nwɔ babi bamu, ni otii bamba babi bile.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Diɛkyakaa ni di nle mmle suoto yi, bamuu loo bukpe bate kaasɔ ka mmle suoto ninanfi wo mun-yɔ dibu munta ma nii. Ni lɛ oso nfɛ munaawakosa suoto kasɔ buta Yaa wɔ ninle ni anwuna loo kote alɛ buasiɛ nkpa.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Bate loo kaasɔ ka mmle suoto nnanfi wo di obe kakuii kamɛ fɛ mmle okle beenyu alɛ dilɛma nii. Kafɔɔ Yaa nnwɔɔ yi, annanfi wo di mmle okle dialɛ ninta wo nii alɛ, buate klekle fɛ nnwɔɔ.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Lɛnanfi kuninwii nimɛnɛmɛnɛ di obe wɔ kamɛ bɔɔnanfi ni otii nwu nkpo, nimbuo nwɔ suoto. Kafɔɔ sɛmaa, lɛnanfi nwu nkpo nta alɛ otii nwu nkpo mbla asaa di osuku kanya ante tinini, ansiɛ nkpa di atoko ɔkyɛ ole kamɛ.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Bisinnaa osie, nioso bikple bikpee suoto lee osie.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Biediki sisuku se ninlɛ ni nwaa bita suoto biɛkyɛ sĩ di suoto alɛ batii ba di akunkyi nsinnaa ni osie dilaanɔɔ, kafɔɔ akunkyi lɛma nwu nkpo kawɛ osie.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Bikpee okyiini alɛ biasiɛ di atoko ɔkyɛ ole kamɛ ku batii bamuu. Bienyu kafɔɔ bilɛ biesiɛ nkpa klekle. Diekye otii kuonwii dilɔbanya Saate nwu nkpo nse aasiɛ nkpa klekle.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Bilolaa binyu nwaa bilɛ otii kuonwii dieyu Yaa sibualɛ se mmle, alɛ diata alɛ okpile odu wɔ ninkpe ni olo kakɔntɔ kaamɛ lee alɛ, kuakpɔkpɔtɔsa batii kpinwu alɛ baakpɔnɔnfɔ.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Bilolaa binyu nwaa bilɛ otii kuonwii dilaale sɔnɔkpeetɛ ee anunsɔsaa blatɛ fɛ mmle okle di Esau labla nii. Di obe wɔ aayɔ sɛnɔɔfo nɔɔ aasunsũ aafũ ni alesaa lɛbɛsibii ninwii pɛ.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Fɛ mmle okle biye nii, sɛmaa Esau lamiɛ osie kanya alɛ se aafũ dikusɛkusɛ fɛle obi nɔɔfole fiɛ, kafɔɔ ote lasĩ nwɔ ɔta. Diekye osuku kuonwii ditasinwɛ nwɔ alɛ aakyɛlɛnsa lɛsaa le aabla nii. Nu aawi kaku osie kanya alɛ oofũ dikusɛkusɛ nwu nkpo, atasinwɛ ni.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Diele Sinai kobokote ko biafuo ni ɔkpanko kuofiɛ ni kafɔɔ ku ɔtɔ bembembe nfũ biɛwa fɛ mmle okle di Israel batii lakyɛ nii. Diele nlokonkyɛ ku ditunu ku afɛɛfɔ siene nfũ kafɔɔ biɛwa.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Diele kafɔɔ dikyukyoo le sɛɛlɔ ni sĩ nkpe ni osie ku sɛlɔ onu wɔ di Israel batii lanu ni baatikiti lekoto alɛ sitasimbuɛ ni ɔlaa nfũ biɛwa.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Diekye balabafuo oyila di kufiofa ko baakpee ma ni suoto. Baatɔkɔ ma alɛ, “Nse lɛsaa lewo ee bia bɔkɛɛ lɛkpanko kobokote nwu nkpo yi, baasafɔ nwɔ afuɔ balo.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Lɛsaa le baanya ni ninfa latɛ diabla lɛyɛkɛsaa kplɛ. Nioso diata alɛ Mose labuɛ alɛ, “Lɛyɛkɛ ntoomufũ mi dita alɛ kotũtũkũ kpakpakpa.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Kafɔɔ aye yi, Sion kobokote suoto biɛwa, dile ni Yaa wɔ ninkpe ni okpoo, kule ni Yaa kafa Yerusalem. Nfũ di Yaa batɔkyɛntɛ nkpe nkpe, nkpe nii ku suoto lɛyɔɔ.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Kakyakaa nii, bitɔɔwa Yaa babi kasale bawokalɛɛkɔ, mba ayooto bɛɛkpana ni di Yaa kafa. Bitɔɔwa Yaa wɔ ninle ni batii bamuu kantɛ ku batii biene ba nintookpi ni di Yaa lɛbla ma anwuna ɛɛbla ni klekle beewo ni nimu nfũ.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Bitɔɔwa kafɔɔ Yesu wɔ niekyeko kanya ninii fɔle Yaa nfũ ɛɛwako ni batii nɔɔ nfũ. Biɛwa kafɔɔ ntɔ nɔɔ be beewiwii ni nfũ dikle ni ɔlaa wɔ ninlenke ni Abel ntɔ be baawii ni suoto.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Nioso bilolaa binyu nwaa bilɛ nse Yaa kɔkakatɛ anta ye yi, bilaasĩ nwɔ ɔlaa onu. Diekye batii nwu nkpo lasĩ nwɔ ɔlaa onu di obe wɔ aasĩ ɔlaa aata ma ni kaasɔ ka mmle suoto. Nioso batafuo otoso di letokonanfi nɔɔ nwu kalɔ. Nkpo okle kafɔɔ di lele wo mate nɛ. Lele wo manlenkee nse buosĩ Yaa wɔ nikɔkatatɛ di osi anta wo ni kaasɔ ka mmle ɔlaa onu.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Ɔlaa nɔɔ latũkunsa kasɔ ka mmle di obe nwu nkpo kamɛ aakakatɛ nii. Aakple aabuɛ kafɔɔ aatɛ alɛ, “Kamakple ntũkunsa kasɔ ka mmle ninwii. Kafɔɔ nunua yi, diesinle kasɔ ka mmle lete kamatũkunsa kafɔɔ ku osi kamatũkunsa.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Sɛlaa se mmle aabuɛ alɛ, “Kamakple ntũkunsa ni ninwii,” kutuo wo klekle alɛ, lɛsaa lele di Yaa lɛbla diotũkũ kamaa, abamufũ ni antũkunsa, anwɔɔsa ni. Diediki asaa ya ninantũkũ ni lete nimabu.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Nkpo oso bita bupɛ Yaa sɛfa, diekye bukpe sɛka kalekɔ ka ninantũkũ ni diidii alɛ bubabuo. Nioso bita busumu Yaa di osuku wɔ niesiɛko ni suoto ku lɛyɛkɛ, buɔyɔ dibu kafɔɔ butɔɔ.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Diekye Yaa loo ninle ɔtɔ wɔ ninfiɛ asaa anlalaasa ni nɛ.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.