Hebreus 12

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nkpo oso, di obe wɔ bukpe ni batii kpinwu ba mmle di nkpa lɛma kotuo wo ni lɛsaa le ninle ni ofũ onu yi, bita bukpee okyiini buɔbla ɔkpɛ wɔ ninte wo ni siitũ alɛ buɔɔta disi. Biɛta budiki lɛsaa lele nimawa wo ni siisuku loo suoto ku okpile wɔ ninkle wo ni osie kanya butɛ di ɔlɔɔkɔ.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Biɛta buta anu loo atika di Yesu lete suoto, otii wɔ suoto di ofũ onu loo ntika ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ diɛlaase ni kaanyɛntɛlekɔ. Aafe diibuo kamɛ aakpi di kowoso suoto. Kafɔɔ atayɔ nwu ole di sinunsɔ se nintika ni di otii wɔ niekpi ni koowoso suoto, diekye aanya suoto lɛyɔɔ le niate nwɔ ni sĩitũ. Kafɔɔ nunua yi, nfɛ aasi di Yaa lɛkakpomii ɔlɔɔkɔ di oletanɛɛkyɛ.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Bibu disi di Yesu suoto binyu, di mmle okle aatuna aafe ni diibuo kamɛ di bakpileblatɛ nnɛɛ kamɛ, alɛ nnɛɛ dilaafee ye bipɛbikple ni.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Kuntɛ biɔkpɛ minyila di okpile suoto yi, biibadu nfũ dikpe ni alɛ biewii ni ntɔ lee kaasɔ.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Bitooyee ɔnyɛɛ sekpeelaa se di Yaa lakakatɛ alɛɛ ye ni fɛ babi? Aakakatɛ alɛ,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Diekye batii ba di Saate nwu mbɔmbɔ nii yi, mma annanfi nɛ.
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Bikpee otu nse bɔɔnanfi ye fɛle Yaa nikɔnanfi babi. Diekye obi kuonwii nnaa alɛ diidii ote diɛnanfi nwɔ nii.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Nse baananfi ye fɛ mmle okle ɔɔnanfi ni babi nɔɔ bamu yi, ni diotuo alɛ, biele nwɔ babi bamu, ni otii bamba babi bile.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Diɛkyakaa ni di nle mmle suoto yi, bamuu loo bukpe bate kaasɔ ka mmle suoto ninanfi wo mun-yɔ dibu munta ma nii. Ni lɛ oso nfɛ munaawakosa suoto kasɔ buta Yaa wɔ ninle ni anwuna loo kote alɛ buasiɛ nkpa.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Bate loo kaasɔ ka mmle suoto nnanfi wo di obe kakuii kamɛ fɛ mmle okle beenyu alɛ dilɛma nii. Kafɔɔ Yaa nnwɔɔ yi, annanfi wo di mmle okle dialɛ ninta wo nii alɛ, buate klekle fɛ nnwɔɔ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Lɛnanfi kuninwii nimɛnɛmɛnɛ di obe wɔ kamɛ bɔɔnanfi ni otii nwu nkpo, nimbuo nwɔ suoto. Kafɔɔ sɛmaa, lɛnanfi nwu nkpo nta alɛ otii nwu nkpo mbla asaa di osuku kanya ante tinini, ansiɛ nkpa di atoko ɔkyɛ ole kamɛ.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Bisinnaa osie, nioso bikple bikpee suoto lee osie.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Biediki sisuku se ninlɛ ni nwaa bita suoto biɛkyɛ sĩ di suoto alɛ batii ba di akunkyi nsinnaa ni osie dilaanɔɔ, kafɔɔ akunkyi lɛma nwu nkpo kawɛ osie.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Bikpee okyiini alɛ biasiɛ di atoko ɔkyɛ ole kamɛ ku batii bamuu. Bienyu kafɔɔ bilɛ biesiɛ nkpa klekle. Diekye otii kuonwii dilɔbanya Saate nwu nkpo nse aasiɛ nkpa klekle.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Bilolaa binyu nwaa bilɛ otii kuonwii dieyu Yaa sibualɛ se mmle, alɛ diata alɛ okpile odu wɔ ninkpe ni olo kakɔntɔ kaamɛ lee alɛ, kuakpɔkpɔtɔsa batii kpinwu alɛ baakpɔnɔnfɔ.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Bilolaa binyu nwaa bilɛ otii kuonwii dilaale sɔnɔkpeetɛ ee anunsɔsaa blatɛ fɛ mmle okle di Esau labla nii. Di obe wɔ aayɔ sɛnɔɔfo nɔɔ aasunsũ aafũ ni alesaa lɛbɛsibii ninwii pɛ.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Fɛ mmle okle biye nii, sɛmaa Esau lamiɛ osie kanya alɛ se aafũ dikusɛkusɛ fɛle obi nɔɔfole fiɛ, kafɔɔ ote lasĩ nwɔ ɔta. Diekye osuku kuonwii ditasinwɛ nwɔ alɛ aakyɛlɛnsa lɛsaa le aabla nii. Nu aawi kaku osie kanya alɛ oofũ dikusɛkusɛ nwu nkpo, atasinwɛ ni.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Diele Sinai kobokote ko biafuo ni ɔkpanko kuofiɛ ni kafɔɔ ku ɔtɔ bembembe nfũ biɛwa fɛ mmle okle di Israel batii lakyɛ nii. Diele nlokonkyɛ ku ditunu ku afɛɛfɔ siene nfũ kafɔɔ biɛwa.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Diele kafɔɔ dikyukyoo le sɛɛlɔ ni sĩ nkpe ni osie ku sɛlɔ onu wɔ di Israel batii lanu ni baatikiti lekoto alɛ sitasimbuɛ ni ɔlaa nfũ biɛwa.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Diekye balabafuo oyila di kufiofa ko baakpee ma ni suoto. Baatɔkɔ ma alɛ, “Nse lɛsaa lewo ee bia bɔkɛɛ lɛkpanko kobokote nwu nkpo yi, baasafɔ nwɔ afuɔ balo.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Lɛsaa le baanya ni ninfa latɛ diabla lɛyɛkɛsaa kplɛ. Nioso diata alɛ Mose labuɛ alɛ, “Lɛyɛkɛ ntoomufũ mi dita alɛ kotũtũkũ kpakpakpa.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Kafɔɔ aye yi, Sion kobokote suoto biɛwa, dile ni Yaa wɔ ninkpe ni okpoo, kule ni Yaa kafa Yerusalem. Nfũ di Yaa batɔkyɛntɛ nkpe nkpe, nkpe nii ku suoto lɛyɔɔ.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Kakyakaa nii, bitɔɔwa Yaa babi kasale bawokalɛɛkɔ, mba ayooto bɛɛkpana ni di Yaa kafa. Bitɔɔwa Yaa wɔ ninle ni batii bamuu kantɛ ku batii biene ba nintookpi ni di Yaa lɛbla ma anwuna ɛɛbla ni klekle beewo ni nimu nfũ.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Bitɔɔwa kafɔɔ Yesu wɔ niekyeko kanya ninii fɔle Yaa nfũ ɛɛwako ni batii nɔɔ nfũ. Biɛwa kafɔɔ ntɔ nɔɔ be beewiwii ni nfũ dikle ni ɔlaa wɔ ninlenke ni Abel ntɔ be baawii ni suoto.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Nioso bilolaa binyu nwaa bilɛ nse Yaa kɔkakatɛ anta ye yi, bilaasĩ nwɔ ɔlaa onu. Diekye batii nwu nkpo lasĩ nwɔ ɔlaa onu di obe wɔ aasĩ ɔlaa aata ma ni kaasɔ ka mmle suoto. Nioso batafuo otoso di letokonanfi nɔɔ nwu kalɔ. Nkpo okle kafɔɔ di lele wo mate nɛ. Lele wo manlenkee nse buosĩ Yaa wɔ nikɔkatatɛ di osi anta wo ni kaasɔ ka mmle ɔlaa onu.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Ɔlaa nɔɔ latũkunsa kasɔ ka mmle di obe nwu nkpo kamɛ aakakatɛ nii. Aakple aabuɛ kafɔɔ aatɛ alɛ, “Kamakple ntũkunsa kasɔ ka mmle ninwii. Kafɔɔ nunua yi, diesinle kasɔ ka mmle lete kamatũkunsa kafɔɔ ku osi kamatũkunsa.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Sɛlaa se mmle aabuɛ alɛ, “Kamakple ntũkunsa ni ninwii,” kutuo wo klekle alɛ, lɛsaa lele di Yaa lɛbla diotũkũ kamaa, abamufũ ni antũkunsa, anwɔɔsa ni. Diediki asaa ya ninantũkũ ni lete nimabu.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Nkpo oso bita bupɛ Yaa sɛfa, diekye bukpe sɛka kalekɔ ka ninantũkũ ni diidii alɛ bubabuo. Nioso bita busumu Yaa di osuku wɔ niesiɛko ni suoto ku lɛyɛkɛ, buɔyɔ dibu kafɔɔ butɔɔ.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Diekye Yaa loo ninle ɔtɔ wɔ ninfiɛ asaa anlalaasa ni nɛ.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.