Gálatas 2

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lefosi alɛɛ ana sɛmaa, munko Barnaba buakple buakyɛ Yerusalem. Lakpaa kafɔɔ Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Lakyɛ nfa diekye Yaa niadiki aatuo mi alɛ nkyɛ. Ami ku bafũbanutɛ banɔɔfotii lakpee asi baawo di ɔlɔɔkɔ, ladiki ɔlaa biene nwu lɛkya koyie nta ni batii ba ninanle ni Yuda batii latɔkɔ ma. Labla nkpo, diekye noomiɛ nlɛ ɔkpɛ nii wɔ kɔbla ni kofokofoko diɛbase ni kanunua kubla kasakasa.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Kuntɛ Tito wɔ nintikankoe ni Hela otii ale, otii kuonwii ditabuɛ alɛ kɛkɛɛkɛ abudi lɛsɔkɔsɔkɔ.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Kafɔɔ balaatɛ bafũbanutɛ bawo lafe kaakyɔnkyɔ osuku baasiɛ wo kaamɛ batoomiɛ osuku wɔ baafe manlalaasa ni suoto osiɛko wɔ di Kristo Yesu lɛta wo nii, nimata alɛ munkple ni balanle.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Kafɔɔ di nwaako ɔlaa di ɔlaa biene nwu nle nii, buomiɛ bulɛ kuwɛ ye ni kaamɛ oso, butatuna buata ma saa.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Kafɔɔ batii ba konyu nlɛ bale ni banɔɔfo ditatɛɛ disibu fɔle kuninwii baakyakaa. Kuntɛ bale banɔɔfo yi, ami nin-yɔ nwu ole, diekye Yaa nínyu kuonwii di anu fiɛ ankanko nwɔ. Kobuɛ nlɛ, banɔɔfotii nwu ditatɛɛ disibu kuninwii.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Kafɔɔ baanya baatɛ nsũ alɛ ɔkpɛ wɔ di Yaa latɛɛ ni ninle alɛ mbuɛ ɔlaa biene nwu nta batii ba ninanle ni Yuda batii, fɛ mmle aayɔ aakpee ni di Petro nnɛɛ, alɛ abuɛ ni ɔlaa biene nwu ata ni batii ba ninle ni Yuda batii.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Diekye Yaa osie niabla mi tɔkyɛntɛ di batii ba ninanle ni Yuda batii nfũ, fɛ mmle aabla ni Petro tɔkyɛntɛ, aakpee nwɔ ni Yuda batii nfũ.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Yakobo ku Petro ku Yohane, baatii lanyu alɛ bale ni batunletɛ bɛɛta ni bafũbanutɛ dikudi nwu, lanya alɛ Yaa lele mi sibualɛ nwaa ɛɛtɛɛ ɔkpɛ finle alɛ mbla, nioso baakpee ami ku Barnaba kɔnɛɛ, diatuo alɛ beefũ wo ni atuu alɛ banwii bule nɛ. Baatika difuɔ alɛ awo bukyɛ batii ba ninanle ni Yuda batii nfũ, ni mma kafɔɔ babakyɛ mba ninle ni Yuda batii nfũ.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Nle baatɔkɔ wo alɛ butɔɔbla ni ninle alɛ, bunyuma buotoonyu bapiitɛ ba ninsi ni kaamɛ lɛma. Nni kafɔɔ niale mi disi ditikasaa nlɛ mabla nɛ.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Di obe wɔ di Petro lawa ni Antiokia, lanaanfi ko nwɔ ɔlaa anu kuanu, diekye aabla lɛsaa le nitasiɛko nii.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Diekye fiɛ di batii ba di Yakobo lakpee ni kɔtɔ labadu ni nfa, Petro ku batii ba ninanle ni Yuda batii latoole alesaa. Kafɔɔ di obe wɔ di batii ba mmle lawa nii, aakpukutisa suoto kaamɛ lɛma, atasimmiɛ alɛ oole ko ma alesaa, diekye aatɔɔyɛkɛ batii ba nialɛ dikpe ni beebudi ni asɔkɔsɔkɔ.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Batii bamba bawo di Yuda batii kamɛ kafɔɔ latikanko sɛlaa kuafunu nɔɔ nwu nkpaamaa, diata alɛ bia Barnaba omu kafɔɔ labla sɛlaa kuafunu ɔkpɛ wɔ mmle ku mma.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Kafɔɔ di obe wɔ lanya nlɛ ɔsaabla lɛma nwu diɛkyɛ ni di osuku tinini suoto, fɛle mmle di ɔlaa biene nwu nte nii, latɔkɔ Petro di bamuu lɛma anu nlɛ, “Nse fɛ afɔ, Yuda otii, feesiɛ nkpa fɛle otii wɔ ninanle ni Yuda otii, ni obe oso foonyinka batii ba ninanle ni Yuda batii falɛ basiɛ nkpa fɛ Yuda batii okle?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nwaako, Yuda batii bule bia kaalofokɔ, nioso diele fɛ batii ba ninanle ni Yuda batii okle buɔlɛɛ ni bakpileblatɛ.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Awo bamu buye bulɛ Yaa nlolaa manko otii ntɛɛ, diefe ni di ofũ onu wɔ akpe ni di Yesu Kristo kamɛ. Diele alɛ oole ni kufiofa oso. Nkpo oso awo kafɔɔ buofũ Kristo Yesu buonu, alɛ buate tinini di Yaa anu, di ofũ onu loo wɔ ninkpe wo ni di Kristo kamɛ nɛ. Kafɔɔ diele fɛ mmle buole ni kufiofa nwu oso di Yaa kobu wo fɛ batii tinini. Diekye kuonwii diete tinini di anu nɔɔ ta eele ni kufiofa nwu oso.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ni nse buokpee okyiini bulɛ buate tinini di Yaa anu ku onwii ɔbla ku Kristo, kamaa diedie wo kayi alɛ awoo buɔbla okpile, ni otuo diotuo alɛ Kristo kafɔɔ letuna di sikpile ɔbla suoto? Oowo!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Nse loo lɛlalaasa kufiofa, lekple lɛkyako kũ ololaa, ni nfɛ dietuo alɛ ami omu ntɔɔtaka n-yɛ kuufiofa nwu suoto nɛ.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Di kufiofa nwu kanya, ni kpi nfɛ nle ta mmle kasiɛ ni nkpa nta ni Yaa.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ami ku Kristo baakaasa koowoso suoto. Nioso kanunua, diesinle ami omu ninsi nkpa, kafɔɔ Kristo nfɛ ninsi kaamɛ nii. Nkpa be nfɛ nsi ni kanunua yi, Yaa Obi wɔ nimbɔbɔ mi nii oso nfɛ nsi mi, diekye aayɔ suoto nɔɔ aata ole diisi nii.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Ninsĩ mmle di Yaa lele ni batii sibualɛ. Diekye nse Yaa lɛbla otii tinini ta alɛ eele ni kufiofa oso, ni kasɔ kotuo alɛ Kristo kukpi lɛbla kasakasa.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.