Atos 9

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Di obe nwu nkpo kamɛ, Saulo latikanko Saate basaateketetɛ ku ninunsɛɛ alɛ oolo ma. Ni aakyɛ Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo nfũ,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 ni aakaalɛ nwɔ alɛ atɔɔ akũ ya nimatɔɔ ni osie an-yɔ anklee antɔɔkyɛ ni Yuda batii nsiisakɔ di Damasko anatoomufũ ni basuɔtɔ ku basanko ba nintikanko ni ofũ onu fɔle nwu anwako ni Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Di obe wɔ nfɛ ɔɔtɛɛtɛɛ ni Damasko, nfanwu ɔtɔ onwii lamunaa kuakye osi kuamana nwɔ kuakyi.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ni anɔɔ aapɛ kaasɔ nɛ. Ni aanu sɛlɔ sewo kɔkaalɛ nwɔ alɛ, “Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ni di Saulo lakaalɛ alɛ, “Saate, owe fale?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Kafɔɔ, taka faatɔɔkyɛ okpoo kamɛ. Babatɔkɔ fɔ lɛɛsaa le dikpe ni fɛɛbla nii.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Basuɔtɔ ba niatikanko ni Saulo, baayila batabuɛ ɔlaa kuonwii. Baanu sɛlɔ kafɔɔ batanya otii kuonwii.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Di Saulo lataka aayila aatikiti ni anu, oloosinnya. Nioso baaklee nwɔ di kɔnɛɛ baabuoko Damasko okpoo kamɛ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Nioso aasiɛ ninfa ayi atiɛ ɔlɔɔnya, atale alesaa, atanyi ntu kafɔɔ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Di obe nwu nkpo kamɛ, bafũbanutɛ onwii lawɛ di Damasko, nwɔ baatɔɔlɛɛ ni Anania. Saate ladiki suoto aatuo nwɔ ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Anania!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ni di Saate labuɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka, faatɔɔkyɛ osuku wɔ bɔɔlɛɛ ni osuku tinini suoto, faakyɛ Yuda leyo, faakaalɛ osuɔtɔ wɔ niekye ni Tarso bɔɔlɛɛ ni Saulo, akpe ninfa ɔɔpɛ ɔlaa anta Yaa.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Diekye ntoodiki letuo nwɔ nlɛ osuɔtɔ wɔ bɔɔlɛɛ ni Anania lɛwa ɛɛbatika nwɔ nnɛɛ alɛ aakple antɔɔnya.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ninfɛ di Anania ladiki kanya abuɛ alɛ, “Saate, ntoonu kpinwu asaa kpile ya di osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla ni bafũbanutɛ lɛfɔ di Yerusalem!
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Lenu kafɔɔ alɛ eefũ osie kukũ eekyeko Yaa olebatatɛ banɔɔfo nfũ alɛ aamufũ bafũbanutɛ lɛfɔ bamuu di Damasko!”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Kafɔɔ Saate latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ falaabla fɛ mmle lɛtɔkɔ fɔ ni. Diekye ntoodiki Saulo fɛ otii nii wɔ nimayɔ ɔlaa biene nwu nkpo ankyɛnko ni mba ninanle ni Israel batii ku baka anu ku Israel batii bamuu.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ami omu matuo nwɔ mmle okle dikpe ni diebuo nwɔ ni ta ami oso.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Nioso Anania lakyɛ aalaabuo leyo le di Saulo lawɛ nii, ni aatika nwɔ nnɛɛ di suoto nɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Obiloo Saulo, Saate Yesu wɔ niadiki suoto aatuo fɔ ni di osuku, nnwɔɔ niekpee mi ɔkyɛ lɛfɔ alɛ faakple faanya, fanfũ kafɔɔ Yaa Ninwuna kaamɛ lɛfɔ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Nfanwu, diabla Saulo fɛle apoo awo niefiɛ nwɔ di anu suoto, niakple aakyako ɔnya nɛ. Ninfɛ aataka aata baakpeesa nwɔ Yaa ntu nɛ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ninfɛ aale alesaa nɛ, niakple aawɛ osie nɛ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Nfanwu aasifi Yuda batii nsiisakɔ aalaatobuɛ alɛ Yesu ninle Yaa Obi.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nioso batii ba bamuu nianu nwɔ ni ɔlaa, diabla ma ɔkpɛ. Ni baakaalɛ bawo alɛ, “Diele osuɔtɔ wɔ mmle niatoolo Yesu wɔ mmle batikankotɛ di Yerusalem nɛ? Nioso kafɔɔ ɛɛwa nfũ alɛ ɔɔbamufũ bafũbanutɛ, ankpaa ma ankyɛnko olebatatɛ banɔɔfo.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Saulo lawɛ osie di ɔlaa wɔ mmle obuɛ kamɛ. Nioso Yuda batii ba niawɛ ni di Damasko ditafuo ɔlaa kuonwii obuɛ. Diekye aakpasa kamɛ klekle aatuo alɛ Yesu ninle Kristo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ayi awo sɛmaa, Yuda batii lalɛɛ bawo baabla disibu alɛ babalo Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Kafɔɔ batii bawo lawa babatɔkɔ Saulo alɛ, boomiɛ alɛ balo nwɔ. Kakũ ku kakyɛ, balo nɔɔ latooyila baatoonyu nyoko be manfe mambuo ni okpoo nwu kamɛ, mmle baawɛ nwɔ manlo nii.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Nioso di nkyɛntɛɛ, batii nɔɔ ba niafũ baanu ni layɔ nwɔ baakpee di kakyikyɛ kamɛ baafenko di oyoyiɛ kutuɛ baasoosa nwɔ baase kaasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Saulo lakyɛ aalaabuo Yerusalem, aamiɛ alɛ oobuo di mba niafũ baanu ni kamɛ ninfa, kafɔɔ batafũ nwɔ baanu alɛ atookyi, nioso baatɔɔyɛkɛ nwɔ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Nioso Barnaba lakpaa nwɔ aakyɛnko batɔkyɛntɛ nwu nfũ, ni aatɔkɔ ma mmle di Saulo ntɔɔnya ni Saate di obe wɔ aatoofe ni Damasko. Aatɔkɔ ma kafɔɔ ɔlaa wɔ di Saate latɔkɔ nwɔ nii, ku mmle di Saulo labuɛ ni ɔlaa biene nwu di Yesu leyooto kamɛ di Damasko ku sɛkambi.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Nioso baafũ nwɔ baakpee kaamɛ lɛma. Diayɔ ni di obe nwu kamɛ, aasiɛ ma kaamɛ, obe lele aatoobuɛ Yaa ɔlaa di Yerusalem ku sɛkambi.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Yuda batii ba nimbuɛ ni Griki sele ku Saulo labuo sɛɛlaa sewo kamɛ baanyu, kafɔɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Nioso obe wɔ di bafũbanutɛ bawo lanu alɛ batii ba mmle komiɛ alɛ balo nwɔ nii, baakpaa nwɔ baasifiko Kaesarea, ni baakyesee nwɔ aasifi Tarso nɛ.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Di obe wɔ mmle kamɛ, diefe ni di Yaa Ninwuna Klekle lɛkyakako kamɛ oso, bafũbanutɛ ba niawɛ ni di Yudea ku Galilea ku Samaria kasɔ suoto yi, atoko lakyɛ ma ole, batasintɔɔyɛkɛ. Nioso baabapɔ, baayɔ dibu kafɔɔ baata Saate nwu.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Petro lakyɛ aatookyi aatoonyu Kristo batii bamuu, diɛ osuku nɔɔ ɔkyɛ kamɛ, aakyɛ aalaanyu bafũbanutɛ ba niawɛ ni di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Nfa aanya osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Ainea, eefefee ate di ɔkla oloofuo ɔtaka alɛɛ anɛ amu.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Obe wɔ di Petro lanyɔɔ nii, aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ainea, nyu! Yesu Kristo ntɔɔyɔɔsa fɔ ofiɛ! Taka fayila! Faatakatɛsa ɔkla lɛfɔ.” Nfanwu aasie aataka aayila.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Batii ba bamuu niawɛ ni di Lida ku Saron okpoo kamɛ, lanya Ainea nkyɛ nii, baayɔ nkpa lɛma baata Saate.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ɔsanko onwii lawɛ di Yopa baatɔɔlɛɛ nwɔ Tabita. Di Griki sele kamɛ, baatɔɔlɛɛ nwɔ Dorka, kasɔ ninle alɛ káfɛ. Aale otii wɔ niafũ aanu nii, aatɔɔbla sifutulɛ aatɔɔta bapiitɛ obe lele.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Diawa alɛ ofiɛ lapɛ nwɔ aakpi. Nioso basiɛwo nɔɔ lakpeesa nwɔ ntu, baalolaa nwɔ baatɛ di ayo ya beetofo beetika ni baawo ninwii kamɛ di osi.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Nioso obe wɔ baanu alɛ Petro ntɔɔwa akpe ni di Lida, diɛ Lida lɛtɛɛtɛɛ ni Yopa oso, baakpee batii banyɔ alɛ balatikiti nwɔ lekoto aatikanko ma nkpaa nkpaa awa Yopa.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Nioso Petro lataka aatikanko ma, baalaabuo nii, baakpaa nwɔ baasifiko leyo le osi di Dorka late nii. Bakpisɔfɔ ba niawɛ ni ninfa bamuu baamana Petro baakyi boowi kaku. Baaklee awu ya di Dorka lakaa ni aawɛ ni nkpa baatootuo nwɔ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Nioso Petro latɔkɔ bamuu alɛ badie di leyo nwu kamɛ, ni aapɛ akunkyi aapɛ ɔlaa aata Yaa nɛ. Ninfɛ aamunikĩi aanyu Dorka kpi, ni aabuɛ alɛ, “Tabita, taka!” Nfanwu ni aatikiti anu nɛ. Aanya ni Petro ni aataka aasiɛ nɛ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ninfɛ di Petro lakyɔɔ nwɔ kɔnɛɛ nɛ, ni di nnwɔɔ kafɔɔ aakpee nwɔ kole nwɔ ni aataka aayila nɛ. Ninfɛ di Petro lakple aalɛɛ bafũbanutɛ nwu ku bakpisɔfɔ nwu aawako nɛ. Ninfɛ aayɔ nwɔ akpe ni nkpa, aakpee ma di nnɛɛ nɛ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nioso ɔlaa wɔ mmle lakyaka okpoo nwu kamɛ, ni baatii kpinwu lafũ Saate baanu nɛ.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Nni kamaa, Petro lasiɛ di Yopa okpoo ayi awo diɛ osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Simon nfũ, nwɔ niatɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.