Atos 9

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Di obe nwu nkpo kamɛ, Saulo latikanko Saate basaateketetɛ ku ninunsɛɛ alɛ oolo ma. Ni aakyɛ Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo nfũ,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 ni aakaalɛ nwɔ alɛ atɔɔ akũ ya nimatɔɔ ni osie an-yɔ anklee antɔɔkyɛ ni Yuda batii nsiisakɔ di Damasko anatoomufũ ni basuɔtɔ ku basanko ba nintikanko ni ofũ onu fɔle nwu anwako ni Yerusalem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Di obe wɔ nfɛ ɔɔtɛɛtɛɛ ni Damasko, nfanwu ɔtɔ onwii lamunaa kuakye osi kuamana nwɔ kuakyi.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ni anɔɔ aapɛ kaasɔ nɛ. Ni aanu sɛlɔ sewo kɔkaalɛ nwɔ alɛ, “Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ni di Saulo lakaalɛ alɛ, “Saate, owe fale?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Kafɔɔ, taka faatɔɔkyɛ okpoo kamɛ. Babatɔkɔ fɔ lɛɛsaa le dikpe ni fɛɛbla nii.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Basuɔtɔ ba niatikanko ni Saulo, baayila batabuɛ ɔlaa kuonwii. Baanu sɛlɔ kafɔɔ batanya otii kuonwii.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Di Saulo lataka aayila aatikiti ni anu, oloosinnya. Nioso baaklee nwɔ di kɔnɛɛ baabuoko Damasko okpoo kamɛ.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Nioso aasiɛ ninfa ayi atiɛ ɔlɔɔnya, atale alesaa, atanyi ntu kafɔɔ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Di obe nwu nkpo kamɛ, bafũbanutɛ onwii lawɛ di Damasko, nwɔ baatɔɔlɛɛ ni Anania. Saate ladiki suoto aatuo nwɔ ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Anania!”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ni di Saate labuɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka, faatɔɔkyɛ osuku wɔ bɔɔlɛɛ ni osuku tinini suoto, faakyɛ Yuda leyo, faakaalɛ osuɔtɔ wɔ niekye ni Tarso bɔɔlɛɛ ni Saulo, akpe ninfa ɔɔpɛ ɔlaa anta Yaa.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Diekye ntoodiki letuo nwɔ nlɛ osuɔtɔ wɔ bɔɔlɛɛ ni Anania lɛwa ɛɛbatika nwɔ nnɛɛ alɛ aakple antɔɔnya.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ninfɛ di Anania ladiki kanya abuɛ alɛ, “Saate, ntoonu kpinwu asaa kpile ya di osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla ni bafũbanutɛ lɛfɔ di Yerusalem!
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Lenu kafɔɔ alɛ eefũ osie kukũ eekyeko Yaa olebatatɛ banɔɔfo nfũ alɛ aamufũ bafũbanutɛ lɛfɔ bamuu di Damasko!”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kafɔɔ Saate latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ falaabla fɛ mmle lɛtɔkɔ fɔ ni. Diekye ntoodiki Saulo fɛ otii nii wɔ nimayɔ ɔlaa biene nwu nkpo ankyɛnko ni mba ninanle ni Israel batii ku baka anu ku Israel batii bamuu.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ami omu matuo nwɔ mmle okle dikpe ni diebuo nwɔ ni ta ami oso.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Nioso Anania lakyɛ aalaabuo leyo le di Saulo lawɛ nii, ni aatika nwɔ nnɛɛ di suoto nɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Obiloo Saulo, Saate Yesu wɔ niadiki suoto aatuo fɔ ni di osuku, nnwɔɔ niekpee mi ɔkyɛ lɛfɔ alɛ faakple faanya, fanfũ kafɔɔ Yaa Ninwuna kaamɛ lɛfɔ.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Nfanwu, diabla Saulo fɛle apoo awo niefiɛ nwɔ di anu suoto, niakple aakyako ɔnya nɛ. Ninfɛ aataka aata baakpeesa nwɔ Yaa ntu nɛ.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ninfɛ aale alesaa nɛ, niakple aawɛ osie nɛ.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Nfanwu aasifi Yuda batii nsiisakɔ aalaatobuɛ alɛ Yesu ninle Yaa Obi.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Nioso batii ba bamuu nianu nwɔ ni ɔlaa, diabla ma ɔkpɛ. Ni baakaalɛ bawo alɛ, “Diele osuɔtɔ wɔ mmle niatoolo Yesu wɔ mmle batikankotɛ di Yerusalem nɛ? Nioso kafɔɔ ɛɛwa nfũ alɛ ɔɔbamufũ bafũbanutɛ, ankpaa ma ankyɛnko olebatatɛ banɔɔfo.”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Saulo lawɛ osie di ɔlaa wɔ mmle obuɛ kamɛ. Nioso Yuda batii ba niawɛ ni di Damasko ditafuo ɔlaa kuonwii obuɛ. Diekye aakpasa kamɛ klekle aatuo alɛ Yesu ninle Kristo.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ayi awo sɛmaa, Yuda batii lalɛɛ bawo baabla disibu alɛ babalo Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Kafɔɔ batii bawo lawa babatɔkɔ Saulo alɛ, boomiɛ alɛ balo nwɔ. Kakũ ku kakyɛ, balo nɔɔ latooyila baatoonyu nyoko be manfe mambuo ni okpoo nwu kamɛ, mmle baawɛ nwɔ manlo nii.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Nioso di nkyɛntɛɛ, batii nɔɔ ba niafũ baanu ni layɔ nwɔ baakpee di kakyikyɛ kamɛ baafenko di oyoyiɛ kutuɛ baasoosa nwɔ baase kaasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Saulo lakyɛ aalaabuo Yerusalem, aamiɛ alɛ oobuo di mba niafũ baanu ni kamɛ ninfa, kafɔɔ batafũ nwɔ baanu alɛ atookyi, nioso baatɔɔyɛkɛ nwɔ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Nioso Barnaba lakpaa nwɔ aakyɛnko batɔkyɛntɛ nwu nfũ, ni aatɔkɔ ma mmle di Saulo ntɔɔnya ni Saate di obe wɔ aatoofe ni Damasko. Aatɔkɔ ma kafɔɔ ɔlaa wɔ di Saate latɔkɔ nwɔ nii, ku mmle di Saulo labuɛ ni ɔlaa biene nwu di Yesu leyooto kamɛ di Damasko ku sɛkambi.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nioso baafũ nwɔ baakpee kaamɛ lɛma. Diayɔ ni di obe nwu kamɛ, aasiɛ ma kaamɛ, obe lele aatoobuɛ Yaa ɔlaa di Yerusalem ku sɛkambi.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Yuda batii ba nimbuɛ ni Griki sele ku Saulo labuo sɛɛlaa sewo kamɛ baanyu, kafɔɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Nioso obe wɔ di bafũbanutɛ bawo lanu alɛ batii ba mmle komiɛ alɛ balo nwɔ nii, baakpaa nwɔ baasifiko Kaesarea, ni baakyesee nwɔ aasifi Tarso nɛ.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Di obe wɔ mmle kamɛ, diefe ni di Yaa Ninwuna Klekle lɛkyakako kamɛ oso, bafũbanutɛ ba niawɛ ni di Yudea ku Galilea ku Samaria kasɔ suoto yi, atoko lakyɛ ma ole, batasintɔɔyɛkɛ. Nioso baabapɔ, baayɔ dibu kafɔɔ baata Saate nwu.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Petro lakyɛ aatookyi aatoonyu Kristo batii bamuu, diɛ osuku nɔɔ ɔkyɛ kamɛ, aakyɛ aalaanyu bafũbanutɛ ba niawɛ ni di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nfa aanya osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Ainea, eefefee ate di ɔkla oloofuo ɔtaka alɛɛ anɛ amu.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Obe wɔ di Petro lanyɔɔ nii, aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ainea, nyu! Yesu Kristo ntɔɔyɔɔsa fɔ ofiɛ! Taka fayila! Faatakatɛsa ɔkla lɛfɔ.” Nfanwu aasie aataka aayila.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Batii ba bamuu niawɛ ni di Lida ku Saron okpoo kamɛ, lanya Ainea nkyɛ nii, baayɔ nkpa lɛma baata Saate.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ɔsanko onwii lawɛ di Yopa baatɔɔlɛɛ nwɔ Tabita. Di Griki sele kamɛ, baatɔɔlɛɛ nwɔ Dorka, kasɔ ninle alɛ káfɛ. Aale otii wɔ niafũ aanu nii, aatɔɔbla sifutulɛ aatɔɔta bapiitɛ obe lele.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Diawa alɛ ofiɛ lapɛ nwɔ aakpi. Nioso basiɛwo nɔɔ lakpeesa nwɔ ntu, baalolaa nwɔ baatɛ di ayo ya beetofo beetika ni baawo ninwii kamɛ di osi.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Nioso obe wɔ baanu alɛ Petro ntɔɔwa akpe ni di Lida, diɛ Lida lɛtɛɛtɛɛ ni Yopa oso, baakpee batii banyɔ alɛ balatikiti nwɔ lekoto aatikanko ma nkpaa nkpaa awa Yopa.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Nioso Petro lataka aatikanko ma, baalaabuo nii, baakpaa nwɔ baasifiko leyo le osi di Dorka late nii. Bakpisɔfɔ ba niawɛ ni ninfa bamuu baamana Petro baakyi boowi kaku. Baaklee awu ya di Dorka lakaa ni aawɛ ni nkpa baatootuo nwɔ.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Nioso Petro latɔkɔ bamuu alɛ badie di leyo nwu kamɛ, ni aapɛ akunkyi aapɛ ɔlaa aata Yaa nɛ. Ninfɛ aamunikĩi aanyu Dorka kpi, ni aabuɛ alɛ, “Tabita, taka!” Nfanwu ni aatikiti anu nɛ. Aanya ni Petro ni aataka aasiɛ nɛ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ninfɛ di Petro lakyɔɔ nwɔ kɔnɛɛ nɛ, ni di nnwɔɔ kafɔɔ aakpee nwɔ kole nwɔ ni aataka aayila nɛ. Ninfɛ di Petro lakple aalɛɛ bafũbanutɛ nwu ku bakpisɔfɔ nwu aawako nɛ. Ninfɛ aayɔ nwɔ akpe ni nkpa, aakpee ma di nnɛɛ nɛ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nioso ɔlaa wɔ mmle lakyaka okpoo nwu kamɛ, ni baatii kpinwu lafũ Saate baanu nɛ.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Nni kamaa, Petro lasiɛ di Yopa okpoo ayi awo diɛ osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Simon nfũ, nwɔ niatɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.