Hebreus 12
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ
1 Nkpo oso, di obe wɔ bukpe ni batii kpinwu ba mmle di nkpa lɛma kotuo wo ni lɛsaa le ninle ni ofũ onu yi, bita bukpee okyiini buɔbla ɔkpɛ wɔ ninte wo ni siitũ alɛ buɔɔta disi. Biɛta budiki lɛsaa lele nimawa wo ni siisuku loo suoto ku okpile wɔ ninkle wo ni osie kanya butɛ di ɔlɔɔkɔ.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Biɛta buta anu loo atika di Yesu lete suoto, otii wɔ suoto di ofũ onu loo ntika ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ diɛlaase ni kaanyɛntɛlekɔ. Aafe diibuo kamɛ aakpi di kowoso suoto. Kafɔɔ atayɔ nwu ole di sinunsɔ se nintika ni di otii wɔ niekpi ni koowoso suoto, diekye aanya suoto lɛyɔɔ le niate nwɔ ni sĩitũ. Kafɔɔ nunua yi, nfɛ aasi di Yaa lɛkakpomii ɔlɔɔkɔ di oletanɛɛkyɛ.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Bibu disi di Yesu suoto binyu, di mmle okle aatuna aafe ni diibuo kamɛ di bakpileblatɛ nnɛɛ kamɛ, alɛ nnɛɛ dilaafee ye bipɛbikple ni.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Kuntɛ biɔkpɛ minyila di okpile suoto yi, biibadu nfũ dikpe ni alɛ biewii ni ntɔ lee kaasɔ.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Bitooyee ɔnyɛɛ sekpeelaa se di Yaa lakakatɛ alɛɛ ye ni fɛ babi? Aakakatɛ alɛ,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Diekye batii ba di Saate nwu mbɔmbɔ nii yi, mma annanfi nɛ.
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Bikpee otu nse bɔɔnanfi ye fɛle Yaa nikɔnanfi babi. Diekye obi kuonwii nnaa alɛ diidii ote diɛnanfi nwɔ nii.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Nse baananfi ye fɛ mmle okle ɔɔnanfi ni babi nɔɔ bamu yi, ni diotuo alɛ, biele nwɔ babi bamu, ni otii bamba babi bile.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Diɛkyakaa ni di nle mmle suoto yi, bamuu loo bukpe bate kaasɔ ka mmle suoto ninanfi wo mun-yɔ dibu munta ma nii. Ni lɛ oso nfɛ munaawakosa suoto kasɔ buta Yaa wɔ ninle ni anwuna loo kote alɛ buasiɛ nkpa.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Bate loo kaasɔ ka mmle suoto nnanfi wo di obe kakuii kamɛ fɛ mmle okle beenyu alɛ dilɛma nii. Kafɔɔ Yaa nnwɔɔ yi, annanfi wo di mmle okle dialɛ ninta wo nii alɛ, buate klekle fɛ nnwɔɔ.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Lɛnanfi kuninwii nimɛnɛmɛnɛ di obe wɔ kamɛ bɔɔnanfi ni otii nwu nkpo, nimbuo nwɔ suoto. Kafɔɔ sɛmaa, lɛnanfi nwu nkpo nta alɛ otii nwu nkpo mbla asaa di osuku kanya ante tinini, ansiɛ nkpa di atoko ɔkyɛ ole kamɛ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Bisinnaa osie, nioso bikple bikpee suoto lee osie.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Biediki sisuku se ninlɛ ni nwaa bita suoto biɛkyɛ sĩ di suoto alɛ batii ba di akunkyi nsinnaa ni osie dilaanɔɔ, kafɔɔ akunkyi lɛma nwu nkpo kawɛ osie.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Bikpee okyiini alɛ biasiɛ di atoko ɔkyɛ ole kamɛ ku batii bamuu. Bienyu kafɔɔ bilɛ biesiɛ nkpa klekle. Diekye otii kuonwii dilɔbanya Saate nwu nkpo nse aasiɛ nkpa klekle.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Bilolaa binyu nwaa bilɛ otii kuonwii dieyu Yaa sibualɛ se mmle, alɛ diata alɛ okpile odu wɔ ninkpe ni olo kakɔntɔ kaamɛ lee alɛ, kuakpɔkpɔtɔsa batii kpinwu alɛ baakpɔnɔnfɔ.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Bilolaa binyu nwaa bilɛ otii kuonwii dilaale sɔnɔkpeetɛ ee anunsɔsaa blatɛ fɛ mmle okle di Esau labla nii. Di obe wɔ aayɔ sɛnɔɔfo nɔɔ aasunsũ aafũ ni alesaa lɛbɛsibii ninwii pɛ.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Fɛ mmle okle biye nii, sɛmaa Esau lamiɛ osie kanya alɛ se aafũ dikusɛkusɛ fɛle obi nɔɔfole fiɛ, kafɔɔ ote lasĩ nwɔ ɔta. Diekye osuku kuonwii ditasinwɛ nwɔ alɛ aakyɛlɛnsa lɛsaa le aabla nii. Nu aawi kaku osie kanya alɛ oofũ dikusɛkusɛ nwu nkpo, atasinwɛ ni.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Diele Sinai kobokote ko biafuo ni ɔkpanko kuofiɛ ni kafɔɔ ku ɔtɔ bembembe nfũ biɛwa fɛ mmle okle di Israel batii lakyɛ nii. Diele nlokonkyɛ ku ditunu ku afɛɛfɔ siene nfũ kafɔɔ biɛwa.
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 Diele kafɔɔ dikyukyoo le sɛɛlɔ ni sĩ nkpe ni osie ku sɛlɔ onu wɔ di Israel batii lanu ni baatikiti lekoto alɛ sitasimbuɛ ni ɔlaa nfũ biɛwa.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Diekye balabafuo oyila di kufiofa ko baakpee ma ni suoto. Baatɔkɔ ma alɛ, “Nse lɛsaa lewo ee bia bɔkɛɛ lɛkpanko kobokote nwu nkpo yi, baasafɔ nwɔ afuɔ balo.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Lɛsaa le baanya ni ninfa latɛ diabla lɛyɛkɛsaa kplɛ. Nioso diata alɛ Mose labuɛ alɛ, “Lɛyɛkɛ ntoomufũ mi dita alɛ kotũtũkũ kpakpakpa.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Kafɔɔ aye yi, Sion kobokote suoto biɛwa, dile ni Yaa wɔ ninkpe ni okpoo, kule ni Yaa kafa Yerusalem. Nfũ di Yaa batɔkyɛntɛ nkpe nkpe, nkpe nii ku suoto lɛyɔɔ.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Kakyakaa nii, bitɔɔwa Yaa babi kasale bawokalɛɛkɔ, mba ayooto bɛɛkpana ni di Yaa kafa. Bitɔɔwa Yaa wɔ ninle ni batii bamuu kantɛ ku batii biene ba nintookpi ni di Yaa lɛbla ma anwuna ɛɛbla ni klekle beewo ni nimu nfũ.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Bitɔɔwa kafɔɔ Yesu wɔ niekyeko kanya ninii fɔle Yaa nfũ ɛɛwako ni batii nɔɔ nfũ. Biɛwa kafɔɔ ntɔ nɔɔ be beewiwii ni nfũ dikle ni ɔlaa wɔ ninlenke ni Abel ntɔ be baawii ni suoto.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Nioso bilolaa binyu nwaa bilɛ nse Yaa kɔkakatɛ anta ye yi, bilaasĩ nwɔ ɔlaa onu. Diekye batii nwu nkpo lasĩ nwɔ ɔlaa onu di obe wɔ aasĩ ɔlaa aata ma ni kaasɔ ka mmle suoto. Nioso batafuo otoso di letokonanfi nɔɔ nwu kalɔ. Nkpo okle kafɔɔ di lele wo mate nɛ. Lele wo manlenkee nse buosĩ Yaa wɔ nikɔkatatɛ di osi anta wo ni kaasɔ ka mmle ɔlaa onu.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Ɔlaa nɔɔ latũkunsa kasɔ ka mmle di obe nwu nkpo kamɛ aakakatɛ nii. Aakple aabuɛ kafɔɔ aatɛ alɛ, “Kamakple ntũkunsa kasɔ ka mmle ninwii. Kafɔɔ nunua yi, diesinle kasɔ ka mmle lete kamatũkunsa kafɔɔ ku osi kamatũkunsa.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Sɛlaa se mmle aabuɛ alɛ, “Kamakple ntũkunsa ni ninwii,” kutuo wo klekle alɛ, lɛsaa lele di Yaa lɛbla diotũkũ kamaa, abamufũ ni antũkunsa, anwɔɔsa ni. Diediki asaa ya ninantũkũ ni lete nimabu.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Nkpo oso bita bupɛ Yaa sɛfa, diekye bukpe sɛka kalekɔ ka ninantũkũ ni diidii alɛ bubabuo. Nioso bita busumu Yaa di osuku wɔ niesiɛko ni suoto ku lɛyɛkɛ, buɔyɔ dibu kafɔɔ butɔɔ.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Diekye Yaa loo ninle ɔtɔ wɔ ninfiɛ asaa anlalaasa ni nɛ.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.